Mamymind

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

พายุ 14 (ดิน น้ำ ลม ไฟ The Series) 100%

ชื่อตอน : พายุ 14 (ดิน น้ำ ลม ไฟ The Series) 100%

คำค้น : ดินน้ำลมไฟ

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 52.1k

ความคิดเห็น : 155

ปรับปรุงล่าสุด : 10 ก.ค. 2560 16:30 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
พายุ 14 (ดิน น้ำ ลม ไฟ The Series) 100%
แบบอักษร




พายุ 14 (ดิน น้ำ ลม ไฟ The Series)



ใบข้าวที่จัดการงานบ้านตั้งแต่สายจนเย็นและไม่ได้เข้าไปใกล้คุณลมสักนิด เพราะคาดเดาได้ว่าคุณลมคงอารมณ์เสียไม่น้อย แต่ใบข้าวก็ทำอาหารเย็นเป็นของโปรดคุณลมให้วันนี้ น่าจะทำให้หายหงุดหงิดได้บ้าง มั้งนะ…….


“พะแนงเหรอใบข้าว ทำเอาใจลมมันเหรอที่จริงไม่ต้องหรอกพี่ว่า ดัดนิสัยบ้าง เอาแต่ใจ” ดินบอกพร้อมกับนั่งลงบนโต๊ะทานอาหารเย็น ตั้งแต่เช้าลมมันก็ไม่ออกจากห้องมาเลย ตัวใหญ่แล้วขี้น้อยใจ ไม่รู้รึไงว่ามันไม่น่ารัก


“ครับพี่ดิน ใบข้าวขอตัวเลยนะครับ”


“ได้สิ เดี๋ยวพี่เก็บเองได้ เราจะไปทำอะไรก็ไปเถอะ” ใบข้าที่ขอตัวออกมาก่อนเพราะกลัวเจอคุณลม เล่นไม่ออกจากห้องเลยแบบนั้น ป่านนี้คงกลายเป็นพายุสมชื่อไปแล้ว ใบข้าวควรลี้ภัย ก่อนจะโดนอารมณ์ของพายุร้าย


“จะรีบไปไหน!!” น้ำเสียงดุๆดังขึ้นจากทางด้านหลัง ทำให้ใบข้าวรีบเดินหนีเข้าห้องที่ห่างกันไม่กี่ช่วงตัว แต่ก็โดนลมกระชากตัวไว้ได้ก่อน


“อยากลองดีใช่มั้ย ถึงชอบทำให้ฉันหงุดหงิด”


“ใบข้าวเปล่านะครับ ก็ใบข้าวพูดเรื่องจริง ทำไมคุณลมต้องโกรธใบข้าวด้วย” ก็ใบข้าวไม่ได้เป็นอะไรกับคุณลมจริงๆนี่นา คุณลมทำไมต้องโกรธด้วย


“ไม่ได้เป็นอะไรกับฉัน? นอนเอากันเกือบทุกวันยังบอกไม่เป็น เหอะ!!!”


“คุณลมครับ พูดจาหยาบคายเกินไปแล้วนะครับ”


“หยาบตรงไหน ตรงคำว่าเอากันนี่นะ เหอะ!!! ก็เอากันจริงๆ หรือจะใช้คำว่าผสมพันธุ์”


“ถ้าคุณลมจะพูดแค่นี้ใบข้าวขอตัวก่อนนะครับ พรุ่งนี้ใบข้าวมีเรียน”


“ฉันไม่ให้ไป ไม่ได้เป็นอะไรกับฉันก็ออกไปพร้อมฉันตอนนี้ หึ!!” ลมลากข้าวไปขึ้นรถก่อนจะพาขับเหยียบไปที่คลับหรูช่างต่างจากสภาพใบขาวที่เป็นกางเกงขาสั้นและเสื้อยืดตัวใหญ่เท่านั้น คุณลมก็ยังลากใบข้าวเข้าใบ ใบข้าวลืมสังเกตเองว่าคุณลมแต่งตัวดูดีพร้อมเที่ยว แต่ทำไมต้องลากใบข้าวมาด้วย คุณลมจะทำอะไร




“ใบข้าวจะกลับ คุณลมปล่อยใบข้าวนะ”


“ทำไมฉันต้องทำตามที่นายสั่ง มานี่!! วันนี้เธอมีหน้าที่ดูแลคนที่ไม่ได้เป็นอะไรแบบฉัน ห้ามขัดคำสั่ง ไม่งั้นโดนดีแน่ๆ” ลมกระชากใบข้าวให้ไปยังโต๊ะวีไอพีด้านบน ก่อนจะผลักใบข้าวให้นั่งลง และเพียงไม่นานก็มีเหล้ายี่ห้อดีพร้อมกับผู้หญิงสวยๆสองสามคนเดินเข้ามาทำหน้าทีชงเหล้าและบริการอย่างถึงใจ ใบข้าวหันหน้าหนีกับภาพบาดตาตรงหน้าที่ร่างสูงกำลังซุกไซร้ผู้หญิงที่นั่งข้างกาย คุณลมจะทำแบบนี้แล้วจะลากใบข้าวมาทำไม


“จะไปไหน” ลมดึงแขนใบข้าวที่ทำท่าว่าจะลุกหนี


“คุณลมคงอยากสนุก ใบข้าวจะกลับบ้านครับ ไม่อยากรบกวน”


“ฉันไม่สั่งให้ไปก็ห้ามไป นั่งลงซะ!!” ใบข้าวยอมนั่งลงแต่โดยดี ภาพในตอนนี้ทำให้ใบข้าวรู้สึกเจ็บปวดตรงที่หัวใจได้เป็นอย่างดี ใบข้าวชอบคุณลม ชอบมานาน แต่ถึงแม้เราจะมีอะไรกันใบข้าวก็ไม่กล้าคิดมากกว่านี้นอกจากที่ระบายอารมณ์ และความใคร่ของคุณลม แต่คุณลมใจร้ายไปมั้ยที่พาใบข้าวมานั่งมองอะไรแบบนี้ นั่งมองคุณลมที่ซุกไซร้คนอื่นต่อหน้าใบข้าว คุณลมใจร้าย….


“คืนนี้ไปต่อกันมั้ยคะ”



“หึ!! ทำให้ฉันอยากไปต่อสิ” ลมบอกหญิงสาวหุ่นดีน่าฟัด ด้วยน้ำเสียงพร่าๆ สายตาก็มองไปยังร่างบางๆที่นั่งหันหน้าหนีไม่สบตากับตน ทนไหวก็ทน ก็เราไม่ใช่อะไรกัน หึ!


ใบข้าวนั่งขบริมฝีปากเมื่อได้ยินเสียงนัวเนียของคนในห้องผู้หญิงสองสามคนกำลังนัวเนียคุณลมโดยมีใบข้าวนั่งมอง มือของใบข้าวก็กำกันแน่น ริมฝีปากก็ขบเม้มพยายามไม่ให้ร้องไห้ออกมา ถ้าจะทำถึงขนาดนี้ไม่จำเป็นต้องให้ใบข้าวมาก็ได้ ทำไมถึงทำแบบนี้ ใบข้าวไม่อยากร้องไห้ แต่ใบข้าวทำได้ด้วยเหรอ


“ใบข้าวมาชงเหล้าให้ฉันสิ”


“ใบข้าวไม่ทำครับ”


“ฉันสั่ง!!!”


“ใบข้าวไม่ทำ คุณลมอยากกินคุณลมก็ชงเองสิครับ ใบข้าวจะกลับแล้ว ถ้าคุณลมอยากจะไปต่อคุณลมก็ไปเถอะครับ ไม่ต้องเป็นห่วงใบข้าวกลับเองได้” ใบข้าวบอกก่อนจะลุกขึ้นเดินกลับห้องไปด้วยความเร็ว ใบข้าวอยู่เห็นภาพแบบนี้ไม่ได้ ใบข้าวเจ็บเกินที่จะมองต่อ คุณลมก็ยังใจร้ายให้ใบข้าวชงเหล้าให้ คนใจร้าย ใบข้าวไม่อยากรักคุณลมแล้ว……





“ใครบอกให้ออกมาห๊ะ!!!” ลมกระชากแขนใบข้าวที่กำลังจะวิ่งขึ้นรถแท็กซี่ได้ทันเวลา ก่อนจะลากกลับไปยังรถคันหรูของตนเองแล้วเหวี่ยงใบข้าวเข้าไป



“คุณลมใจร้าย ใบข้าวไม่อยากอยู่จะให้ไปข้าวอยู่ทำไม”


“ฉันพอใจจะให้อยู่ หึ! ร้องไห้ทำไม หรือว่าหึงฉัน” ลมถามและกักตัวใบข้าวไว้ในอ้อมกอด ใบข้าวก็ส่ายหัวไปมา น้ำตาก็เริ่มไหล ริมฝีปากก็เริ่มช้ำจากการขบเม้มของตนเอง


“ฮึก.. ใบข้าวไม่หึง คุณลมจะไม่ใครใบข้าวก็ไม่มีสิทธิ์หึง”


“เหรอ งั้นก็ดี แต่นายทำให้ฉันไม่ได้ไปต่อกับผู้หญิงพวกนั้นนายต้องรับผิดชอบ” ลมบดจูบเข้ามาแต่ใบข้าวไม่ยอมเปิดริมฝีปากรับสัมผัสจากลม ใบข้าวหันหน้าหลบหนีลมและพูดออกมาให้คนได้ฟังแอบยิ้ม


“อย่าเอาริมฝีปากของคุณลมที่ไปจูบกับคนอื่น มาจูบใบข้าวนะครับ”


“หึ!! หึงฉัน?”


“ไม่ใช่ครับ ใบข้าวจะหึงทำไม เราไม่ได้เป็นอะไรกัน ถ้าคุณลมพอใจที่จะทำอะไรก็ทำเถอะครับ ปล่อยใบข้าวใบ”


“แต่ฉันพอใจที่จะเอานาย เลิกคิดที่จะไปได้แล้วน่ารำคาญ!!” แต่อารมณ์ดีเพียงเล็กน้อยของลมก็ถูกพัดหายไปเพราะคำพูดของใบข้าว ปล่อยไปนี่นะ ฝันอยู่รึไง!! คิดว่าคนอย่างพายุ หัสบดินทร์จะปล่อยเมียตัวเองไปรึงไง งี่เง่า!!!




.............................................................40%..............................................................



“คุณลมครับ… ใบข้าวเจ็บ…” ใบข้าวร้องบอกด้วยน้ำเสียงพร่า หลังจากขับรถออกมาจากผับ คุณลมก็ขับไปที่คอนโดแทนที่จะกลับบ้าน ใบข้าวถูกกระชากลงรถก่อนจะโดนจับโยนลงบนเตียง ก่อนจะโดนคุณลมจะใช้ความโกรธทั้งหมดลงที่ร่างกายของใบข้าว ร่างกายขาวๆที่มีรอยช้ำเพิ่มมากขึ้น ใบข้าวถูกจับขึงมือติดกับเตียงไว้จากเศษเสื้อที่ถูกกระชากจนขาด ลมลงโทษใบข้าวที่พูดจาไม่เข้าหูในก่อนหน้านี้ ความโกรธที่ทำให้ขาดสติทำให้เกิดการุนแรงในการร่วมรักครั้งนี้ ใบข้าวมีหยาดน้ำตานองหน้า ร้องบอกให้ลมหยุดแต่ลมกลับไม่หยุดแต่กระแทกกายเข้าไปแรงขึ้นกว่าเดิม กว่าจะรู้ตัวใบข้าวก็สลบไปพร้อมกับคราบน้ำตา ทำให้สติของลมกลับเข้าร่าง พอก้มมองก็พบว่ามีคราบเลือดออกจากช่องทางรัก ลมก็รีบผละตัวออกมาก่อนจะหันไปมองใบข้าว ความรู้สึกก็ตีแทรกหน้าเข้าเต็มๆ ลมขาดสติจนทำใบข้าวสลบ…


“ฉันขอโทษ…” คำขอโทษที่ใบข้าวคงไม่ได้ยินหลุดออกมาจากปากของผู้ชายใจร้ายอย่างลม ผ้าชุบน้ำที่เช็ดไปทั่วตัวอย่างเบามือ พร้อมกับเสื้อผ้าชุดใหม่ที่ถูกสวมใส่ให้ ผ้าปูที่นอนที่ถูกเปลี่ยนโดยฝีมือลม ก่อนลมจะล้มตัวนอนลงและกอดใบข้าวแน่น ลมกลัวเด็กคนนี้จะหายไปจากชีวิตของลมจริงๆ




ใบข้าวที่รู้สึกตัวขึ้นมาก็แทบจะร้องไห้ออกมาด้วยความเจ็บ ร่างกายทั้งๆที่เคยผ่านเรื่องแบบนี้มาแต่ครั้งนี้มันเจ็บจนปวดร้าวไปทั้งร่าง แค่จะลุกลงจากเตียงก็ยังไม่มีปัญญา พอมองไปข้างกายก็เห็นว่าคุณลมยังไม่ตื่น มือของคุณลมยังอยู่ที่ช่วงเอวของใบข้าว คุณลมใจร้าย เมื่อคืนใบข้าวเจ็บจนสลบ คุณลมก็ยังจะทำต่อสินะ ทำไมใบข้าวต้องรักคนใจร้ายแบบนี้ด้วย


“จะลุกไปไหน”


“ใบข้าวจะกลับบ้านครับ คุณลมปล่อยใบข้าวนะ”


“ไม่ให้กลับ ถ้ายังคุยกันไม่รู้เรื่องไม่ต้องกลับ”


“ใบข้าวไม่มีอะไรจะคุยแล้วครับ คุณลมใจร้าย ใบข้าวไม่อยากคุยด้วยแล้ว คุณลมไร้เหตุผล”


“อย่างอแง”


“ใบข้าวไม่ได้งอแงครับ ถ้าหากคุณลมจะมีใครก็อย่าทำแบบนี้กับใบข้าวอีกนะครับ เดี๋ยวคนรักของคุณลมจะเข้าใจผิด” ใบข้าวบอกก่อนจะพยายามลุกขึ้นออกจากเตียงแต่ก็โดนลมกระชากกลับไปนอนใต้ร่างของลม ใบข้าวน้ำตาคลอเพราะสะโพกที่กระแทกลงกับเตียงนอนมันยิ่งไปทำให้รู้สึกเจ็บอีกครั้ง


“เพ้อเจ้ออะไรก็นายไงเมียฉัน”


“ไม่ใช่ครับ ใบข้าวไม่ใช่เมียคุณลม”


“ไม่ใช่เมียได้ไงก็นอนเอากันอยู่ทุกคืน ไม่เอาน่าฉันขอโทษ นายก็รู้ว่าฉันเป็นคนยังไง ฉันมีแค่นายเป็นเมียเนี๊ย แต่ชอบทำให้ฉันหงุดหงิด เหอะ!!”


“คุณลมเป็นคนนิสัยไม่ดี”


“เออๆๆ ฉันนิสัยไม่ดี”


“คุณลมห้ามทำแบบนี้กับใบข้าวอีกนะครับ จนกว่าใบข้าวจะหาย”


“ไม่”


“ถ้าคุณลมไม่ทำ ใบข้าวจะไปฟ้องพี่น้ำ” ใบข้าวจะไม่ยอมคุณลมให้ทำตัวใจร้ายกับใบข้าวอีกแล้ว คนนิสัยไม่ดีต้องโดนดัดนิสัย ใบข้าวไม่ได้ทำอะไรผิดสักหน่อย แต่คุณลมกลับใช้กำลังกับใบข้าว ถ้าคุณไม่ทำตามที่ใบข้าวขอร้อง ใบข้าวจะฟ้องพี่น้ำจริงๆด้วย


“เออๆๆ หายเจ็บล่ะลุกไม่ขึ้นแน่ ” ลมพูดออกมาอย่างหัวเสียเล็กน้อย เห็นว่ายอมหน่อยทำเป็นข่ม นี่ถ้าไม่รู้สึกผิดที่ทำรุนแรงไป พ่อจะตีปากเบะๆนั่นให้ช้ำเลย!!!


“ห้ามขู่ใบข้าวด้วยครับ”


“เออๆๆ ไม่ขู่!!” ลมบอกก่อนจะลุกขึ้น ร่างกายที่ไม่ได้สวมใส่อะไรทำให้ไอ้นั่นของคุณลมโด่ชี้หน้าใบข้าวเต็มๆ ใบข้าว ลมก็หัวเราะออกมาเมื่อเห็นใบหน้าแดงๆของใบข้าว เห็นแค่นี้ทำเป็นอาย ทีตอนกินตอนจับล่ะไม่มีอาย หึ!!


“คะ คุณลม ทำไมไม่ใส่เสื้อผ้าครับ เอามันออกไปห่างๆจากหน้าใบข้าวนะครับ” ใบข้าวดึงผ้าห่มมาปิดหน้า เมื่อเห็นว่าคนหน้าดุแต่วันนี้กลับกวนประสาทไม่ยอมเขยิบกายถอยไปห่างๆ ทำไมคุณลมหน้ามึนจังเลยวันนี้


“ไม่จูบทักทายมันหน่อยรึไง”


“ไม่ครับ ถ้าคุณลมยังไม่เลิกแกล้ง ใบข้าวจะไม่หายโกรธจริงๆนะครับ”


“หึหึ ก็ได้ แต่ถ้าในช่วงนี้นายเข้าใกล้คนอื่นฉันจะถือว่าเราหายกัน และนายก็เตรียมรับบทลงโทษได้เลย” ลมไม่ได้ขู่นะ ไอ้คำขู่อะไรของใบข้าวน่ะลมไม่กลัวสักนิด แต่คำขู่ของลมนี่มั่นใจว่าได้ผลชัวร์


“คุณลมขี้โกงนี่ครับ”


“หึ!! อย่าทำให้ฉันโกรธอีกเข้าใจมั้ย ฉันไม่อยากทำแบบเมื่อคืนนี้ และฉันก็ขอโทษที่ทำให้นายเจ็บ” ลมโน้มตัวไปกักใบข้าวภายใต้ผ้าห่มที่เอามาคลุมหน้าไว้ ลมดึงมันออกเบาๆและกดจูบลงไปที่ริมฝีปากใบข้าวเบาๆ พร้อมกับกระซิบคำขอโทษที่ทำให้ใบข้าวใจเต้นรัวเพราะไม่คาดคิดว่าคุณลมจะขอโทษตัวเองแบบนี้ ใบข้าวรู้สึกเขินจนหน้าร้อนวูบวาบไปหมดเลย……



“ใบข้าวจะอาบน้ำครับ…” ใบข้าวที่ทำตัวไม่ถูกพยายามจะลุกจากเตียงแต่โดนลมที่ดูอารมณ์ดีกว่าปกติก็จับใบข้าวอุ้มขึ้นและพาเข้าห้องน้ำทั้งๆที่ตัวเองโป๊แบบนั้น ก่อนจะช่วยอาบน้ำให้ใบข้าวโดยมีเสียงร้องห้ามของใบข้าวดังห้ามปรามตลอดการอาบน้ำ คุณลมต้องลืมกินยาแน่ๆ ใบข้าวคิดว่านะ…………





“คุณลมใบข้าวไม่กินไข่ลวกครับ” หลังจากอาบน้ำเสร็จลมก็สั่งอาหารขึ้นมา หนึ่งในนั้นมีไข่ลวกแก้วโตตั้งอยู่ ใบข้าวก็ดันมันออกจากตรงหน้า ทำไมใบข้าวต้องกินไข่ลวกด้วย!!


“กินสิจะได้มีแรง”


“ไม่กินครับ คุณลมแกล้งใบข้าวเหรอครับ”


“ฉันจะแกล้งทำไม หึ!!” ลมแสยะยิ้มออกมาก่อนจะหยิบไข่ลวกมากินเอง ใบข้าวก็ตักข้าวต้มทานไปเงียบๆ ส่วนลมก็นั่งกินไข่ลวกอย่างอารมณ์ดี ตั้งใจจะสั่งมาแกล้งนั่นแหละ แต่ลมก็ทานเองได้ เพราะตนเองเป็นคนต้องโด๊ปเสียมากกว่าใบข้าวที่นอนเฉยๆ หึหึ บรรยากาศในยามเช้าของวันนี้ช่างแตกต่างจากเมื่อวานโดยสิ้นเชิง ใบข้าวแค่ได้ยินคำขอโทษจากคุณลมก็ใจอ่อนแล้ว ส่วนลมแค่เห็นใบข้าวไม่ดื้อก็พอใจมากๆ อย่างน้อยก็ยังมานั่งเขินให้ลมได้แกล้งเล่น หึหึ




ครืน~ ครืน~~




โทรศัพท์ใบข้าวที่สั่นขึ้น ทำให้ใบข้าวจะหยิบมากดรับรับแต่ลมกระชากออกไปและกดรับเสียเอง


/ใบข้าวทำไมไม่มาเรียนเหรอ อาจารย์เข้าแล้วนะ/ น้ำเสียงหล่อๆหลุดออกมาจากปลายสาย ลมเดาได้ทันทีว่าคือใคร ไอ้เด็กเมื่อวานซืน


“ลุกไม่ขึ้น”


/คุณไม่ใช่ใบข้าวนี่ ใบข้าวอยู่ไหนผมต้องการคุยกับใบข้าว/


“ฉันไม่ให้คุย แล้ววันนี้เมียฉันไม่ไปเรียน แค่นี้นะ” ลมกดวางสายโดยไม่คคิดจะต่อปากต่อคำอะไรไปมากกว่านี้ ก่อนจันไปมองใบข้าวที่มองมาอย่างสงสัยว่าใครโทรมา


“เพื่อนนายโทรมา”


“คุณลมทำใบข้าวขาดเรียน”


“เดี๋ยวท้องก็ไม่ได้ไปเรียนอยู่ดี หึ!!”


“ใบข้าวไม่ท้องหรอกครับ คุณลมไม่ต้องคิดเลย”


“ก็ไม่แน่” ถ้าลมเบื่อพวกมาเกาะแกะนักเดี๋ยวก็ทำให้ท้องออกมาเลี้ยงลูกอยู่บ้านเสียเลย ตั้งแต่มีผัวเป็นตัวเป็นตนนี่ฟีโรโมนฟุ้งนัก น่าหงุดหงิดชะมัด!!!!


“ไม่นะครับ ใบข้าวอยากเรียนให้จบ”


“ถ้าอยากเรียนให้จบก็ทำตัวเป็นเมียที่น่ารักหน่อย ห้ามดื้อ ห้ามอ่อย ฉันไม่ชอบ”


“ห้ามอ่อยคุณลมด้วยเหรอครับ”


“ถ้าอ่อยฉันอ่อยได้ หึ!! หยุดพูดมากแล้วกินให้เสร็จสักทีจะได้กินยานอน ฉันจะลงไปซื้อยามาทาให้เมื่อคืนมันฉีกจนเลือดไหล”


“คุณลมอย่าพูดเรื่องแบบนี้ตอนทานข้าวสิครับ” ใบข้าวร้องบอกก่อนจะก้มหน้าก้มตากินข้าวต่อเงียบๆโดยไม่สบตาคนที่พูดจาโพงพางแบบคุณลม ใบข้าวอาย……




..............................................................100%....................................................

นิยายไบโพล่า 555555555555555555

ปล.ยังไม่เช็คคำผิดนะคะ


แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น

}