SaY_bg♤●

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : Chapter 3

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 2.5k

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 11 ก.ค. 2560 20:17 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Chapter 3
แบบอักษร

ร่างบางเดินเข้ามาในบริษัทของพี่ชายสุดหล่อ พอยามเห็นว่าเป็นใครก็รีบวิ่งออกมาต้อนรับพร้อมเปิดประตูให้ก่อนจะกล่าวทักทาย  

"สวัสดีครับคุณหนูนิศา" ร่างบางถอดแว่นมองยามตรงหน้าตั้งแต่หัวจรดเท้าแล้วส่ายหัว  

"อืม แต่งตัวให้มันเรียบร้อยหน่อย" ร่างบางไม่สนใจยามอีกเดินเข้าไปที่ลิฟต์เพื่อขึ้นไปหาพี่ชายสุดหล่อของเธอ  

"แกๆ คุณนิศาสวยมากเลยอ่ะ!" พนักงานคุยกับเพื่อนชาย  

"ใช่ๆ คนหรือนางฟ้าก็ไม่รู้" เพื่อนชายหันมาตอบก่อนจะแยกย้ายกันไปทำงาน ร่างบางเดินมาถึงห้องพี่ชายก็ได้คุยกับเลขา  

"พี่เรย์อยู่รึเปล่า?" เลขาเงยหน้ามามอง  

"เอ่ออ...ยะ...อยู่ค่ะ" เลขาตอบไปเหงื่อก็ออกไปด้วย ''นิดขอโทษน่ะค่ะบอส'' ร่างบางเดินเข้าไปก็เจอฉากเด็ดพี่ชายตัวดีกำลังนัวเนียอยู่กับแม่นางเอกละครชื่อดังของประเทศ  

"ทุเรศ" ร่างบางด่าออกมาอย่างตั้งใจ สองคนนั้นเลยผละออกจากกัน  

"มาทำไมไม่บอกครับ ฟอด" เรย์เดินเข้ามาหอมน้องสาวอย่างคิดถึง  

"ถ้าบอกแล้วจะได้เห็นอะไรทุเรศๆแบบนี้หรอ" ร่างบางยังคงเหน็บไม่เลิก  

"อะไรของเธอห๊ะ! มาหาเรย์แบบนี้คงไม่พ้นเรื่องอย่างว่าล่ะสิ" แม่ดาราดูถูกโรส  

"คนที่มาก่อนก็คงไม่ต่างกันหรอกมั้ง" ร่างบางยังคงพูดต่อไป ส่วนเรย์ก็ได้แค่ยืนมองขืนไปห้ามน่ะโดนหนักกว่าแม่ดารานั่นอีก  

"นี่แก!!! มันจะมากเกินไปแล้วน่ะ!!" แม่ดาราถึงกลับปรี๊ดแตก ด่าแล้วยิ้มฉันจะไม่ว่าอะไรเลยแต่นี่ด่ากันแบบหน้านิ่งๆ  

"ออกไปจากห้องซ่ะ" ร่างบางชี้นิ้วไปที่ประตู  

"ไม่! แกมีสิทธิ์อะไรเจ้าของห้องยังไม่ไล่ฉันเลย" เอาแล้วไงแม่ดาราหาพวกทันที  

"ว่าไงคะ? จะไล่เองหรือให้โรสไล่" ร่างบางจ้องอีกคนด้วยแววตาที่ยากจะคาดเดา  

"ผมว่าคุณกลับไปก่อนดีกว่านะ" เรย์ดึงแม่ดารานั่นออกมาจากห้อง  

"ฝากไว้ก่อนเถอะ!" แม่ดาราขู่  

"ฉันจะนอนรอที่ห้องเรย์ล่ะกัน" ร่างบางตอกกลับก่อนจะยิ้มที่มุมปากอย่างที่เคยทำ  

"นิดจัดการให้ด้วย" เลขาพาแม่นางแบบไปส่งที่ข้างล่าง เรย์เดินเข้ามาในห้องอีกครั้งมองน้องสาวที่นั่งเก้าอี้ทำงานของเขาเอง  

"ทำไมถึงพาแม่นั่นมาในห้องทำงานด้วยคะ?" ร่างบางควงปากกาเล่นอย่างใจเย็นแต่อีกคนเหงื่อท่วมตัว  

"ไม่มีอะไรหรอกจ๊ะ มาหาพี่แบบนี้มีอะไรรึเปล่า" เขาเลี่ยงที่จะตอบก่อนจะถามในเวลาไล่เลี่ยกัน  

"ถ้าน้องมีแฟนพี่จะว่าอะไรไหม?" ร่างบางคิดอยู่นานก่อนจะถามออกไปเพราะรู้ว่าพี่ชายเธอนั้นหวงน้องสาวอย่างกับงูหวงไข่  

"ผู้ชายคนนั้นมันเป็นใคร!!" เรย์ถึงกลับขึ้นเสียงใส่ อย่าคิดที่จะมายุ่งกับน้องสาวฉันเชียว  

"น้องให้ตอบคำถาม" ร่างบางก็เลี่ยงไม่ตอบเหมือนกัน  

“พี่ให้คำตอบไม่ได้…..เราก็รู้ไม่ใช่หรอว่าถ้ามีแฟนแล้วจะเกิดอะไรขึ้น” เรย์จ้องตาน้องสาว  

“งั้นโรสขอตัวกลับเลยแล้วกันนะ” ร่างบางไม่อย่างจะถามอะไรมากมายเพราะรู้นิสัยพี่ชายตัวเองดีว่าป่าเถื่อนขนาดไหน  

“พี่ได้ข่าวว่า ติว มันกลับมาที่ไทยแล้วน่ะ” ฉันถึงกลับชะงักและรู้สึกเจ็บที่ใจอย่างแรง ติว คือแฟนเก่าที่ฉันรักมากและเกลียดมากเหมือนกัน  

“หรอคะ?” ฉันพยายามกลั้นน้ำตาไม่ให้มันไหลถ้าเรย์เห็นมีหวังได้สั่งเก็บติวแน่นอนซึ่งฉันนั้นไม่อยากให้เรย์ทำอะไรแบบนี้อีกแค่ส่งคนไปทำร้ายริวตอนนั้นมันก็มากพอแล้วกับสิ่งที่เขาทำกับฉัน

“พี่รู้ว่าเรากำลังจะร้องไห้แต่ดีแล้วที่ไม่ให้พี่เห็น….ไม่อย่างนั้น…” เรย์ไม่อยากพูดต่อให้น้องสาวคิดมากกับสิ่งที่เขากำลังจะทำ  

“ค่ะ” โรสตอบเสียงเรียบรีบเดินไปที่รถก่อนจะปิดประตูเสียงดัง น้ำตาที่พยายามไม่ให้มันไหลบัดนี้มันได้เอ่อล้นดวงตาคู่สวยเป็นที่เรียบร้อยแล้ว

 'But mama im in love with a criminal

And this type of love Isn't rational'

เสียงมือถือร่างบางดังขึ้นก่อนจะกดรับสาย “…ฮึก…มีอะ…ไร..หรอนา?” ฉันพยายามทำเสียงให้ปกติที่สุดเท่าที่จะทำได้  

“(คนสวยเป็นอะไรคะ?)” นานาถามเพื่อนสาวอย่างร้อนรน  

“เปล่าๆ โรสกำลังหั่นหอมอยู่” ฉันนึกอะไรได้ก็พูดไปก่อนไม่อยากให้เพื่อนต้องเป็นห่วง  

“(มาหานาที่ผับหน่อยดิ)” ปลายสายพูดเสียงอ้อนๆ  

“ok จ๊ะ” ฉันกดวางสายเช็ดน้ำตาลวกๆก่อนจะขับไปตามที่นาบอก. 




บ้านไอด้า

ร่างเล็กเอาแต่คิดเรื่องของตัวเองกับอีกคนที่ไม่ได้เจอหน้ากันเลยตลอดหนึ่งอาทิตย์เลยทำให้เธอนั้นเฝ้าโหยหาอีกคนอยากกอด อยากหอม อยากจูบ อยากสัมผัสร่างนั้น  

"ด้า! ไอด้า! ยัยด้า!!" คุณหญิงน้ำเรียกลูกสาวที่เอาแต่เหม่อลอย  

"จะเสียงดังทำไมเนี่ยแม่!" ร่างเล็กสะดุ้งนิดนึง  

"ก็ฉันเรียกแกตั้งนานแล้วนี่! เป็นอะไรรึเปล่าลูก?" คุณหญิงถามลูกสาวคนโต  

"แม่…หนูมีอะไรจะถามตอนที่แม่กับพ่อจีบกันใหม่ๆมีความรู้สึกแบบว่าอีกคนอยู่ห่างไกลแล้วคิดถึงอยากสัมผัสร่างกายของอีกคน อะไรแบบนี้ไหมคะ?" ไอด้าถามผู้เป็นแม่  

"ก็มีน่ะ อ๊ะ อย่าบอกน่ะว่าแกมีความรู้สึกแบบที่พูดออกมา!" ร่างเล็กไม่ตอบคุณหญิงน้ำเลยรู้ทันที  

"คนนั้นเขาเป็นใคร" ร่างเล็กเงียบใส่คุณหญิง  

"พร้อมเมื่อไหร่ค่อยบอกแม่ล่ะกัน" คุณหญิงเดินออกจากบ้านไปที่สวนด้านหลัง  

"นับวันเธอจะมีอิทธิพลต่อหัวใจฉันมากเกินไปแล้วน่ะ ยัยโรส" ร่างเล็กบ่นก่อนจะคว้ากุญแจรถไปเที่ยวข้างนอก 

'How do you do You like me and I like you'

ร่างเล็กควานหามือถือราคาแพงของตัวเอง  "ว่าไงจีน่า" ร่างเล็กถามปลายสาย  

"(มารับฉันไปผับพี่พรีมด่วน!)" ปลายสายสั่งเสร็จก็กดวางทันที อะไรของมันว่ะเนี่ย! เส้นทางของร่างเล็กจากไปเที่ยวเป็นบ้านยัยเพื่อนตัวแสบแทน  

“อย่าพึ่งถาม ออกรถด่วน” ฉันกำลังจะอ้าปากถามก็ต้องหุบลงทันทีแล้วทำตามที่มันบอกใช้เวลา10นาทีก็มาถึงผับของรุ่นพี่ที่พวกฉันเคารพ พอรถจอดยัยจีน่าก็วิ่งเข้าไปในร้านโดยที่ไม่รอกันเลย 

ฉันกำลังจะเดินเข้าไปในร้านสายตาของฉันดันไปเห็นรถของคนที่ฉันคิดว่าไม่น่าจะได้เจอกันอีกตั้งแต่เกิดเรื่องในวันนั้น  

“ดีค่ะพี่พรีม” ฉันทักทายเจ้าของร้านด้วยความสนิทสนม  

“จ๊ะ ทำไมถึงเข้ามาในร้านช้าจัง” พี่พรีมถามด้วยรอยยิ้มแสนหวาน  

“ด้าไม่ได้เข้าช้า ยัยจีมันเข้ามาเร็วต่างหาก” ฉันทำปากยื่นให้คนที่เข้ามาก่อน  

“จ๊ะๆ…วันนี้ที่พี่เรียกเราสองคนมาเพราะอยากจะให้รู้จักหุ้นส่วนของพี่อีกคน” พี่พรีมพูดไปก็เช็ดแก้วไปด้วยซึ่งฉันก็ไม่อยากจะยืนเฉยๆเลยเดินเข้าไปช่วยอีกแรง  

“ใครหรอคะ?” จีน่าถามด้วยความสงสัยก่อนจะเข้ามาช่วยอีกคน  

“ลูกพี่ลูกน้องพี่เองแหละตอนนี้อยู่หลังร้านเดี๋ยวก็มาแล้วล่ะ” เราสองคนพยักหน้าและคุยอะไรไปเรื่อยเปื่อยตามประสาสาวขาเม้าส์  

“เจ๊!!!เครื่องดื่มที่นาชอบไม่เห็นมีเลย!!” เสียงตะโกนจากหลังร้านเรียกความสนใจของสองสาวได้เป็นอย่างมาก  

“แกออกมาคุยได้ไหม? ฉันขี้เกียจตะโกน” คนที่อยู่หลังร้านได้ยินก็เดินออกมาหาก่อนจะหยุดเดินกะทันหันทำให้คนที่เดินตามชนเข้าที่หลังอย่างจัง  

“โอ๊ย! หยุดทำไมไม่บอกห่ะ!” คนข้างหลังจับจมูกตัวเองเดินเข้ามายืนข้างๆก็ต้องยืนนิ่งเหมือนเพื่อนตัวเอง  

“เป็นอะไรกัน” พรีมถามสี่สาวที่ยืนจ้องหน้ากันแปลกๆ  

“มาทำอะไรที่นี่ห่ะคุณนกหวีด” โรสถามเรียกอีกคนด้วยเสียงกวนๆ  

“ฉันชื่อไอด้า ไม่ใช่นกหวีด!” ร่างเล็กแยกเขี้ยวใส่  

“สงสัยจำผิด” โรสยิ้มมุมปากก่อนจะเดินไปนั่งที่โต๊ะมองคนที่ตัวเองกวนด้วยสายตาหวานจนคนที่โดนมองต้องหันหน้าไปทางอื่นเพราะรู้สึกว่าหน้าตัวเองขึ้นสี  

“ตกลงไม่มีใครตอบคำถามพี่เลยว่างั้น” และคำตอบที่ได้รับก็เหมือนเดิมคือเงียบ! 

“นี่นานา คนที่เป็นหุ้นส่วนของพี่” พรีมแนะนำให้รู้จักแต่กลับไม่รู้เลยว่าทั้งสี่คนนี้รู้จักกันมาก่อน  

“ไม่ยักรู้ว่าพี่พรีมมีญาติหื่นขนาดนี้” คนถูกกล่าวหาถึงกลับของขึ้น  

“อ้าว!คุณ ฉันไปหื่นใส่คุณตอนไหนมิทราบ”   

“ฉันบอกแล้วไม่ใช่รึไงว่าชื่อจีน่า ไม่ใช่คุณ ส่วนหื่นตอนไหนนั้นคุณน่าจะรู้ดีนะคุณสามี” คำหลังจีน่าเดินมากระซิบ ทำให้นานาถึงกลับขนลุกหน้าร้อนผ่าวก่อนจะหันมาคุยกับพี่ตัวเอง  

“เป็นอะไรไอแสบหน้าแดงๆ” พรีมถามน้องสาวแต่จริงๆรู้แล้วล่ะว่าเป็นอะไร  

“คะ…ใครหน้าแดงไม่มี๊ ไม่มี” นานาเดินมานั่งกับเพื่อนสาวที่เอาแต่มองไอด้าไม่วางตา  

“มองขนาดนั้นไม่ลากเข้าห้องเลยล่ะ” โรสหันมาส่งสายตาเย็นๆให้เพื่อนสาว  

“นั่นมันนิสัยแกไม่ใช่นิสัยฉัน” นานาได้ยินถึงกลับไปต่อไม่เป็นเพราะสิ่งที่พูดนั้นมันคือความจริง  

“ฉันไม่คุยกับแกแล้วเชอะ! เจ้!ตกลงว่าเครื่องดื่มของนามันยังมีอยู่รึเปล่าเนี่ย”   

“สงสัยมันหมดมั้งเดี๋ยวพี่สั่งมาให้ล่ะกัน อ้อบอกโรสด้วยว่ามาทำหน้าที่บาร์เทนดี้แทนเพื่อนพี่ให้หน่อย” พรีมบอกน้องก่อนจะเดินไปโทรศัพท์ นานาได้ยินก็เดินมาบอกโรส  

“ok งั้นฉันกลับเลยแล้วกันนะ” ร่างบางบอกเพื่อนก่อนจะเดินออกจากร้านไป ไอด้าเห็นว่าอีกคนออกไปแล้วก็อยากกลับบ้างเพราะรู้สึกเบื่อขึ้นมาดื้อๆ  

“จีน่าจะกลับรึยัง” ไอด้าถามคนข้างๆที่ยืนยิ้มให้นานาอยู่  

“กลับเลยก็ได้กลางคืนค่อยมาใหม่…ยังไงพรุ่งนี้ก็ไม่มีเรียนด้วย” ไอด้าเดินออกมารอที่รถก่อนส่วนจีน่านั้นยืนคุยกับนานาสักครู่ก็เดินมาขึ้นรถของไอด้า  

“หลังๆมานี่สนิทกันจังน่ะ” ไอด้าถามเพื่อนสาวที่นั่งยิ้มแก้มแทบปริ  “หรอ?” ตอบไปยิ้มไปจนไอด้ารู้สึกหมั่นไส้  

“แกจะกลับบ้านเลยป่ะ”   

“ยังอ่ะ ฉันอยากไปบ้านแกมากกว่า” ไอด้าเลยขับรถไปที่บ้านตัวเองเอารถเข้าไปจอดที่ประจำเดินเข้าไปในบ้านเห็นแม่นั่งคุยกับใครก็ไม่รู้เพราะเขาคนนั้นนั่งหันหลังให้พวกเธอ  

“มาก็ดีล่ะ….นี่พี่ติวลูกชายคุณหญิงพิมพกา” คุณหญิงน้ำทิพย์แม่ของไอด้าแนะนำให้รู้จัก  

“สวัสดีครับ/สวัสดีค่ะ” สองสาวส่งยิ้มหวานที่ใครเห็นเป็นต้องใจเต้นรวมถึงติวด้วย  

“แม่…วันนี้ด้ากับจีจะไปที่ผับน่ะ”   

“อืม…ระวังตัวด้วยล่ะ” คุณหญิงน้ำทิพย์ตอบก่อนจะขอตัวไปสวนหลังบ้านทิ้งให้สองสาวกับหนึ่งหนุ่มได้คุยกัน  

“จะไปเที่ยวกันหรอครับ?” สองสาวพยักหน้า “พี่ขอไปด้วยคนนะครับ”   

“แฟนพี่จะไม่ว่าเอาหรอคะ?” จีน่าถามด้วยความอยากรู้  

“จะว่าได้ยังไงครับก็ในเมื่อพี่ยังไม่มีแฟน” มีแต่เมีย ซึ่งคำหลังนั้นเขาพูดในใจขืนบอกไปก็ไม่ได้สองสาวนี่กันพอดี 

“เชื่อตายล่ะ”  

"น้องด้าว่ายังไงนะครับ?”   

“เปล่าๆ…งั้นเจอกันตอน2ทุ่มที่บ้านนี้ก็แล้วกันน่ะค่ะ…ขึ้นห้องกันเถอะจี” ไอด้าบอกก่อนจะลากเพื่อนตัวเองออกจากตรงนั้นขืนอยู่ต่อเธอคงได้ทำอะไรบ้าๆลงไปแน่  



มาแล้วน๊าา 

 ฝากเม้นด้วยน๊าาาาา ^_^



TBC.

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น