TAEHYUNGCHIE

ไรท์เป็นโรคจิตรค่ะ อ่านเม้นแล้วมีแรงอัพต่อ555 รักพี่วีโหดหื่น รักมะนาวคนcute ก็เปย์นิยายเรื่องนี้ซะเถอะค่ะ55555

ชื่อตอน : BAD : EPISODE10 (100%)

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 2.9k

ความคิดเห็น : 25

ปรับปรุงล่าสุด : 25 ก.ค. 2560 12:49 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
BAD : EPISODE10 (100%)
แบบอักษร

บรรยากาศภายในรถกลับเงียบอีกครั้ง หลังจากที่แต่ละฝ่ายเลือกที่จะเงียบ...

มะนาวทบทวนความคิดในหัวตัวเองไปเรื่อยในขณะที่ตาเหม่อมองออกไปนอกกระจกรถ เพราะอะไรทำไมต้องร้อง?

นั้นคือคำถาม กลัววีทิ้งงั้นหรอ? บ้าความรู้สึกชั่ววูบต่างหาก ก็แค่กลัวจะหาทางกลับบ้านไม่ได้เอง 

แต่ก็อดปฏิเสธไม่ได้สองสามวันที่ผ่านมาโคตรจะ...มีความสุขถึงแม้ว่ามันจะวุ่นวาย(?) นาวีเป็นผู้ชายที่ค่อนข้างน่ากลัวเนื่องจากอารมณ์ไม่ค่อยจะปกติ เหมือนคนเป็นไบโพร์ล่า ไอ้อารมณ์ที่รำคาญได้ทุกสิ่งทุกอย่าง ขี้หงุดหงิด เอาแต่ใจ  คนที่ชอบทำน่าเบื่อโลก คิ้วขมวดติดกันตลอดเวลา คนที่เคยจะทำลายชีวิตเรา...

แต่ทำไม...ทำไมต้องซื้ออะไรให้เยอะแยะทั้งทีไม่จำเป็นสักนิด ทำไมต้องเข้ามาบงการชีวิตมะนาว ทำไมต้องเอาตัวเองถล้ำลึกเข้ามาในหัวใจคนอื่นขนาดนี้นาวี...

อย่าให้ความหวังกันนะ...

ปึก! 

กล่องอะไรบางอย่างถูกโยนมาตรงหน้าตักคนตัวน้อย มันเป็นกล่องสีดำสนิทไม่ใหญ่ไม่เล็ก 

"ให้"

"....." มะนาวเลิกคิ้วขึ้นสูง พลางใช้นิ้วชี้ตัวเอง

"เออ"

มันไม่ใช่ความรู้สึกขวยเขินแต่อย่างใด ออกแนวสงสัย อะไรวะจะเซอร์ไพรส์หรอ? 

คนตัวเล็กเปิดกล่องออกช้าๆก่อนจะพบสร้อยสีเงินวาววับ จี้เป็นรูปนกฟินิกซ์กางปีกสง่าดูทรงอำนาจ ว่าแต่..

"ให้ทำไมอ่ะ"

"ก็ให้...คุณย่าให้ฉันมาตอนเด็กๆ"

"แล้วทำไมไม่เก็บไว้ ให้ฉันทำไมฐานะอะไรผู้หญิงที่เพิ่งมีอะไรไปเมื่อคืนก่อนงั้นหรอตลก"

"รู้ตัวก็ดี..."

"....."

"นึกว่าเธอจะคิดว่าตัวเองเป็นมากนั้น"

"....."

"อีกอย่าง...ฉันซื้อเสื้อผ้าให้เธอเพราะฉันกลัวว่าจะดูแย่เวลาเดินกับเธอที่ใส่เสื้อเก่าๆ"

"ไม่ต้องคิดไปมากกว่านั้น"

"....."

"อย่าสำคัญตัว"

กึก!


นั้นสิ่...

อย่าสำคัญตัวเธอมันก็ผู้หญิงธรรมดาคนนึง

ความเงียบก่อตัวขึ้นสร้างความอัดอึดให้กลับคนในรถแต่ดูเหมือนว่าจะเป็นมะนาวคนเดียวที่เป็น 

คนตัวสูงยังคงขับรถไปเงียบๆตามแบบฉบับนาวี เศรษฐีสายโหดเจ้าของใบหน้ารำคาญโลก คำพูดร้ายกาจที่พูดออกมาดูเหมือนว่าคนพูดจะไม่รู้ตัวด้วยซ้ำว่าพูดอะไรออกไป

แต่มันก็ควรจะเป็นแบบนั้นเพราะที่ผ่านมาเขาก็ดูถูกคนอื่นเป็นเรื่องปกติ มีแต่มึงแหละอีควายที่สำคัญตัวไปเอง

ทั้งที่คำพูดของคนข้างๆมันก็ปกติแบบที่เคยเจอมาก่อน แต่ทำไมคราวนี้มันจุกแปลกๆ...เหมือนคำพูดพวกนี้กรีดลึกลงไปทำให้ข้างในมันแตกละเอียด คำพูดดูถูกที่นาวีพูดออกมาประจำตามนิสัยทำไมต้องเก็บมาคิดด้วย ทั้งหมดมันคือความจริงมะนาวเป็นแค่ผู้หญิจนๆคนนึงที่ไม่ได้พิเศษอะไร ที่ผู้ชายคนนี่ให้มาทุกอย่างล้วนเกิดจากความสงสารปนสมเพศทั้งนั้น ตื่นได้แล้วหยุดความคิดพวกนั้นไปเถอะ

เขาก็แค่แสร้งให้เหยื่อตายใจก่อนจะลงมือฆ่า...

(ต่อ)

  ภายในห้องที่มีแต่เสียงโทรทัศน์กำลังฉายละครงี่เง่า คนสองคนยังไม่มีใครเอ่ยปากพูดด้วยกันสักคำ

ตั้งแต่กลับมาที่ห้องมะนาวกับนาวียังไม่ได้คุยด้วยกันเลย

นาวียังคงไม่หันมาสนใจกันเขาเอาแต่ยืนสูบบุหรี่นอกระเบียงคุยโทรศัพท์กับใครไม่รู้แถมปิดกระจกไม่ให้เธอได้ยินด้วย

แต่มันก็สมควรแล้วนิ่...เขาจะมาสนใจผู้หญิงจนๆทำไม

 น้ำมันท่วมปากมันจุกรู้สึกหน่วงแปลกๆ คำพูดร้ายกาจที่นาวีพูดในรถมันทำให้มะนาวรู้สึกเจ็บ ถ้าเห็นว่าเป็นเหมือนผู้หญิงคนอื่นๆที่ผ่านมาจะให้ย้ายมาอยู่ด้วยทำไม มะนาวใส่เสื้อผ้าเก่าๆเวลาเดินข้างนาวีแล้วดูแย่จะให้มะนาวมาเดินข้างๆทำไม จะให้มะนาวมาอยู่ด้วยทำไม....เป็นควายโง่ๆตัวนึงที่คอยรอโดนสาดคำพูดทำร้ายจิตใจใส่งั้นหรอ

เป็นของเล่นที่อยากจะทำอะไรกับมันก็ได้งั้นหรอ...

ทำร้ายความรู้สึกของคนนึงๆมันสนุกมากหรอ...นาวี

ชีวิตคนคนนี้มันไร้ค่าขนาดนั้นเลยหรอ...

จู่ๆน้ำตาก็ไหลออกมาอย่างกลั้นไม่อยู่ พยายามแล้วจริงๆ พยายามไม่เผลอใจแล้ว... ทำไมต้องมารัก​ผู้ชายคนนี้ด้วย...

มะนาวก็แค่เด็กขาดความอบอุ่นคนนึง...เด็กที่ไม่เคยได้รับความใส่ใจจากใคร พอมีคนเข้ามาในชีวิตก็คิดว่าเขารัก...ซึ่งความจริงมันไม่ไช่


ใช้รีโมทกดปิดโทรทัศน์  ใช้มือเช็ดน้ำตาลวกๆ แล้วเดินเข้าห้องนอนไปในที่สุด เหนื่อยเหลือเกินกับวันนี้ มะนาวไม่อยากอยู่ที่นี้แล้ว ไม่อยากเห็นหน้าผู้ชายที่ชื่อนาวีแล้ว

ทิ้งตัวลงนอนท่ามกลางเตียงนุ่มพลางฟลับตาลง กลิ่นกายหอมประจำตัวของใครบางคนทำให้มะนาวรู้สึกผ่อนคลาย

แต่ก็นะ...

มันก็พ่วงมาด้วยความรู้สึกน้อยใจทั้งที่เราไม่มีสิทธิอยู่ดี

มะนาวไม่มีสิทธไปน้อยใจ...

ไม่มีสิทธหลงรักผู้ชายคนนี้ด้วยซ้ำ

ฟุบ...

ความรู้มึกยุบหวอบของที่นอนด้านหลังทำให้รู้ว่าอีกคนเข้ามานอนแล้ว ว่าแต่มะนาวมีสิทธนอนบนเตียงราคาแพงนี้ด้วยหรอ นั้นสิ่...ลุกได้แล้ว ฮะๆ

หมับ! 

ไม่ทันจะได้ลึกออกไปวงแขนแกร่งขว้าร่างเล็กที่กำลังจะลุกขึ้นให้นอนลงตามเดิม กระชับอ้อมกอดให้แน่นขึ้นซุกหน้าลงที่ซอกคอขาวจากด้านหลังบดเบียดร่างกายให้แนบชิดกันเหมือนกลัวว่าอีกคนจะหายไปไหน

"ฮึก..." 

พรางน้ำตาของเธอกลับไหลออกมาอย่างไม่รู้สาเหตุ ปล่อยสิ่วี รังเกียจก็ไม่ต้องมายุ่ง!

​"ขอโทษ"

!!

"น..นาวี"

น้ำเสียงเรียบนิ่งแต่กับแฝงไปด้วยความจริงใจทำให้มะนาวน้ำตาไหลยิ่งกว่าเดิม เมื่อกี้นาวีขอโทษมะนาวงั้นหรอ...ไม่ได้ฝันไปใช้มั้ย 

คนตัวสูงไม่เอ่ยอะไรต่อแต่เปลี่ยนเป็นจับคนตัวเล็กให้หันเข้าหากัน มะนาวมองใบหน้าที่เรียบนิ่งสายตาที่เคยเย็นชากับไหววูบ มันกำลังอ่อนลงจากที่เคยแข็งแกร่งเมื่อมองมาจากเธอ นาวีใช้นิ้วโป้เช็ดคราบน้ำตาให้ด้วยความเบามือ ด้วยความถนุถนอม

"พี่ไม่ได้ตั้งใจ.."

"ฮึก...ฮรืออ!" 

นาวีจับคนตัวเล็กให้หน้าจมลงไปในอกแกร่งกอดร่างที่สั่นเทาด้วยความรู้สึกหลากหลาย นาวีไม่ชอบตอนเห็นน้ำตาของคนตัวเล็กมันไหลออกมาเพราะเขา... นาวีไม่ชอบที่คนตัวเล็กไม่คุยกับเขา ใจมันสั่นจนแทบจะระเบิดออกมาให้ได้ พอแล้วเขาจะไม่หลอกตัวเอง จะไม่หลอกความรู้สึกตัวเองแล้ว

"หนู...หนู ฮึก! ฮรือ หนูไม่รักพี่วีแล้ว!"

"อย่าพูดคำนั้นให้ฉันได้ยินอีกเป็นครั้งที่สอง" 

"....."

"เลิกร้องได้แล้ว เป็นเมียฉันแล้วห้ามอ่อนแอ"

"หมายความว่าไง.."

(ต่อ)


"อยากรู้หรอ..."

มือปลาหมึกเริ่มอยู่ไม่สุข นาวีใช้มือทั้งสทองข้างลูลไล้ไปตามแผ่นหลังบาง ทำให้ขนลุกซู่ๆ

"ฉันบอกให้ก็ได้"


--CUT--


"อ่าาาา..."

"อ้ะ อื้ออออ"

ร่างสูงทิ้งตัวแล้วรวบร่างของคนตัวเล็กมาสวมกอดอีกครั้งพร้อมกับกระซิบข้างหูคนที่กำลังโกยอากาศเข้าปอด

​"เธอเป็นเมียฉันแล้ว... เมื่อกี้เธอเอากับฉันเพราะฉนั้นฉันเป็นผัวเธอ"

!!!!!!!!!! 

"กรี๊ดด! อุ้บส์"

นาวีใช้มือปิดปากเมียป้ายแดงไว้ก่อนที่เสียงน่ารำคาณจะดังออกมา มือข้างทีาเหลือดึงชายเสื้อลงปกปิดกายขาวนวลตามเดิมแล้วกระชับอ้อมกอดแน่นด้วยความเหนื่อยล้าจากกิจกรรมที่ผ่านมา 

"อาอี...อ่อนไอ้แอ้ว"

"เออลืม"

ทันทีที่มือใหญ่ละออกจากปากก็ยิงคำถามใส่คนตัวสูงที่กำลังจะหลับทันที

"นะ...นายพูดจริงหรอ"

"อือ"

"ฉันเป็นแฟนนายแล้วหรอ"

"อือ"

"ทำไมมันง่ายนักอ่ะ?"

"อะไร?"

"ฉันยังไม่ได้ตอบตกลฃเลย แล้วไหนคำขอเป็นแฟนอ่ะ!"

"ฉันไม่ได้ขอเธอเป็นแฟน แต่บังคับให้เป็นเมีย"

"!!!!!!" 0.0

"หุบปากแล้วนอนสะ ก่อนที่ฉันจะอยากทำขึ้นมาอีกรอบ"








สั้นๆง่ายๆ5555 ตัดไปในncหมดเลยค่า ไรท์ตัดncไปไว้ที่อื่นเนาะเผื่อคนที่มีคนไม่อยากอ่านฉากแบบนี้

หาncได้ที่ @Taehyungchie หรือ #คุณนาวี ในTwitterเท่านั้นนะคะ หรือใครจะไม่อ่านก็ได้ไม่มีเนื้อเรื่องในส่วนนั้นค่ะ



#คุณชายนาวี 


แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น