Woogie(วูจี้)

ติดตามผลงานอื่นๆของจี้ จิ้มรูปโปรไฟล์ได้เลยค่า

EP.25 เรียกลูก(เขย)ดีกว่าครับพ่อ

ชื่อตอน : EP.25 เรียกลูก(เขย)ดีกว่าครับพ่อ

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 97.5k

ความคิดเห็น : 593

ปรับปรุงล่าสุด : 17 ก.ค. 2560 23:49 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 1,300
× 0
× 0
แชร์ :
EP.25 เรียกลูก(เขย)ดีกว่าครับพ่อ
แบบอักษร

EP.25 เรียกลูก(เขย)ดีกว่าครับพ่อ


"กูให้เวลา 1 นาที" อั่งเปากดดันกว่าเดิม เติ๊ดคิ้วขมวดจนติดกันแล้ว ทางนึงมันคือความถูกต้อง แต่อีกทางมันคือความต้องการ ต้องการมากๆด้วย


"เลือกเบอร์พ่อมึง" เติ๊ดตัดสินใจตอบ


"กู-ไม่-ให้!" อั่งเปาตอบเน้นเสียง เติ๊ดอยากขยี้มันมากตอนนี้


"งั้นกูเลือกอย่างหลัง" เติ๊ดพูดใหม่


"ไม่ได้ มึงเลือกไปแล้ว"


"เอ้า!ก็มึงไม่ให้นี่หว่า"


"ก็ถือว่าเลือกแล้วไง" อั่งเปาพูดแค่นั้นก็หยิบงานขึ้นมา


"มึงนี่กวนตีนชิบหายเลยนะเนี่ย!" เติ๊ดพูดด่า อั่งเปาเลยต้องมองตาเติ๊ดอีกครั้ง


"เมื่อกี้มึงพูดว่าไงนะ" อั่งเปาถามนิ่งๆ เติ๊ดใช้ลิ้นดันกระพุ้งแก้มตัวเองเล็กน้อย เขาไม่น่าเก่งเลยจริงๆ


"เปล่า" เติ๊ดรีบบ่ายเบี่ยง อั่งเปาเข่นเขี้ยวใส่เล็กน้อย เด็กหนุ่มถืองานมานอนวาดต่อบนเตียง ส่วนเติ๊ดนั่งอยู่ที่เก้าอี้เหมือนเดิม เขามองอั่งเปาเดี๋ยววาด เดี๋ยวลบอยู่หน้าเดิมพักใหญ่เลย


"เอามานี่ เดี๋ยววาดให้ใหม่" เติ๊ดลุกมานั่งที่ขอบเตียง อั่งเปาหันมามองทันที


"ไม่เอา มึงวาดสวยเกิน"


"มาเหอะว่ะ" เติ๊ดขยับนอนคว่ำข้างๆกัน อั่งเปายอมเลื่อนงานให้ก็ได้


"นี่มึงวาดหรือเอาดินสอเขี่ยยุงที่กระดาษ" เติ๊ดพูดขำๆขณะเอายางลบมาลบอีกรอบ อั่งเปาไม่ด่าหรอก แค่มองเฉยๆพี่มันก็หุบปากแล้ว


"เออ แล้วอย่าคิดจะขโมยเบอร์พ่อกูนะ ไม่งั้นเคลียร์กันยาว!" อั่งเปาพูดขู่ขณะหยิบงานแผ่นอื่นมาเขียน เติ๊ดไม่ได้ตอบอะไร เขาคิดไปแล้วแหละ รอมันหลับก่อนเถอะ


เวลาผ่านไปสักพัก

อั่งเปาเผลอหลับไปแล้ว เติ๊ดเก็บงานไปวางบนโต๊ะก่อน เขาหยิบโทรศัพท์อั่งเปามาขโมยเบอร์พ่อทันที โดยจดใส่กระดาษแล้วใส่กระเป๋ากางเกงไว้

.....

เช้าวันต่อมา

อั่งเปาตื่นขึ้นมาก่อน เด็กหนุ่มลุกนั่ง มองคนข้างตัวที่กรนดังกว่านาฬิกาปลุกซะอีก


"พี่เติ๊ด!" อั่งเปาตีหน้าท้องแกร่งแรงๆเพื่อปลุก เด็กหนุ่มหนวกหูมากจริงๆ


"ปลุกอะไรแต่เช้าวะ" เติ๊ดพลิกตัวนอนตะแคงโดยคว้าหมอนอั่งเปามากอดด้วย


"กลับร้านไปได้แล้ว กูต้องไปเรียน"


"มึงก็ไปสิ" เติ๊ดพูดอู้อี้


"มึงก็ลุกสิ เย็นค่อยมาใหม่" อั่งเปาตีไหล่เติ๊ดแรงๆ เติ๊ดว่าเด็กนี่มันรุนแรงกับเขาขึ้นทุกวันแล้วเนี่ย


เพี๊ยะ!

"พี่เติ๊ด!!"


"เออๆไปแล้ว...เด็กเหี้ย~" ประโยคหลังเติ๊ดพูดเบาๆ เขาลุกใส่เสื้อ หยิบซองบุหรี่แล้วออกไปแต่โดยดี


ทางด้านอั่งเปา เด็กหนุ่มรีบอาบน้ำ แต่งตัวแล้วเก็บของใส่กระเป๋าเพื่อไปเรียน มันสายแล้วแหละ แต่อั่งเปาวิ่งไม่ได้ มันยังเจ็บๆขัดๆอยู่เลย


อั่งเปาตั้งใจว่าวันนี้จะขี่มอไซค์ไป แต่พอลงมา


"เออ อั่งเปา เติ๊ดมันฝากบอกว่ายืมรถไปนะ" เจ้าของหอพูดบอกเมื่ออั่งเปาลงมาแล้ว เด็กหนุ่มแบมือเพื่อมองกุญแจรถในมือตัวเอง คือพี่มันงัดรถเพื่อสตาร์ทเลยโดยไม่ต้องใช้กุญแจใช่ไหม ???


'ไอ้พี่เติ๊ด!!!!!!' อั่งเปาได้แต่โวยวายในใจ เด็กหนุ่มต้องเดินไปเรียน แถมมีต้องรับให้ได้อีกอย่างด้วย ว่าคนรักตัวเองนี่มันมิจฉาชีพชัดๆ


-มหาวิทยาลัย-

หลังจากมาเรียนเกือบไม่ทัน ช่วงพักเที่ยงอั่งเปาก็ต้องรีบเอางานมาปั่นด้วย เด็กหนุ่มนั่งอยู่โต๊ะหินอ่อนหน้าคณะ นั่งทำงานอยู่คนเดียวเรื่อยๆ จนกระทั่ง


"เปา" เต่าเดินมานั่งตรงข้ามกัน อั่งเปาหยุดเขียนและเงยหน้ามองก่อน


"ยะหยังอยู่" เต่าถามมาเป็นภาษาเหนือ อั่งเปายังไม่ได้ตอบอะไร จนเต่าพูดมาต่อ


"โกรธกูหรอ" คราวนี้เต่าถามเป็นภาษากลาง อั่งเปาก็ยังคงเงียบ เด็กหนุ่มก็ไม่ได้โกรธอะไรขนาดนั้นหรอก เพราะอั่งเปาไม่ได้จะปิดบังอะไรใครแล้ว


"กูขอโทษนะที่วุ่นวายกับมึงเกินไป กูเป็นห่วงมึงนะเปา มึงเป็นเหมือนน้องกูเลยนะเว้ย" เต่าพูดมาต่อ เขาก็อึดอัดที่อั่งเปาต้องมาอยู่คนเดียว ทำงานคนเดียวแบบนี้ เต่าไม่ได้คิดอะไรเกินเลยกับอั่งเปาแบบนั้น เพียงแต่เขาเป็นห่วงอั่งเปาจริงๆ อั่งเปาเวลารักใครหรือคบใครก็มักจะรักทุ่มเทแบบไม่เผื่อใจ หลายครั้งที่อกหักก็เสียศูนย์ไปเหมือนกัน ในมุมของอั่งเปา เวลามีแฟนจะเหมือนว่าเต่ามาชวนทะเลาะ แต่ในมุมของเต่าคือมาเตือน มาดูแลตามที่พ่ออั่งเปาสั่ง แต่อั่งเปาต่างหากที่ไม่ฟังแถมเอาแต่ใจเอง เต่ามีแฟนแล้ว จะเรียกว่าเมียเลยก็ได้แต่เขาเผื่อใจเป็น ไม่เหมือนอั่งเปาที่ยังรักเหมือนเด็กๆอยู่


"กูไม่ได้อะไรแล้ว มึงไม่ต้องห่วงหรอก"


"ไม่ห่วงได้ไงวะ มึงรู้ไหมว่าพี่เติ๊ดเขามีผู้หญิงเข้าหาเยอะขนาดไหน แล้วพ่อมึงฝากมึงไว้กับกูนะ" เต่าพูดเตือนต่อ เต่าไม่เชื่ออยู่แล้วว่าอั่งเปาไม่ได้คิดอะไรกับเติ๊ด เรื่องแบบนี้มันดูไม่ยากเลย


"พี่มันคงไม่ทำแบบนั้นหรอก" อั่งเปาตอบกลับ เด็กหนุ่มไม่ได้มั่นใจมากหรอก แค่เชื่อใจเท่านั้น


"งั้นเอางี้ กูจะไม่ยุ่งเรื่องมึงก็ได้ แต่มึงต้องรักให้เป็น อย่าทุ่มทั้งตัวทั้งใจ กูไม่อยากเห็นมึงเจ็บอีก ส่วนเรื่องกลุ่มเรา ไอ้พวกนั้นมันไม่ได้โกรธอะไรมึงหรอก มันแค่ไม่อยากยุ่งตอนเราทะเลาะกัน"


"แล้วทำไมตอนแรกมึงไม่พูดกับกูล่ะ" อั่งเปาถาม


"แล้วมึงเคยฟังอะไรไหมล่ะไอ้เปา กูเตือนเพราะกูห่วง มึงกำลังคบกับผู้ชายนะ เพื่อนกูคบกับผู้ชายที่โคตรโจรแบบนั้น มึงจะไม่ให้กูห่วงหรอ ตอนแรกกูไม่อยากให้มึงคบ แต่พอเห็นมึงเป็นแบบนี้แล้ว กูก็ไม่ยุ่งดีกว่า แต่อย่างที่บอกแหละมึงต้องรักให้เป็น" เต่าตอบกลับทันทีเช่นกันพร้อมสอนออกมาด้วย อั่งเปาได้ฟังถึงเหตุผลก็เข้าใจเพื่อนมากขึ้น คงเพราะอั่งเปาเอาแต่ใจจนไม่เคยฟังใครจริงๆนั่นแหละ และมันน่าจะเป็นแบบนี้มาตั้งแต่มัธยม อั่งเปาเข้าข้างตัวเองว่าเต่าหาเรื่อง ทั้งที่ความจริงมันมาสอนแทบจะทุกครั้งต่างหาก


"เต่า หิวข้าวแล้ว" ชั่วครู่ก็มีพี่ปีสองคนนึงเดินเข้ามาหา อั่งเปาไม่ชินกับกระโปรงสั้นๆของพี่คนนี้สักที พี่เขาขาว สวย หมวย อึ๋ม(มาก)จริงๆ แถมเป็นถึงดาวคณะปีก่อนด้วย


"งานกลุ่มมึงทำได้ไหม กลับมาอยู่ด้วยกันเปล่า" เต่ายังไม่ได้ตอบแฟนตัวเอง แต่ก็จับมือมาหอมแล้ว


"ไม่เป็นไร ไว้งานหน้าดีกว่า อันนี้เดี๋ยวกูปั่นไปเรื่อยๆก็เสร็จ" อั่งเปาตอบยิ้มๆ เด็กหนุ่มเห็นแฟนเต่าแล้วเขินแปลกๆ


"เออ งั้นกูกลับก่อนนะ มึงมีผัวแล้วไม่ต้องมาแอบมองเมียกู สัด" เต่าด่าขำๆแล้วลุกขึ้น อั่งเปาแอบมองนิดเดียวเองนะน่ะ


"นิดเดียวเอง" อั่งเปาพึมพำเบาๆ


"นิดเดียวก็ไม่ได้เว้ย" เต่าพูดยิ้มๆอีกรอบ เขาสบายใจแล้วที่คุยกับอั่งเปาได้เหมือนเดิม อั่งเปาก็เช่นกัน


และพอเต่าพาแฟนไปกินข้าว อั่งเปาก็นั่งทำงานต่อ เด็กหนุ่มลงไว้หลายวิชา ตอนบ่ายเลยต้องอยู่เรียนต่ออีก 


จนตอนเย็น เด็กหนุ่มก็กลับหอตัวเอง


แกร่ก~

พอถึงห้อง อั่งเปาก็เปิดประตูเข้ามา เด็กหนุ่มอึ้งไปทันทีกับสิ่งที่เติ๊ดทำ


"ข้าวอยู่บนหลังตู้เย็นนะ" เติ๊ดพูดบอกขณะนั่งดูหนังโป๊อยู่ที่โต๊ะคอมฯ ข้าวของที่เติ๊ดขนมาว่าพีคแล้ว มานั่งดูหนังโป๊ชิวๆนี่ว่าพีคกว่า


"มึงขนเสื้อผ้ามาทำไมเนี่ยพี่" อั่งเปาปิดประตูไว้แล้วพูดถาม มันไม่ใช่มีแค่เสื้อผ้าแต่มีครบเลย ทั้งหม้อหุงข้าว กระทะไฟฟ้า โต๊ะคอม คอมฯตั้งโต๊ะ โน้ตบุ๊กและกระปุกออมสิน แถมจัดเข้าที่ไว้หมดแล้วด้วย


"จะมาอยู่นี่ไง หนีตามเมีย" เติ๊ดพูดขำๆ เขานั่งถอดเสื้อกินโค้กอยู่ด้วย อั่งเปาได้แต่กระพริบตาปริบๆ


"มึงไม่ต้องถามกูก่อนหรอ?" อั่งเปาชี้ตัวเองเพื่อถาม เติ๊ดกดหยุดเล่นวีดีโอก่อน ตอนนี้เขาเล่นคอมอั่งเปาไม่ใช่ของตัวเอง เขายืมเฟสบุ๊กอั่งเปาเล่นเกมส์


"ก็รู้ว่าเมียจะอนุญาต" เติ๊ดพูดยิ้มๆ อั่งเปาถอดกระเป๋าวางที่เตียงก่อน เด็กหนุ่มเดินมาหาเติ๊ดใกล้ๆ


"แล้วถ้าพ่อแม่กูมาจะทำไงเนี่ย มึงทำอะไรไม่คิดบ้างวะพี่ แล้ว...อะ!" อั่งเปาด่าไม่ทันจบ เติ๊ดก็ลุกขึ้นมาปิดปากด้วยปากก่อน เมียเขาพูดมากเกินไปแล้ว


"อื้อ!" อั่งเปาดันไหล่เติ๊ดเล็กน้อย เติ๊ดไม่ผละออก แถมรั้งเอวมาชิดกันอีกต่างหาก เขาดูดปากอั่งเปาช้าๆ ก่อนจะเคลื่อนมาดูดที่คอขาวเบาๆ ดูเหมือนวิธีนี้ เมียเด็กจะสงบขึ้นเยอะเลย


ก๊อกๆ

เสียงเคาะประตูทำทั้งคู่ผละออกจากกันก่อน อั่งเปาเช็ดปากตัวเองเล็กน้อย เด็กหนุ่มหูแดงนิดๆด้วยซ้ำ


"เปา" เสียงเรียกทำอั่งเปาหายเขินจากเรื่องเมื่อกี้ทันที เด็กหนุ่มชะงักไปเรียบร้อยแล้ว


...เสียงแม่...


ก๊อกๆ

"อั่งเปา" คราวนี้เป็นเสียงพ่อ อั่งเปามองเติ๊ดอย่างขอความเห็น บอกน่ะบอกได้ แต่มันเร็วเกินไป แถมเติ๊ดอยู่สภาพนี้ ถอดเสื้อดูหนังโป๊ดูอยู่อีกต่างหาก!!!


"อั่งเปา!" เสียงพ่อดุขึ้นเรื่อยๆ เติ๊ดก็แอบตกใจนิดๆ เขายังไม่ได้โทรเลย แต่พ่อแม่อั่งเปามาแล้ว พวกท่านตั้งใจมาเซอร์ไพรซ์ลูกแต่เหมือนลูกจะทำเรื่องเซอร์ไพรซ์กว่า


"มึงไปหลบก่อนพี่~" อั่งเปาพูดเบาๆ เด็กหนุ่มรีบไปปิดคอม เติ๊ดสูดลมหายใจเข้าเบาๆ เขาไม่หลบแต่เดินไปเปิดประตูเลย


แกร่ก~

"มัวยะหยัง...." แม่ที่กำลังจะดุชะงักทันทีที่คนมาเปิดประตูไม่ใช่ลูกชายตัวเอง แต่เป็นผู้ชายสภาพโจรสุดๆ ใส่กางเกงยีนส์เซอร์ๆ เสื้อก็ไม่ได้ใส่ รอยสักนี่ก็ทำเอาตกใจเหมือนกัน


"ไอ้พี่เติ๊ด ไอ้เชี่ยยย~" อั่งเปาน้ำตาแทบไหลกับความใจกล้าบ้าๆของเติ๊ด เด็กหนุ่มยังปิดคอมฯไม่ทันเสร็จเลย


"พ่อตาแม่ยาย หวัดดีครับ" เติ๊ดยกมือไหว้ แม่ชะงักไปอีกรอบ ส่วนพ่อ...


"อั่งเปา!!" พ่อเรียกเสียงดัง อั่งเปาเลยต้องเดินเตรียมตัวเตรียมใจมายืนข้างเติ๊ด บทจะบ้า พี่มันก็บ้าแบบสุดๆเหมือนกัน อั่งเปาอยากถามมาก 'มึงไปเอาความมั่นใจมาจากไหนถึงเรียกพ่อตาแม่ยายเต็มปากเต็มคำขนาดนั้น' แต่ตอนนี้เด็กหนุ่มกลัวพ่อมากกว่า


"ใคร!" พ่อชี้ที่เติ๊ดแล้วถาม อั่งเปากลัวจนไม่รู้จะตอบยังไงเหมือนกัน


"คือ..."


"ผมชื่อเติ๊ดครับพ่อ เป็นแฟนอั่งเปา" เติ๊ดตอบด้วยท่าทางปกติ พ่ออั่งเปาไม่ได้โวยวายต่อหรืออะไร เขามองเติ๊ดอีกครั้งอย่างพิจารณา


"ไอ้เติ๊ด" พ่ออั่งเปาขมวดคิ้วจนติดกัน เติ๊ดก็ยิ้มน้อยๆ


"ครับครู" คำพูดเติ๊ดทำอั่งเปาชะงักเหมือนกัน เด็กหนุ่มมองพ่อตัวเองสลับกับเติ๊ดไปมา


"มึงออกห่างจากลูกกูเดี๋ยวนี้!!"


"ลูกพ่อก็แฟนผม" เติ๊ดรีบเถียง อั่งเปากระทืบเท้าพี่มันทันทีกับคำพูดโคตรกวนตีนนี้


"มึงหุบปากแล้วหลบก่อน~" อั่งเปาด่าเบาๆ เติ๊ดเลยต้องขยับออกก่อน


กับพ่อตาใจกล้าได้


แต่กับเมีย....พ่ายแพ้อยู่เรื่อยไป


*************

มาแล้วค่ะ >< เว็บล่มนานมากกกก

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น