up_2_me

ขอบคุณที่เข้ามาอ่านกันนะคะ ถ้าถูกใจให้ ดาว คนแต่งหน่อยน๊า (^๐^)

ชื่อตอน : #24 ยอมแค่เธอ

คำค้น : 3p,yaoi,มังกรกินไก่

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 35.3k

ความคิดเห็น : 63

ปรับปรุงล่าสุด : 22 ก.ค. 2560 10:02 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 300
× 0
× 0
แชร์ :
#24 ยอมแค่เธอ
แบบอักษร

​ขอบคุณสำหรับทุกกำลังใจและคอมเม้นท์นะคะ   มีคนบอกว่าขอหวานๆ  NC  ไม่ต้อง 

งั้นจัดหวานๆให้อีกซักตอนแล้วกัน    จะได้มีเวลาเตรียมเลือด Y  กันซักหน่อย


------------------------------------


ยอมแค่เธอ





หลังจากคืนหนักหน่วงที่เชียงใหม่  เจี๊ยบก็นอนซมด้วยพิษไข้ไปหลายวันตั้งแต่เชียงใหม่ถึงกรุงเทพ 

สองพี่น้องต้องช่วยกันดูแลแบบใกล้ชิด    อยากจะพาไปหาหมอแต่ร่างบางก็งอแง  ขออยู่บ้าน ทั้งยังบอกว่า 


"จะไปทำไมให้สิ้นเปลืองครับ อีกอย่าง พี่กรก็เป็นหมอไม่ใช่เหรอ    "


เหตุผลข้อแรกนั้นสองพี่น้องก็แย้งเสียงแข็งว่าแค่เมียคนเดียวจะสิ้นเปลืองแค่ไหนกันเชียว  

แต่เหตุผลข้อหลังนั้น   มังกรกับน้องชายต่างก็เห็นด้วย    มีผัวเป็นหมอ เจ็บป่วยด้วยพิษไข้แค่นี้ไม่ใช่ปัญหาใหญ่

ดังนั้นสุดท้ายแล้วร่างบางจึงพักผ่อนที่คอนโด    โดยมีคนตัวโตๆสองคนคอยช่วยกันดูแลราวกับเจ้าหญิงน้อย


"ทำอะไรครับตัวเล็ก  "


มังกรที่อยู่ในชุดพร้อมไปทำงาน     ถามคนตัวเล็กของตนที่กำลังง่วนอยู่หน้าเตา

พึ่งจะหายไข้แท้ๆ    ไม่เข้าใจเลยว่าจะรีบลุกมาทำไม


"ทำอาหารครับ     พี่กรนั่งสิ     อีกเดี๋ยวก็เสร็จแล้ว"


ด้านเจี๊ยบก็ตอบเสียงพร่านิดๆ      เพราะแม้จะไม่มีไข้แล้ว  แต่ก็ยังรู้สึกเจ็บคออยู่บ้าง


"เรานั่นแหล่ะครับ    นั่งเลย ป่วยอยู่นะครับ   "


มังกรได้ยินแบบนั้นก็เอ่ยพร้อมดึงร่างบางให้นั่งลงตรงโต๊ะรับประทานอาหาร      ก่อนคนตัวโตจะจัดการทำอาหารแทน


"แต่ผมหายดีแล้วนะครับ"


เจี๊ยบแย้งเสียงดุแล้วจะลุกไปแย่งมังกรทำมื้อเช้า    แต่ไหล่บางก็ถูกกดไว้


"นั่งเฉยๆ"


ด้วยดราก้อนที่เอ่ยเสียงดุ         ก่อนแฝดน้องจะเดินไปเอาแก้วใส่น้ำอุ่นมาให้ลูกเจี๊ยบจอมดื้อ


"นอนซมตั้งหลายวันแค่เดินได้หน่อยอย่าทำเก่ง ถ้าเกิดล้มพับไปหล่ะก็   พี่จะกระแทกให้ตูดบานเลย"


ดราก้อนว่าพร้อมบีบที่แก้มนิ่มแรงๆ 


"อื้อ   เจ็บนะพี่ก๊อน"


ทำเอาร่างบางร้องโวยวาย    แล้วตีมือใหญ่แรงๆ       

แต่มีหรือชายหนุ่มจะสะเทือน ถูกเมียทำร้ายร่างกายมันดีจะตาย  เหมือนได้นวดคลายเมื่อยไปในตัว



"เอาเลยเมียจ๋า ตีแรงๆ  ผัวชอบ ถ้าเอามือตีแล้วเมื่อย  เอาปากตีก็ได้นะ"


คำพูดของแฝดน้องจอมกวนประสาทที่มาพร้อมสายตาโลมเลียที่น่าขนลุกสำหรับร่างเล็ก   ที่รีบดึงมือตัวเองหนี




ไอ้พี่ก๊อนบ้า

จมูกรั้นย่นยู่ใส่แฝดคนน้อง   แต่ในใจร่างบางไม่ได้รู้สึกโกรธหรอกนะ   



มันเขิน




หลังจากที่ทานมื้อเช้าเสร็จ มังกรก็ออกไปทำงาน  ส่วนลูกเจี๊ยบก็หนีเข้าห้อง  เพราะดราก้อนเล่นลวนลามไม่หยุดมือเสียที

ร่างบางที่ยังมีไข้เล็กน้อย  นอนอ่านข่าว  ดูคลิปบันเทิงอยู่บนเตียงนอนที่ตอนนี้ปูผ้าสีส้มสดใส



.............ก๊อก   ก๊อก   ก๊อก


เสียงเคาะห้องที่เรียกให้ร่างบาง    ชั่งใจครู่หนึ่งก่อนจะเดินไปเปิดประตู    ก็เดาได้แหล่ะว่าเป็นใคร


"มีอะไรครับพี่ก๊อน"


แต่ร่างบางกลัวว่าการมาเคาะห้องนั้นจะเป็นการบุกมารุกรานร่างกาย  ของแฝดน้องจอมยียวนน่ะสิ

คนสวยจึงเพียงแง้มประตู  แล้วถามเสียงนิ่ง

"พี่จะออกไปร้านน่ะ  อยู่คนเดียวได้มั้ย"

ด้วยเป็นช่วงสิ้นเดือนดราก้อนจึงต้องเข้าไปจัดการบัญชีของร้านให้เรียบร้อย     แม้จะห่วงเมียตัวน้อยที่ป่วยอยู่

แต่เมื่อมีหน้าที่ก็ต้องทำ


"ทำยังกับผมเป็นเด็ก 3 ขวบไปได้น๋า"


ลูกเจี๊ยบตอบแล้วยู่ปากใส่ชายหนุ่ม    เค้าโตแล้วนะจบมัธยมปลายแล้วด้วย  ไม่ใช่เด็กเล็กๆซักหน่อย


"รู้ครับว่าไม่เด็ก    เอามากี่รอบแล้วทำไมจะไม่รู้"


ดราก้อนว่าหน้าตาเฉย  ทั้งยังใช้สายตาโลมเลียมองร่างบางเสียด้วย



"พี่ก๊อน!!!"


........................ปึก   ปึก


และนั่นก็ทำให้ร่างเล็กปรี่ออกไปหาร่างสูงแล้วใช้กำปั้นทุบแผ่นอกหนาแรงๆ   พร้อมปากสวยที่โค้งคว่ำลงด้วยความไม่พอใจ

ท่าทางกระเง้ากระงอดที่แฝดคนน้องกลับชอบใจ  แล้วยอมให้อีกฝ่ายทุบตีจนเหนื่อย



"ไม่ต้องมาหัวเราะเลยคนลามก"


เมียคนสวยสะบัดค้อนแรงๆให้ชายหนุ่มที่ยกยิ้มร่า    ก่อนจะคิดอะไรบางอย่างที่น่าสนุกได้


"พี่ก๊อน  ผม  ไปด้วยได้มั้ยครับ"


ร่างเล็กเอ่ยเสียงอ้อน    ด้วยอารมณ์พลิกกลับจนดราก้อนปรับตามแทบไม่ทัน


"อยากไปเหรอ"


ดราก้อนเลิกคิ้วแล้วถาม    เค้าไม่ห้ามหรอกหากเมียอยากทำอะไร  เพียงแต่สงสัยว่าร่างเล็กอยากไปด้วยจริงๆน่ะเหรอ


"ครับ     ผมไม่เคยไปผับเลยน่ะครับ  เห็นแต่ในทีวีเลยอยากไปเห็น

ได้มั้ย"


"งั้นก็เอาสิครับ   ป่ะ  ไปกัน"


"ไม่ต้องเปลี่ยนชุดเหรอครับ"


เจี๊ยบก้มมองตัวเองที่ตอนนี้สวมกางเกงขาสั้นสีน้ำเงิน   กับเสื้อยืดสีเทาเข้ม   


"ไม่ต้อง    ไปที่ทำงานผัว   ใส่ชุดนอนกับรองเท้าแตะเข้ายังได้เลย"


ว่าจบร่างบางก็ถูกเกี่ยวเอวคอดให้เดินไปกับร่างสูงที่ดูจะอารมณ์ดีจนน่าหมั่นไส้





+++++++++++++++++


2Dragon

ผับหรูของสองแฝดที่มีแฝดคนน้องเป็นผู้ดูแลหลัก  ในเวลาค่ำคืนจะคราครั่งไปด้วยนักท่องราตรี

แต่ในเวลากลางวันแบบนี้   จะมีเพียงเหล่าพนักงานที่เข้ามาทำความสะอาดและเตรียมเปิดร้าน

โดยมีเกี้ยมคนสนิทของเจ้าของร้านเป็นคนดูแล

ลูกเจี๊ยบที่รู้สึกตื่นตากับทุกอย่างมองไปรอบๆด้วยความตื่นเต้น  เพราะนี่เป็นครั้งแรกที่ได้มาเยือนผับจริงๆ

ร่างสูงจึงปล่อยให้ร่างเล็กเดินสำรวจตามอำเภอใจ   


"ลูกพี่ๆ"


เกี๊ยมที่เห็นลูกพี่ของตนเข้ามาที่ร้าน   ก็ปรี่เข้าหาทันทีเพื่อบอกเรื่องกวนใจที่เกิดขึ้นตั้งแต่เมื่อคืน ต่อจนมาถึงตอนเช้า


"อะไรของมึง"


"จะอะไรอีกหล่ะ   ก็น้องหวานของลูกพี่นะสิ   เมื่อวานมาหาแต่ลูกพี่ให้ผมบอกว่าไม่ว่าง

เมื่อกี้หล่อนเลยมาหาอีกรอบ  บอกว่าคืนนี้ถ้าไม่เจอจะงอน  เนี้ยพึ่งออกไปเมื่อเกี๊ย"


ชื่อที่ทำให้ดราก้อนขมวดคิ้วเข้าหากันอย่างงงๆ    เค้านอนกับผู้หญิงตั้งหลายคนแล้วชื่อหวานนี่ก็ใช่ว่าจะมีแค่คนเดียว  


"หวาน??    คนไหนวะ

เออๆ   ช่างแม่งเหอะ   ถ้ามาอีกก็บอกว่ากูไม่ว่างแล้วกัน    บอกว่ากูลาออกแล้วก็ได้"



"ห๊ะ??   ลาออกจากการเป็นเจ้าของเนี้ยนะ"


"เออ    "


ดราก้อนตอบคำถามของลูกน้องอย่างรำคาญ   หญิงไหนไม่สน  ตอนนี้เค้ามีเมียแล้ว


"ลูกเจี๊ยบครับ  ป่ะไปข้างบนกัน"


ดราก้อนว่าแล้วเดินไปโอบร่างบางมาอยู่ในอ้อมแขน     เกี๊ยมเห็นแบบนั้นก็ตาวาวด้วยความสนใจ

ได้ยินมานานแล้วว่าลูกพี่มีเมีย    


"ลูกพี่นี่ใช่ป่ะๆ    "


"อะไรของมึง?"


"ก็ๆ   เมียลูกพี่ไง"



"เออ   นี่เจี๊ยบเมียกู กราบซะสิ"



ดราก้อนว่าทีเล่นทีจริง   ที่ลูกน้องคนสนิทรับมุกทันที


"สวัสดีครับเมียลูกพี่"


เกี๊ยมจึงเอ่ยทักทายพร้อมยกสองมือขึ้นไหว้ร่างบางอย่างสวยงาม   ทำเอาคนถูกไหว้ตกใจไม่น้อย


"ไม่ต้องครับพี่ไม่ต้อง"


เจี๊ยบเข้าไปจับมือของเกี้ยมให้เลิกไหว้ตัวเอง   แล้วเอ่ยอย่างตกใจ

แต่ร่างบางก็ถูกดึงกลับอย่างรวดเร็วจากแฝดคนน้องที่ไม่ชอบใจนักที่เมียไปแตะต้องชายอื่น


"เอาน่ะ    ให้มันไหว้น่ะถูกแล้ว   เป็นเมียพี่ก็เท่ากับเป็นเจ้านายมัน"


"พี่ก๊อน  แต่ผมอายุน้อยกว่า"


"นับศักดิ์ตามผัวครับ   จบนะ"


.................เฮ๊าะ



ความเอาแต่ใจของร่างสูงที่ทำให้ร่างเล็กส่งเสียงประชดเบาๆในลำคอ




"พี่ดราก๊อน!!!!"


ทันใดนั้นเองเสียงหวีดแหลมสูงก็ดังมาทางด้านหลัง   และก่อนที่ใครจะได้หันไปมอง



"เฮ๊ย!!"



"อ๊ะ!!"

เจี๊ยบที่อยู่ในอ้อมแขนของดราก้อนก็ลอยหวือไปตามแรงกระชากผมจากผู้มาใหม่  

ทำเอาดราก้อนตกใจและทำให้ร่างบางชะงักนิ่งอย่างงุนงง



หวาน  หรือ น้ำหวาน  คู่นอนคนหนึ่งของดราก้อน   ลูกหลานคนดังที่หลงระเริงในอำนาจที่ครอบตัวมีจนไม่แคร์ใคร

สำหรับเธอแล้วอยากได้อะไรต้องได้    และไม่เคยที่จะผิดหวังในเรื่องคู่นอนมาก่อน

ดราก้อนอาจจะบอกว่าแค่สนุก    แต่สำหรับเธอ  ตราบใดที่ยังไม่เบื่อ  ชายหนุ่มก็ไม่มีสิทธิ์จะไปมีใคร

และใครที่กล้ามายุ่งกับผู้ชายของเธอต้องเจ็บตัว


"อีตัวชั้นต่ำ   แกยุ่งกับผัวชั้น"

หญิงสาวว่าเสียงกร้าว   ดวงตาเบิกกว้างด้วยความโกรธ  


ด้านเจี๊ยบที่ตัั้งสติได้ก็ยกมือข้างหนึ่งขึ้นจับมือที่จิกผมของตนอยู่   แล้วกำลังจะบิดข้อมือของหญิงสาว

แม้ร่างกายภายนอกจะบอบบาง แต่เจี๊ยบก็คือเด็กกำพร้าที่เจออะไรมาเยอะเรื่องชกต่อยกับพวกที่เข้ามาหาเรื่อง

ไม่ว่าจะเป็นลูกค้านิสัยไม่ดีที่เจอในที่ทำงาน  หรือพวกนังเลงที่เข้ามาลวนลามก็มีอยู่บ่อยครั้ง   

ดังนั้นผู้หญิงหุ่นพอๆกันคนนี้ไม่ใช่อะไรที่เจี๊ยบจะหวั่นกลัว



........................หมับ

แต่ดราก้อนก็เข้ามาคว้ามืออีกข้างของหวานไว้  แล้วบีบสุดแรง


"โอ๊ย!!    พี่ดราก้อน   หวานเจ็บนะคะ"



ทำเอาหญิงสาวร้องลั่นด้วยใบหน้าบิดเบ้    จนต้องปล่อยมือจากเจี๊ยบโดยปริยาย



........................ปึก


ก่อนร่างทั้งร่างของหญิงสาวจะถูกเหวี่ยงลงพื้น จนก้นจ้ำเบ้า  

กระโปรงสั่นกุดก็ไม่ได้บิดบังอะไรจนชั้นในสีดำโผล่ออกมาให้คนในร้านมองอย่างสงสารคนสวย และสมเพชคุณหนูเจ้าอารมณ์



"เป็นไรมั้ย"


ดราก้อนรีบเข้ามาหาร่างบาง    ที่พอเห็นว่ามีคนปกป้องตัวเองแล้ว  ก็ยกสองมือกอดเอวสอบไว้ทันที

ใบหน้าสวยซบลงที่อกแกร่ง   แสร้งทำตัวสั่นน้อยๆเพื่อให้อีกคนคิดว่าตัวเองกำลังกลัว

หากเป็นเมื่อก่อนถ้ามีคนมาทำร้ายเจี๊ยบโดยที่ตัวเองไม่ผิดแบบนี้  ร่างบางคงตอบโต้กลับไปแล้วแต่ตอนนี้  


มีผัวแล้ว  ให้ผัวจัดการ


เพราะร่างบางอยากรู้เหมือนกันว่าผู้หญิงคนนี้มีความสำคัญแค่ไหน   และหากแฝดคนน้องทำอะไรไม่ชัดเจน

ลูกเจี๊ยบขอรับรองว่า    บ้านแตกแน่


"พี่ก๊อน   เจ็บหัวจังเลยครับ"


น้ำเสียงสั่นเครือของเจี๊ยบทำเอาดราก้อนใจหล่นด้วยความห่วงใยที่กระทุ้งหัวใจอย่างรุนแรง สองมือใหญ่กอดร่างบางไว้แน่น


"ตอแหล  สำออย"



หวานเห็นภาพบาดตาบาดใจแบบนั้น  ก็ลุกขึ้นแล้วปรีี่จะเข้าทำร้ายคนที่กล้ากอดผู้ชายของเธอ


.......................เผี๊ยะ!!

แต่หญิงสาวก็ถูกดราก้อนตบอย่างแรงจนหน้าหัน  

การกระทำรุนแรงที่ทำให้ร่างบางในอ้อมแขนแฝดน้องสะดุ้งตัวด้วยความตกใจจริงๆ    

เพราะไม่คิดว่าดราก้อนจะตบผู้หญิง    แค่คิดว่าชายหนุ่มคงแค่ด่าเท่านั้น



"เกี๊ยม   ลากอี่นี่ออกไปทิ้ง แล้วเอาเกลือโรยร้านล้างเสนียดด้วย

ถ้ามันกล้ามาอีกก็กระทืบมันได้เลย"



แฝดคนน้องที่กำลังโมโหจัด   ตะคอกลั่น  จนหวานหน้าชาแล้วปล่อยน้ำตาร่วงเป็นทาง



"พี่ดราก้อน"



หญิงสาวเรียกขานเสียงสั่นด้วยน้ำเสียงพร้อมแววตาอ้อนวอน  แต่ชายหนุ่มเจ้าของชื่อไม่แม้จะชายตามอง

ดราก้อนหันกลับมาหาร่างบางแล้วถามอย่างเป็นห่วง



"ป่ะครับ เดี๋ยวพี่พาไปหาหมอ"



...........!!


เจี๊ยบที่กำลังกลัวท่าทางของชายหนุ่ม   ส่ายหน้าไปมาเบาๆ  ดวงตาสวยผลุบลงต่ำ


ตอนนี้ร่างบางไม่กล้าสบตาผู้ชายคนนี้จริงๆ




พี่ก๊อนน่ากลัว



ท่าทางหวาดกลัวที่ดราก้อนเข้าใจว่าเป็นเพราะหวาน  จนชายหนุ่มอยากจะหันไปตบอีกซักรอบ

แต่ด้วยความห่วงใยที่มีต่อเจี๊ยบดราก้อนก็เลือกที่จะประคองร่างเล็กไว้แล้วตรงไปที่ห้องทำงาน



"พี่ดราก้อน    หวานขอโทษ   พี่   ปล่อยชั้นนะ  ไม่ต้องมาจับชั้น"



โดยไม่สนใจเสียงไล่หลังของหวานที่ถูกพนักงานในร้านกระชากตัวออกไปอย่างรุนแรง





................

........................

...............................


เจี๊ยบถูกดราก้อนประคองให้นั่งลงที่โซฟาตัวใหญ่สีแดงเพลิงพร้อมกัน   


"ไหวมั้ยครับ"


น้ำเสียงอบอุ่นแสนอ่อนโยนที่ไม่เคยมีให้ใครเอ่ยขณะ  สำรวจว่าร่างบางตั้งหัวจรดเท้าว่าเจ็บตรงไหนอีกบ้าง 

แต่เจี๊ยบที่ยังหวั่นๆในความน่ากลัวของดราก้อน   ก็ไม่ตอบอะไรนอกจากส่ายหน้าเบาๆ

สิ่งที่ทำให้ดราก้อนผุดลุกขึ้นอย่างหงุดหงิด


"รออยู่นี่นะครับ   พี่จะไปจัดการมัน"


ยิ่งพอเห็นเมียรู้สึกแย่จนหงอยเหงาลงไปมาก   ดราก้อนก็ยิ่งเกรี้ยวกราจจนคิดจะลงไปจัดการหวานให้หนัก



........................หมับ



แต่มือหนาก็ถูกมือเรียวจับไว้       เรียกให้ดราก้อนมองร่างบางที่กำลังนั่งก้มหน้าก้มตาอยู่



............เฮ้อ

เจี๊ยบถอนหายใจออกมาแรงๆ   ก่อนจะเงยหน้าขึ้นสบสายตากับชายหนุ่มที่บอกว่ารักตัวเอง



"ผมขอถามอะไรหน่อยสิ

  ถ้าวันหนึ่ง พี่ไม่รักผมแล้ว    พี่จะร้ายกับผมแบบที่ทำกับผู้หญิงคนเมื่อกี้มั้ย"




????


คำถามของร่างบางที่สร้างเครื่องหมายคำถามอันใหญ่ในสมองของดราก้อน  


..............หึ


ก่อนร่างสูงกระตุกยิ้ม   แล้วยกมืออีกข้างเกาหัวตัวเองแกรกๆ    



เมียกูคิดมากซะแล้ว

ดราก้อนนั่งลงที่โซฟาแล้วรั้งร่างบางให้ขึ้นมานั่งบนตักตัวเอง   


"กลัวพี่เหรอ"



เสียงถามจากชายหนุ่มที่กอดเอวบางไว้แน่น  แล้ววางคางเกยไว้ที่ไหล่เล็กเบาๆ


"ไม่กลัว    แค่ถาม"


ที่ได้รับการตอบโต้ทันทีจากร่างเล็กที่ปากบอกว่าไม่กลัวทั้งที่จริงใจมันหวั่นๆไม่น้อย

ร่างบางที่ลืมอะไรบางอย่างไป


"คิดดูนะเจี๊ยบว่าจะยอมให้พี่ทำร้ายง่ายๆเหรอ  ลูกเจี๊ยบคนเก่งคนนี้เนี้ยนะครับ   พี่ว่าไม่นะ

พี่ต่างหากที่ต้องกลัว

คิดดูสิ   เจอกันวันเดียวก็ถีบพี่ตกเตียง  ตบพี่จนหน้าหัน  แล้วยังกัดพี่ซะนิ้วเกือบขาด

แล้วพี่ผ่านมา   เจี๊ยบเคยไม่ทำร้ายร่างกายพี่เกินสองวันรึเปล่า"



เสียงอบอุ่นที่ไม่เคยมีให้ต่อใครดังขึ้นให้ร่างบางคิดตาม    ความหวาดหวั่นที่เกิดขึ้นจึงค่อยๆหายไป

เหลือเพียงความหมั่นไส้


"ดูสิ ตัวพี่นะมีแต่รอยแผลจากฝีมือเราทั้งนั้น  ไม่กัดก็ทุบก็ตี   "



"เกินไปมั้งครับ    ผมตีพี่ก็ตอนที่พี่กวนเท่านัั้นแหล่ะ"


เสียงหวานเอ่ย  ก่อนปากสวยจะยู่ใส่ร่างสูงนิดๆ     เจี๊ยบไม่ใช่คนเริ่มก่อนนี่นา

ทุกครั้งที่ลงไม้ลงมือก็เพราะดราก้อนเข้ามาก่อกวนก่อนทั้งนั้น



"ครับ  พี่เริ่มเองแหล่ะ 

ก็ใครใช้ให้เมียพี่น่ารักน่าหยอกหล่ะ   หน้าตาตอนโกรธนะน่ามองพอๆกับตอนโดนผัวเอาเลยรู้มั้ย"



.............!!


"พี่ก๊อน"



เจี๊ยบว่าเสียงดุแล้วใช้แล้วหยิกไปตามแขนและมือของร่างสูงสุดแรง   

การกระทำที่เรียกเสียงหัวเราะในลำคอของดราก้อน   ที่กระชับอ้อมกอดแน่นขึ้น



.................ฟอด

ก่อนจะหอมที่แก้มใสแรงๆ    ให้ร่างบางรู้สึกร้อนผ่าวทั่วใบหน้า



"ใครให้หอม"


แล้วว่าเสียงแข็งเพื่อกลบเกลือนความขวยเขินที่เกิดขึ้น   เรียกรอยยิ้มกรุ้มกริ่มจากร่างสูง


"ไม่ให้หอมเหรอครับ    อืม

ไม่ให้หอมอย่างเดียวใช่มั้ย   ให้เอาด้วยใช่มั้ย"


ที่พอเอ่ยจบก็สอดมือเข้าไปในตัวเสื้อของร่างบาง   พร้อมระดมจูบไปทั่วร่างของลูกเจี๊ยบ



................... จุ๊บ   จุ๊บ

"อื้อ   พี่ก๊อน  หยุดนะ  ไม่เอา    อ๊ะ    อย่าครับ"


"เมียตัวหอมจัง   หวานด้วย"



ร่างสูงก็แกล้งว่าเสียงกระเส่า   ยามลากมือไปตามผิวเนียน  ปากและจมูกก็ก่อกวนผิวเนื้อหอมไม่หยุด



....................ฟอด     จุ๊บ    จุ๊บ    ฟอด



"อ๊ะ!  ผมป่วยอยู่นะครับ   อื้อ    พี่ก๊อนไม่เอา"



เสียงร่างบางดังหวิวๆ   ให้ดราก้อนไม่อยากจะหยุดตัวเองเลย   แต่ด้วยห่วงใยที่มีต่อคนป่วยชายหนุ่มจึงต้องจำใจ

มือหนากลับมากอดเอวคอดไว้ดังเดิม   



"เดี๋ยวพี่ทำงานก่อนนะครับ  ของกินอยู่ในตู้เย็น   แต่ถ้าอยากได้อะไรเพิ่มบอกนะครับ"



........................ฟอด      ฟอด



เสียงอบอุ่นเอ่ยต่อเมียรัก     ตามด้วยการหอมแก้มนิ่มซ้ายขวาแรงๆ    ให้ร่างเล็กยิ่งรู้สึกเขินหนักขึ้นไปอีก

ก่อนดราก้อนจะประคองร่างบางให้กลับไปนั่งบนโซฟาตามเดิม    แล้วตัวเองก็ลุกขึ้น

แต่ก่อนที่จะลุกไปที่โต๊ะทำงาน    คนชอบกวนก็หันมาหาร่างบาง



"ไว้หายป่วยเมื่อไหร่   ผัวจัดเต็มนะครับเมียจ๋า"



มือใหญ่ประคองใบหน้าสวยไว้แล้วเอ่ยเสียงจริงจัง   ก่อนริมฝีปากร้อนจะกดจูบที่ริมฝีปากสวยแรงๆ


.......................จุ๊บ

จนเสียงจูบดังสะท้อนก้องในหูของร่างบางที่ทำตัวไม่ถูกไปครู่ใหญ่



"คนลามก"



และเมื่อเรียกสติได้จึงแหวเสียงสูงใส่ดราก้อน    ที่กำลังยิ้มพรายขณะเดินไปที่โต๊ะทำงาน






ตอนนี้จัดหวานให้เบาๆ สำหรับแฝดน้องปากร้าย อารมณ์ร้อน  กับลูกเจี๊ยบตัวน้อย

ความรักของสองพี่น้องจะซึมสู่ใจร่างบางได้มั้ย และเมื่ือไหร่  ต้องดูกันต่อไป

นิยายเรื่องนี้ไม่มีเวลาลงที่แน่นอนนะคะ  เพราะเป็นการพิมพ์ตามเนื้อหาที่เขียนใส่สมุดโน๊ตอีกที

ดังนั้นมันต้องใช้เวลามากพอสมควร

รวมถึงต้องมาจัดหน้าอีก     ลองพิมพ์ใส่ Notepad  แล้วผลก็ยังเหมือนเดิมเพราะงั้น

เราต้องพยายามต่อไป










10/07/2560


แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น