ติดตามผลงานอื่นๆของจี้ จิ้มรูปโปรไฟล์ได้เลยค่า

EP.19 ยอมกว่าพี่ ไม่มีแล้ว

ชื่อตอน : EP.19 ยอมกว่าพี่ ไม่มีแล้ว

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 118.8k

ความคิดเห็น : 873

ปรับปรุงล่าสุด : 17 ก.ค. 2560 08:47 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 1,700
× 0
× 0
แชร์ :
EP.19 ยอมกว่าพี่ ไม่มีแล้ว
แบบอักษร

EP.19 ยอมกว่าพี่ ไม่มีแล้ว


"มึงเล่นดีๆสิวะพี่เติ๊ด!" หลังจากเล่นแบตหน้าร้านกันมาสักพัก อั่งเปาก็บ่นเสียงขุ่น เด็กหนุ่มถกแขนเสื้อขึ้นเล็กน้อยเนื่องจากเริ่มเหนื่อย


"ก็มึงรับไม่ได้เองป่ะวะ" เติ๊ดพูดขำๆ ทั้งคู่ตีรับส่งกันปกติแบบไม่มีตาข่ายกั้น แต่เหมือนอั่งเปาจะรับลูกจากเติ๊ดไม่ค่อยได้


"มึงก็ตีดีๆสิ เดี๋ยวซ้าย เดี๋ยวขวา กูวิ่งจนปวดขาละเนี่ย!" อั่งเปาด่ามาต่อ


"โอเคๆ เล่นใหม่มา" เติ๊ดพยักหน้าชวน แต่อั่งเปาไม่เล่นแล้ว เด็กหนุ่มเดินมานั่งที่ม้านั่ง (ดังเข้าไปเล่นคอมฯข้างในนานแล้ว)


"แพ้แล้วพาลนี่หว่า" เติ๊ดตามมานั่งข้างๆแล้วแกล้งแซว อั่งเปาหันขวับมามองทันที


"จ่ายมาด้วย 300" เติ๊ดแบมือขอเงินที่ตกลงกันไว้ แต่อั่งเปากลับหันกลับไปเฉยเลย เด็กหนุ่มไม่พูดถึงเรื่องเงินสักนิด


"โกงนี่หว่าเฮ้ย" เติ๊ดพูดต่อขำๆ เขาไม่จริงจังหรอก แค่อยากหยอกเมียเล่นเฉยๆ


"เปา 300" เติ๊ดแกล้งต่อ


"เอาจริงหรอ" อั่งเปาหันมาถามอีกครั้ง เติ๊ดพยักหน้ารับ อั่งเปาเม้มปากทันที

"แล้วจะเอาตังที่ไหนกินข้าวล่ะ" อั่งเปาทำสายตาอ้อนๆ เติ๊ดใจบางอีกแล้ว เขาอยากควักตังให้อั่งเปาเพิ่มอีกสักพันด้วยซ้ำ


"ล้อเล่นเฉยๆ เล่นต่อไหม" เติ๊ดดึงสติตัวเองกลับมาแล้วทำเนียนยกแขนพาดม้านั่งไว้คล้ายกับโอบไหล่อั่งเปา แต่เขาก็ไม่กล้าโอบจริงหรอก กลัวโดนด่า


พรึบ

อั่งเปาเอนหลังแล้วเอาหัวหนุนแขนเติ๊ดไว้เอง เติ๊ดชะงักไปเหมือนกัน


"เหนื่อยแล้ว หิวหมูทะด้วยนะเนี่ย"


"อีกแล้วหรอ" เติ๊ดก้มสบตาแล้วถามยิ้มๆ อั่งเปาก็ไม่ได้หลบตาไปไหน ทั้งคู่เลยสบตากันอยู่แบบนั้น


"จ้องกันขนาดนี้ มึงเข้าห้องมาเถอะ กูเริ่มรู้สึกผิดที่มาอยู่นี่ละ" ดังที่ออกมาใส่ร้องเท้าทักขึ้น อั่งเปารีบลุกนั่งดีๆทันที


"เมียโทรตามรึเปล่า" เติ๊ดหันมาแซวบ้าง ดังชะงักทันที


"เมียพ่องงง" ดังรีบด่าแล้วเดินไปที่มอเตอร์ไซค์ เขาขับกลับบ้านเลย ที่ร้านเลยเหลือแค่เติ๊ดกับอั่งเปาเท่านั้น


"เข้าห้องไหม" เติ๊ดทำสายตาแปลกๆแล้วถามขึ้น อั่งเปาขมวดคิ้วทันที เด็กหนุ่มลุกขึ้นยืนทันทีเช่นกัน


"กลับหอไปอาบน้ำก่อนนะ พี่ไปรับด้วย" อั่งเปาเตรียมจะกลับ แต่เติ๊ดจับข้อมือไว้ก่อน


"ที่นี่ก็อาบได้" 


"ไม่ได้" อั่งเปารีบเถียง


"ทำไมไม่ได้"


"อาบนี่เดี๋ยวเสียตัว" อั่งเปาดึงมือตัวเองออก เติ๊ดหลุดยิ้มทันที


"ถ้ามึงไม่ยอม มันก็ไม่เสียหรอกมั้ง" เติ๊ดพูดต่อ อั่งเปาไม่ตอบอะไร ก็เพราะกลัวตัวเองยอมนี่แหละ อั่งเปาถึงจะกลับ


"อาบนี่แหละ จะได้ไปกินทีเดียว" เติ๊ดลุกขึ้นยืนบ้าง เขาพยักหน้าชวนอีกครั้ง อั่งเปาลังเลอยู่เล็กน้อย


"พี่เลี้ยงนะ" อั่งเปาเสนอมาก่อน เติ๊ดพยักหน้ารับทันที มันก็ต้องเป็นแบบนั้นอยู่แล้วล่ะ


"ก็ได้" อั่งเปาพูดแค่นั้นก็ถือไม้แบตเข้าไปในร้านก่อน เติ๊ดกำลังจะตามไป แต่เขาก็บังเอิญเห็นเต่า เพื่อนอั่งเปาเข้าก่อน เต่ามองมาทางนี้ แต่พอสบตาเติ๊ดเข้า เต่าก็ละสายตาแล้วเดินเข้าร้านมือถือไป


เติ๊ดไม่ได้อะไรต่อ เขาเดินตามอั่งเปาเข้ามาในร้านพร้อมปิดประตูไว้ก่อน


"ปิดทำไมเนี่ย" พออั่งเปาเห็นก็โวยวายทันที เติ๊ดปิดม่านอีกอย่าง ถึงประตูกระจกจะเป็นแบบทึบก็ตาม


"จะปล้ำเด็ก" เติ๊ดหันมายิ้มให้อั่งเปาหื่นๆ เขากำลังจะเข้าไปหา แต่ว่า...


"ปล้ำกูฟาดแน่" อั่งเปาเงื้อไม้แบตขึ้นสูงๆ เติ๊ดชะงักเท้าแทบไม่ทัน


"กูจะเดินไปกินน้ำ" เติ๊ดทำเนียน เดินเลี่ยงไปที่ตู้เย็น อั่งเปามองตามไปเช่นกัน เด็กหนุ่มแอบยิ้มเล็กน้อย มีแฟนแบบนี้ ชีวิตก็มีความสุขดีเหมือนกัน 


"พี่เติ๊ด ไม่อยากกินหมูกระทะแล้วว่ะ" อั่งเปาเดินมานั่งที่โซฟา เติ๊ดที่กินน้ำอยู่หันมามองทันที เขาแอบภาวนาในใจ อย่าให้มันอยากกินอะไรแพงๆก็พอ


"อยากกินkfcอ่ะ ขอโทรสั่งนะ" อั่งเปาขออนุญาตก่อน


"อืม" เติ๊ดตอบรับในลำคอ เขากินน้ำต่อจะได้อิ่มๆ ดูเหมือนช่วงนี้หมดตังกับของกินเมียจนตัวเองจะไม่มีกินแล้ว


"เดี๋ยวหารกันคนละครึ่งเน้อ" อั่งเปาหยิบมือถือมากด


"ไม่เป็นไร กูจ่ายให้" เติ๊ดทำใจป๋าบอกไป ดูเหมือนใจเขากับกระเป๋าสตางค์กำลังทะเลาะกันเลย


"น่ารักจัง" อั่งเปาหันมายิ้มให้แล้วโทรสั่งเลย เติ๊ดนิ่งไปทันที ใจเขาเต้นระรัว หูเริ่มแดงแล้ว ถ้าเมียจะยิ้มให้แบบนี้ เขายอมยกให้ทั้งกระเป๋าสตางค์เลย เดี๋ยวว่าจะเซ็นโฉนดยกร้านนี้ให้เลยด้วยดีไหม


"พอกินหรอ ไม่สั่งอีกวะ" พออั่งเปาวางสาย เติ๊ดก็มานั่งข้างๆอีกครั้ง เติ๊ดเหลือบมองนิดๆ อั่งเปาวางไม้แบตไปแล้ว


"พอแล้ว กินเยอะเดี๋ยวพี่ไม่มีจ่าย" อั่งเปาพูดเล่นขำๆ เด็กหนุ่มหันมาก็สบตาเติ๊ดอีกครั้งพร้อมรอยยิ้มน้อยๆ


"เก็บตังไว้ไปขอมึงไง เดี๋ยวอาทิตย์หน้ากูว่าจะต่อห้องตรงนี้ด้วย เผื่อมึงมานอน จะได้มีห้องดีๆ " เติ๊ดพูดยิ้มๆเช่นกัน เขายื่นหน้าเข้าไปจูบปากอั่งเปาเบาๆ อั่งเปาก็ไม่ได้หนีไปไหน เด็กหนุ่มหลับตาแล้วจูบเติ๊ดกลับไป


อั่งเปาไม่รู้ว่าเติ๊ดพูดจริงไหม แต่ใจมันก็สั่นๆเหมือนกัน ไม่ใช่ว่าดีใจ แต่มันเริ่มกลัว กลัวความจริงที่ว่า ยังไงอั่งเปาก็ต้องเลิกกับเติ๊ด มันก็คบได้แค่ช่วงนี้เท่านั้นแหละ เท่าที่อั่งเปายังเรียนอยู่ที่นี่ และพอเริ่มกลัว ความรู้สึกมันก็เริ่มชัดเจนขึ้น ชัดเจนว่าตอนนี้อั่งเปารู้สึกยังไงกับเติ๊ด 


"ไหนบอกจะฟาดไง อ่อยกูอีกแล้ว" เติ๊ดผละมาถามยิ้มๆ อั่งเปาก็ลืมตาขึ้นมา


เพี๊ยะ!

"ปากดี!" อั่งเปาตบปากเติ๊ดทันที เติ๊ดว่าคราวนี้ไม่น่าพลั้งมือ ครั้งนี้น่าจะตั้งใจชัดๆเลย


'ตบเช้าตบเย็น เด็กเชี่ยเอ้ย' เติ๊ดได้แต่ด่าในใจ เขาลูบปากตัวเองเบาๆ ตอนนี้อยากจะเงื้อมมือขู่สวนมันสักที แต่ก็นั่นแหละ เขาได้แค่แอบคิด #ขนาดคิดยังต้องแอบ และในความแอบ ก็จะกล้าทำได้แค่ขู่เท่านั้น


"มองอะไร" อั่งเปาถามขึ้น


"เปล่าาา" เติ๊ดพูดลากเสียงยาวๆ อั่งเปาเข่นเขี้ยวใส่เล็กน้อย เด็กหนุ่มกำลังจะลุกไปอาบน้ำ แต่เติ๊ดก็ดึงไว้แล้วจูบปากอีกครั้ง


"อื้อ!" คราวนี้เติ๊ดเอนตัวมาทับจนอั่งเปานอนลงบนโซฟา เติ๊ดเริ่มสอดลิ้นเข้าไป เขาทาบทับมาทั้งตัวแล้ว


"พี่เติ๊ด จะอาบน้ำ" อั่งเปาเบนหน้าหลบไปด้านข้าง เติ๊ดเลยแกล้งใช้หนวดขยี้กับคออั่งเปาซะเลย


"มันจั๊กจี้เนี่ย ไอ้พี่เติ๊ด ไอ้เหี้ย!! ฮ่าๆ" อั่งเปาดิ้นได้เล็กน้อยเพราะเติ๊ดทับอยู่ เติ๊ดผละออกมายิ้มทันที เขาจะใหญ่กว่ามันได้ ก็ตอนนี่แหละ


ก๊อกๆ

เติ๊ดยังไม่ทันแกล้งต่อ เสียงเคาะประตูก็ดังขึ้น เติ๊ดลุกออกมาจากตัวอั่งเปาก่อน อั่งเปาก็ลุกนั่งดีๆเช่นกัน


แกร่ก~

เติ๊ดลุกไปเปิด อั่งเปาก็มองตามไป พอและรู้ว่าเป็นใคร อั่งเปาก็คิ้วขมวดทันที


"กูขอคุยด้วยหน่อย" เต่ามองเลยเติ๊ดมาพูดกับอั่งเปาจริงจัง อั่งเปาก็ลุกมา


"คุยอะไรของมึง" อั่งเปาถามทันที อั่งเปาก็แอบกลัวเต่ารู้เรื่องเติ๊ดเหมือนกัน อั่งเปายังไม่อยากให้พ่อแม่รู้ตอนนี้


"ออกมาเหอะ แป๊ปเดียว" เต่าพูดต่อ อั่งเปาสบตาเต่าเล็กน้อยก็เดินออกมา เติ๊ดมองเต่าค่อนข้างจะน่ากลัว เต่าถึงไม่กล้าเสียงดังมาก 


"มีอะไร" พอมาข้างร้านแล้ว อั่งเปาก็ถามขึ้น ส่วนเติ๊ดยังไม่ได้ตามออกมาแต่อย่างใด


"แฟนมึงคือพี่เติ๊ดหรอ" พออยู่ลำพัง เต่าก็ถามทันที อั่งเปาทำหน้าปกติ ไม่ได้มีพิรุธหรืออะไร


"เปล่า" อั่งเปาตอบนิ่งๆ อย่างที่บอก ถ้าเต่ารู้ มันฟ้องพ่ออั่งเปาแน่ๆ


"มึงจะโกหกทำไมวะ กูถามพี่ที่ร้านโทรศัพท์มาแล้ว เขาบอกมึงมานี่บ่อย แถมนอนค้างอีก ถ้าไม่ใช่แฟนจะเรียกอะไรห๊ะ" เต่าขึ้นเสียงใส่เล็กน้อย อั่งเปาขมวดคิ้วอีกรอบ ทำไมเต่าต้องดูจริงจังขนาดนี้ 


"มึงจะยอมรับ หรือให้พ่อมึงมาถามเอง" เต่าพูดมาต่อ อั่งเปาชะงักทันที แต่เด็กหนุ่มก็พยายามคิดหาทางออก


"เออ แฟนกูคือพี่เติ๊ด" อั่งเปาตัดสินใจยอมรับ เต่าเหมือนช๊อกไปชั่วขณะ แต่ชั่วครู่ก็มองตาอั่งเปาเหมือนเดิม 


"แต่กูโดนพี่เขาบังคับ กูไม่ได้คิดอะไร" อั่งเปาพูดมาต่อ อั่งเปาไม่ได้แคร์เต่าขนาดนั้น แต่อั่งเปาแคร์เรื่องพ่อมากจริงๆ


"มึงแน่ใจหรอ?"


"แน่ใจสิ กูกำลังหาทางหนีอยู่เนี่ย มึงก็รู้ว่าพี่เขาน่ากลัวขนาดไหน ใครจะไปคบจริงๆวะ มึงบ้าเปล่า!" อั่งเปาพูดต่อ อั่งเปาเองก็ไม่รู้ว่าเติ๊ดนั่งฟังอยู่ตรงม้านั่งนี่เอง เติ๊ดนั่งสูบบุหรี่ฟังนิ่งๆ ไม่ได้ลุกไปท้วงหรืออะไรสักคำ เขาไม่รู้ว่าอั่งเปาพูดจริงหรือโกหกให้เต่าเชื่อ แต่เขาก็ไม่อยากลุกไปไหนแล้ว ทั้งใจ ทั้งขา มันล้าไปหมด


"แต่มึงดูมีความสุขมากนะเปา" เสียงเต่าท้วงมาอีก เติ๊ดพ่นลมหายใจเบาๆ เขาระงับความรู้สึกมากจริงๆ


"กูก็แกล้งเล่นกับพี่เขาไปงั้นแหละ กูกลัวโดนกระทืบ สัด! กูหาทางเลิกอยู่ มึงไม่ต้องบอกพ่อกูนะ กูจัดการเองได้"


"ให้มันจริงนะไอ้เปา ไม่ใช่รักพี่เขาจริงๆล่ะ มึงรู้ใช่ไหมว่าพ่อมึงจะทำยังไงถ้ารู้เรื่องนี้ มึงได้ซิ่วกลับไปเรียนแถวบ้านแน่"


"เออ กูจัดการเอง อีกไม่นานหรอก กูหาทางอยู่จริงๆ มึงดูหน้าพี่มันด้วย รักเชี่ยไรล่ะ" เสียงอั่งเปายืนยันจริงจัง มันทำให้เติ๊ดจุกๆยังไงก็ไม่รู้ เขาลองก้มมองตัวเอง มันก็อาจจะจริง หน้าเหี้ยๆแบบนี้ ใครมันจะรักลง


พรึบ!

เติ๊ดลุกขึ้นยืนแล้วเดินเข้ามานั่งที่โซฟา เขานั่งถือบุหรี่อยู่ชั่วครู่ อั่งเปาก็เดินเข้ามา


"หิวแล้วอ่ะพี่ ไก่ไม่มาสักที" อั่งเปานั่งลงแล้วพูดด้วยน้ำเสียงปกติ เติ๊ดหันมองนิ่งๆ


"หือ?" อั่งเปาเลิกคิ้วขึ้นนิดๆเป็นเชิงถามว่ามีอะไร


"เดี๋ยวก็มา ทนหน่อยสิวะ" เติ๊ดใช้มือที่ว่างอยู่โยกหัวอั่งเปาเบาๆ อั่งเปายู่ปากน้อยๆ เติ๊ดเอามือออกแล้วหันกลับมา เขาได้แต่สงสัยตัวเอง ทำไมมือมันสั่น ทำไมมันจุก ทำไมมันเจ็บ และทำไมถึงต้องแกล้งไม่ได้ยิน เพื่อให้เด็กนี่อยู่ให้เขารักต่อก็ไม่รู้


****************************

มาแล้วค่า ><

​​

ความคิดเห็น