facebook-icon

จบแล้วนะคะ แต่ตอนสุดท้ายไรท์ลืมใส่END ส่วนตอนพิเศษ อยู่ในเรื่องฟีฟ่านะคะ ❤ สงวนลิขสิทธิ์ตามพระราชบัญญัติพุทธศักราช 2557 ห้ามดัดแปลงบทความ คัดลอกและนำไปใช้บางส่วนและนำไปเผยแพร่ไม่ว่ากรณีใดๆทั้งสิ้นโดยไม่ได้รับอนุญาต หากฝ่าฝืนมีบทลงโทษบัญญัติไว้สูงสุดตามกฎหมาย พระราชบัญญัติ 2537 แล้วเจอกันนะคะ พวกนักก็อป :)

ชื่อตอน : BAD DEEP 3 Pls Don't NC20+

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 128.2k

ความคิดเห็น : 67

ปรับปรุงล่าสุด : 06 ม.ค. 2564 04:21 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 400
× 0
× 0
แชร์ :
BAD DEEP 3 Pls Don't NC20+
แบบอักษร

​BAD DEEP 3

 

คำเตือน!

เนื้อหาต่อไปนี้อาจจะมีพฤติกรรมที่ไม่เหมาะสมของตัวละครโปรดใช้วิจารณญาณในการอ่านนะคะ

 

ขณะที่ฉันกำลังจะเดินออกไปนั้น...

หมับ! อยู่ๆมือหนาของคนที่นอนอยู่ก็เอื้อมมากระชากฉันเข้าหาตัวเขาอย่างแรง จนฉันเซไปซบที่อกแกร่งเข้าอย่างจัง

นะ...นี่มันอะไรกัน เขาละเมอหรอ...

"จะไปไหน?" คนตัวสูงถามฉันขึ้นน้ำเสียงงัวเงีย

"กะ...กลับหอฉันไง" ฉันตอบกลับ

"ไม่ให้กลับ..."

"...อยู่เป็นเพื่อนฉันก่อน" ปากหนาเอ่ยด้วยท่าทีเช่นเดิม ทำเอาฉันเริ่มหัวเสียขึ้นมาไม่น้อย เมาแล้วจะมางอแงใส่ฉันไม่ได้นะ

"ไม่! ฉันจะกละ...กรี๊ด!!" ยังไม่ทันที่ฉันจะพูดจบ ร่างสูงก็จัดการผลักฉันลงไปนอนราบบนโซฟาหรูก่อนที่เขาจะพลิกตัวขึ้นมาคร่อมร่างฉันไว้

"..." ฉันก็นิ่งไปเงยหน้าถามคนตรงหน้า

"นาย ไม่ได้เมาหรอ?" บางทีเขาก็เหมือนเมาจริงๆ แต่บางครั้งเขาก็ดู...เหมือนไม่ได้เมา

"เธอ..."

"...ช่วยอะไรฉันหน่อยได้ไหม?" ใบหน้าหล่อก้มลงมองหน้าบอกฉัน ทำเอาฉันชะงักไป เขาไม่ตอบคำถามฉัน แต่บอกให้ฉันช่วยเขาแทน

"ชะ...ช่วยอะไรหรอ"

"เอากับฉันที"

"!!!" ฉันก็เบิกตากว้างออกมาด้วยความตกใจสุดขีด

"นี่นาย..จะบ้ารึงะ...อื้อ!!" คนตัวสูงเข้ามาประกบริมฝีปากของฉันทันทีโดยที่ฉันไม่ทันได้ตั้งตัว ไม่นะ...

เขาจะทำกับฉันแบบนี้ไม่ได้ แต่ฉันทำอะไรไม่ได้เลย เขาดูช่ำชองเรื่องพวกนี้มาก เขาจูบฉันอ่างอ่อนโยนแต่แฝงไปด้วยความหนักหน่วง...จนฉันกำลังจะหายใจไม่ออก!

"อื้ออออ่อยอั้นอ่อน" ฉันบอกให้เขาปล่อยฉันก่อน เพราะฉันหายใจไม่ออก และพอเขาเหมือนจะรู้ว่าฉันกำลังจะหายใจไม่ออก เขาก็ยอมปล่อย...

"ปล่อยฉันไปเถอะนะ นายเมาแล้ว อย่าทำแบบนี้ตอนไม่มีสติ...อื้อออ!" ปากหนาก้มลงมาจูบที่ริมฝีปากของฉันอีกครั้ง พร้อมกับมือใหญ่ที่เลื่อนมาถอดเสื้อผ้าของฉันออก

"อื้ออออออ!" ไม่ได้นะ!! ฉันพยายามต่อสู้เขาเพื่อไม่ให้เขาถอดเสื้อผ้าฉันได้ แต่แรงของฉัน...มันทำอะไรคนตัวสูงไม่ได้เลย

"ไม่นะเจค อย่า..." ฉันร้องบอกอีกคนเสียงอ้อนวอนทันทีที่เขาถอดเสื้อฉันออกสำเร็จ จนเหลือเพียงชุดชั้นในเท่านั้น

"เจค! ไม่นะ! อย่า!!" แล้วฉันก็ต้องตะโกนบอกออกมาเสียงดังเมื่อตอนนี้เขากำลังจะถอดกางเกงของฉันต่อ

และในที่สุด...เขาก็ถอดมันได้สำเร็จ!

ทำให้ตอนนี้ร่างกายของฉันทีเพียงกางเกงชั้นในและชุดชั้นในปกปิดไว้เพียงเท่านั้น

"..." แววตานิ่งก็ก้มลงมามองร่างกายของฉันด้วยสีหน้าพอใจ

ฉันจะทำยังไงดี ขนาดเขาเมาแรงเขายังเยอะขนาดนี้ ฉันสู้แรงเขาไม่ได้เลย จะทำยังไงให้เขาหยุดได้นะ...

พึ่บบ เสียงคนตัวสูงก้มลงมาซุกไซ้ ซบเม้มแสดงความเป็นเจ้าของบนซอกคอฉัน

"จะ...เจค อย่าทำฉันเลย นายเมามากแล้ว..." ฉันพยายามเอ่ยบอกเพื่อให้เขามีสติมากขึ้น...แต่ไม่เลย! เจคยังคงจูบและซบเม้มตามร่างกายของฉันไม่หยุด ที่สำคัญไปกว่านั้นก็คือ...ตอนนี้ร่างกายฉันไร้ที่ปกปิดหมดแล้ว เขาถอดตอนไหน ทำไมฉันไม่รู้สึกตัวเลย...!?

"เจค...ไม่นะ" ฉันมองหน้าบอกร่างสูงอีกครั้งเสียงขอร้องทันทีที่เห็นว่าเขาเริ่มถอดเสื้อผ้าของเขาออก...ซึ่งไม่นานเขาก็เปลือยกายเปล่าไร้ที่ปกปิดใดๆ

"..." ฉันก็นอนนิ่งกลืนน้ำลายลงคอด้วยความรู้สึกเริ่มหวาดกลัวเมื่อสายตาของตัวเองดันเหลือบไปเห็ยท่อนเอ็นขนาดใหญ่ที่แข็งชูชันขึ้นมา

ไม่นะ...ฮึก มันน่ากลัวเกินไป

"จะ...เจค...อย่าเลยนะ" แม้รู้ว่ามันแทบไม่มีหวังแล้วก็ตาม แต่ฉันก็ยังพยายามเอ่ยขออีกคน

"หยุดไม่ได้แล้ว" พูดจบ ดวงตาคมก็ก้มลงมามองหน้าฉันนิ่ง

"ทนเจ็บหน่อย"

สะ สวบบ

"ฮึก..." ฉันร้องไห้ออกมาด้วยความรู้สึกเจ็บ ขนาดของคนตัวสูงมันใหญ่เกินไป มันใหญ่จนเหมือนมันเข้ามาในร่างกายของฉันไม่ได้

"Shit!" เสียงปากหนาสบถออกมา ก่อนจะพยายามดันท่อนเอ็นของเขาเข้ามาในร่างกายฉัน

"พะ...พอเถอะนะ"

"..." เจคก็นิ่ง ก่อนจะ...

สวบบบบบ!! จากค่อยๆเข้าในตอนแรก ก็เปลี่ยนเป็นดันเข้ามาสุดแรง

"ฮึก!!...กรี๊ดดดด" ฉันกรีดร้องออกมาด้วยความเจ็บจนแทบขาดใจ มันเจ็บมากๆราวกับร่างจะแตกออกจากกัน

​"ขอโทษนะ" ปากหนาเอ่ยออกมาพร้อมกับแช่ท่อนเอ็นหนาของเขาไว้ในร่างกายฉันอยู่อย่างนั้น ก่อนที่ใบหน้าหล่อจะก้มลงไปมองยังตรงกบางของเราสองคนที่เชื่อมกันอยู่

"คนแรกจริงๆ ไม่เสียแรงที่เล็งไว้..." ฉันได้ยินเสียงคนตัวสูงพึมพำอะไรบางอย่างออกมา แต่ตอนนั้นฉันไม่มีสติมากพอที่จะฟังมัน เพราะตอนนี้อยู่ๆสมองของฉันมันก็เริ่มขาวโพรง...ก่อนที่ทุกอย่างจะเลือนลางลงเรื่อยๆ

พรึ่บ แล้วทุกอย่างก็มืดดับไปโดยมีเพียงความคิดสุดท้ายของฉัน ที่อยากจะขอ...ขอให้เรื่องคืนนี้ มันเป็นเพียงความฝัน...

ความคิดเห็น