ชาดานารี

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

แค่สองเรา (จบแล้ว)

ชื่อตอน : แค่สองเรา (จบแล้ว)

คำค้น : ชาดานารี

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.2k

ความคิดเห็น : 5

ปรับปรุงล่าสุด : 05 ก.ค. 2560 19:17 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
แค่สองเรา (จบแล้ว)
แบบอักษร

“มะลิ...”

เสียงครางแผ่วเบาไม่มั่นใจของชายหนุ่ม ทำให้มะลิที่ยืนอยู่ตรงกลางของพ่อและน้าสาว ขยับเข้าใกล้ ใบหน้าหวานยกยิ้ม มือเรียวสอดแทรกจับมือหนา

“จะไม่พามะลิขึ้นเวทีหรือค่ะ”

“มะลิ...”

ชายหนุ่มตวัดอุ้มหญิงสาวแนบอก ใบหน้าเข้มยิ้มกว้าง ดวงตาเป็นประกาย พาเดินขึ้นเวที ท่ามกลางเสียงโห่แซวจากคนงานของทั้งสองไร่

“สวัสดีครับ ผมขอขอบพระคุณทุกท่าน ที่มาร่วมงานแต่งของผมในวันนี้ ผมนายแดนดิน สัญญาว่าจะดูแลมะลิดอกนี้ตราบเท่าชีวิตของผมจะหาไม่ พี่รักมะลินะครับ”

ชายหนุ่มมองสบตาหญิงสาวด้วยความอ่อนโยน  โน้มจูบเบาที่ริมฝีปากบาง

“มะลิก็รักพี่แดนค่ะ”

ชายหนุ่มอุ้มหญิงสาวลงจากเวที เดินผ่านกลุ่มคนงานที่เป่าปากส่งเสียงโห่แซวไม่หยุด ค้อมหัวขอบคุณไปยังครอบครัวของหญิงสาวที่มองมา แล้วพาเดินหายไปกับความมืดหลังเวที

กลิ่นหอมมะลิสองข้างทางส่งกลิ่นหอมไปทั่ว หญิงสาวเอนตัวซบลงกับอกกว้างด้วยความรัก

ชายหนุ่มอุ้มหญิงสาวลงจากหลังเจ้าเมฆ พาเดินลัดเลาะตามทางแคบ มายังโขดหินใหญ่ใกล้น้ำตกแล้วหยุดนิ่ง

“มะลิ...” เสียงทุ้มเรียกขึ้น ทำให้มะลิเงยหน้ามองใบหน้าเข้ม ที่กำลังมองด้วยความอ่อนโยน

“ที่ที่เราสองคนพบกันครั้งแรก”

หญิงสาวเหลียวมองรอบตัว ทุกอย่างยังดูสวยงามเหมือนเดิมไม่เปลี่ยน

เมื่อวานเธอไม่ได้ขึ้นมา ณ จุดนี้ จึงไม่ได้เห็นกระท่อมไม้ที่สวยงามราวภาพวาด รอบๆเต็มไปด้วยต้นดอกมะลิ ที่กำลังออกดอก ส่งกลิ่นหอมคลุ้งไปทั่ว

มิน่าล่ะ เมื่อวาน เธอจึงเห็นดอกมะลิไหลลงไปตามสายน้ำ

ภาพเด็กสาววัย 15 ปี ที่หนีพ่อมาเล่นน้ำตก แล้วแอบนอนหลับบนโขดหินใต้ต้นไม้ใหญ่ผุดขึ้นในหัว แต่ก็หลับเพียงไม่นานก็ต้องตื่น เมื่อได้ยินเสียงคนเล่นน้ำตก จึงต้องลุกไปดู

ภาพที่เห็น คือ ชายหนุ่มวัย 20 ปี ที่ที่กำลังเปลือยกายเล่นน้ำตก ทำให้เด็กสาวที่กำลังอยากรู้อยากเห็นแอบดูด้วยความสนใจ

ภาพที่นั้นติดตาเธอมาเสมอ

ใบหน้าเรียวร้อนวูบวาบ เมื่อสบตากับรอยยิ้มรู้ทันของคนร่างใหญ่ แสงสว่างจากแสงจันทร์ ทำให้เห็นดวงตาแพรวพราวชัดเจน

“เดี๋ยวพี่อาบให้ดูอีกนะ”

“พี่แดน! บ้า” แกล้งร้องโวยวาย

“แต่มะลิต้องอาบด้วย”

“พี่แดน!”

“แต่ว่าวันนี้ พี่ขอบนกระท่อมก่อนนะ”

“พี่แดน!”

แดนดินค่อยๆวางร่างบางลงบนที่นอน สายตาเข้มมองใบหน้านวลไม่ยอมห่าง

หลังมือลูบไล้เบาตามใบหน้าเรียว ด้วยความรักและคำนึงหา

“พี่รักมะลิ”

“พี่แดน...”

“พี่รักมะลิไม่เคยเปลี่ยน”

“มะลิขอโทษ”

ถ้าเธอออกมาพบเขาในวันนั้น คงไม่เป็นแบบนี้ คงไม่ต้องทรมานห่างไกลกันถึงเพียงนี้

ขณะที่เธอกำลังเดินหนีจากภาพบาดตาระหว่างแดนดินกับแม่ ชายหนุ่มหันมาพอดี เธอสบตากับเขา แต่ม่านน้ำตาทำให้เธอมองตาเขาไม่ชัด เธอรีบวิ่งขึ้นรถมอเตอร์ไซด์ขับกลับมาบ้าน แดนดินตามเธอมา แต่เธอไม่ลงมาพบเขา

หลังจากวันนั้น เธอก็ออกจากบ้าน และขอไม่พบหน้าเขาอีกเลย

จนกระทั่งวันที่แม่เสียชีวิต เธอกับเขาจึงต้องรับผิดชอบอีกหนึ่งชีวิตร่วมกัน

เธอคิดมาตลอด ฟ้าใส คือเลือดเนื้อเชื้อไขของเขา

แต่มันไม่ใช่...ไม่มีอะไรที่เกี่ยวข้องกับเขาเลยสักนิด

“พี่ไม่มีเคยมีอะไรกับน้าเดือน พี่เคารพเขา เพราะเขา คือ ผู้ให้กำเนิด ผู้หญิงที่พี่รัก วันที่มะลิเห็น น้าเดือนเขาหกล้ม พี่ก็เลยพยุงขึ้นมา”

“แล้ววันที่ลุงภพ”

“วันนั้นน้าเดือนลื่นล้ม พี่เข้าไปเห็นพอดี จึงอุ้มไปนอนที่เตียงเท่านั้น”

“พี่แดน...มะลิขอโทษ”

“ไม่เอาสิค่ะคนดีของพี่ ไม่ร้องไห้นะ วันนี้เป็นวันแต่งงานของเราสองคนนะ” มือใหญ่เช็ดน้ำตาให้อย่างอ่อนโยน

“ขอบคุณนะคะพี่แดน ที่เลี้ยงฟ้าใสมาอย่างดี”

“พี่เลี้ยงฟ้าใส เพราะฟ้าใส คือ น้องสาวของผู้หญิงที่พี่รัก และที่สำคัญ ฟ้าใส คือ ลูกสาวของเราสองคน”

“พี่แดน...มะลิรักแดน รักมากตลอด”

“พี่ก็รักมะลิ รักเสมอไม่เคยเปลี่ยน”

ริมฝีปากหน้าเข้มไล้ชิมตามริมฝีปากอย่างทะนุถนอม สอดลิ้นควานหาความหวานในโพรงปากนุ่ม

ชุดสีชมพูตัวสวย ถูกถอดออกจากร่างบางสมส่วน ผิวเนื้อนวลกระทบแสงไฟ มีเพียงผ้าชิ้นน้อยสีขาวชิ้นล่างชิ้นเดียวที่ปิดปังดอกมะลิดอกน้อย

หญิงสาวยกมือปิดสองประทุม ที่ปลายยอดหดแข็งเป็นไตไว้ แต่ก็ถูกมือหนาจับออก

“พี่อยากเห็นมะลิให้ชัดๆ”

ไม่เพียงแต่พูด แต่ใบหน้าเข้มก้มลงหาปลายยอดมะลิสาวที่ชูชันล่อตา อ้าอมดูดอย่างกระหาย

“พี่แดน! อ๊า”

จ๊วบ!

อีกดอกมะลิที่อยู่เคียงข้าง ก็ถูกมือใหญ่ฟอดเฟ้น จนเนื้อขาวล้นมือ

ปลายลิ้นสากตวัดเลียสลับดูดดึงยอดมะลิสีขาวชมพู นิ้วมือใหญ่สอดเข้าดอกมะลิน้อยด้านล่าง ที่กำลังเบ่งบาน สะกิดเบาๆที่ตุ่มเกสรสด

“พี่แดน! อ๊ะ!”

เศษผ้าชิ้นน้อย ถูกดึงออกจากปลายขาเรียว ชายหนุ่มผละออกเพียงครู่ ปลดชุดออกจากกายแกร่งด้วยความเร็ว

ไม่มีการโอ้โลม ไม่มีการเฝ้ารอ ทุกอย่างต้องถูกเติมเต็มภายในทันที

ร่างใหญ่ขยับเข้าจ่อชิด มือสอดยกเข่ามนอ้าออก ค่อยๆดันสะโพกแกร่งเข้ามากขึ้นและมากขึ้น

“พี่แดน...”

“มะลิ...”

ตาสบตาไม่ยอมห่าง กายชิดกายไม่มีช่องว่าง ทุกลมหายใจมีกันและกัน ทุกๆอย่างทุกๆสิ่งถูกหล่อหลอมเป็นหนึ่งเดียว

ทุกการขยับ ทุกท่วงท่า ทุกลีลา ทุกทำนองของบนเพลง เป้าหมาย คือ ความสุข ของคนสองคน ที่เฝ้ารอกันและกัน และมีความรักในหัวใจที่เต็มเปี่ยม 

จบบริบูรณ์

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น