แกมแก้ว

นิยายเรื่องนี้เป็นนิยายหื่นฮา เป็นแนวใหม่ที่ไม่เคยเขียนเหมือนกัน หวังว่าคนอ่านคงจะชอบนะคะ อัพไม่เป็นเวลาค่ะ สุดแต่ว่าจะว่างตอนไหนและปั่นทันรึเปล่า แรกๆ คงอัพได้ทุกวัน แต่หลังจากหมดสต็อกแล้วอาจต้องรอกันบ้างนะคะ อย่าด่ากันล่ะถ้าอัพช้าหรือหยุดอัพไปบ้าง ขอบคุณที่เข้ามาอ่านค่า ^ ^

ชื่อตอน : จุก (ปลาย)

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 87.1k

ความคิดเห็น : 24

ปรับปรุงล่าสุด : 18 ก.ค. 2560 00:25 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
จุก (ปลาย)
แบบอักษร

นี่เป็นครั้งแรกที่บุญฤทธิ์เข้ามากินอาหารที่โรงอาหารของไร่

ไร่มีบุญคงเป็นไร่แรกที่มีสวัสดิการเรื่องอาหารเช้าและเที่ยงให้คนงานในไร่กินฟรี ซึ่งก็ได้รับความนิยมร้อยเปอร์เซ็นต์ คนงานทุกคนล้วนมากินข้าวเช้าและกลางวันที่นี่ เนื่องจากมันอร่อย แถมยังฟรี

อาหารในแต่ละวันแตกต่างกันออกไป จะมีผัดหนึ่งจาน ต้มหรือแกงหนึ่งชาม ส่วนอาหารชนิดที่สามอาจเป็นอาหารทอด ยำ หรือย่างคละๆ กันไป

บุญฤทธิ์มองแถวของคนงานที่ต่อเพื่อรอรับอาหารอย่างหวั่นใจเล็กน้อย ใช่ว่าเขาจะไม่เคยกินอาหารโรงอาหาร แต่นั่นเป็นโรงอาหารของโรงเรียนประจำสุดหรูที่อังกฤษ ซึ่งคงไม่เหมือนกับที่นี่

หากเขากินไม่ได้ล่ะ คนงานจะรู้สึกว่าเขาคุณหนูไป เมียเขาจะรู้สึกว่าเขาเลี้ยงยากรึเปล่า

"ไปค่ะ ไปต่อแถว"

เมื่อถูกสัตตบงกชดึงมือเข้าไปต่อแถวบุญฤทธิ์ก็เลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย ทว่าเขายังเดินตามเธอไปต่อแถวโดยดี รับถาดที่เธอส่งให้มาถือแล้วมองตรงไปเบื้องหน้าก่อนถาม

"พี่นึกว่าเราเป็นเจ้านายแล้วจะมีสิทธิพิเศษเสียอีก"

สัตตบงกชยิ้มกว้าง "ถ้าเราอยากได้สิทธิ์พิเศษ จะมากินอาหารในโรงอาหารทำไมล่ะ ให้เขาทำอาหารแล้วเอาไปให้ในเรือนใหญ่ไม่ดีกว่าเหรอ กินในห้องแอร์สบายไปเลย"

"บัวกินแบบนี้ทุกวันเหรอ"

"เฉพาะมื้อกลางวันค่ะ มื้อเช้าบัวมักจะกินกับแม่นาย"

ชายหนุ่มพยักหน้าแล้วมองแถวข้างหน้าที่เลื่อนไปอย่างรวดเร็ว ดูเหมือนโรงอาหารที่นี่จะมีระบบจัดการดี

"แถวเลื่อนเร็วดีนะ"

"ต้องเร็วสิ ยิ่งเร็วยิ่งดีเพราะถ้ากินเสร็จเร็วก็จะมีเวลาพัก มีเวลานอนเอาแรง" สัตตบงกชใช้คางชี้ไปยังพื้นที่ข้างโรงอาหารซึ่งร่มเย็นเพราะต้นไม้ใหญ่

บุญฤทธิ์เพิ่งสังเกตเห็นว่าบริเวณนั้นมีเปลผูกเอาไว้ มีโต๊ะหินอ่อนซึ่งบนโต๊ะมีหมากรุก แล้วยังมีเสื่อม้วนเอาไว้อยู่ใต้ต้นไม้หลายผืนด้วย

ดูเหมือนสวัสดิการของที่นี่จะดีเสียยิ่งกว่าบริษัทของเขาเสียอีก

เพราะดูพื้นที่สันทนาการของไร่เพลิน บุญฤทธิ์จึงไม่รู้ว่าตอนนี้ถึงคิวของเขาแล้ว ถ้าสัตตบงกชไม่สะกิด เขาก็คงไม่รู้ตัว

"หยิบค่ะ"

ชายหนุ่มซึ่งเพิ่งเคยมากินที่โรงอาหารของไร่เงอะงะเล็กน้อย เขามองจานไข่ลูกเขยที่เรียงเอาไว้เป็นแถวบนโต๊ะแล้วหยิบไข่หนึ่งลูกที่จัดอยู่ในถ้วยขนาดเล็กเรียบร้อยแล้วมาไว้ในถาดของตนเอง จากนั้นเดินไปอีกสามก้าวจะถึงโต๊ะแกงซึ่งวันนี้มีแกงเผ็ดลูกชิ้นปลา

โต๊ะนี้จะมีคนคอยตักแกงให้ เพราะแกงต้องกินตอนร้อนๆ แม่ครัวที่ใส่ใจจึงตั้งหม้ออุ่นแกงให้ร้อนเสมอ และจะตักแกงใส่ถ้วยให้ก็ต่อเมื่อมีคนงานเดินเข้ามายังโต๊ะตัวนี้

แม่ครัวดูจะไม่ได้สนใจบุญฤทธิ์ เธอตักแกงให้ในปริมาณปกติ แต่พอถึงคิวของสัตตบงกช แม่ครัวร่างอ้วนกลับยิ้มให้แล้วทักทาย

"วันนี้มีแกงเผ็ดลูกชิ้นปลากรายของโปรดคุณบัวด้วย ตุ้ยแถมลูกชิ้นปลาให้คุณบัวเป็นพิเศษเลย"

บุญฤทธิ์ได้ยินสัตตบงกชขอบคุณแม่ครัวเบาๆ เขาหันไปมองชามแกงในถาดเธอแล้วก็เห็นว่าแกงของเธอมีลูกชิ้นลอยเต็มผิดกับชามของเขา

แม้เธอจะไม่อยากเบ่งแต่ก็ยังมีคนเอาใจ ไม่เหมือนเขาเลยชายหนุ่มคิดแล้วก็อมยิ้ม รู้สึกว่าการที่ไม่ได้เป็นคนพิเศษก็สนุกดี

- - - - - - - - - -

ปากใหญ่จะกิน


หม่ำๆ

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น