แมงหมี่

1 เม้น 1 กำลังใจในการลงเน้ออออ

ชื่อตอน : Mafia of love ภาค2: 03

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 3.7k

ความคิดเห็น : 15

ปรับปรุงล่าสุด : 19 ก.ย. 2561 07:35 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Mafia of love ภาค2: 03
แบบอักษร

บทที่ 3

ดาร์คP


“...อือ...” ความรู้สึแรกที่ได้รับคือเหมือนมีอะไรมาอยู่ตรงหน้ามันเป็นแบบนี้ได้สักพักแล้วครับจนทำให้ผมต้องจำใจตื่นขึ้น


“เหี้ย!!” สิ่งแรกที่ลืมตามา คือเห็นไอ้เตี้ยตรงหน้าถือปากกาค้างไว้บนหน้าผม และสีหน้าตกใจของมันน่าจบกดฉิบหาย


“มึงทำอะไร...หือ?” ผมเลิกคิ้วถามใส่มันทั้งๆที่ผมยังลืมตาไม่ค่อยจะขึ้น


หมับ


“เฮ้ยๆ จะทำไรกูปะ….ฮ่าๆๆ...โอ๊ย! ...ฮ่าๆๆ!” ผมคว้าหมับเข้าที่เอวแล้วจี้มัน โทษฐานกวนเวลานอน


“มะ...ฮ่าๆๆ...ไม่ทำ...อ๊ากก...ฮ่าๆๆๆ” เสียงหัวเราะลั่นห้องของไอ้ไนท์เหมือนจะขาดใจให้ได้


“ชอบกวนกูหรอ...อยากโดนอีกสักรอบไหม?” ผมหยุดแกล้งมันแล้วยื่นหน้าเข้าไปถามใกล้ๆ เมื่อคืนเป็นเหตุแต่ก็ตกยกความดีความชอบให้ป้าร้านเนื้อย่างที่ให้เยอะ เพราะมันแดกไม่หมดไงพอกลับถึงห้องผมลากมันขึ้นเตียงเลย ของแบบนี้เลี่ยงได้ที่ไหน...แดกไอ้ไนท์อร่อยกว่าแดกข้าวอีก


“วันนี้จะไปเที่ยว...ห้ามเอา” พูดด้วยหน้าตาที่น่ากดมาก ทำไมมันถึงได้น่าเอาขนาดนี้ว่ะ ผมไม่เคยจะพอกับการที่ได้เอามันสักครั้ง


ผมจองหน้ามันนิ่งแบบที่ไม่ได้พูดอะไร ไอ้ไนท์มันน่ารักน่ากดขึ้นทุกวันถึงมันจะเอาแต่ใจเยอะไปหน่อยผมก็ไม่ได้อะไร ผมค่อนจะไปทางที่เอาใจมันด้วยคือไม่อยากขัดใจมันมากเห็นหน้ามันงอหน่อยผมก็ใจอ่อนทุกที ส่วนครั้งนี้ที่ผมพามันมาเที่ยวก็เพราะกลัวมันเบื่ออีกอย่างช่วงนี้งานผมเยอะด้วยไหนจะต้องดูแลสาขาที่เปิดใหม่สองสามที่ ผมกลัวไม่มีเวลาให้ไอ้ไนท์มันเลยเป็นสาเหตุผมพามันมาเที่ยว


“อยากไปไหนวันนี้?” คือผมก็ไม่ได้วางแพลนอะไรไว้ ถ้าอยากจะไปเที่ยวไหนก็ไปเลยมันง่ายกว่า เผื่อไอ้ไนท์มันอยากไปไหนกระทันหันผมก็เลยตัดปัญญาเดี๋ยวมันจะงอแงใส่ผมอีก


“กูอยากนั่งรถไฟเล่นอะ” มันตอบผมด้วยรอยยิ้มที่ผมโครตจะหวงถ้ามันไปยิ้มแบบนี้ให้คนอื่นที่ไม่ใช่ผม


“นั่งไปไหน?” ผมถามมันพร้อมกับลูกหน้าตัวเองไป


“นั่งเล่นไปเรื่อยๆสุดสาย”


“จะไม่เบื่อรึไง?” ผมถามไว้ก่อนเพราะนั่งอะไรนานหน่อยไอ้ไนท์มันก็จะบ่น


“ไม่ กูอยากไปจริงๆนะมึง” มันเอาหน้าผากมาชนหน้าผากผม มันอ้อนอยู่ครับถ้ามันอยากจะได้อะไรลูกอ้อนมันนี่มาเต็ม

“อยากไปก็ไปอาบน้ำ” ผมบอกมันแล้วอดไม่ได้ที่จะต้องก้มลงไปชิมปากเล็กบางๆของมัน


“...อื้อ!...” ผมดูดลิ้นหวานของมันอย่างเพลินจะให้ผมแดกไปตลอดก็ได้เพราะแม่งอร่อยจริงๆ แล้วเดี๋ยวนี้ไอ้ไนท์ก็ขยันยั่วให้ผมมีอารมณ์ แล้วผมก็ห้ามตัวเองได้ที่ไหน อารมณ์ผู้ชายแบบผมได้เมียชั่งยั่วก็ต้องเอาบ่อยเป็นธรรมดา










ไนท์P


ตอนนี้พวกผมกำลังยืนรอรถไฟอยู่ที่สถานนี้หนึ่งใกล้ในโซล อย่าถามครับว่าสถานนี้อะไรเพราะคนเป็นที่ไม่ได้ชอบจำอะไรขนาดนั้นแต่ถ้าไปถามไอ้ดาร์ครายนี้ตอบได้หมดครับ ตอนนี้แปดโมงเช้าแล้วพวกผมออกจากที่พักไปหาข้าวเช้ากินก็ใช้เวลาชั่วโมงนิด จากนั้นก็ตรงมาที่นี่เลยผมไปอ่านในพันทริปมาเกี่ยวกับการนั่งรถไฟรอบเมืองแบบนี้ให้มาเช้าๆจะได้บรรยายการ อากาศวันนี้สบายหน่อยครับไม่หนาวมากจนเกินไปกำลังพอดี ไอ้ดาร์คนี่ชอบสัสอะอากาศเย็นสบายแบบนี้ ส่วนลักษณะตั๋วที่ผมซื้อมาก็จะอารมณ์เหมาจ่ายครับ คือนั่งไปเท่าไหร่กี่สถานีก็ได้ แต่มันใช้ได้แค่วันเดียวเท่านั้นมันจะโครตดีมากสำหรับคนที่อยากนั่งชิวไปเรื่อยๆไรงั้น ผมเข้าไปอ่านรีวิวมาก็น่าสนุกดี เลยอยากจะลองมากับไอ้ดาร์คดู แล้วอยากจะบอกอีกอย่างนึงว่าคืออปป้แถวนี้างานพรีเมี่ยมทุกคน


หมับ


ผมที่ยืนเล่นโทรศัพท์อยู่ดีๆไอ้ดาร์คมันก็มายืนซ้อนทับข้างหลังแล้วเอาแขนมาโอบคอผมไว้ ผมเงยหน้ามองมันที่แม่งทำหน้าไม่ค่อยสบอารมณ์เท่าไหร่


“เป็นไรมึง?” ผมรีบถามมันไปเพราะเดี๋ยวจะเที่ยวไม่สนุกถ้าแม่งอารมณ์ไม่ดี มันไม่ตอบแต่เปลี่ยนมายืนชิดผมมากขึ้น ผมที่ยืนงงกับอาการของมันอยู่สักพักก็รู้ทันทีว่าทำไมมันต้องมายืนชิดกอดคอผมขนาดนี้


“ทำเป็นหวงไอ้สัส” ผมเงยหน้าพูดยิ้มใส่มันแล้วใช้แขนทาบกับแขนมันที่โอบผมอยู่ ประเด็นคือตัวผมกับมันยืนรอต่อแถวเหมือนรอรถไฟฟ้าบ้านเราอะครับ แล้วมันมีผู้ชายคนนึงหล่อเลยก็ว่าได้มายืนรอด้านซ้ายมือของผม แล้วผู้ชายคนนั้นมันมองผมอยู่ไง ในจังหวะที่ผมหันไปมันก็กำลังมองผมอยู่ไอ้ดาร์คก็เลยออกอาการขึ้นมา


“ของกู...ใครก็ห้ามมอง” มันตอบเสียงนิ่งกลับมา


“หวงกูขนาดนั้นเลย?” ผมแกล้งถามมันอีกรอบผมชอบอะเวลามันออกอาการหวง


“เอามึงได้ตอนนี้...กูเอาโชว์แล้ว” ผมขำกับคำตอบมันฉิบหาย ขนาดหวงยังจะเอากูได้ ไม่มีใครหื่นเท่าแม่งอีกแล้วผมว่า







รออยู่ห้านาทีได้รถไฟก็มาผมเดินเข้าไปหาที่นั่งที่ไม่ค่อยมีคนเยอะคือไอ้คนข้างหลังที่เดินตามผมมันไม่ชอบ มุมที่ผมเลือกก็วิวดีทีเดียวครับผมเดินเข้าไปนั่งติดหน้าต่างส่วนไอ้ดาร์คมันก็นั่งชิดข้างผม


“ตรงนี้โอเคไหมว่ะ?” ผมหันไปถามมันตอนที่รถไฟกำลังออก


“อือ” พอมันไม่พูดไรต่อผมก็ลวงเอาโทรศัพท์มาถ่ายรูปเก็บไว้ว่าครั้งนี้ผมกับมันได้มาที่นี่


“ขอโทษนะครับ ตรงนี้มีคนนั่งรึยังครับ?” นั่งไปสักพักเสียงถามภาษาอังกฤษสำเนียงเกาหลีของผู้ชายมาใหม่ก็ดังขึ้น


“ยังครับ” ผมละความสนใจในการถ่ายรูปแล้วหันไปยิ้มตอบผู้ชายคนเกาหลีที่ถาม


“งั้นผมนั่งด้วยได้รึเปล่า?” คนตรงหน้ายังคงถามผมอีกรอบ


“ได้ครับ” ผมตอบกลับไปแล้วไม่ได้สนใจอะไรต่อ จะว่าไปผู้ชายคนนี้ก็หล่อนะแต่จะออกไปหน้าหนาวไปหน่อย แต่พอคนตรงหน้านั่งลงสายตากลับมองตรงมาที่ไอ้ดาร์ค ที่ตอนนี้ก้มหน้าเล่นโทรศัพท์ของมันอยู่


“มึงทำไรอะ?” ผมเขยิบเข้าหามันอย่างจงใจให้ผู้ชายตรงหน้านั้นเห็น


“เช็คหุ้น” มันตอบแบบที่ไม่ได้เงยหน้ามาหาผม และไม่ได้สนใจว่าใครจะนั่งอยู่ตรงหน้ามันด้วยซ้ำ


“พวกคุณสองคน มานั่งรถไฟนี้เป็นครั้งแรกหรอ?” เสียงถามของคนตรงหน้านั้นถามขึ้นเมื่อมันเงียบไปสักพัก


“ครับ” ผมที่ไม่ค่อยจะชอบใจในการพูดคุยสักเท่าไหร่ ก็ตอนที่ถามสายตาดันมองไอ้คนข้างๆผมอย่างเดียวไง


“คุณชื่ออะไรกันหรอ…ผมคยูฮยองนะ” เสียงใสบอกพร้อมกับจงใจยิ้มมาทางไอ้ดาร์ค…


“ผมทูไนท์ ส่วนคนข้างๆผมดาร์ค” ผมยังคงปั้นหน้ายิ้มตอบกลับไป ส่วนไอ้ดาร์คที่ได้ยินชื่อตัวเองก็เงยหน้าขึ้นมา มันเป็นจังหวะที่ไอ้นั่นยิ้มให้มันพอดี


“ยินดีที่ได้รู้จักนะครับ...ดาร์ค” จำเป็นที่ต้องพูดอะไรขนาดนี้ปะว่ะ ผมยิ่งหัวเสียเมื่อไอ้ดาร์คมันก็ยิ้มตอบกลับ


ผมแม่งปล่อยเลยไม่สนใจเหี้ยไรทั้งนั้น ผมก็รู้แหละว่ามันยิ้มเป็นมารยาท แต่ก็ไม่ชอบอยู่ดีอะยิ่งไอ้คยูอะไรนั้นแม่งก็ส่งสายตาอย่างนั้น มันยิ่งทำให้ผมหงุดหงิดเข้าไปใหญ่


“ฟังเพลงไหมไอ้ไนท์?” เสียงไอ้ดาร์คถามขึ้นหลังจากที่มันคุยกับไอ้นั่นเสร็จ


“...” ผมเลี่ยงไม่ตอบและก้มหน้าลงเล่นโทรศัพท์ตัวเองต่อ มือก็เขี่ยไปแต่ในใจผมนี่ร้อนสัสๆอ่ะ


“ไอ้ไนท์” ผมก็ยังก้มเขี่ยหน้าจอเล่นไม่ได้สนใจตอบมัน


“...”


“เป็นไร...เงยหน้าบอกกูสิ” ผมหยุดสนใจสิ่งที่อยู่ในมือตัวเองตอนที่มันก้มลงมาถามใกล้ๆ


“ไม่คุยต่ออ่ะ” ไม่รู้ว่าสีหน้าที่ถามออกไปจะเป็นไง สนที่ไหนอะคนนอยไปแล้ว


“เขาคุยคนเดียวทั้งนั้น กูยังไม่ได้ตอบอะไรเลย” ก็จริงที่มับพูดเพราะไอ้นั่นแม่งเล่นคุยคนเดียว เหมือนพยายามทำให้ไอ้ดาร์คสนใจ แต่แล้วไงวะแต่มันก็ยิ้มตอบไปอยู่ดี


“ดาร์คกับเพื่อนนี่น่ารักนะครับ คงสนิทกันน่าดู” มันยังคงพูดต่อคือมึงก็น่าจะรู้ตัวตั้งแต่เขาไม่ตอบแล้วปะว่ะว่าไม่อยากจะคุย หน้าตาก็ดีแต่คนอะไรด้านได้ขนาดนี้ ผมที่หงุดหงิดเป็นทุนเดิมยิ่งพาอารมณ์เหี้ยกว่าเดิม แทนที่เราทั้งคู่จะได้นั่งสงบๆดูวิวนู่นนี่นั่นแต่ดันมาเจออย่างนี้หมดกันครับ แต่ไอ้ดาร์คมันก็ทำให้อารมณ์ของผมเย็นลงได้ทันทีเมื่อมันเงยหน้าพูดขึ้นว่า

“เมียครับไม่ใช่เพื่อน”










TBC.



1 คอมเม้น 1 กำลังใจในการเขียนเน้อ


แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น

}