อันดามัน

นายหัวเสือกับนายสิงห์จะพิชิตใจสองสาวพี่น้องได้หรือป่าว เป็นกำลังให้ไรท์ด้วยนะคะ เรื่องนี้เป็นนิยายเรื่องที่ 5 แล้วค่ะ

ห้ามใช้ลิ้นนะ

ชื่อตอน : ห้ามใช้ลิ้นนะ

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 8.4k

ความคิดเห็น : 6

ปรับปรุงล่าสุด : 14 ก.ค. 2560 09:05 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ห้ามใช้ลิ้นนะ
แบบอักษร

ห้ามใช้ลิ้นนะ

“ไม่เอาหรอก ฉันมีศักดิ์ศรี ไม่เอาตำแหน่งแฟนมาหากินหรอก”

อรพิชญาพูดออกไป แต่ในใจก็เริ่มคิดว่าจะเรียกเงินเท่าไรดีนะ จะเอาเงินไปทำอะไร จะเอาไปเที่ยวที่ไหนดี ถ้าเธอได้เงินจะชวนไอ้พวกเพื่อนตัวดีของเธอไปเที่ยวให้ชุ่มปอดเลย แต่เธอก็ยังลังเลเพราะกลัวพี่สาวจะรู้ ดูจากคำพูดเขา คงไม่รู้ว่าเธอเป็นน้องสาวของผู้จัดการโรงแรมที่นี่และไม่ได้เป็นพนักงานที่นี่ด้วย


“สี่หมื่น”

สิงหวัฒน์เห็นเธอกำลังคิดเหมือนลังเลจึงเป็นฝ่ายเสนอยอดเงินค่าจ้างให้เธอก่อนเพราะเห็นดวงตาเธอเป็นประกายเหมือนคิดอะไรอยู่คงจะอยากได้เงินละสิ *'โธ่! ยัยเด็กขี้งก'*


โอ้โห! ให้เราตั้งสี่หมื่นเลยหรอ มากกว่าเงินเดือนที่เธอจะได้รับเมื่อได้ทำงานหลังเรียนจบซะอีก หึหึ แต่เรื่องแบบนี้ต้องต่อรองกันหน่อย จะยอมง่ายๆ ได้ไง" เธอคิดฝันหวานถึงตัวเงินถ้าเธอแกล้งเป็นแฟนกับเขาสองเดือน ก็ได้เงินก้อนโตแปดหมื่นบาท ว้าว ซื้อตั๋วไปเที่ยวต่างประเทศได้เลยนะเนี๊ย 

ดวงตาเธอเลื่อนลอยฝันหวานถึงเงินเงินที่จะงอกเงยในกระเป๋าโดยที่ไม่ต้องขอคุณพ่อคุณแม่ แค่แกล้งเป็นแฟนก็ไม่เห็นจะเสียหายอะไร ทำสักสองเดือนพอเปิดเทอม เธอก็ชิ่งหนีกลับกรุงเทพพร้อมเงินก้อนงาม *'* หวานหมูแล้วไอ้เอิง ฮ่าฮ่า แต่ลองแกล้งขอเพิ่มอีกสักหน่อยสิ ทำเป็นใจป้ำดีนัก’


“หกหมื่น”

อรพิชญาแกล้งขอเพิ่มอีกสองหมื่น เธอแอบมองหน้าเขานิดหนึ่ง ไม่รู้ว่าเขาจะหาว่าเธอเห็นแก่เงินหรือป่าวนะ ไม่รู้จะเรียกแพงไปหรือป่าวนะ เขาจะคิดกับเธออย่างไงนะ ถ้าเกิดเขาไม่จ้างเธอ เธอก็อดได้ค่าขนมค่าเที่ยวกับเพื่อนนะสิ เธอเรียกร้องเงินเพิ่มไปแล้วก็แอบกังวล กลัวเงินที่ลอยอยู่ตรงหน้าจะหายไป จึงก้มหน้าหลบตาเขา


“ตกลง! เริ่มงานวันนี้เลยนะ”

สิงหวัฒน์ที่แกล้งทำหน้าคิดหนักแล้วนิ่งไปสักพักก็พูดตกลงออกมา ทำให้เธอที่ก้มหน้าอยู่เงยหน้าขึ้นมามองตาโตเป็นประกาย


“ได้..แต่คุณต้องจ่ายล่วงหน้ามาก่อนนะ”

อรพิชญาตอบตกลงอย่างง่ายดายแต่ก็ต่อรองขอเก็บเงินก่อนเพราะกลัวโดนโกง ไม่ได้หรอกไหนๆ ก็ทำเป็นธุรกิจแล้ว อย่างไงก็ต้องขอเก็บเงินก่อน จ่ายสดงดเชื่อ ไม่รู้จักกันไม่ให้เครดิตหรอก กลัวเบี้ยวไม่จ่ายเงินเธอขึ้นมาเธอก็ชวดเงินนะสิ ไม่ยอมง่ายๆ หรอก


“หึหึ โอเคร เดี๋ยวพรุ่งนี้ ฉันจะจ่ายค่าจ้างของเดือนนี้ให้ หกหมื่น จ่ายล่วงหน้าไม่หักค่าใช้จ่ายใดๆ ทั้งสิ้น และถ้าเดือนไหนหนูทำตัวดีฉันจะมีทิปพิเศษเพิ่มให้อีก ตกลงไหม”

สิงหวัฒน์หัวเราะขึ้นมานิดๆ อย่างอดไม่ได้ มองหน้าเด็กสาวตรงหน้าที่ผ่องใสยินดี อิ่มอก อิ่มใจ เสียเต็มประดากับการได้ก้อนเงินโต ต่อให้เขาจ่ายเยอะกว่านี้ ก็คุ้มยิ่งกว่าคุ้มถ้าได้เด็กสาวมาเป็นแฟนจริงๆ เด็กอะไรยิ่งดูยิ่งน่ารัก ว่าเธอแต่อายุเท่าไรกันนะ นี้เราจะพรากผู้เยาว์หรือป่าวจะถึง 18 หรือยังทำไมดูหน้าเด็กจัง แต่เอ๊ะ เธอทำงานที่นี้นี้หว่า เดี๋ยวแอบสืบประวัติเอาก็ได้ ไม่ใช้เรื่องยากของนายสิงห์ถ้าอยากจะรู้ซะอย่าง


“ทิปพิเศษอะไร และทำอย่างไรจะได้ทิป”

เด็กขี้งกถามอย่างไม่ค่อยไว้ใจเท่าไร แต่พอได้ยินว่าจะได้เงินเพิ่มก็อยากรู้ขึ้นมาเพื่อจะเพิ่มยอดเงินในกระเป๋าไปเที่ยวซะหน่อย *'รวย รวย รวย ไอ้เอิงรวยแล้วโว้ยย'*


“บางครั้งหนูก็ต้องยอมให้ฉันกอดบ้าง ยอมให้หอมบ้าง หรือยอมให้ฉันจูบบ้างเวลาอยู่ต่อหน้าคนอื่น หรืออยู่ต่อหน้าสาวๆ ของฉัน เพื่อความสมจริงไงละ”

สิงหวัฒน์พูดด้วยใบหน้าจริงจังเหมือนไม่คิดอะไร แต่ในใจกระยิ่มยิ้มย่องอย่างเจ้าเล่ห์แต่ต้องเก็กใบหน้าไม่ให้เด็กน้อยแตกตื่นซะก่อน


“เฮ้ย!! ไม่เอาด้วยหรอก เปลืองเนื้อปลืองตัวชะมัด"


“ฉันให้ทิปพิเศษครั้งละหมื่น ไม่หักค่าใช้จ่ายใดๆ สมมุติถ้าเดือนหนึ่งฉันกอดหนูสี่ครั้ง หนูก็ได้เพิ่มสี่หมื่นรวมกับค่าจ้างก็เป็นแสนเลยนะ”

เขารีบบอกค่าจ้างเมื่อเห็นเด็กน้อยเริ่มโวยวายไม่ยอมปากเล็กๆ เตรียมอ้าจะประท้วง เขาจึงเอาเงินมากมายมาล่อตาล่อใจให้คนขี้งกให้อยากได้เพิ่มอีก


“ก็ได้ แต่บอกไว้ก่อนเลยนะว่าห้ามใช้ลิ้นเด็ดขาด”

คนขี้งกเห็นเงินก้อนโตเป็นแสนก็ตาโตก็รีบตกลงแต่บอกข้อห้ามให้เขาได้รับรู้ไว้ก่อน กอด หอม จุ๊บเบาๆ คงไม่เป็นไรหรอกมั้ง เธอก็กอดกับเพื่อนผู้ชายบ่อยไป แต่จะมาให้จูบแลกลิ้นเหมือนที่เขาทำกับผู้หญิงคนเมื่อกี้ ยี๊! ไม่เอาด้วยหรอกนะ นึกแล้วขนลุก


“หึหึ โอเคร ตกลงตามนั้น..แต่..ถ้าฉันเผลอใช้ลิ้น..ฉันจะจ่ายเพิ่มให้เป็นสองเท่า..โอเครไหมจ๊ะ”

เขาหัวเราะออกมาเสียงดังกับข้อห้ามของเธอพลางคิดในใจ เงินแค่สองหมื่นแลกกับการใช้ลิ้นกับเธอก็ถือว่าคุ้มนะ แต่เขาต้องเก็บอาการไว้ก่อนเดี๋ยวเด็กจะหาว่าเขาหื่นกามที่คิดเรื่องแบบนั้นกับเธอ


กระทั่งมีเสียงโทรศัพท์มือถือของเขาดังขึ้น เขาดูชื่อแล้วรีบกดรับทันที เพราะปกติคนนี้ถ้าไม่มีเรื่องด่วนจะไม่โทรหาเขาเด็ดขาด

"ว่าไง ช่างปืน"

(คุณสิงห์ครับ ขอโทษครับที่รบกวน ตอนนี้เกิดเพลิงไหม้ที่โซนบ้านพักผู้บริหารครับ คุณสิงห์)

"มีใครเป็นไรหรือป่าว เดี๋ยวผมออกไปตอนนี้เลย ฝากช่างปืนจัดการให้ด้วย"

"ตอนนี้ไม่มีได้รับบาดเจ็บครับ พวกลูกน้องผมช่วยดับไฟส่วนสำคัญไว้ได้แล้วครับ"

"เคร เดี๋ยวผมเข้าไป"

สิงหวัฒน์วางสายแล้วหันมาบอกคนตัวเล็กว่าเกิดเรื่องไฟไหม้ที่บ้านพักผู้บริหารเขาจะต้องออกไปดูซะหน่อย หญิงสาวที่ยืนอยู่ได้ยินว่าเป็นช่างปืนโทรเข้ามา ก็อยากไปดูด้วย ไม่รู้เป็นหลังไหน จะไกลกับหลังของพี่สาวเธอหรือป่าวนะ เธอจึงขอตามเขาไปบอกเขาว่าอยากไปช่วยช่างปืน เพราะสนิทกันพอสมควร เขาก็ไม่ได้สงสัยอะไรเพราะคิดว่าเธอเป็นลูกน้องช่างปืนอยู่แล้ว


"สวัสดีครับ คุณสิงห์"

เมื่อสิงหวัฒน์มาถึงที่เกิดเหตุพร้อมอรพิชญา เจ้าของบ้านพักที่โดนไฟไหม้ก็ยกมือไหว้ประธานโรงแรมที่ตนทำงานด้วย เขามองสาวน้อยที่ยืนข้างๆ ท่านประธานอย่างสงสัยเพราะทำงานกับท่านมาหลายปี ยังไม่เคยเห็นท่านมองผู้หญิงคนไหนด้วยสายตาละมุนแบบนี้มาก่อน

"เป็นไงบ้างคุณวิชัย อ้อ..นี่น้องเอิง เป็นแฟนผมเอง น้องเอิงครับ นี่คุณวิชัย ผู้จัดการฝ่ายจัดซื้อครับ"

สิงหวัฒน์เห็นวิชัยจ้องมองเด็กของเขาอย่างสงสัย ด้วยความหวง เขาจึงเอ่ยแนะนำสถานะทั้งสองคนให้รู้จักกัน


"สวัสดีค่ะ คุณวิชัย"

อรพิชญายกมือไหว้ผู้จัดการฝ่ายจัดซื้ออย่างเรียบร้อยไม่กระโดกกระเดกเพราะมารดาสอนมารยาทมาเป็นอย่างดีทำให้เขาที่มองเธอไหว้ก็นึกชื่นชมว่าเธอนั้นไหว้สวยงาม ยัยเด็กนี้เวลาเรียบร้อยก็น่ารักดี


"เอ้อ...สวัสดีครับ น้องเอิง" วิชัยรับไหว้แฟนเจ้านายแล้วเอ่ยชื่อตามที่เจ้านายเรียก

"เอิงขอตัวไปดูช่างปืนก่อนนะคะ"

อรพิชญาเห็นช่างปืนและลูกน้องที่เธอรู้จักดีเพราะเคยไปเที่ยวด้วยกัน จึงรีบเดินเข้าไปหาช่างปืนโดยไม่สนใจคนที่เดินตามหลังมา


"อ้าวพี่เอิง มาไงครับเนี่ย"

ช่างโอมลูกน้องช่างปืนเอ่ยทักหญิงสาวอย่างสนิทสนมเพราะเธอไปช่วยงานซ่อมหลายครั้งและเธอก็ฝีมือดีเก่งกว่าเขาที่เป็นผู้ชายอีก จึงยกให้เธอเป็นลูกพี่ ซึ่งอรพิชญาก็ไม่ได้ว่าอะไร เรียกพี่ก็พี่วะ แต่เธอรู้สึกว่าอายุเธอจะน้อยกว่าช่างโอมนะ


"อ้อ พอดีพี่มากับคุณสิงห์นะ"

เธอตบบ่าช่างโอมอย่าสนิทเพราะเคยไปเมาด้วยกันครั้งหนึ่งแล้วยื่นหน้าไปกระชิบเบาๆ เพราะไม่อยากให้ใครได้ยิน เธอขี้เกียจตอบคำถาม


"ฮะ..แฮม! มีอะไรกัน"

คนที่เดินตามเธอมาด้านหลังรู้สึกไม่ค่อยพอใจที่เด็กของเขาไปสนิทสนมกับผู้ชายคนอื่น เขาลืมไปว่าเธอเป็นแค่แฟนปลอมๆ จึงถามออกไปเสียงเข้มใบหน้าดุ


"ปะ..เปล่าครับ พี่เอิง ผมไปหาช่างปืนก่อนนะ"

ช่างโอมได้ยินเสียงและสายตาดุของท่านประธานก็กลัวขึ้นมา จึงขอตัวแยกออกไปดีกว่า


"เฮ้ย! พี่ไปด้วยสิ อยากเจอช่างปืนเหมือนกัน" เธอเรียกช่างโอมไว้ให้รอเธอด้วย


"เดี๋ยวพี่พาน้องเอิงไปดีกว่านะ เดี๋ยวเกิดเป็นอันตรายขึ้นมา"


"นี่ อย่ามาเดินเบียดแบบนี้ได้ไหม ฉันอายคนอื่นเขานะ แล้วคุณก็ไม่ต้องมาจับมือฉันด้วย"


"ได้ไง ก็ตอนนี้เราเป็นแฟนกันอยู่นะ แล้วก็อีกอย่างนะ ให้แทนตัวเองว่า*'น้องเอิง'* แล้วเรียกผมว่า*'พี่สิงห์'* ด้วย "


"โอ้ยยย ไม่เอาหรอก กระดากปากตาย"

เธอเคยแทนตัวเองกับใครที่ไหน นอกจากพ่อแม่และพี่สาวให้พูดกับคนอื่น เธอพูดไม่ได้หรอก


"ห้าพันบาท เดี๋ยวจ่ายเพิ่มให้อีก ถ้ายอมเรียกจะจ่ายเดือนละ 65,000 บาท เพื่อความสมจริงไง "


"ก็ได้ แต่บอกไว้ก่อนนะเพื่อความเนียบเนียนนะ ไม่ได้เห็นแก่เงินหรอก"

คนขี้งกได้ยินว่าจะได้เงินเพิ่มก็ตาโตแต่ก็วางฟอร์มดักคอไป


"ครับน้องเอิง...เฮ้ย!!! ลืมได้ไงวะ"

เขายิ้มให้เธออย่างเอ็นดู มองใบหน้าสวยของเธออย่างสนใจที่ปิดไม่มิด แล้วจู่ๆ เขาก็นึกอะไรขึ้นมาได้จึงอุทานออกมาทำให้เธอตกใจตามไปด้วย


"มีอะไรคะ"


"พี่มีนัดลูกค้าวีไอพีนะสิ ลืมได้ไงนะ ป่านนี้ทุกคนมาที่โรงแรมกันแล้ว แป้บนะครับ น้องเอิง ขอพี่คุยโทรศัพท์แป้บเดียว"

เขาบอกเธอด้วยสรรพนามที่เขาบอกให้เธอพูดกับเขาและเขาก็ใช้พูดกับเธอเช่นเดียวกันเขาพูดมันออกมาอย่างคล่องมาเหมือนเคยชินซะอย่างงั้น ทำให้คนได้ยินขยุบขยิบปากนินทาเขาอยู่ในใจ*'พูดคล่องเชียว สงสัยพูดกับสาวๆบ่อยละซิ'*


"ครับ คุณเอย รบกวนด้วยนะครับ ผมคงกลับไปช้าหน่อย ฝากคุณเอยดูแลลูกค้าให้ผมหน่อยนะครับ"

อรพิชญาได้ยินเขาเอ่ยชื่อพี่สาวออกมาก็รู้ทันทีว่าเขาคุยกับพี่สาวเธอ


“ไปครับ น้องเอิง จะไปดูช่างปืนไม่ใช่หรอเดียวพี่พาไปครับ”

สิงหวัฒน์วางสายเสร็จก็เดินมาโอบเอวเธอพาเดินไปดูพวกช่าง ทำให้เธอทำหน้ากลืนไม่เข้าคายไม่ออกที่โดนเขาโอบเอวไว้ต่อหน้าพวกช่างแม้กระทั่งช่างปืนก็มองเธออย่างสงสัยในทางทางของเธอและท่านประธาน


“ช่างปืน สงสัยอะไรหรอ นี่น้องเอิงแฟนผม”

สิงหวัฒน์ถามขึ้นมาที่เห็นพวกช่างแอบพูดคุยกันเหมือนแปลกใจและสงสัยซะเต็มประดา


“เอ่อ..ท่านประทานไปเป็นแฟนน้องเอิงตอนไหนหรอครับ..น้องเอิงเพิ่งมะ”

“อ้อ..เอิงเพิ่งตกลงคบคุณสิงห์เป็นแฟนนะ ช่างปืน”

อรพิชญารีบตอบเพราะกลัวช่างปืนจะพูดว่าเธอเพิ่งมาอยู่และเป็นน้องสาวพี่เอย เธอยังไม่อยากบอกเขาตอนนี้


“ช่าย..ผมกับน้องเอิงตกลงเป็นแฟนกันแล้ว อย่างไงก็ฝากพวกนายอย่าให้ใครรังแกแฟนผมนะ เพราะคนนี้ผมหวงมาก จุ๊ฟฟ”

สิงหวัฒน์ยิ้มระรื่น ท่าทางภูมิอกภูมิใจที่เธอกล้าพูดว่าเขาเป็นแฟนเธอ เขาจึงให้รางวัลด้วยการจูบหน้าผากเธอไปเบาๆ นิดหนึ่งโดยไม่อายสายตาพวกช่างที่มองกันอยู่ เพราะเขาอยากแสดงความเป็นเจ้าของให้คนอื่นรู้


“สองหมื่นแล้วนะ ทั้งโอบ ทั้งจูบ”

เธอกัดฟันกระซิบบอกเขาตอนที่เขาก้มหน้ามาจูบหน้าผากเธอ หน้าเธอเคลียดขึ้นมาเหมือนคนคิดหนกับ รู้สึกว่าตัวเองตัดสินใจอะไรพลาดไปหรือป่าวนะ


“หึหึ รู้แล้วน๊า”

สิงหวัฒน์พูดด้วยเสียงร่าเริง แล้วพูดคุยกับลูกน้องอยู่สักพักก็ชวนเธอกลับ

<<<<<<<<<<<<>>>>>>>>>>>>>>>>>>

image

image

แฮ่ๆ ชื่อตอนมันชวนให้คิดลึกใช่ไหมคะ แต่ไม่มีอะไรคะ แค่น้องเอิงห้ามใช้ลิ้นเท่านั้นเอง

คู่นายสิงห์กับน้องเอิงก็เป็นแฟนกันแล้ว ถึงจะเป็นแฟนปลอมๆก็เหอะ 

​ไม่รู้น้องเอิงจะทันนายสิงห์หรือป่าวนะ

ตอนหน้ามาลุ้นคู่นายหัวเสือบ้างจะเจอกับพี่เอยแล้วจะเป็นอย่างไร

ฝากติดติดและกดไลค์ให้ด้วยนะคะ

ขอบคุณรีดทุกท่านเลยค่าาาาา

ขออนุญาตเจ้าของภาพด้วยนะ ขอนำมาใช้เพื่อประกอบอิมเมจนะคะ

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น