ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

มาเฟียไร้รัก 3 *แก้ไขคำผิด

ชื่อตอน : มาเฟียไร้รัก 3 *แก้ไขคำผิด

คำค้น : มาเฟียไร้รัก

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 33.1k

ความคิดเห็น : 41

ปรับปรุงล่าสุด : 20 พ.ค. 2561 22:55 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
มาเฟียไร้รัก 3 *แก้ไขคำผิด
แบบอักษร




มาเฟียไร้รัก 3


****​

****สภาพห้องที่ยับเยินและมีร่างกายที่บอบช้ำของวิระนอนอยู่บนเตียง ทั้งร่างไร้เสื้อผ้าปกปิดมีเพียงผ้าห่มผืนใหญ่ปกคลุมร่างกายเท่านั้น ข้อขาก็มีโซ่ตรวนคล้องไว้กันวิระหนี วีรภาพยอมทำทุกอย่างให้วิระไม่สามารถหนีไปได้

**วิระเป็นของเค้า ไม่ว่าใครก็ห้ามแตะต้อง!!

**“ถ้าฉันหลุดออกไปได้ ฉันจะหนีนายไปให้ไกลที่สุด หนีจนนายตามหาไม่เจอ” น้ำเสียงที่แหบพร่าบอกวีรภาพก่อนจะสลบไป แววตาที่มองวีรภาพอย่างตัดพ้อทำให้ดวงใจของวีรภาพปวดหนึบแต่ก็ปัดความรู้สึกนั้นทิ้งไป วีรภาพไม่มีวันปล่อยให้วิระหนีไปได้อีกแล้ว แม้แต่วิญญาณก็ไม่มีทางหนีไปได้!!

**“นายครับ ทำแบบนี้จะดีเหรอครับ” เฟยถามเจ้านายเมื่อเข้ามารายงานเรื่องที่เข้าไปหานายใหญ่แทนนายของตนเองมา สภาพวิระที่เห็นผ่านตาเพียงชั่วครู่ดูแล้วช่างน่าสงสาร เจ้านายของตนเองคงจะลงโทษวิระจนวินาทีสุดท้าย ไหนจะโซ่ล่ามขานั่นอีก วิระคงไม่มีทางหนีออกไปได้อีกแน่ๆ

**“ดีแล้ว ไม่งั้นวิระจะหนีไปได้อีก นายจะไปทำอะไรก็ไป แต่ก็เตรียมยาและข้าวไว้ด้วย"

**“ได้ครับนาย ถ้ามีอะไรเรียกใช้ผมได้ตลอดนะครับ” เมื่อเฟยออกไป วีรภาพก็กลับเข้าห้องนอน ร่างกายของวิระบอบช้ำจากการร่วมรักที่รุนแรงของตนเอง ถ้าหากวีรภาพไปช้าเพียงวินาทีเดียววิระก็จะหนีไปสินะ แต่มันไม่มีทางเป็นไปได้ วีรภาพจะตัดปีกของวิระและจะขังวิระไม่ให้ไปจากตนเองตลอดไป……

**“อืม…” เสียงครางเบาๆออกมาจากลำคอ วิระลืมตาขึ้นมา ก่อนจะรู้สึกร้าวไปทั้งร่าง เหตุการณ์ที่จำได้ในตอนสุดท้าย คือ ความเกรี้ยวกราดของวีรภาพที่ตอกย้ำเข้ามาในตัวของตนเอง น้ำรักที่ถูกปลดปล่อยเข้าไปในตัวของวิระนับครั้งไม่ถ้วน ไม่ต้องบอกก็รู้วีรภาพทำตามคำขู่ที่พูดออกมา

**ท้อง….

**วีรภาพต้องการให้วิระท้อง ซึ่งวิระไม่ต้องการ และถ้าหากมันเกิดขึ้นจะเป็นเช่นไร ลูกต้องถามว่าพ่อกับแม่ไม่รักกันงั้นเหรอ วิระให้มันเกิดขึ้นมาไม่ได้จริงๆ

**“ตื่นแล้วก็ลุกขึ้นมากินข้าวกินยา” น้ำเสียงเรียบนิ่งและบ่งบอกถึงอารมณ์ทำให้วิระสะดุ้งด้วยความตกใจเล็กน้อย เพราะไม่คิดว่าอีกคนจะอยู่ในห้อง

**“…..” แต่วิระก็ไม่ได้ตอบอะไรกลับไป ไม่อยากเห็นหน้าคนใจร้ายที่ไม่เคยคิดจะฟังใคร

**“อย่าทำให้ฉันโมโห อยากโดนอีกรึไง!!!” วีรภาพที่เห็นท่าทีเมินเฉยของวิระก็รู้สึกหงุดหงิด จนกระชากร่างของวิระให้หันมาทางตนเองแรงๆ อยากจะยั่วโมโหรึไง!!

**“ไม่หิว”

**“ไม่หิวก็ต้องกิน ถ้าไม่อยากกิน ฉันจะเอานายทั้งวัน”

**“เลว…” วิระพูดออกมาเบาๆ ก่อนจะหลบสายตาร้ายๆของวีรภาพ วิระเจ็บไปทั้งตัวยังไม่พอใจอีกงั้นเหรอ เรี่ยวแรงแค่จะลุกยังแทบไม่มี ไหนจะโซ่ที่ล่ามอีก เหมือนสัตว์ที่ถูกขังยังไงอย่างนั้น ใจร้าย…..

**“เลวยังไงก็ผัวนาย!!! ลุกขึ้นมากินข้าว ถ้าไม่อยากตาย!!” วีรภาพกระชากวิระให้ลุกขึ้นแรงๆ ขนาดความยาวของโซ่สามารถเดินออกไปข้างนอกห้องนอนได้ แต่ไม่ถึงหน้าประตูห้อง วีรภาพให้คนมาเปลี่ยนเป็นแบบสแกนลายนิ้วมือ ยังไงถึงแม้จะปลดโซ่ได้ แต่วิระไม่มีทางออกจากห้องได้อยู่ดี

**“ฉันจะใส่เสื้อผ้า” วิระหยิบผ้าห่มคลุมกายติดมือมาก เมื่อถูกกระชากให้ลุกขึ้นเดิน ขาที่เหมือนไร้เรี่ยวแรงแทบจะทรุดลงกับพื้น แต่ก็กัดฟันพยายามเดินตามแรงกระชากของวีรภาพ มือก็กุมผ้าห่มไปด้วยไม่ยอมปล่อยให้หลุดมือ จนมาถึงที่โต๊ะทานข้าววีรภาพก็ผลักวิระลงไปนั่ง ก่อนจะเลื่อนถ้วยข้าวต้มให้

**“กิน!!”

**“ฉันต้องการเสื้อผ้าวีร์” บอกวีรภาพด้วยน้ำเสียงปกติ และก็ไม่ยอมแตะอาหารตรงหน้าสักนิด จะให้วิระนั่งทานข้าวและมือกุมผ้าห่มนี่ไปด้วยมันไม่ดูแปลกไปหน่อยเหรอ

**“เรื่องมาก แค่กินๆไปให้มันจบนี่มันยากรึไง” วีรภาพพูดขึ้นอย่างหงุดหงิด ก่อนจะลุกเดินออกไป ไม่นานก็กลับมาพร้อมเสื้อเชิ้ตตัวใหญ่ของตนเอง แล้วกระชากผ้าห่มออกอย่างที่วิระไม่ทันตั้งตัว เสื้อตัวใหญ่ก็มาอยู่บนกาย วีรภาพจัดการทุกอย่างโดยไม่ได้พูดอะไร มีเพียงใบหน้าดุๆ คิ้วขมวดตลอดเวลาเท่านั้นที่ติดกระดุมให้วิระ

**“พอใจแล้วก็กินข้าว”

**“แล้วนายไม่กินเหรอ”

**“ไม่.. เลิกถามได้แล้ว กินๆเข้าไป จะได้มีแรงสำหรับคืนนี้ หึ”

**วีรภาพเหยียดสายตามองก่อนจะเดินออกจากตรงนี้ออกไป คำพูดที่ทิ้งท้ายไว้ ทำให้วิระกำมือแน่น วีรภาพเอาจริงเรื่องลูกงั้นเหรอ? ทั้งๆที่ด่าตนเองสารพัด ยังอยากจะมีลูกกับคนอย่างวิระงั้นเหรอ คนที่ถูกตราหน้าว่านอกใจ ร่านแบบวิระนี่นะ  แต่วิระจะไม่ยอมให้ลูกเกิดขึ้นมาอยู่ท่ามกลางความใจร้ายของพ่อเค้าหรอก มันต้องมีสักวันที่วิระจะไปจากตรงนี้….

**“จับวิระไปอยู่ด้วยแบบนี้มันไม่ถูกนะ” น้ำเสียงที่ดูทรงอำนาจแต่ยังคงความอบอุ่นของผู้นำตระกูลหยางบอกบุตรชายบุญธรรมที่รักเหมือนลูกแท้ๆ แม้จะเดินทางผิดไปบ้าง แต่ก็ไม่ได้ถือโทษโกรธเคืองอะไร แต่เรื่องที่เรียกเข้ามาคุยวันนี้เป็นเรื่องที่เกี่ยวกับเด็กที่ตนเองเอ็นดูอีกคนเหมือนลูกเหมือนหลาน แถมยังเป็นคนรักของลูกชายบุญธรรมอีก แต่ตอนนี้เหมือนจะมีเรื่องไม่เข้าใจเกิดขึ้น

**“ก็วิระจะหนี จะให้ผมทำยังไง”

**“ง้อรึยังล่ะ แกก็รู้ว่าวิระเป็นคนไม่ค่อยพูด ทำไมไม่ถามดีๆ” ดื่มชาไปด้วย มองหน้าลูกชายไปด้วย นับวันยิ่งทำหน้านิ่วคิ้วขมวด เหมือนกับแบกโลกทั้งใบ ไม่รู้เครียดอะไรนักหนา เครียดเรื่องที่คิดไปเองเออเองรึไง จริงๆเลย

**“ถามแล้วก็ยั่วโมโห น่าหงุดหงิด”

**“ยังไงวิระฉันก็เอ็นดูเหมือนลูกเหมือนหลาน แกก็อย่ารังแกนักเลย เดี๋ยวเค้าก็หนีไปหรอก”

**“หนีไม่ได้หรอก ผมขังไว้แล้ว นี่เรียกผมมาบ่นรึไง ไหนว่ามีเรื่องจะคุย” วีรภาพบอก ทั้งๆที่วันนี้ตนเองกะอยู่ที่คอนโดทั้งวันเฝ้าวิระแท้ๆ แต่บิดากลับโทรตามช่วงบ่าย หลังจากที่วิระทานข้าวเสร็จ พอตนเองชวนคุย เจ้าตัวกลับกวนอารมณ์ เลยโดนจัดการไปอีกครั้งก่อนจะนอนสลบไป วีรภาพเลยออกมาหาบิดาที่มีเรื่องจะคุย

**“น้องแกคงจะไม่กลับมาทำงานฮ่องกงแล้ว แกก็มาดูแลแทนน้องแล้วกัน ยังไงที่นี่ก็ของแกครึ่งนึง”

**“ผมไม่อยากได้สักหน่อย เรื่องที่ไทยก็ทำกวนประสาทอี้เฟิงเฉยๆ ก็รู้นี่ว่าผมไม่อยากได้ธุรกิจของตระกูลหยาง”

ใช่… ที่ทำเรื่องป่วนเพราะโมโหและหงุดหงิดอี้เฟิงกับวิระก็เท่านั้น ความจริงวีรภาพไม่ได้สนใจธุรกิจของตระกูลหยางเลยสักนิด แต่มารดาและบิดาบุญธรรมกลับไม่ยอม ยังไงมารดาก็เลี้ยงวีรภาพมาตั้งแต่สามปีก่อนแต่งงานแล้วย้ายมาอยู่ที่นี้ ไม่นานอี้เฟิงก็เกิดมา วีรภาพก็รักและเลี้ยงดูเยี่ยงน้องชายสายเลือดเดียวกัน แต่ก็มีจุดแตกหัก

**หึ!! คิดแล้วน่าเอาปืนไปยิงมันให้ตายจริงๆ กล้าดียังไงมายุ่งกับวิระ

**“ฉันรู้ แต่มันก็เป็นของแกเหมือนกัน เข้าไปดูด้วย นี่ฉันอยากพาแม่แกไปเที่ยวตามประสาคนแก่บ้าง แกก็ทำงานไปแล้วกัน ส่วนเรื่องวิระ ฉันจะยังไม่เข้าไปยุ่ง แต่ถ้าวิระมาข้อร้องฉันเอง แกรู้ใช่มั้ยว่าต้องเลิกแล้วต่อกัน”

**“ผมรู้ แต่ผมไม่ยอมหรอก”

**“ดื้อนะแกเนี่ย สงสัยต้องขอบคุณน้องแกที่ทำให้แกมีอาการดื้อด้านได้แบบนี้ หึหึ เอาเป็นว่า ว่างๆก็เข้าไปทานข้าวที่บ้านบ้าง แม่แกเค้าเหงาลูกก็ไม่อยู่บ้านสักคน”

**“ครับ เดี๋ยวผมจะเข้าไป”

**“งั้นจะไปไหนก็ไปเถอะ เดี๋ยวฉันจะให้ลูกน้องเอาเอกสารงานไปให้ดู แล้วอาทิตย์หน้าก็เข้าไปเคลียร์ด้วยล่ะ แถมตอนนี้ยังมีพวกชอบป่วนอีก ระวังตัวด้วย เพราะมันยังไม่รู้ว่าแกเป็นใคร”

**เพราะตระกูลหยางเป็นตระกูลที่มีอำนาจมากในฮ่องกง ไม่แปลกที่จะชอบมีพวกเล่นตุกติก แต่ใครๆก็คิดว่าทายาทตระกูลหยางมีเพียงคนเดียว แต่แท้จริงมีสองคนที่มีสิทธิ์ในสมบัติตระกูลเท่าๆกัน และอีกไม่นานข่าวนี้คงแพร่ออกไป เมื่อวีรภาพขึ้นมาบริหารอย่างเต็มตัว แม้หลายปีที่ผ่านมาจะมีข่าวหลุดไปบ้าง แต่เพราะวีรภาพกลับไปอยู่ที่ไทย ทำให้ไม่มีใครได้เห็นหน้าหรืออาจจะลืมเรื่องนี้ไปแล้ว แต่ต่อไปนี้เมื่อลูกชายคนเล็กไปลงหลักปักฐานที่ไทย ที่ฮ่องกงก็ต้องเป็นวีรภาพที่ดูแล และอันตรายก็เพิ่มมากขึ้น เพราะวีรภาพไม่ใช่บุตรชายที่มีสายเลือดเต็มตัว แต่กลับได้บริหาร งานนี้คงมีคนไม่ชอบใจเยอะ แต่ซิ่นหลิงไม่แคร์ เพราะเลี้ยงวีรภาพมากับมือ อี้เฟิงร้ายยังไง วีรภาพก็ร้ายกว่าเพราะเป็นคนที่คอยจัดการพวกที่ขัดขาตระกูลอยู่เบื้องหลัง แต่พอมาอยู่เบื้องหน้าไม่รู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้นบ้าง แต่ก็น่าสนุกดี ให้มีเรื่องบ้าง มันจะได้ฝนเขี้ยวเล็บที่เก็บซ่อนมานาน หึหึ

**“หาเรื่องให้ผมจริงๆเลย”

**“ฮ่าๆๆ ไสหัวกลับไปได้แล้ว ถ้าฉันไม่เจอแกอาทิตย์หน้า ฉันเอาตัววิระคืนแน่” ไม่ได้ขู่ แต่ทำจริงเสมอ ถ้าไม่ทำแบบนี้ก็คงไม่ยอมง่ายๆ และแน่นอนว่าคนที่รักวิระมากอย่างวีรภาพยอมทำตามโดยไม่มีข้อแม้……..

******“ทำยังไงดี ถ้าโดนแบบนี้ทุกวันเราท้องแน่” วิระที่ตื่นมาในช่วงเย็นหลังโดนวีรภาพคนเจ้าอารมณ์จับเหวี่ยงลงเตียงในช่วงบ่าย คราบน้ำรักยังเปรอะเปื้อนที่ขาเป็นหลักฐานว่า วีรภาพปล่อยเข้ามาในตัวของวิระจนมันไหลย้อนออกมา และอีกคนคงรีบออกไปหลังจัดการตนเองเสร็จเลยไม่ได้เช็ดตัวให้ แค่เห็นคราบน้ำรักที่เปื้อนขาแบบนี้ยิ่งคิดหนัก ทำแบบนี้ทุกๆวัน แน่นอนว่ามันมีโอกาสเกือบร้อยเปอร์เซ็นที่จะท้อง วีรภาพปล่อยในตัววิระตลอดทุกครั้งที่เสร็จ อยากจะห้ามปราม แต่รู้ว่ามันไม่มีประโยชน์ ผู้ชายอย่างวีรภาพ ถ้าหากคิดจะทำอะไรมันก็คงห้ามอะไรไม่ได้แล้ว….

**“มันต้องมีวิธีสิ” พยายามลุกจากเตียง หาของที่จะมาแกะกุญแจโซ่ที่ขาได้ แต่มันกลับถูกเก็บล็อคเข้าชั้นหมด ไม่สามารถงัดออกมาได้ วีรภาพป้องกันทุกอย่างที่วิระจะใช้เป็นตัวช่วยในการหนีออกไปจนหมด

**“หาของที่จะหนีออกไปอยู่รึไง หึ!!!” น้ำเสียงเกรี้ยวกราดดังขึ้นจากทางด้านหลัง วีรภาพมองมายังวิระที่กำลังหาอะไรบ้างอย่างอยู่ตรงลิ้นชัก แต่เปล่าประโยชน์ วีรภาพจัดการหมดแล้ว ไม่มีหรอกตัวที่จะช่วยให้หนีออกไป

**“เปล่า….” วิระเลือกที่จะปฏิเสธออกไป ถ้าหากกวนอารมณ์ของอีกคนก็คงต้องเข้าโรงพยาบาลแล้ว ร่างกายของวิระไม่พร้อมกับเรื่องแบบนั้นแล้ว มันช้ำไปหมดจนเจ็บแล้ว

**“ก็ดี เพราะมันไม่มีหรอกของแบบนั้น ไปอาบน้ำได้แล้วจะได้กินข้าวเย็น”

**“ไม่หิว”

**“ต้องกิน เพราะฉันจะต้องไปที่เกาะพรุ่งนี้แต่เช้า นายก็ต้องไปด้วย” กว่าจะถึงอาทิตย์หน้าวีรภาพคิดว่าควรพาวิระไปที่เกาะส่วนตัว อยู่ที่นี้นานๆ คงเบื่อ

**“ไม่ไป ฉันไม่ไป”

**“ต้องไป ฉันไม่ได้ร้องขอ แต่ฉันสั่ง”

**“มีโอกาสฉันหนีแน่วีรภาพ”

**“คิดว่าหนีได้ก็ลองดู นายก็รู้ถ้าฉันเอาจริง ยังไงนายก็หนีไม่พ้น นายเป็นของฉัน ร่างกายนายก็เป็นของฉัน แม้แต่หัวใจ หึ” เดินเข้าไปผลักวิระให้ติดฝาผนังแล้วกระซิบบอกก่อนจะยิ้มร้ายออกมา วิระได้แต่หันหน้าหนีไม่สบตา วิระจะไม่ยอมแพ้ต่อสายตาแบบนี้

**“แน่ใจรึไงว่าใจฉันเป็นของนาย มั่นใจจังเลยนะ ทำแบบนี้ยังคิดว่าฉันรักนายอยู่รึไง” วิระรักวีรภาพเสมอ แต่ความใจร้ายของวีรภาพก็ทำให้วิระกลัว… กลัวว่าสิ่งที่วีรภาพทำในตอนนี้มันเป็นเพียงแค่ความสะใจเท่านั้น

**“ปากดี จะรักหรือไม่รักนายก็เป็นของฉัน เด็กในท้องที่จะเกิดมาก็เป็นลูกของฉันเหมือนกัน เข้าใจมั้ย!!!” ใช้มือบีบใบหน้าของวิระให้หันมามองตนเอง เกลียดความหมายของคำพูดของวิระสิ้นดี ไม่รักงั้นเหรอ จะไม่รักก็ต้องตายจากกันไปเท่านั้นแหละ วีรภาพถึงจะยอม

**“ไม่มีวัน เพราะถ้าฉันท้อง ลูกจะไม่เรียกนายว่าพ่อ คนไร้เหตุผลแบบนายไม่ควรเป็นพ่อของใครหรอก”

**“ไม่เรียกพ่อ? หึ!! งั้นนายก็มีแค่หน้าที่ท้องและไสหัวไป เพราะลูกจะไม่เรียกนายว่าแม่เหมือนกัน”

**วีรภาพปล่อยมือและผลักวิระออกเต็มแรง ซึ่งคำพูดร้ายกาจของวีรภาพตีเข้าไปเต็มอกของวิระ มันจุกไปหมด วิระแค่ปกป้องตัวเองเลยพูดแบบนั้นออกไป แต่วีรภาพกลับพูดตอบกลับมาอย่างหน้าตาเฉย วิระมีหน้าที่ท้องแล้วออกไปสินะ......

**ไม่… ไม่มีวันถ้าท้องลูกก็ต้องไปกับวิระ หนีไปจากคนใจร้ายคนนี้ หนีไปให้ไกล……….

**วีรภาพมองคนที่แอบเช็ดน้ำตาเงียบๆไม่พูดอะไร ก่อนวิระจะเดินหนีเข้าห้องน้ำไปเงียบๆ คำพูดเมื่อกี้วีรภาพไม่ได้ตั้งใจพูดออกไป แต่เพราะโมโหเลยพูดไม่คิด ถ้าจะให้ขอโทษปากมันก็หนักไปหมด แต่มันก็สมควรแล้ว เพราะวิระอยากพูดแบบนั้นออกมา วีรภาพก็เสียใจเหมือนกัน แต่วีรภาพคงไม่คิดว่าวิระเสียใจยิ่งกว่าที่วีรภาพำร้ายทั้งจิตใจและร่างกายของวิระไม่เหลือชิ้นดี มันแตกเป็นเสี่ยงๆ จนวิระลืมหมดแล้วว่าผู้ชายแสนดีของตนเองหายไปไหน………….

******.............................................................................................................

ไบโพล่าสองไงงงงง จะใครล่ะ 55555555555555

ปล. อ่านเอาสนุกอย่าเครียดนะคะ แนวจำเลยรักไงงงงง****

ปล2.ยังไม่เช็คคำผิด ^**********************************************************************************************************************************



ความคิดเห็น