แกมแก้ว

นิยายเรื่องนี้เป็นนิยายหื่นฮา เป็นแนวใหม่ที่ไม่เคยเขียนเหมือนกัน หวังว่าคนอ่านคงจะชอบนะคะ อัพไม่เป็นเวลาค่ะ สุดแต่ว่าจะว่างตอนไหนและปั่นทันรึเปล่า แรกๆ คงอัพได้ทุกวัน แต่หลังจากหมดสต็อกแล้วอาจต้องรอกันบ้างนะคะ อย่าด่ากันล่ะถ้าอัพช้าหรือหยุดอัพไปบ้าง ขอบคุณที่เข้ามาอ่านค่า ^ ^

ปลุกปล้ำขืนใจ (กลาง) NC เบาหวิวราวปุยนุ่น

ชื่อตอน : ปลุกปล้ำขืนใจ (กลาง) NC เบาหวิวราวปุยนุ่น

คำค้น : NC

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 103.8k

ความคิดเห็น : 41

ปรับปรุงล่าสุด : 19 ก.ค. 2560 21:06 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ปลุกปล้ำขืนใจ (กลาง) NC เบาหวิวราวปุยนุ่น
แบบอักษร

เผือกร้องกรี๊ดก่อนใช้สองมือดันหน้าหยาบๆ เป็นมันย่องของผัวเพื่อนเอาไว้ ไม่ยอมให้ไอ้ศักดิ์ลิ้มชิมอกเธอได้ หัวใจเธอเต้นแรงด้วยความกลัวเมื่อการแสดงดูท่าจะเป็นเรื่องจริงเสียแล้ว

"อย่านะไอ้ศักดิ์ กูเพื่อนอีติ่งเมียมึงนะ"

"เออ กูรู้ กูก็ไม่ได้จะทำอะไร ขอกินนมนิดเดียวเป็นค่าแสดงเท่านั้นเอง น่า ขอกูดูดนิดเดียว"

เสียงบริภาษคำหยาบชนิดออกอากาศไม่ได้ดังระงม เผือกสู้สุดชีวิต ดิ้นหนีจนกระทั่งออกจากป่าข้างทางมายืนเด่นอยู่บนถนน

เสื้อแสงเธอถูกไอ้ศักดิ์มันกระชากออกจนเหลือแต่บราเซียร์ที่ปิดเต้าไว้เพียงข้างเดียว ดูสภาพเธอตอนนี้ช่างเหมือนคนที่เพิ่งหนีออกมาจากไอ้หนุ่มกลัดมันได้ชนิดเส้นยาแดงผ่าแปด

ยืนรอไม่นานรถสปอร์ตของบุญฤทธิ์ก็แล่นตรงเข้ามา ไอ้ศักดิ์ที่ลับๆ ล่อๆ อยู่ในดงไม้เห็นแล้วรีบวิ่งหนีไปแอบ ส่วนเผือกที่ยืนอยู่กลางถนนเข้าไร่ก็โบกไม้โบกมือขอความช่วยเหลือ

- - - - - - - - - -


ทุกอย่างเป็นไปตามที่เผือกวางแผนเอาไว้ เมื่อบุญฤทธิ์เห็นผู้หญิงกึ่งเปลือยยืนโบกอยู่กลางถนนเขาก็จอดและรับเผือกขึ้นมาบนรถ

ใบหน้าเผือกมีทั้งเหงื่อ ทั้งน้ำตา ส่วนสีหน้าก็บ่งบอกว่าตกใจจากเหตุการณ์ที่เกือบถูกข่มขืนจริงๆ ดังนั้นบุญฤทธิ์จึงเชื่อสนิทและถอดเสื้อนอกของตนออกให้เผือกคลุมเอาไว้

เผือกขัดใจนิดหน่อยที่ต้องปิดร่างกายสวยๆ เอาไว้ แต่ก็จำต้องปิดไม่อย่างนั้นไก่มีหวังตื่น

"เกิดอะไรขึ้น"

เมื่อถูกถามเผือกก็โกหกออกมาด้วยน้ำเสียงเจือสะอื้น "หนู...หนู...ไอ้หนึ่งมันชวนหนูไปดูหนัง พอกลับมามันก็จอดรถแล้วพยายาม...พยายาม..." เผือกจบคำโกหกด้วยการร้องไห้โฮออกมาเรียกร้องความสงสาร

"ฉันจะพาเธอไปแจ้งความ"

"ไม่ๆ ไม่นะคะ" การปฏิเสธของเธอทำให้สีหน้าของบุญฤทธิ์มีแววฉงน เผือกจึงต้องอธิบายต่อ "แจ้งความไปก็อายเขา อีกอย่าง...หนูหนีมาได้ทัน มันยังไม่ได้ทำอะไร นอกจาก..." เมื่อได้โอกาสเผือกก็เปิดเสื้อให้บุญฤทธิ์ดูหน้าอกของตนเองที่ข้างหนึ่งมีจ้ำช้ำกระจายอยู่รอบเต้า

เผือกเห็นว่าเมื่อเธอเปิดให้บุญฤทธิ์มองของดีของเธอแล้วเขาก็เบนหน้าหนีไปในทันที ความเป็นสุภาพบุรุษนี้ทำให้เผือกยิ่งชอบเขามากขึ้นไปอีก

หากได้เขาเป็นผัวสักคืน อีเผือกคงฟินไปอีกสิบชาติ

"หนูกลัว" เผือกเริ่มอ้อน และผวาเข้าไปกอดแขนบุญฤทธิ์เอาไว้

และเพราะเธอซุกหน้าลงกับต้นแขนแกร่ง เผือกจึงไม่เห็นว่าบุญฤทธิ์ทำหน้าอย่างไรเมื่อถูกเธอแตะเนื้อต้องตัว

ชายหนุ่มเริ่มขยับตัวอย่างอึดอัดและรังเกียจ แต่พอขยับ เผือกก็แสร้งร้องไห้หนักขึ้น และถูกหน้าอกของตนเองเข้ากับแขนของเขาจนเขารู้สึกได้ว่าตอนนี้ยอดอกที่แข็งเป็นไตนั้นสัมผัสแขนเขาหลายครั้ง

"นี่...เธอ...ขยับออกไป" เมื่ออึดอัดนักบุญฤทธิ์ก็สั่งเสียงเรียบจนเกือบเป็นดุ แต่เผือกที่เข้าข้างตนเองกลับเข้าใจว่าเสียงดุๆ นั้นเกิดขึ้นเพราะเขากำลังหักห้ามใจตนเองอยู่

ยิ่งคิดเข้าข้างตัวเองเผือกยิ่งฮึกเหิม และตัดสินใจบุกเต็มตัวหวังเข้าพิชิตเมืองหลวงของบุญฤทธิ์ให้ได้

เผือกวางมือซ้ายของตนลงกับหน้าตักของคนที่เธอพยายามนัวอยู่ เธอรับรู้ว่าบุญฤทธิ์สะดุ้ง และท่อนลึงค์ที่อยู่ใต้มือเธอก็พองตัวแข็งขึ้นมา

'ผู้ชายก็แบบนี้ล่ะว้า ลงมามีผู้หญิงมายั่ว มาป้อนให้ถึงปาก ใครจะไม่กิน อีเผือกเอ๊ยอีเผือก วันนี้มึงจะได้เอากับเทพบุตร แล้วก็จะกลายเป็นเมียอีกคน เป็นเจ้านายอีกคนของไร่มีบุญแล้ว'

"หยุด! "

เผือกไม่สนใจคำสั่งนั้นแต่รีบขยับตัวมานั่งคร่อมตักบุญฤทธิ์เอาไว้แล้วกระซิบเสียงกระเส่า "คุณบอสแข็งจังเลย ให้หนูช่วยนะคะ"

แม้บุญฤทธิ์จะเป็นผู้ชาย เขาก็ไม่ใช่ผู้ชายประเภทฟาดไม่เลือก เขาเคยลองผู้หญิงมาทุกแบบแล้วก็จริง แต่กับผู้หญิงที่ทำงานอยู่ในไร่เดียวกันกับเมียเขา ขืนเอามั่วๆ คิดแต่ว่าจะสนุกกับคนที่แหกขาให้ ไม่แน่...สิ่งที่ตามมาอาจเป็นความยุ่งยากมหันต์ก็ได้

ดังนั้นคนที่ไม่คิดอะไรง่ายๆ ไม่เคยปล่อยอารมณ์ชุ่ยๆ เข้ามาครอบงำก็จัดการเอื้อมมือไปเปิดประตูรถออกกว้าง จากนั้นเหวี่ยงผู้หญิงที่บังอาจขึ้นมานั่งคร่อมอยู่บนตักของเขาลงไป

และเพราะเผือกไม่คิดว่าบุญฤทธิ์จะทำกับเธอแบบนี้ หญิงสาวจึงไม่ทันระวังตัวและถูกเหวี่ยงออกไปจากรถอย่างง่ายดาย แถมยังกลิ้งจนร่างครูดไปกับพื้นลูกรังจนถลอกปอกเปิกไปหมด

คราวนี้แทนที่บุญฤทธิ์จะสงสาร เขากลับรีบปิดประตู เข้าเกียร์ถอยหลังแล้วขับรถกลับไปยังเรือนเล็กที่เพิ่งจากมา

- - - - - - - - - -


ไม่ใช่เพียงแต่คุณอัจฉราจะประหลาดใจที่จู่ๆ รถของลูกชายที่เพิ่งขับออกไปจะขับกลับเข้ามาใหม่ สัตตบงกชที่กำลังจะเดินขึ้นรถเพื่อออกไปดูงานตามปกติก็ประหลาดใจเช่นกัน

หญิงสาวตัดสินใจปิดประตูรถแล้วก้าวยาวๆ ตามบุญฤทธิ์ที่หลังลงจากรถได้ก็วิ่งรี่เข้าไปในเรือนเล็ก

หากถามสัตตบงกชว่าเธอคิดว่าบุญฤทธิ์กลับมาทำไม เธอคงเดาว่า...เขาอาจลืมของ แต่ของสำคัญอะไรถึงทำให้เขารีบวิ่งเข้าบ้านเหมือนเจ้าหนีหนี้มาแบบนี้

เธอหอบความสงสัยเข้ามาในห้องนอน และยิ่งประหลาดใจเมื่อพบว่าบุญฤทธิ์ถอดเสื้อผ้ากองอยู่หน้าห้องน้ำที่ไม่ได้ปิดประตู ดังนั้นเมื่อเธอเดินมาหยุดหน้าห้องน้ำแล้วมองเข้าไป จึงเห็นเขากำลังอาบน้ำอยู่ใต้ชาวเวอร์ที่เปิดน้ำค้างเอาไว้และถูตัวด้วยสบู่

เขากลับมา...เพื่ออาบน้ำเนี่ยนะ

สัตตบงกชขมวดคิ้วเมื่อก้มลงหยิบเสื้อผ้าเขาขึ้นแล้วหารอยเปื้อนหรืออะไรก็ตามที่ทำให้เขาต้องกลับเข้ามาอาบน้ำอย่างเร่งด่วน ทว่าก็ไม่พบอะไร

"เกิดอะไรขึ้นเหรอคะ ทำไมพี่กลับมาอาบน้ำล่ะ" เมื่อไม่รู้สาเหตุหญิงสาวก็ถามคนที่เพิ่งเปิดประตูออกมาจากตู้กระจก เนื้อตัวเขาเปียกไปหมด แถมยัง...ดูเซ็กซี่ชะมัดตอนเขาเดินเปลือยเข้ามาหาเธอพร้อมใช้สองมือลูบผมเปียกให้เสยขึ้นไปแบบนั้น

คอหญิงสาวแห้งพลัน เธอพลิกตัวกลับหลังแล้วเดินเอาเสื้อผ้าที่เพิ่งถูกถอดไปวางเอาไว้บนเตียง แต่เดินไปยังไม่ทันถึงเตียงคนตัวเปียกก็เข้ามากอดเธอเอาไว้จากด้านหลัง

เพราะเขาเปียกไปทั้งตัวนี่เองหลังสัตตบงกชจึงพลอยชื้นไปด้วย แถมหยดน้ำจากผมเขาก็หยดติ่งๆ ลงมาบนหน้าและแขนเธอด้วย

"โอ๊ย พี่ทำอะไรอะ บัวเปียกไปหมดแล้ว"

"ช่วยพี่หน่อยบัว"

คำขอเสียงพร่าทำให้สัตตบงกชเริ่มหน้าร้อน แม้เธอกับเขาจะอยู่ด้วยกันฉันสามีภรรยามาไม่นาน แต่เธอก็รู้จักน้ำเสียงแบบนั้น น้ำเสียงที่บ่งบอกว่า...เขากำลังต้องการ


偷看


ต่อตอนหน้าเด้อค่ะ หุหุ

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น