facebook-icon

จบแล้วนะคะ แต่ตอนสุดท้ายไรท์ลืมใส่END ส่วนตอนพิเศษ อยู่ในเรื่องฟีฟ่านะคะ ❤ สงวนลิขสิทธิ์ตามพระราชบัญญัติพุทธศักราช 2557 ห้ามดัดแปลงบทความ คัดลอกและนำไปใช้บางส่วนและนำไปเผยแพร่ไม่ว่ากรณีใดๆทั้งสิ้นโดยไม่ได้รับอนุญาต หากฝ่าฝืนมีบทลงโทษบัญญัติไว้สูงสุดตามกฎหมาย พระราชบัญญัติ 2537 แล้วเจอกันนะคะ พวกนักก็อป :)

ชื่อตอน : BAD DEEP ( LININ )

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 161.9k

ความคิดเห็น : 65

ปรับปรุงล่าสุด : 05 ม.ค. 2564 03:00 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
BAD DEEP ( LININ )
แบบอักษร

BAD DEEP

 

สวัสดีทุกคนนนน ฉันลินิน เตทะนนท์ หรือจะเรียกว่านินก็ได้ ~ ตอนนี้ฉันเรียนอยู่วิศวะการบินปี3 มหาลัยH ซึ่งจริงๆตอนแรกฉันเรียนธุรกิจการบินนั้นแหละ แต่เรียนๆไปก็รู้สึกชอบวิศวะการบินมากกว่าเลยเทียบโอนย้ายสาขามาเรียนวิศวะการบินแทน...

เห็นฉันแบบนี้ตอนที่ฉันเรียนอยู่สาขาธุรกิจการบินปีหนึ่งฉันได้เป็นถึงขวัญใจสาขาเลยน้าาาาา ฮ่าๆๆ ขออวดหน่อย ><

​"ลินิน" เสียงใครบางคนเอ่ยเรียกฉันขึ้น ทำให้ฉันหันไปมองตามเสียง

เมเบลนั่นเอง ซึ่งเมเบลก็คือเพื่อนในสาขาธุรกิจการบินทีี่ฉันเคยเรียนนั้นแหละ

"ว่าไงเบล" ฉันยิ้มทักคนตรงหน้าออกไป

"คืนนี้วันเกิดฉัน..."

"...เธอไปด้วยนะ" ฉันก็ชะงักไปเล็กน้อยกับคำเอ่ยชวนของเมเบล เหตุผลส่วนนึงที่ฉันเลือกย้ายมาเรียนวิศวะการบินก็เพราะเพื่อนๆนี่แหละ ในกลุ่มตอนนั้นจะมีฉัน เมเบล ไลลา ริมา และก็เฟย์ ที่จริงพวกเขาก็ดีกับฉันนะ แต่บางครั้ง...ฉันก็เหนื่อย...คือพวกเขาไม่ค่อยช่วยทำงานน่ะ เอาแต่เที่ยวกลางคืน แล้วก็ไปไหนต่อไหนกับผู้ชาย ฉันไม่ได้โลกสวยกับสิ่งที่พวกเขาเลือกหรอกนะ แต่ฉันคิดว่าการที่พวกเขาออกไปเที่ยวแล้วทิ้งให้ฉันทำงานคนเดียวมันก็คงไม่ไหว ฉันเลยตัดสินใจปรึกษากับพี่ชายตัวเองทำเรื่องย้ายสาขา

"อื้ม ขอฉันดูก่อนนะ" ฉันตอบกลับไป โดยปกติฉันก็ไม่ใช่คนเที่ยวกลางคืนอยู่แล้ว

"ถ้าเธอไม่ไป ฉันโกรธจริงๆนะ..."

"...หลังๆมานี้เธอปฏิเสธฉันทุกงานเลย" เมเบลพูดพร้อมกับทำหน้าน้อยใจใส่ฉัน ในกลุ่มตอนที่ฉันอยู่นั้น ฉันสนิทกับเมเบลที่สุด

"โอเคๆ ไปก็ได้" สุดท้ายฉันก็เลือกที่จะยิ้มบอกออกไป ไหนๆเมเบลก็มาชวนถึงที่แล้วนี่หน่า ลองไปเปิดหูเปิดตาบ้างก็น่าจะดี

"ดีมากก น่ารักที่สุด"

หมับ มือเล็กของอีกคนเดินเข้ามากอดคอฉัน

"แล้วเจอที่ไหนหรอ..."

"...ใครไปบ้าง?" ฉันมองหน้าถามขึ้น

"ผับXYz มีฉันเธอริมาไลลาและก็เฟย์นี่แหละ..."

"...รู้สึกดีชะมัด นานๆจะครบกลุ่มสักที" แล้วใบหน้าเล็กก็ยิ้มออกมาด้วยความดีใจ

"โอเคๆ งั้นเจอกันนะ เดี๋ยวฉันไปเรียนก่อน" ฉันเอ่ยบอก

"อืม เดี๋ยวฉันไลน์ไปบอกเวลากับโต๊ะนะ..."

"...ห้ามเทเด็ดขาด ไม่งั้นเลิกคบ!" เมเบลมองหน้าขู่บอกฉันสีหน้าจริงจัง

"ฮ่าๆๆ รู้แล้ว" ฉันก็ยิ้มบอกออกไป ก่อนจะเดินตรงไปยังห้องเรียนของตัวเองด้วยท่าทีเร่งรีบเพราะกลัวสาย คาบนี้อาจารย์ค่อนข้างดุ สายไม่ได้เลย...

.

.

.

หลังเลิกเรียน

ตึกตึก ฉันก็เดินออกจากห้องตรงกลับไปยังห้องพักของตัวเอง ตั้งแต่ที่ฉันย้ายมาเรียนที่วิศวะการบิน ฉันก็ไม่มีเพื่อนเลยสักคน ฉันมักจะอยู่คนเดียวเป็นส่วนใหญ่ ไม่รู้สิ ฉันรู้สึกว่ามันสบายใจกว่า ตอนที่ฉันมีเพื่อนหลายคนแบบตอนปีหนึ่ง ฉันรู้สึกว่ามันวุ่นวายไม่เป็นตัวเองสักเท่าไหร่เลยทำให้ฉันเก็บตัวอยู่คนเดียว ทำงานคนเดียวดีกว่า อาจจะมีที่ต้องไปทำงานกลุ่มร่วมกับคนอื่นบ้าง แต่ด้วยความที่ฉันเป็นคนช่วยคนทำงาน ทำให้ไม่เคยมีปัญหาอะไรกับใครเลยสักครั้ง แถมพวกเขายังชอบด้วยซ้ำเวลาที่ได้ฉันไปทำงานด้วย ถึงยังไง...ฉันว่าก็ดีกว่าโดนทิ้งให้ทำงานอยู่คนเดียวเหมือนเมื่อก่อน...

"พี่นิน กลับเร็วจังวันนี้" เสียงกอหญ้า รูมเมทรุ่นน้องคนสนิทของฉัน พวกเราพักกันอยู่ที่หอในน่ะ แล้วกอหญ้าเองก็เป็นรุ่นน้องฉันตอนที่ฉันยังเรียนอยู่สาขาธุรกิจการบินอีกด้วย

"วันนี้อาจารย์ปล่อยเร็วน่ะ" ฉันยิ้มรุ่นน้องสาวออกไป

"วันนี้พี่นินไปไหนหรือเปล่าคะ?" กอหญ้าถามฉัน

"วันนี้หรอ...พี่ต้องไปวันเกิดเพื่อนน่ะ กอมีอะไรรึเปล่า?" ฉันหันไปมองหน้าถามอีกคน

"อ่อ เปล่าค่ะ" กอหญ้าตอบ

"ไปกับพี่ไหมละ แล้วก็กลับด้วยกัน" ฉันเอ่ยชวนขึ้น

"ไม่ดีกว่าค่ะ พอดีพี่ชายกอจะมารับกอกลับบ้านที่เชียงใหม่คืนนี้ พอดีที่บ้านมีปัญหานิดหน่อยค่ะ" กอหญ้าพูดพร้อมทำหน้าเครียดขึ้นมาอย่างเห็นได้ชัด สงสัยปัญหาคงไม่นิดหน่อยแล้วละมั้ง...แต่ฉันก็ไม่คิดถามหรอกนะ ถึงเราจะสนิทกันแต่เราก็ไม่ค่อยยุ่งเรื่องส่วนตัวกันสักเท่าไหร่ ถ้าน้องไม่ไหว...เดี๋ยวน้องก็จะเล่าให้ฉันฟังเอง

"ไปนานหรอ" ฉันถามออกไป

"น่าจะหนึ่งอาทิตย์ได้ค่ะ" กอหญ้าตอบ

"โห่ พี่เหงาแย่เลย" ต้องนอนคนเดียวเป็นอาทิตย์แบบนี้

"พี่นินอยู่คนเดียวได้ใช่ไหมคะ?" กอกญ้าถามฉันน้ำเสียงเป็นห่วง ทำเอาฉันหัวเราะออกมา

"อยู่ได้สิ พี่โตแล้วนะ"

"กอรู้ค่ะ แต่ว่า..." ยังไม่ทันที่กอหญ้าจะพูดจบ เสียงโทรศัพท์น้องก็ดังขึ้น

ครืดดดด ครืดดดด

"กอขอตัวก่อนนะคะ" ใบหน้าเล็กหันมาบอกฉัน

"จ้ะ" ฉันก็ยิ้มตอบกลับไป ก่อนที่กอหญ้าจะหยิบโทรศัพท์ขึ้นมากดรับแล้วเดินไปถือกระเป๋าที่วางอยู่บนเตียงเดินมาหาฉัน

"พี่ชายกอมาถึงหน้าหอแล้ว กอไปก่อนนะคะพี่นิน..."

"...แล้วเจอกันค่ะ" ว่าแล้ว กอหญ้าก็ถือกระเป๋าเดินออกไปโดยมีสายตาของฉันที่มองตามน้องไปด้วยความเป็นห่วง

ขอให้ปัญหาหมดไปเร็วๆนะกอ พี่เป็นกำลังใจให้

"..." ฉันได้แต่ยืนส่งกำลังใจไปให้น้องเงียบๆ ซึ่งในขณะนั้นเอง...

ครืดดด โทรศัพท์ฉันก็สั่นออกมา ทำให้ฉันหยิบมันขึ้นมาดู

LINE

Mebel : นิน

Mebel : เจอกันสามทุ่มครึ่งหน้าหอเธอนะ เดี๋ยวฉันไปรับ

Mebel : โอเคไหม?

linin : โอเค ~

MEBEL : เจอกัน

พรึ่บ ฉันก็จัดการวางโทรศัพท์ลงบนที่นอนเดินหยิบผ้าเช็ดตัวเข้าไปในห้องน้ำทันทีเพื่ออาบน้ำแต่งตัว ฉันไม่อยากให้เมเบลต้องมารอ

 

ความคิดเห็น