Hednangfah[เห็ดนางฟ้า]

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

Chapter 7 : ไปอเมริกากัน [100%]

ชื่อตอน : Chapter 7 : ไปอเมริกากัน [100%]

คำค้น : ฮานิ มาร์ค exid got7 สวย หล่อ

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 4.3k

ความคิดเห็น : 2

ปรับปรุงล่าสุด : 17 ก.พ. 2561 13:47 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Chapter 7 : ไปอเมริกากัน [100%]
แบบอักษร

Chapter 7 : ไปอเมริกากัน

​พอฉันถ่ายเสร็จฉันก็รีบเปลี่ยนชุดไปเรียนต่อทันที เข้าเรียนสายเพราะยัยนั่นคนเดียวเลย ฉันเข้ามานั่งเรียนตามปกติเหมือทุกครั้งเเต่ทำไมครั้งนี้ถึงมีหมอนั่นด้วยละเขาเรียนอยู่ที่นี่หรอ บ้าน่าฉันว่าฉันเข้าเรียนทุกคาบนะ ทำไมไม่เคยเห็นเลยละ ช่างเหอะอย่าไปสนใจเลยฉันเลี่ยงไปนั่งอีกฝั่งหนึ่ง 

กึก! เก้าอี้ที่อยู่ข้างฉันตอนนี้มีคนนั่งเเล้ว ฉันเหลียวไปดูก็ต้องตกใจ เขาจะมากวนประสาทฉันรึไง

"คุณ!"

"อ้าวคุณ เรียนที่นี่ด้วยหรอ" 

ฉันต่างหากที่ควรถามเขา โลกมันก็กลมจังเลยเนาะ วนมาหากันอยู่ได้ ยิ่งหนีก็ยิ่งเจอ

"อืม ว่าเเต่คุณก็เรียนที่นี่หรอ ทำไมฉันไม่เคยเห็น" 

ฉันถามออกไปตรงๆ เเต่ถ้าคนไม่ได้เรียนที่นี่เเล้วจะมาทำไมจริงมั้ย เเสดงว่าเขาก็คงจะเรียนอยู่ที่นี่

"เปล่า" เขาพูดออกมาชิวๆ ก่อนจะหยิบมือถือขึ้นมากดเล่น

"เปล่า? เเล้วมาทำไมที่นี่"  ฉันตามเขาไม่ทันเเล้ว 

"มาหาคุณไง" เดี๋ยว เมื่อเช้าเจอฉันที่คอนโดเเต่กลับมาหาชะนีอีกคน พอตอนนี้มาหาฉัน เล่นตลกอะไรกันวะเนี้ย

"คุณต้องการอะไรจากฉันไม่ทราบ" ฉันทำหน้าเครียดใส่เขา เขาเลยหันมาจ้องฉันอย่างจริงจัง

"ตัวคุณ" เขาทำหน้าจริงจังเเล้วชี้มาทางฉัน ไอ้โรคจิต ผู้ชายมันหวังเเค่นี้เเหละได้เเล้วก็ทิ้ง เเต่ไม่ใช่กับคนเเบบฉันเเน่นอน

"อย่ามาตลก" ฉันไม่ชอบเลยการที่ผู้ชายเห็นเราเป็นตัวตลก ของเล่น

"ผมล้อเล่น ผมมาลาให้คุณ" เขาบอกว่าล้อเล่น ฉันก็โล่งออกไป 

"ลา ลาอะไร" ลาทำไม ลาที่มันมีสี่ขาปะ ฮ่าๆๆ ตลก

"ไปอเมริกาไง หรือว่าคุณลืม" จริงด้วยเเหะ ลมไปสนิทเลย เเต่ในสัญญาก็ไม่ได้บอกนิว่าไปวันไหน

"ไปเมื่อไหร่ละ จะได้เตรียมตัว" ดีเหมือนกันรีบถ่าย รีบทำ จะได้จบๆ กันไปสักทีฉันไม่อยากเจอหน้าเขาอีก

"พรุ่งนี้"


"จะบ้าหรอ ใครจะไปเตรียมตัวทัน" ฉันสวนกลับทันควัน โอ๊ยย ไม่เป็นอันเรียนมันละโว๊ยย

"ไม่ทันก็จ่ายมาสิบล้าน"

เขาทำหน้ากวยๆใส่ฉันมันน่าตบจริงๆ ถ้าฉันรวยฉันเอาเงินมาฟาดหัวเขาไปละ

"สบายมากกกก ไปวันนี้ยังทัน"

เสียหน้าไม่ว่า เสียเงินเรื่องใหญ่

"หรอ"

ฉันหันมาสนใจเรื่องเรียนต่อ แปปเดียวอาจารย์ก็เลิกสอน เพราะเขาเเท้ๆเลย ชวนฉันคุยเลยไม่ได้ฟังอาจารย์สอนเลย

ฉันหันไปมองคนข้างๆ ที่ตอนนี้ฟุบโต๊ะหลับอยู่ ปล่อยให้หลับอยู่นี่เเหละ ชิ ฉันเก็บของใส่กระเป๋า เเล้วเดินออกไปเบาๆ

สนามบิน....

วันนี้ฉันต้องบินไปอเมริกากับเจ๊จิม พอฉันถ่ายเสร็จฉันจะได้เป็นอิสระสักที เเต่สัญญามันบอกว่าเขาเท่านั้นที่เป็นคนยุติสัญญา เเต่ถ้าเราฉักสัญญาทิ้งก็เป็นอันโมฆะใช่มั้ย ฮึฮึ

"คิดเเผนอะไรอยู่ครับ"

"ก็เเผนที่จะทำลาย....ปะเปล๊าา"

ฉันลากเสียงสูง ปากหนอปากเป็นเเบบนี้ตลอดเลย

"ไม่มีอะไรก็ดี ไปขึ้นเครื่องได้ละ" ฉันเเละเจ๊เดินตามเขาไป

"รี่ทำไมไม่บอกเจ๊ "

ระหว่างเดินตามเขาเจ๊ก็สกิดถามฉัน

"บอกไรเจ๊"

"ก็คนที่หลอกแกอะ หล่อมากกกก เเกเอาเเล้วสบายเลยนะ"

หยาบคาย มาองมาเอาอะไร ผู้ชายพรรณนี้ไม่คุ้มที่ฉันจะเสียเอกราชให้ ชิ

"พอๆ รีบเดิน"

ฉันเร่งเจ๊ที่เดินช้า เขาเดินนำไปไกลละ

ฉันเดินขึ้นมาบนเครื่อง เครื่องจะออกเเล้วยังไม่มีใครมาอีกหรอ บ้านไม่มีนาฬิกาหรือไง

"เชิญนั่งค่ะ" เเล้วก็มีเเอร์มาเชิญให้ฉันไปนั่งที่

"เอ่อ ทำไมคนยังไม่มากันอีกคะ" ฉันถามเจ๊เเอรฺไปตรงๆ

"คะ? อ๋อ คือคุณมาวินได้เหมาลำนี้ไว้ค่ะ"

"อ้อค่ะ"

ใช้เงินพร่ำเพื่อมาก เงินกว่าฉันจะหามาได้เเต่ละบาทเนื้อตัวเเทบกระเด็น

"รี่ ฉันว่าเขาชอบเเกเเน่เลย"

เจ๊กระซิบข้างหูฉันเบาๆ ตอนที่เครื่องกำลังจะขึ้น กะจะให้เอาให้ได้ใช่ปะ

"ไร้สาระน่า"

ฉันเลิกคุยกับเจ๊เเล้ว มองวิวเเทน




ตอนนี้น้อยหน่อยน้าเดี๋ยวตอนหน้าไรท์จัดเต็มให้......................................................................................................


นิยายเรื่องนี้มีเนื้อหาไม่เหมาะสมสำหรับเด็กที่มีอายุต่ำกว่า 18 ปี

ไรท์ใช้คำที่ไม่สุภาพหากใครรับไม่ได้ก็ต้องรับให้ได้นร้า ไม่ว่ากันหากจะกดออกเเต่ถ้ากดออกจะพลาดมากๆ

หากผิดพลาดตรงไหนสามารถติชมกันได้จ้าเเต่อย่าเเรงมากนะไรท์กลัว ฮ่าๆ

ที่สำคัญอย่าลืมกดไรท์กดติดตามไรท์ด้วยนะ เม้นเป็นกำลังใจหน่อยจิ

บุคคลในรูปเป็นเพียงบุตคลสมมุติเท่านั้น

ขอบคุณทุกคนนะที่ติดตามเรื่องนี้ขอบคุณทุกเม้นน้า รักๆ

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น