ainfriend

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนจบ เล่ห์นางฟ้า กับดักซาตาน 2

ชื่อตอน : ตอนจบ เล่ห์นางฟ้า กับดักซาตาน 2

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 3.8k

ความคิดเห็น : 6

ปรับปรุงล่าสุด : 16 ก.ค. 2560 23:49 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนจบ เล่ห์นางฟ้า กับดักซาตาน 2
แบบอักษร

​ตอนจบ

ไหมแก้วลืมตาตื่นขึ้นมาในเช้าวันแรกของการแต่งงาน เธอลืมตามองดูพลเทพที่กำลังนอนหลับอยู่ข้างๆเธอ ตอนนี้เธอเป็นภรรยาของเขาอย่างสมบรูณ์ไม่ว่าจะเป็นทางพฤตินัยและนิตินัย

ไหมแก้วค่อยๆลงจากเตียงนอนและเดินไปเข้าห้องน้ำ หลังจากที่เธออาบน้ำแต่งตัวเสร็จก็ลงไปเตรียมอาหารเช้าให้พลเทพ

“ทำไมไม่ปลุกพี่” พลเทพตื่นขึ้นมาไม่เห็นไหมแก้ว เขาจึงลุกไปอาบน้ำก่อนที่จะลงมาหาเธอข้างล่าง ถึงแม้ว่าที่บ้านของเขาจะมีสาวใช้มากมายแต่เธอก็ยังตื่นเช้ามาเตรียมอาหารให้เขาทุกวันเป็นปกติ

“ก็พี่พลตื่นสายนี่คะ” ไหมแก้วหันหน้าไปหาพลเทพ ที่กำลังกอดเธอจากด้านหลังอยู่

“เพราะใครละทำให้พี่ตื่นสาย” พลเทพหอมแก้มไหมแก้วฟอดใหญ่

“หวานทุกวันเลยนะ” เพียงเพ็ญเดินเข้ามาในห้องอาหารก็เห็นลูกชายสวีทกับลูกสะใภ้

“ก็ปกติของคนแต่งงานกันนี่ครับแม่” พลเทพกดปลายจมูกลงบนแก้มของไหมแก้วอีกครั้งก่อนจะนั่ง

“แม่ก็เห็นหวานทุกวัน” เพียงเพ็ญยิ้ม ตอนนี้ลูกๆของเธอก็มีครอบครัวกันหมดแล้ว คนเป็นแม่อย่างเธอก็สบายใจ อีกอย่างลูกสะใภ้และลูกเขยก็ช่างถูกใจเธอเหลือเกิน

**************************************

ไหมแก้วตื่นนอนตามปกติ เธอตั้งใจจะลุกไปทำอาหารเช้าให้พลเทพ แต่ก็ถูกแขนแกร่งรังเธอเอาไว้

“จะลุกไปไหนครับ” พลเทพเอ่ยถามเมื่อเห็นไหมแก้วกำลังจะลุกจากเตียงนอน

“ไหมจะตื่นไปทำอาหารเช้าให้พี่พลค่ะ”

“ไหมดูแลตัวเองบ้างสิ ไหมไม่ได้ตัวคนเดียวแล้วนะ” พลเทพดุด้วยน้ำเสียงไม่จริงจังนัก ตอนนี้ไหมแก้วกำลังท้องเขาอยากจะให้เธอพักผ่อนให้มากๆ

“แค่ตื่นมาทำอาหารให้พี่พลเองนะคะ”

“ไม่ได้ครับ นอนต่อเลยเดี๋ยวค่อยตื่น” พลเทพกระชับอ้อมกอดให้แน่นขึ้นเพื่อไม่ให้เธอลุกไปไหน

พลเทพดูแลไหมแก้วอย่างดี เขาแทบจะไม่ให้เธอทำงานอะไรสักอย่าง ไม่ว่าจะหยิบจับอะไรเขาก็ห้ามไปหมดทุกอย่าง เพียงเพ็ญยิ้มให้กับพฤติกรรมของลูกชาย พลเทพดูจะเห่อลูกมาก

“พี่พลค่ะให้ไหมทำเองบ้างเถอะคะ” ไหมแก้วเอ่ย เธอกำลังจะไปอาบน้ำแต่ก็ถูกพลเทพอุ้มเข้าไปในห้องน้ำ และจัดการอาบน้ำให้เธอ

“ไหมอย่าดื้อกับพี่สิ พี่ไม่อยากให้ไหมเหนื่อย” พลเทพไม่ฟังในสิที่เธอพูด เขาอาบน้ำต่อให้เธอจนเสร็จ ไหมแก้วเองก็แย้งอะไรไม่ได้ เพราะเธอรู้ว่าเขานั้นดื้อกว่าเธอเสียอีก

“อีกไม่นานบ้านของเราก็จะมีเด็กๆมาวิ่งเล่นแล้ว พี่อยากเห็นหน้าลูกเร็วๆ แล้วสิ” พลเทพนอนนั่งอยู่บนที่นอน เขาก้มลงจูบหน้าท้อง มือหนายกขึ้นลูบท้องของไหมแก้วเบาๆ

“เหลืออีกตั้งสี่เดือนกว่าจะคลอด”

“เราจะตั้งชื่อลูกว่าอะไรดี” พลเทพล้มตัวลงนอนข้างๆไหมแก้ว ทำไมเวลาคิดถึงเรื่องลูกเขาถึงได้มีความสุขแบบนี้ ความสุขของคนเป็นพ่อนี่มันเป็นแบบนี้เอง

พลเทพแทบจะไม่ได้เคยได้สัมผัสความรักจากพ่อของเขามานานพอสมควร ตั้งแต่พ่อและแม่ของเขาแยกทางกัน  เขาสัญญากับตัวเองว่าจะดูแลลูกของเขาให้ดี และจะไม่ให้ลูกของเขาต้องขาดความอบอุ่น

************************************

“ลินินลูก เข้าบ้านได้แล้วค่ะ” ไหมแก้วออกมาตามลูกสาวที่กำลังวิ่งเล่นอยู่สนามหญ้าหน้าบ้าน

“คุณแม่ขา” ลินินเด็กหญิงวัยสามขวบวิ่งเข้าไปหาไหมแก้ว

“หิวหรือยังคะ” ไหมแก้วจูงมือลูกสาวเดินเข้าไปในบ้าน

“รอคุณพ่อก่อนค่ะ” หนูน้อยอยากจะรอพ่อของเธอกลับมาก่อน ไหมแก้วยิ้มให้กับอาการของลูกสาวที่ติดพลเทพเหลือเกิน

“ว่าไงคะ คนสวยไปเล่นซนที่ไหนมา” เป็นเวลาเดียวกันที่พลเทพเลิกงานกลับมาถึงบ้านพอดี

“คุณพ่อ” ลินินรีบวิ่งเข้าไปหาพลเทพทันที เขาย่อตัวลงอุ้มลูกสาวขึ้นมาอยู่ในอ้อมแขน จากนั้นก็หอมแก้มลูกสาวซ้ายขวา หนูน้อยเองก็ไม่ยอมแพ้ ริมฝีปากเล็กประทับลงบนแก้มของผู้เป็นพ่อ

“หอมแต่แก้มคุณพ่อ ไม่หอมแก้มแม่บ้างเหรอ” ไหมแก้วเดินเข้าไปหาสองพ่อลูก

“อย่าน้อยใจสิค่ะคุณแม่” ลินินยื่นหน้าไปหอมแก้มไหมแก้ว พลเทพเองก็ไม่ยอมแพ้ลูกสาว เขาเองก็ยื่นหน้าไปหอมแก้มไหมแก้วเช่นกัน

*************************************************

“โอ้ย!” ลินินกำลังวิ่งเล่นอยู่สนามหญ้าหน้าบ้าน หนูน้อยสะดุดล้มลงบนพื้นทำให้หัวเข่ามีแผล เด็กสาวนั่งชันเข่าเห็นรอยถลอกอยู่บนหัวเข่า “ฮึก..”

“น้องเป็นอะไรมั้ย” เด็กหนุ่มวัยเก้าขวบเห็นว่าลินินล้มลงจึงเดินเข้ามาช่วย

“เจ็บค่ะ” น้ำตาของหนูน้อยเริ่มไหลออกมา

“อย่าร้องสิ เดี๋ยวพี่พาไปทำแผล”

“พี่เป็นใคร เข้ามาบ้านหนูได้ยังไง” ลินินเอ่ยถามทั้งที่บนใบหน้ายังเปื้อนน้ำตาอยู่

“พี่ชื่อสเตฟาน พ่อของพี่เป็นเพื่อนของพ่อลินิน” เด็กชายอธิบาย มือน้อยๆยกขึ้นมาเช็ดน้ำตาที่อยู่บนแก้มของหนูน้อย “อย่าร้องไห้นะ เดี๋ยวไม่สวย”

“หนูไม่สวยแล้วพี่รักหนูมั้ย” ลินินเอ่ยถามตามประสาเด็ก

“...” สเตฟานอดไม่ได้ที่จะยิ้มให้กับคำถามของหนูน้อย

“ฉันว่าเรื่องที่เราหวังคงเป็นจริงแล้วละ” พลเทพหันไปคุยกับซานฟรานเพื่อนสนิทของเขา เขาและเพื่อนต่างก็หวังที่จะเป็นทองแผ่นเดียวกัน สายตาของทั้งคู่มองออกไปยังนอกหน้าต่าง เห็นสเตฟานกำลังพยุงลินินอยู่


****มาแล้วจ้าาาาาาา****

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น