1Nightstand / น้ำตาแม่มด

เรื่องนี้จะอัพวันเว้นวันนะคะ เป็นเรื่องที่สองที่มีความดาร์กในอดีตของนางเอกค่อนข้างเยอะ ฝากติดตามเรื่องใหม่นี้ด้วยนะคะ ดาว ไลค์ หรือคอมเม้น ทุกอย่างเป็นกำลังใจชั้นเลิศสำหรับไรท์ อาจจะเขียนไม่เก่ง แต่ความตั้งใจเต็มร้อยค่า....😀😁

Conspire...รวมหัวกันเซอร์ไพร์ส

ชื่อตอน : Conspire...รวมหัวกันเซอร์ไพร์ส

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.1k

ความคิดเห็น : 4

ปรับปรุงล่าสุด : 24 ก.ค. 2560 12:16 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Conspire...รวมหัวกันเซอร์ไพร์ส
แบบอักษร


...ตอน Conspire...รวมหัวกันเซอร์ไพร์ส...




 หลังจากที่ทิชาและน้ำฟ้าเดินหาสองหนุ่มพีททรัพย์จนเจอ ทั้งสี่ก็พากันนั่งรถไปที่ท้ายหาดซึ่งเป็นชายหาดส่วนตัวของทางโรงแรมเพื่อการพักผ่อนที่เป็นส่วนตัว ถึงครั้งนี้จะไม่สะดวกสบายเหมือนกับครั้งก่อนๆที่ทรัพย์สามารถสั่งปิดชายหาดให้กับพวกเธอเนื่องจากช่วงเวลานี้เป็นหน้าท่องเที่ยว ทำให้ชายหาดส่วนนี้ต้องเปิดบริการให้ลูกค้าของโรงแรมได้เข้ามาพักผ่อน ด้วย แต่ชายหาดแห่งนี้ก็ดีกว่าตรงส่วนอื่นๆมากเพราะคนก็น้อยกว่าและเป็นส่วนตัวกว่าบริเวณอื่น

ทั้งสี่นอนพักตรงเก้าอี้ชาดหาดที่พนักงานโรงแรมนำมากางเอาไว้ แต่ละคนต่างดื่มด่ำกับภาพท้องทะเลที่สวยงาม ลมทะเลที่พัดเย็นสบาย นอนอ่านหนังสือในมือสลับกับดื่มเครื่องดื่มเย็นๆกับขนมขบเคี้ยวอร่อยๆ พอแดดร่มลงหน่อยจึงพากันลงไปเล่นน้ำทะเลอย่างสนุกสนาน เรียกได้ว่าผ่อนคลายมากกว่าครั้งก่อนที่มาทำธุระอีก

“เดี๋ยวพี่จะไปกินข้าวเย็นที่ร้านริมหาดนะ สาวๆแต่งตัวสวยๆล่ะ”หลังจากขึ้นจากน้ำทะเล สี่หนุ่มสาวก็เดินร่างเปียกโชกกลับมาที่ห้องพัก แล้วแยกย้ายไปอาบน้ำเปลี่ยนชุดที่ห้องใครห้องมัน

“ชาแกรู้ไหมว่าร้านเป็นแบบไหน จะได้เลือกชุดได้ถูก”น้ำฟ้าถามขึ้นเมื่อสองสาวกลับเข้ามาในห้องพักของพวกเธอ

“ไม่รู้เหมือนกัน แต่คงเป็นบรรยากาศชายทะเลนั้นแหละ แกก็เลือกชุดสวยๆล่ะกัน”ทิชาตอบออกไปก่อนจะวิ่งเข้าห้องน้ำไปอาบน้ำเปลี่ยนชุด

น้ำฟ้าติดใจท่าทางเร่งรีบเกินเหตุของเพื่อนสาว กับคำเอ่ยชวนไปร้านอาหารของแฟนหนุ่ม พีทน่าจะเคยมาที่นี้แค่สองครั้งเหมือนเธอ ทำไมถึงรู้จักร้านสวยๆ บรรยากาศดีๆ และอาหารอร่อยแทนที่จะเป็นทรัพย์ เธอนั่งสงสัยได้ไม่นานเสียงประตูห้องน้ำก็เปิดออกมา หญิงสาวสลัดความคิดพวกนั้นทิ้งเดินถือตะกร้าอาบน้ำและผ้าขนหนูเข้าไปในห้องน้ำส่วนกับทิชาที่เดินออกมา

หญิงสาวใช้เวลาในห้องน้ำไม่นานนัก ก็ออกมาในชุดกระโปรงสีน้ำทะเล เธอเดินเช็ดผมกลับเข้าไปในส่วนห้องนอนก็เห็นทิชานอนเล่นอยู่บนเตียงด้วยสภาพที่แต่งหน้า ทำผมเรียบร้อยแล้ว “ฟ้าไม่เอาชุดนี้ ไปเปลี่ยนชุดไป๋ ฉันว่าชุดนี้สวยกว่าอีก” เพื่อนสาวยื่นชุดเดรสยาวสีขาวมาตรงหน้า

“แค่ไปกินข้าวต้องแต่งเว้อขนาดนี้เลยเหรอ”น้ำฟ้ามองชุดเดรสสีขาวปาดไหล่ ท่อนบนเป็นผ้าลูกผ้าสีฟ้าอ่อน ส่วนด้านล้างเป็นผ้าสีขาวเนื้อเบาทิ้งตัวเป็นคลื่นสวยสลับกับมองหน้าของทิชาที่จัดเต็มจนเธอรู้สึกแปลกใจ

“ไม่เว้อหรอก พี่พีทบอกแล้วไงว่าให้แต่งตัวสวยๆ แกจะแต่งเบาๆให้พี่พีทมองสาวอื่นเหรอไง”ทิชาไม่สนใจคำโต้แย้งดันหลังอีกฝ่ายให้เดินกลับเข้าไปในห้องน้ำพร้อมกับชุดที่เธอเป็นคนเลือกให้


“พอใจยังคะ คุณเพื่อน”น้ำฟ้าเดินออกจากห้องน้ำโดยสวมใส่ชุดที่ทิชาจัดเตรียมไว้ให้ ก่อนจะหมุนรอบตัวหนึ่งรอบทำเหมือนเป็นนางแบบบนแคทวอร์ค แล้วโพสท่านิ่งค้างไว้ให้เพื่อสาวดู “เหมือนนางแบบบนนิตยสารรึยัง”

“ไม่เหมือน นางแบบบ้านไหนหน้าซีดเป็นไก่ต้ม หัวฟูเป็นยายเพิ้งล่ะ มานี้เดี๋ยวฉันทำผมให้” ทิชากวักมือเรียกแล้วตบที่เบาะเก้าอี้หน้ากระจกโต๊ะเครื่องแป้งเบาๆ

“หยาบคาย สวยๆแบบฉันเอาไปเทียบกับไก่ได้ยังไง” ถึงจะบ่นออกไปแบบนั้นแต่น้ำฟ้าก็ยอมเดินไปนั่งตำแหน่งที่เพื่อนบอก “แกทำผมไปนะ ฉันจะแต่งหน้าจะได้เสร็จเร็วๆ”

“ดีมากกก รู้หน้าที่ตัวเองด้วย”ชายังคงแซวเพื่อนไม่หยุด แต่มือทั้งสองข้างก็ทำหน้าที่จัดแต่งทรงผมได้อย่างดี จากนั้นก็เดินผละออกไปหยิบสร้อยคอเปลือกหอยมาห้อยคอน้ำฟ้า แล้วตรวจเช็คความเรียบร้อยของเสื้อผ้า หน้าผมเป็นครั้งสุดท้ายก่อนจะออกห้อง “ยัยฟ้า แกถอดแหวนออกก่อนซิ มันไม่เข้ากับเสื้อผ้าที่ใส่เท่าไร

“ไม่เป็นไรหรอกมั่ง แหวนวงนิดเดียวเอง ไม่มีใครสังเกตหรอก”หญิงสาวชูมือข้างซ้ายขึ้นมาดูแหวนทองและแหวนเงินที่สวมติดนิ้วอยู่ ก่อนจะส่ายหน้าปฏิเสธกลับไป

“แต่คนที่ใส่แหวนให้สังเกตอยู่แล้ว”

“ห๊า... แกว่าอะไรนะ”เสียงพึมพำของทิชาดังอยู่ในลำคอจนเธอไม่แน่ใจที่อีกฝ่ายพูดออกมา

“ป่าวว...วว ไม่ได้ว่าอะไร แกถอดแหวนเถอะ แปปเดี๋ยวเอง”พูดจบทิชาก็ตรงเข้ามาถอดแหวนทั้งสองวงออกโดยไม่รอคำอนุญาต เธอวางแหวนของน้ำฟ้าไว้บนโต๊ะเครื่องแป้งแล้วจูงมือเพื่อนสาวออกจากห้องพักอย่างรวดเร็ว


“ชา แกจะพาฉันไปไหน” น้ำฟ้าสงสัยตั้งแต่ออกจากห้องพักแล้วว่าทำไมเพื่อนสาวถึงไม่เคาะประตูตามสองหนุ่มห้องข้างๆ ตอนนี้เธอก็ถูกอีกฝ่ายลากเข้ามาในลิฟต์แล้วกดตัวเลขให้ลิฟต์ตัวนี้เคลื่อนขึ้น แทนที่จะลงไปชั้นล่างเพื่ออกไปทานข้าว

“กินข้าวไง”ทิชาตอบมาสั้นๆไม่คิดขยายความเพิ่ม แล้วลากน้ำฟ้าตรงไปยังประตูหนีไฟที่สามารถเดินขึ้นไปบนดาดฟ้าได้ “แกรอฉันตรงนี้ก่อนนะ ไม่รู้สองหนุ่มไปไหน ทำไมไม่มารอที่นี้ก็ไม่รู้” ชาทำหน้าเหมือนหงุดหงิดที่ชายหนุ่มทั้งสองผิดนัดและจะเดินแยกออกไปตามหาทันที

“เดี๋ยวๆ ชา แกจะไปไหน พวกเราจะไปกินข้างไม่ใช่เหรอ แล้วแกพาฉันมาที่นี้ทำไม พี่พีทกับทรัพย์รู้แล้วเหรอ” น้ำฟ้ากลายเป็นเจ้าหนูจำไมถามคำถามไม่หยุด หญิงสาวรั้งแขนเพื่อนสาวเอาไว้ก่อนที่จะเดินปลีกตัวออกไป ตอนนี้เธอทั้งสงสัย ทั้งไม่เข้าใจการกระทำของคนทั้งสามจนสับสนไปหมด

“น่าๆ เดี๋ยวแกก็จะรู้ทุกคำตอบเอง รอฉันตรงนี้นะ ห้ามตามมาล่ะ” ทิชาชี้นิ้วกำชับทิ้งท้ายแล้วรีบวิ่งเข้าไปในลิฟต์แล้วกดตัวเลขให้มันเคลื่อนตัวลงไปทันที ทิ้งให้น้ำฟ้ายืนงงๆอยู่หน้าบันไดหนีไฟคนเดียว


น้ำฟ้ายอมยืนรอตามที่เพื่อนบอก แต่ความเงียบรอบๆตัวทำให้เธอรู้สึกกลัว จึงตัดสินใจหยิบมือถือในกระเป๋าเชือกสานสะพายข้างขึ้นมากดโทรออกหาพีท หญิงสาวถือสายรออยู่นานปลายสายก็ไม่มีทีท่าที่จะกดรับ เธอจึงกดตัดสายและโทรออกไปอีกครั้ง

“อะไรกันเนี้ย ทำไมพี่พีทไม่รับโทรศัพท์ล่ะ”คิ้วขมวดเข้าหากันด้วยความสงสัยปนหงุดหงิด เธอรู้สึกเหมือนตัวเองโดนทิ้งจากสามคนนั้นอีกครั้ง “ถ้าโทรไปอีกครั้งไม่รับ จะไม่รอแล้วนะ!!”

นิ้วชี้กดหมายเลขบนหน้าจอมือถืออีดครั้ง โดยทุกครั้งที่จิ้มนิ้วลงไปนั้นเต็มไปด้วยอารมณ์ที่คุกรุ่นพร้อมปะทุได้ทุกเวลาในใจคิดว่าถ้าไม่รับอีก เธอจะเดินทางกลับกรุงเทพทันทีเพราะเบื่อที่ตัวเองถูกกีดกันออกจากทั้งสามตั้งแต่มาถึงที่นี้


//ตือดึ้งๆ//


แต่ก่อนที่เธอจะได้ทันกดโทรออกไป เสียงข้อความโปรแกรมสนทนาก็ดังขึ้น ชื่อที่ขึ้นโชว์ก็คือชื่อของแฟนหนุ่มที่เธอเพียรโทรหานั้นเอง น้ำฟ้าเปลี่ยนเป้าหมายกดอ่านข้อความทันทีหวังที่จะพิมพ์โวยวายอีกฝ่ายให้รีบมาหา แต่ข้อความทีโชว์ขึ้นมาสร้างความแปลกใจและไม่เข้าใจให้น้ำฟ้าอีกครั้ง


P’Pete : ฟ้าอย่างพึ่งหงุดหงิดนะ เดี๋ยวหน้ายับไม่สวย ;P

P’Pete : ฟ้าเปิดประตูทางเดินหนีไฟสิ

Fah : พี่พีทเล่นอะไร ฟ้ารอนานแล้วนะ เมื่อไรจะพาไปกินข้าว แล้วนี้ยัยชากับทรัพย์อยู่กับพี่แล้วรึเปล่า =.=

P’Pete : เชื่อพี่ เปิดประตูหนีไฟก่อน แล้วพี่ถึงจะบอก


น้ำฟ้านิ่งไปซักพักอย่างชั่งใจ ก่อนจะตัดสินใจดันแทบล็อคประตูให้ปลดออกเพื่อเปิดประตูตามที่คนรักพิมพ์มาบอก สิ่งที่เห็นสร้างความแปลกใจให้หญิงสาวเป็นอย่างมาก ทางเดินที่ดูมืดมิดนั้นมีแสงสว่างของเปลวเทียนสว่างเป็นแนวเรียงตามขั้นบันไดขึ้นไปด้านบน


Fah : O.O  ฟ้าเปิดแล้ว นี้มันอะไรคะ

P’Pete : ฟ้าเดินตามแสงเทียนมานะ พี่ กับทรัพย์แล้วก็ทิชารออยู่ด้านบนแล้ว

Fah :  ก็ได้ค่ะ ถ้าเล่นอะไรพิเรนเพื่อแกล้งฟ้าล่ะก็เจอดีแน่ ;3


หญิงสาวพิมพ์ขู่ทิ้งท้ายเอาไว้ แล้วยอมเดินตามแสงเทียนขึ้นไปยังชั้นดาดฟ้าของโรงแรม ก่อนที่เธอจะมาหยุดที่หน้าประตูที่จะเปิดสู่ดาดฟ้า ตรงประตูนั้นมีหลอดไฟเรียงเป็นข้อความติดอยู่ว่า ‘เปิดสิ ฟ้าจะรู้ทุกคำตอบที่สงสัย’

ครั้งนี้น้ำฟ้าไม่ลังเลที่จะยืนมือออกไปเปิดประตูเพื่อเข้าไปยังส่วนของดาดฟ้า เพราะเธอเก็บความสงสัยมาตลอดทั้งวัน ทันทีที่บานประตูเปิดออก ลมก็พัดเข้าปะทะหน้าของเธอจนต้องลับตายกมือขึ้นบังใบหน้า เมื่อบรรยากาศรอบตัวกลับมาเป็นปกติเธอจึงลดมือลงและลืมตาขึ้น

สิ่งที่อยู่ตรงหน้าสร้างความตกใจและประหลาดใจให้เธอเป็นอย่างมาก มือบางยกขึ้นมาปิดปากที่อ้าค้าง ดวงตาเบิกโตมองสิ่งตรงแน่อย่างไม่แน่ใจว่ามันเป็นความจริงหรือความฝัน ลูกโป่งหลากสีสันจำนวนมากผูกเชือกถ่วงด้วยหินลอยปลิวไปมาตามแรงลม บนพื้นเต็มไปดอกไม้ที่ถูกจัดไว้อย่างสวยงามและมีแนวทางเดินที่ทั้งสองฝั่งเป็นเชิงเทียนสีส้มจุดสว่างอยู่

น้ำฟ้าเดินไปข้างหน้าช้าๆกวาดสายตามองไปรอบๆอย่างต้องการจดจำสิ่งที่สวยงามเหล่านี้ ก่อนที่สายตาของเธอจะไปหยุดตรงชายหนุ่มร่างสูง ที่ยืนยิ้มรอเธออยู่ตรงปลายทาง หญิงสาวเดินไปหยุดยืนตรงหน้าของเขา และมองอีกฝ่ายอย่างรอคอยว่าเขาจะทำยังไงต่อไป

“แหะ เขินนะเนี้ยที่ต้องมาทำอะไรแบบนี้”ดวงตากลมโตเหมือนดวงตากวางจ้องมองพีทอย่างคาดหวังทำให้เขารู้สึกเขินอายจนต้องยกมือขึ้นมาเกาผม “ถ้าเป็นเมื่อก่อนมีคนมาบอกให้พี่ทำแบบนี้ พี่คงตอบกลับไปทันทีว่าไม่มีทางทำ หรือไม่คงตอบว่าตลกล่ะ แต่พอเป็นฟ้า มันทำให้ความคิดที่พี่ว่าตลกมาโดยตลอดกลับดูสำคัญและมีค่าขึ้นมา”

“มันอาจจะแปลกๆที่ผู้ชายตัวโตๆ หน้าเถื่อนๆ ถนัดถือปืนมากกว่าถือดอกไม้มาทำแบบนี้ พี่ก็ไม่รู้ว่าทั้งหมดที่ฟ้าเห็นนั้นมันดีแล้วหรือเปล่า แต่พี่อยากจะบอกว่าพี่ทำทั้งหมดนี้ด้วยใจและสิ่งที่ทำนั้นก็เพื่อฟ้าเพียงคนเดียว”พูดไปมือหนาก็หมุนดอกไม้ในมือไปพราง

“สิ่งนี้จะเป็นสิ่งเล็กๆสิ่งแรกที่พี่ทำให้ฟ้า แต่พี่สัญญาว่าในอนาคตจะมีสิ่งใหญ่ๆที่พี่จะทำให้ฟ้าอีกมาก ถึงเวลาที่เราสองคนรู้จักกันนั้นจะไม่นานเท่าไร แต่พี่ก็แน่ใจในความรู้สึกและการตัดสินใจในครั้งนี้มากๆ ฟ้าพร้อมที่จะฝากชีวิตหลังจากนี้ให้พี่ดูแลไหมครับ”พีทคุกเข่าลงกับพื้นแล้วยื่นดอกไม้ในมือให้แฟนสาว

“พี่รักฟ้ามากนะครับ ให้เกียรติเป็นเจ้าสาว เป็นภรรยาและแม่ของลูกพี่ได้ไหม แต่งงานกันนะครับ”มือหนาล้วงเข้าไปในกางเกงหยิบกล่องแหวนมาเปิดออก แล้วยื่นไปตรงหน้าของน้ำฟ้าอีกครั้ง

“ตกลงค่ะ”น้ำฟ้ายกมือขึ้นมาเช็ดน้ำตาที่ออกมาเออคลอเพราะความดีใจและตื้นตันใจ มือซ้ายยื่นไปด้านหน้าเพื่อให้ร่างสูงสวมใส่แหวน

พีทยิ้มกว้างอย่างดีใจ สานตาที่มองหญิงสาวนั้นเต็มไปด้วยความรัก มือหนาหยิบแหวนในกล่องออกมา แล้วรูดเข้าไปที่นิ้วนางช้าๆจนเข้าไปสุดโคน


//ปังๆๆๆ//


“เย้ ดีใจด้วยน้า/จูบกันหน่อยเร็ว”ทันทีที่พีทลุกขึ้นยืน เสียงประทับก็ดังขึ้นพร้อมกับพลุจากโอ่งมังกรพุ่งขึ้นเป็นพลุไฟที่สวยงาม ก่อนที่ทิชา ทรัพย์และครอบครัวของน้ำฟ้าก็วิ่งเข้ามาหาหนุ่มสาวที่เป็นพระเอกนางเอกหลักของงานในวันนี้

“ทำไม??”น้ำฟ้ารู้สึกแปลกใจมากที่พ่อ น้าภาและน้องเมฆ น้องชายของเธอถึงมาอยู่ที่นี้ได้ หญิงสาวคิดว่าตัวเองตาฝาดไป แต่พอพ่อกางแขนออกเธอจึงเดินไปเข้ากอดผู้เป็นด้วยพ่อด้วยท่าทางงงๆ ก่อนจะผละออกมามองหน้าท่านอย่างไม่แน่ใจอีกครั้ง

“พีทไปหาพ่อ และขอให้พ่อมาที่นี้ เพราะอยากให้วันสำคัญของลูกมีคนในครอบครัวมาเป็นพยานด้วย”หญิงสาวหันไปมองแฟนหนุ่มอย่างตื้นตันใจเธอไม่คิดว่าเขาจะทำเพื่อเธอขนาดนี้ เพียงแค่จัดสถานที่ได้สวยขนาดนี้เธอก็ดีใจมากแล้ว แต่เขากับใส่ใจรายละเอียดเล็กๆน้อยๆมากกว่านั้น รายละเอียดที่เป็นความสุขของเธอ

“ขอบคุณนะคะ ฟ้ารักพี่พีทนะ”หญิงสาวกอดร่างสูงแน่น แทนคำขอบคุณที่มีมากจนบรรยากาศเป็นคำพูดแทบไม่หมด

“ไม่เป็นไรครับ เพื่อคนที่พี่รักแค่นี้สบายมากอยู่แล้ว”พืทจูบลงที่หน้าผากของคนรัก และจับมือข้างซ้ายของเธอมาจูบตรงแหวน “ไปอยู่อิตาลีด้วยกันนะครับ พี่เตรียมเรือนหอไว้สำหรับครอบครัวของเราแล้ว”

“เออ...”น้ำฟ้ามองคนรักอย่างลำบากใจ “คือ...ฟ้าขอเวลาหน่อยได้ไหมคะ ฟ้ายังอยากอยู่ช่วยงานพ่อที่ประเทศไทยอีกหน่อย”

พีทชะงักทันทีกับคำขอของหญิงสาว เขาคาดหวังกับการมาไทยครั้งนี้มากว่าจะได้กลับอิตาลีไปพร้อมกับคนรัก  ตลอดช่วงเวลาที่ห่างกันเขามันถามความคืบหน้าเรื่องงานกับเธอเสมอ เมื่อเห็นว่าทุกอย่างที่ไทยผ่านไปได้ด้วยดี เขาจึงตัดสินใจเดินทางมาไทยเพื่อขอเธอแต่งงาน แต่ถึงจะผิดหวังมากแค่ไหน เขาก็ต้องทำใจพยักหน้ารับคำขอของฟ้า เพราะรู้ว่ามันเป็นเรื่องสำคัญจริงๆ “พี่เข้าใจครับ ฟ้าพร้อมเมื่อไรบอกพี่นะ พี่จะบินมารับฟ้าไปอิตาลีด้วยกัน”

“ขอโทษด้วยนะคะ”น้ำฟ้ากอดชายหนุ่มแน่นขึ้นอย่างเสียใจ เธอรู้ว่าเขาผิดหวังแต่เธอก็ได้ตัดสินใจแล้ว จึงไม่อยากโลเลเปลี่ยนความคิดของตัวเองอีกครั้ง

“เออ...ชาว่าเราไปกินมื้อเย็นกันดีไหม ก่อนที่อาหารที่เตรียมไว้จะเย็นซะก่อน”ทิชาพยายามเปลี่ยนบรรยากาศที่อึดอัดของคู่รักให้สดใสขึ้นมา จึงชวนเบี่ยงประเด็นไปยังมื้ออาหารเย็นที่เลยเวลามาได้พักใหญ่แล้ว

“ใช่ๆ ผมให้คนของโรงแรมจัดเตรียมไว้ตรงนู้นแล้ว ไปกันเถอะครับ”ทรัพย์รีบรับต่อพูดสนับสนุนคนรักทันที ก่อนผายมือเชิญแขกครอบครัวของน้ำฟ้าให้เดินไปยังโต๊ะอาหารที่ทางโรงแรมได้จัดเตรียมไว้ พีทกับน้ำฟ้าเองก็ยอมผละออกจากกันแล้วเดินจูงมือตามทิชาไปยังโต๊ะเพื่อทานมื้อค่ำ 



#พยายามนึกภาพตามนะคะ ไรท์เขียนให้ดูโรแมนติกได้เท่านี้ TT อยากให้มันหวานๆแต่รู้สึกเหมือนยังไม่สุดเท่าไร

#เดี๋ยวดึกๆมาอัพนะคะ รอหน่อยน้าาา... ^^


1Nightstand / น้ำตาแม่มด >>>> เพจ

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น