Hednangfah[เห็ดนางฟ้า]

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

Chapter 6 : นางเอก vs นางร้าย [100%]

ชื่อตอน : Chapter 6 : นางเอก vs นางร้าย [100%]

คำค้น : ฮานิ มาร์ค exid got7 สวย หล่อ

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 5k

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 17 ก.พ. 2561 13:45 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Chapter 6 : นางเอก vs นางร้าย [100%]
แบบอักษร

"มีข่าวกับผม เสียหายขนาดนั้นเชียว"



Chapter 6 : นางเอก vs นางร้าย

"ฉัน? นี่นะ"

"อืม" มาหาฉันทำไมวะ ฉันทำหน้างงใส่เขา

"มีธุระอะไรกับฉันรึเปล่าคะ" ฉันเป็นคนพูดอ้อมไม่เป็นสะด้วยสิ 

"ถ้าไม่มีธุระมาหาไม่ได้หรอครับ" เหอะ ทำไมฉันจะไม่รู้ว่าเขาคิดยังไงกับฉัน เขาเเอบตื้อฉันมานานละ เเต่ฉันเลี่ยงที่จะไม่เจอเขาเพราะไม่อยากมีปัญหากับบริษัท 

"ค่ะ" ฉันตอบไปตามความคิดของฉัน

"ตอบเเบบนี้ผมก็เสียใจเเย่สิครับ" ผู้หญิงในสต็อกก็มีตั้งเยอะจะมายุ่งกับฉันทำไม น่าเบื่อวะผู้ชายประเภทนี้

"ถ้าไม่มีอะไรฉันขอตัวนะคะ" ฉันกำลังจะเดินออกไป

หมับ! ฉันมองไปที่มือที่เขามาจับเเขนฉันเเล้วส่งสายตาตำหนิให้เขา เขาจึงปล่อยมือออก

"อย่ายุ่งกับฉันดีกว่า ฉันไม่อยากมีข่าวเสียหาย" ฉันไม่เคยมีข่าวเสียหายมาก่อนตั้งเเต่เข้าวงการ ฉันจะไม่ให้มันเสียเพราะผู้ชายหรอก

"มีข่าวกับผม เสียหายขนาดนั้นเชียว" เขายักคิ้วเจ้าเล่ห์ ทำไมจะไม่เสีย ก็เขาเป็นลูกเจ้าของบริษัทขืนมีข่าวออกไปเขาก็หาว่าฉันใช้เต้าไต่ในวงการสิยะ

"ค่ะ ขอตัวนะคะ" ฉันสะบัดผมเเล้วเดินออกมาทันที 


[เต้]

 "ค่ะ ขอตัวนะคะ" หยิ่งเข้าไป ยากๆเเบบนี้เเหละฉันชอบ เล่นตัวนักนะเดี๋ยวเเหม่งจับปล้ำเลย ฮึ ผมไม่ได้ชอบเธอขนาดนั้นหรอกผมเห็นไอ้วินมันดูสนใจในตัวเธอผมเเค่อยากชนะมันเท่านั้น ระหว่างที่ผมเดินไปขึ้นรถก็เจอดาราสาวอีกคน กระต่าย

"มาหาใครหรอคะ หรือว่ามาหาฉัน" แตกต่างจากเชอรี่โดยสิ้นเชิง ผู้หญิงเเบบกระต่ายผมเจอมาเยอะละ เพิ่มเธอเข้าไปในสต็อกของผมอีกสักคนก็คงไม่เป็นไรมั้ง


"ครับ ว่างมั้ยเอ่ย" เบื่อๆอยู่พอดี หาอะไรทำแก้เซ็งหน่อยดีกว่า

"ฉันมีเวลาเเค่.....สิบนาทีนะคะ" ผมพาเธอขึ้นนั่งบนรถ ฟิลม์รถผมมืดจนคนข้างนอกมองเข้ามาไม่ได้


[เชอรี่]

​ฉันมานั่งรอเข้าฉาก เเต่ไม่สามารถถ่ายได้เพราะตัวร้ายหายหัวไปไหนไม่รู้ ปัญหาเยอะจริง ขอถอนตัวได้มั้ยวะ

"รอสักครู่นะครับคุณเชอรี่" ผู้กำกับเห็นสีหน้าของฉันที่บ่งบอกถึงความไม่พอใจ

"ค่ะ ถ้าเธอยังทำตัวเเบบนี้อีกคราวหน้ารี่อาจจะขอถอนตัวนะคะ" ฉันพยายามพูดในน้ำเสียงปกติที่สุด ตอนเย็นฉันมีเรียนอีกนะ ฉันไม่ได้ว่างมานั่งรอใครนานขนาดนั้น

"ใจเย็นๆนะครับคุณเชอรี่ เร็วรีบไปตามกระต่ายเร็วเข้า!" ทุกคนในกองพากันวุ่นวายไปหมด ฉันนั่งรอเธอประมาณชั่วโมงกว่าเธอยังไม่โผล่หัวออกมาเลย


"คุณกระต่ายมาเเล้วๆ" พี่คนหนึ่งตะโกนขึ้นมา ตาฉันนี้มองบนจนตาจะหลุดออกมาเเล้ว

"พร้อมถ่ายได้ คุณเชอรรี่เชิญครับ" ฉันลุกเข้าไปเข้าฉาก ฉันมองไปทางยัยกระต่ายที่สภาพตอนนี้คือต้องเเต่งหน้าใหม่ ไม่รู้นางไปฟัดกับหมาที่ไหนมา เสื้อผ้าก็ยับยู้ยี้หรือว่านางไปเอากับใคร เเล้วใครละ เมื่อเธอเห็นฉันมองเธอก็ส่งสายตาเย้ยมาทางฉัน

"ผู้กำกับคะ เราคงต้องเเต่งหน้าให้คุณกระต่ายใหม่"

"เฮ้ออออ" ฉันถอนหายใจออกมาก็จะกลับไปนั่งที่เดิม นี่ฉันใจเย็นมากเเล้วนะ 

"จะทำอะไรก็รีบทำ ขอโทษนะครับคุณเชอรี่"

"พี่ไม่ผิดหรอกค่ะ คนที่ผิดมันคือกระต่าย!" ฉันทนไม่ไหวละ ทุกคนต้องมาเดือดร้อนเพราะยัยนั่น ฉันเดินตรงไปหาเธอโดยมีผู้กำกับห้ามฉันไว้ เเต่ฉันไม่สนเดินตรงไปหาเธออย่างเร็ว

"ค่อยๆ คุยกันนะครับคุณเชอรี่" 

ฉันยืนอยู่ตรงหน้าเธอ กอดอกมองสภาพเธอตั้งเเต่หัวจรดเท้า พร้อมเเสยะยิ้มที่มุมปาก

"เป็นบ้าอะไร" นี่มันยังไม่รู้ตัวอีกหรอว่าตัวเองสร้างความเดือดร้อนให้คนอื่นเเค่ไหน

"ถ้าไม่มีความเป็นมืออาชีพพอก็อย่ารับงาน เเค่เวลาเธอยังรักษาไม่ได้เเล้วอย่างอื่นเธอจะรักษาได้ยังไง วินัยมันเป็นสิ่งที่ทุกคนควรจะมี สำนึกไว้สะบ้าง คนอื่นเข้าต้องมาวุ่นวาย เดือนร้อนเพราะเธอ!"  ฉันด่าเธอร่ายยาว จนเธอลุกขึ้นมาเผชิญหน้ากับฉัน แปะ แปะ แปะ ทุกคนปรบมือเมื่อฉันด่าเธอจบ เธอมองตาขวางใส่ทุกคน ก่อนจะมาหยุดที่ฉัน

"มึง!" ทนไม่ไหวถึงขั้นพูดจาหยาบคายเชียวหหรอน่าสมเพช เธอง้างมือจะตบฉันเเต่ฉันเร็วกว่าฉันคว้ามือเธอก่อนจะบีบมันเเน่นจนเธอร้องเจ็บ "โอ๊ย"

"รักษามารยาทด้วยค่ะ อย่าเอาสันดารของตัวเองมาใช้กับคนอื่น" ฉันปล่อยมือเธอก่อนจะเดินออกมา พร้อมเสียงกริ๊ดที่ตามมา

"กริ๊ดดดดดดดดดดดดดด" ฉันรำคาญจึงหันกลับไป

"หุบปากสะ! เเล้วรีบทำธุระให้เสร็จเวลาฉันมีค่า" เธอก็หุบปากพร้อมกับร่างกายที่สั่นไปด้วยความโกรธ ฉันกลับมานั่งที่เดิมเเล้วอ่านบทซ้ำอีกรอบ วันนี้เป็นฉากที่นางเอกเข้าใจผิดพระเอกเเล้วเข้าไปหาเรื่องนางร้าย โป๊ะเเช๊ะ เข้าทางฉันเลย บทเเบบนี้ถนัดยิ่งตอนอารมณ์มาคุด้วยละก็ ฮึ 


" 5 4 3 2 action" 

"ทำไมคุณทำกับฉันเเบบนี้" ฉันเข้าไปกระฉากพระเอกออกจากตัวเธอก่อนจะกระชากหัวเธอ

"โอ๊ย!" เธอร้องออกมาเพราะความเจ็บ ใช่ ฉันใส่เเรงกระฉากจริงๆ เธอมองตาขวางใส่ฉันเเต่ทำอะไรฉันไม่ได้เพราะถ่ายอยู่

"คุณเข้าใจผิดนะคะ มันไม่ได้เป็นอย่างที่คุณคิด"

"ฉันเชื่อในสิ่งที่ตาเห็น เพี๊ยะ!" ฉันฟาดมือลงไปเต็มแก้มของเธอ หน้าเธอหันไปตามเเรงตบฉัน 

"เชื่อฉันเถอะนะคะ" 

"หุบปาก! เพี๊ยะ" ฉับตบหน้าเธออีกครั้ง


"คัท! เยี่ยมมากครับคุณเชอรี่" ผู้กำำับสั่งคัทฉันจึงปล่อยเธอ เธอลุกขึ้นเเล้วมากระชากเเขนฉัน 

"มันไม่มีบทตบ แกตบฉันทำไม ผู้กำกับทำไมถึงไม่สั่งคัท" เธอหันไปแว๊ดใส่ผู้กำกับ

"มันเยี่ยมมากเเล้วทำไมผมต้องสั่ง"

"ตามนั้นนะคะ" ฉันเเกะมือของเธอออก คงไม่มีใครเข้าข้างเธอเเล้วละ เพราะเธอตัวเองเเท้ๆ 

"เเล้วฉันจะเอาคืนเเกอย่างสาสม" เธอชี้หน้าฉัน

"อย่านานละ ขี้เกียจรอ"










...........................................................................................................

นิยายเรื่องนี้มีเนื้อหาไม่เหมาะสมสำหรับเด็กที่มีอายุต่ำกว่า 18 ปี

ไรท์ใช้คำที่ไม่สุภาพหากใครรับไม่ได้ก็ต้องรับให้ได้นร้า ไม่ว่ากันหากจะกดออกเเต่ถ้ากดออกจะพลาดมากๆ

หากผิดพลาดตรงไหนสามารถติชมกันได้จ้าเเต่อย่าเเรงมากนะไรท์กลัว ฮ่าๆ

ที่สำคัญอย่าลืมกดไรท์กดติดตามไรท์ด้วยนะ เม้นเป็นกำลังใจหน่อยจิ

บุคคลในรูปเป็นเพียงบุตคลสมมุติเท่านั้น

ขอบคุณทุกคนนะที่ติดตามเรื่องนี้ขอบคุณทุกเม้นน้า รักๆ

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น