ฟรีทาวน์

ขอบคุณที่ติดตามนิยายของฟรีนะคะยังไงก็ติดตามกันต่อไปนะ

EP.26 | อัศวินขี่ม้าขาว

ชื่อตอน : EP.26 | อัศวินขี่ม้าขาว

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 16.7k

ความคิดเห็น : 3

ปรับปรุงล่าสุด : 09 เม.ย. 2561 16:15 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
EP.26 | อัศวินขี่ม้าขาว
แบบอักษร

EP.26​


อุ๊แว๊ อุ๊แว๊ อุ๊แว๊ เสียงร้องของเด็กน้อยที่ดังมาจากในเปลเด็ก

"แม่คงไม่ได้มีโอกาสอยู่ดูแลหนูแล้วนะคับตัวเล็กของแม่"ในขณะที่เธอพูดนั้นมีน้ำตาใสๆหยาดเล็กหยดลงมาที่แก้มของลูก

เมเบลเดินไปหยิบกระเป๋าเดินทางของตนมาจัดแจงพับเสื้อผ้าของตนลงในกระเป๋า

​"ไปอยู่กับคุณพ่อแล้วหนูจะต้องไม่งอแงนะคับคนดีของแม่" มือเล็กจับกระเป๋าที่จัดแจงทุกอย่างเรียบร้อยแล้วถือลงมาข้างล่างแต่ในขณะที่เดินลงมานั้นเธอไม่ทันได้สังเกตุว่าเดินผ่านเรนมา แต่แล้วเธอกูถูกดึกข้อมือ


"จะไปใหน"

"จะไปใหนก็เรื่องของฉันค่ะ"

"จะไปใหน"คราวนี้เรนทำน้ำเสียงจริงจังมากขึ้นกว่าเดิม

"ความจริงฉันจะไปใหนคุณก็ไม่ต้องมายุ่งค่ะ~เพราะเราไม่ได้เป็นอะไรกัน"


"คำก็ไม่ได้เป็นอะไรกันสองคำก็ไม่ได้เป็นอะไรกันแล้วที่เป็นอยู่นี่ละ'ผัวเธอไง'"

"คุณนี่ความจำเสื่อมหรอค่ะถึงได้ลืมว่าเราไม่ได้เป็นอะไรกัน"

"แล้วลูกละ"


"เรื่องลูกมันไม่ได้มาจากความรักแต่มันมาจากความแค้นของคุณไม่ใช่หรอคะเรื่องมันผ่านไปแล้วฉันไม่ถือ"

คนตัวโตรัดตัวของคนร่างเล็กไว้จนแน่นจนเธอไม่สามรถดิ้นได้

"ปล่อยยย ปล่อยย"


"ไม่ปล่อยเธอจะต้องกับไปอยู่บ้านฉันที่กรุงเทพกับลูก"

"ก็ได้ฉันจะอยู่เพื่อลูกของฉันเท่านั้น~เราจะไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกันนอกจากลูก"



เมเบล TALK

"ฉันไม่รู้หรอกว่าผู้ชายคนนี้จะมาไม้ใหนเดี๋ยวก็ดีเดี๋ยวก็ร้ายแต่ถ้าขอให้ฉันอยู่ใกล้ๆลูกของฉัน ฉันก็รู้สึกดีแล้วแต่สำหรับผู้ชายคนนี้ถ้าถามว่าฉันตัดใจได้หรือยัง มันก็ยากนะถ้าจะหายโกรธง่ายๆเขาต้องผ่านบททดสอบอีกเยอะ


"เยสส!"

"พ่อทำสำเร็จแล้วนะ~หนูจะต้องเป็นพยานรักตัวน้อยให้พ่อกับแม่นะคับ"เรนอุ้มลูกของตนลงมาพร้อมกับใบหน้ายิ้มแย้มเล็กน้อยประดับตรงมุมปากของตน

"ไปอยู่กับแม่ก่อนนะคับเดี๋ยวพ่อขนของก่อน"

หลังจากที่เขาส่งลูกชายไปให้ภรรยาของตนเองเรนก็มาช่วยถือของเข้าไปไว้ในรถ


รถหรูคู่ใจของเรนค่อยๆขับตัวออกจากตัวบ้านอย่างช้าๆแต่ภายในรถเงียบกริบอย่างป่าช้าไม่มีเสียงอะไรนอกจากเสียงเพลงที่เรนเปิดกลบเกลื่อนความเงียบ จนกระทั่งเขาขับผ่านมาถึงร้านสะดวกซื้อถึงจะได้เปิดสนทนาเพราะกลัวเธอจะหิวกลางดึก เพราะนี่ก็ดึกมากแล้ว

"ฉันเอาอะไรก็ได้"

"Ok"

หลังจากที่เรนลงไปซื้อของในร้านสะดวกซื้อนั้นฝ่ายหญิงก็ลงจากรถแล้วเดินไปเข้าห้องน้ำแต่คือทางที่เธอเดินไปมันมืดมากจนไปเจอกับพวกชายฉกรรจ์กลุ่มหนึ่งเข้า


"ว่าไงจ๊ะคนสวย~จะไปใหนจะ"

"ฉันจะไปใหนแล้วพวกแกมายุ่งอะไรด้วย"

เพี๊ยะ!!เสียงตบของไอคนตัวใหญ่ตบเข้าที่หน้าเมเบลอย่างแรงจนเกิดเลือดซิมที่มุมปาก


"ปากดีนักนะมึงมาเป็นเมียพวกกูดีกว่ามะ"

เมเบลถูกรวบตัวเข้าไปในที่ที่ไม่มีคนพลุกพล่าน

"ช่วยด้วยคะ ช่วยด้วย ช่วยด้วยคะ" คนตัวเล็กส่งเสียงตะโกนออกไปเผื่อจะมีคนได้ยิน


"แกเรียกให้ตายก็ไม่มีใครได้ยินหรอกนังโง่"

ตอนนี้เมเบลนึกถึงแต่หน้าเรนเท่านั้นที่จะช่วยเธอได้เธอหวังว่าเขาจะต้องมาช่วยเธออย่างแน่นอน

"พี่เรนช่วยเบลด้วย พี่เรนช่วยเบลด้วย"

ตุ๊บบบบ!! เสียงโดนต่อยเข้าที่ท้อง

"หึ~มีผัวแล้วก็ไม่บอกต่อให้มันมาช่วยก็ช่วยแกไม่ทันหรอกมาเป็นเมียพวกฉันอีกสักคนมามะมามะ"


อีกด้าน

"กลับมาแล้ว มีนมมีน้ำมีเลย์แล้วก็ใส้กรอก" 

"หายไปใหนของเขานะแล้วทิ้งลูกไว้บนรถอีก"ชายหนุ่มตัดสินใจเดินตระเวณเท่าไรก็ไม่พบแต่เรนกับไปสะดุดตรงพุ่มไม้ที่มันสั่นไหวเล็กน้อย"ทำไมมันสั่นวะก็ไม่ม่าจะมีใครนี่หน่า"


ชายฉกรรจ์ค่อยๆปลดกระดุมเสื้อของหญิงสาวที่ละเม็ดๆทีละเม็ดแล้วขึ้นคร่อม"นี่แหละคือสิ่งที่มึงปากดีกับพวกกู"

"พี่เรนช่วยเบลด้วย ช่วยด้วยคะ" 

เรนตัดสินใจตามเสียงของภรรยาตัวน้อยไปแล้วในที่สุดเขาก็เจอกับไอพวกชั่วที่มันกำลังขึ้นคร่อมเมียของเขาเพราะมันไม่ใช่หน้าที่ของมันที่จะต้องทำให้เธอ


ผัวะะะะะ!!


หมัดหนักของเรนซัดน่วมไปที่แก้มซ้ายและขวาของพวกมัน"นี่สำหรับที่พวกมึงทำกับเมียกู"

"มึงนี่เองที่อีหน้าสวยมันเรียกหา"

"ไอประจิมจัดการอีหน้าสวยส่วนกูจะจัดการผัวมันเอง"


"ครับลูกพี่"

ผัวะะะ!!

เสียงที่ลูกพี่ของพวกมันกำลังลุมกระทืบกูเรน"ไงละมึงมาอย่างเทพตายอย่างมายังไงก็แบ่งเมียใช้หน่อยแล้วกัน"

กรอดดด!!เรนกัดฟันกำมือแน่นที่เขาจะไม่สามารถปกป้องเธอได้'ต้องทำได้สิวะ'"

ผัวะะะ! เสียงต่อยของเรนที่ซัดหน้าพวกชั่วนั่นจนมันล้มกันทุกคน


"เบลเจ็บตรงไหนหรือเปล่าเป็นไงมั่ง"

"ฉันไม่เจ็บหรอก~รีบหนีกันเถอะ"


"ไป"เมเบลและเรนวิ่งหนีแบบไม่คิดชีวิตแต่แล้วคนร่างเล้กสะดุดกับก้อนหิน

"มาขึ้นหลังฉัน"

ระวังงงงง!!


ผัวะะะ!!!


"มึงต่อยพวกกูเท่าไรกูก็จะเอาคืนเป็นสี่เท่า~ล็อคตัวมันไว้ไอประจิม"

ตอนนี้ร่างของเรนถูกแขนล้อกขาไว้หมดแล้วไอหัวหน้าใหญ่ของมันก็ซัดเข้าที่หน้า ส่วนเมเบลก้รีบวิ่งออกไปหาคนมาช่วยจนไปเจอกับคนๆหนึ่งเลยขอให้เขาช่วย

"พี่คะช่วยด้วยคะสามีหนูเขาถูกพวกคนร้ายตามซ้อมคะ"


"ตรงไหนน้อง"

"ตามหนูมาคะ"


ผัวะะะะ


ผู้มาใหม่เข้าไปต่อยไอพวกชายฉกรรจ์จนมันสลบลงไปนอนกับพื้นดูสภาพไม่ได้

"ขอบคุณมากนะคะพี่ที่ช่วยสามีหนูไว้"

"ไม่เป็นไรครับดีแล้วมันจะได้เข้าคุกเข้าตารางเสียที่คนแถวนี้เขาหวาดระแวงมันมากเลยดีนะพี่เป็นตำรวจเลยเข้ามาช่วยทัน"

"ยังไงหนูกับแฟนก็ต้องขอบคุณพี่มากนะคะที่ช่วย"

"ไม่เป็นไรครับพี่เต็มใจช่วย"


หญิงสาวพยุงร่างใหญ่มาไว้ที่รถฝั่งคนนั่งเพราะเธอรู้ว่าเขาคงขับไม่ไหวหรอก "คุณเจ็บตรงไหนหรือเปล่า"

"ไม่หรอก~ไกลหัวใจจะตายไป"

หญิงสาวหยิบผ้าเช็ดหน้าของตนมาเช็ดเลือดที่ขอบศีรษะของคนตัวแล้วใช้ผ้าชุบน้ำมาเช็ดตัวให้เขา

"ขอบคุณนะที่มาช่วยฉัน"

"ไม่เป็นไรหรอกขาดเธอฉันคงอยู่ไม่ได้"


"เธอมานั่งฝั่งคนนั่งเถอะจะได้หลับให้สบาย ฉันจะขับเอง"

"แน่ใจนะว่าจะขับได้"

"แน่ใจหลับเถอะไม่ต้องเป็นห่วงฉันห่วงตัวเองกับลูกเถอะ"


"แล้วทำไมเธอถึงโดนพวกมันจับไป"

"เอ่อเอ่อ~คือว่าฉันจะเดินไปเข้าห้องน้ำแต่ก็ไปสะดุดสายตาเจอกับไอพวกนันมันก้แซวฉันพอฉันไม่เล่นด้วยมันก็ฉุดฉันเข้าได้แต่ร้องโวยวายเพื่อให้มีคนมาช่วยแต่ก็โชคดีที่คุณเข้ามาช่วย แล้วว่าแต่คุณมาช่วยฉันได้ไง"


"คือฉันเดินไปเรื่อยๆนะแล้วเห็นพุ่มไม้มันสั่นหน่อยนะแล้วก็ได้ยินเสียงของเธอนั่นและก็เลยเดินเข้าไป" 

"ไม่ต้องกังลวนะฉันจะดูแลเธอเองต่อไปนี้"พูดจบเรนก็เอามือหนาของตนลูบเข้าที่เส้นผมบางของเมเบลด้วยความอ่อนโยนและอบอุ่นอย่างบอกไม่ถูก



เมเบล TALK

"ฉันก็คิดนะว่าถ้าเกิดเหตุการณ์เมื่อกี้เรนมาช่วยฉันไม่ทันจะเกิดอะไรขึ้นกับตัวฉันเขาเปลี่ยนไปมากจริงๆอย่างกับคนละคนเรนคนนนี้ช่างอ่อนโยนละมุนกับฉันไม่เหมือนที่ผ่านมาเขารังแกฉันสารพัดแต่ก็ต้องขอบคุณเขาและที่ช่วยไว้ ถามว่าหายโกรธเขายังมันก็กึ่งและจะให้หายเลยก็ไม่ใช่ ไม่ใช่ว่าเขาช่วยฉันแค่เมื่อกี้แล้วความโกรธจะหายเขาไม่เคยพูดบอกรักฉันสักคำมักจะมีก็แต่คำพูดที่ทำร้ายจิตใจ เขาตบหน้าไล่ฉันแล้วแถมยังไปมีอะไรกับยัยนั่นอีกฉันคิดว่ามันเกินกว่าที่ฉันจะรับไหว เขาต้องเจแน่ด่านหินเพราะเขาทำร้ายจิตใจฉันมาเยอะแล้วให้เอาคืนบ้างเถอะ"



เรน TALK

​"หึ ผมก็รู้สึกดีนะที่เหมือนว่าเมเบลจะคอยเปิดใจรับผมบ้างแล้วแต่ผมก็รู้นั่นแหละถึงยังไงก็จะต้องมีด่านหินที่ยากกว่านีิ้เหตุการณ์ในวันนี้มันทำให้ผมรู้สึกไม่ดีอย่างมากที่ผมเห็นไอสวะนั่นมันขึ้นค่อมเมเบล พวกคุณลองคิดดูนะถ้าผมไปช่วยเมเบลไม่ทันเธอจะเป็นยังไง ผมรู้ว่าที่ผ่านมาผมมันเลวมากแต่ต่อไปนี้ผมจะเป็นคนที่คอยดูแลเธอให้ดีที่สุดเท่าที่ผมจะทำได้ของรู้ผู้ชายคนนึง ผมอาจจะไม่ได้ดีเลิศเลอเพอร์เฟ็คต์แต่ผมก็รู้หัวใจตัวเองแล้วว่าอย่าให้ความแค้นมันครอบงำ คุณอาจเสียคนรักโดยไม่รู้ตัวผมจะรักเมเบลตลอดไปจนกว่าชีวิตของผมจะหาไม่ ด้วยเกียรติของลูกผู้ชาบคนนี้ที่รักเธอ"


แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น