Snow

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนที่24 สึนามิถล่ม

ชื่อตอน : ตอนที่24 สึนามิถล่ม

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 51k

ความคิดเห็น : 84

ปรับปรุงล่าสุด : 28 มิ.ย. 2560 16:37 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่24 สึนามิถล่ม
แบบอักษร

คามีลนั่งนิ่งใบหน้าเรียบเฉย ยิ่งคนตัวเล็กข้างๆเขาเงียบและน้ำตาเม็ดโตไหลอาบแก้มอารมณ์ยิ่งคุกรุ่นไปกันใหญ่ จะให้เขาทนทั้งใจร้อนรุ่มเขาก็ทนไม่ได้

"ยูชจอดรถในซอยด้านหน้า มึงลงไปรอด้านนอกหรือจะให้ลูกน้องมารับก็ได้"คามีลเอ่ยเสียงเรียบ ทำคนฟังเสียววาบ

"ครับนาย งั้นผมให้ลูกน้องมารับดีกว่า"ยูชจอดรถกระทันหันและรีบออกไปด้านนอกเขาไม่อยากถูกระเบิดไปด้วย สงสารก็แต่คนตัวเล็กที่ตั้งหน้าตั้งตาจะร้องไห้

เมื่อลูชจอดรถในซอยเปลี่ยวไม่มีผู้คน คามีลหันมาจ้องหน้าคนตัวเล็กที่ร้องไห้และเขยิบห่างเขาอย่างรังเกียจ

"อย่ามาจับ"มิรินสะบัดหน้าเมื่อเขาเช็ดน้ำตาให้

"ทำไมจะจับไม่ได้"คามีลพูดและจับแขนมิรินแรงๆจนเกิดรอยแดง

"เจ็บนะ"มิรินพยายามแกะมือเขาออก

"บังเอิญจังนะที่ตำรวจนั้นมาที่นี้"คามีลมองอย่างกับจะกินเลือดกินเนื้อ

"นี่คุณคิดว่าฉันนัดพี่นนท์เหรอทั้งๆที่โทรศัพท์ฉันคุณก็ปาทิ้งจนมันพังหมดแล้ว"มิรินว่าเสียงดัง

"อย่ามาขึ้นเสียงใส่ฉัน"คามีลกัดกรามอย่างระงับอารมณ์ 

"ทำไมห้ะ วิเศษมาจากไหนถึงขึ้นเสียงใส่ไม่....."มิรินยังคงตะโกนใส่หน้าเขาปาวๆแต่หน้าเธอก็ต้องสะบัดไปตามแรงตบของคนตรงหน้า

เพี๊ยะ

คามีลไม่ได้ตั้งใจจะตบเธอแต่เพราะยื้อกันไปมามือเลยสะบัดไปโดนหน้าเล็กจนเกิดรอยแดง 

"ผมไม่ได้...ตั้งใจ"คามีลจับหน้าคนตัวเล็กไว้

เพี๊ยะ

มิรินตบหน้าเขากลับอย่าแรงจนหน้าเขาสะบัดแดงเป็นรอยห้านิ้ว คามีลหันกลับมามองอย่างเคืองๆแต่เขายอมให้เธอทุบตี

"ฮึกๆฮือๆๆฉันเกลียดคุณคามีล ไปให้พ้น"มิรินร้องไห้ตะหวาดเขาและทุบตีเขาจนหน้าแสบไปหมด

"มิริน หยุดก่อนผมขอโทษ"คามีลใจเย็นขึ้นดึงร่างบางที่อาละวาดมานั่งบนตัก

"ปล่อยๆๆ ฮือๆฉันไม่อยู่กับคุณแล้ว"มิรินร้องไห้ดิ้นพล่าน

"ไม่อยู่ก็ต้องอยู่ เธอไม่มีสิทธิ์ไปอยู่กับใคร"คามีลทั้งที่พยายามใจเย็นแต่เธอก็คิดจะไปจากเขา

"ไม่อยู่!!!"มิรินตะหวาดลั่นรถ

"แต่เธอเป็นเมียฉัน"คามีลกอดแน่นขึ้นจนคนตัวเล็กอึดอัด

"เมียเหรอ เหอะ! ในเมื่อคุณไม่เชื่อใจฉันจะไปเป็นเมียใครก็ได้"มิรินว่าอย่างเหลืออด

"มิริน!!! อย่ามาอวดดี"คามีลหมดความอดทนตะคอกเธอกลับจนคนตัวเล็กสะดุ้งโหยง

เพี๊ยะ

"คุณไม่ชอบให้ฉันขึ้นเสียงใส่แล้วทีคุณละคามีล"มิรินตบหน้าเขาอีกที เขาเห็นเธอเป็นแค่ของเล่นจริงๆ

"มิรินพอได้แล้ว"คามีลจับเธอมานั่งคร่อมเขาและมัดมือบางไว้กับเนคไทด์ ไม่งั้นหน้าเขาได้พังขายขี้หน้าชาวบ้านแน่

"ปล่อยนะ ไอเลว ไอ.....อื้อออ"มิรินพูดไม่ทันจบก็โดนประกบปาก

ยูชที่ยืนอยู่ด้านนรอลูกน้องมารับเห็นรถโยกก็ยิ้มอย่างขำๆ แต่หารู้ไม่ว่าเจ้านายของเขาโดนเมียตบยับแล้ว

คามีลจูบปากร่างเล็กที่อาละวาด แต่เธอก็เม้มปากเน้นไม่ยอดเปิดออกแต่นั้นไม่ใช่ปัญหา เขาบีบหน้าอกหนักๆจนเธอร้องออกมา เขาจึงส่งลิ้นไปกวาดความหวานเกี่ยวพันลิ้นเล็กอย่างหยอกล้อจนเธอจูบตอบเขาและเริ่มหมดอากาศหายใจเขาจึงปล่อยออก

"เลิกบ้าได้ยังมิริน"คามีลถามเสียงเรียบ

"นายต้องการแค่นี้ใช่ไหมคามีล นายเห็นฉันมีประโยชน์แค่นี้ใช่ไหม"มิรินคิดไปไกล 

"อะไรอีกมิริน"คามีลมองคนตัวเล็กที่งอแง ก่อนจะแก้มัดให้เพราะข้อมือแดงหมดแล้ว

"........"มิรินไม่ตอบแต่พยายามถอดเสื้อตัวเองออกจนเผยเห็นเต้างามที่มีบราเชียร์ห่อหุ้มอยู่

"ทำบ้าอะไรวะมิริน"คามีลตกใจกับการกระทำใจกล้าบ้าบิ่นของคนตัวเล็ก

"ต้องการแค่นี้ไม่ใช่เหรอ นายเห็นฉันเป็นอีตัวอยู่แล้วนิ จับสิทำสิ"มิรินว่าแล้วทุบอกเขา 

"พอได้แล้วมิริน อย่างี่เง่าและอย่ามาท้าทายฉัน"คามีลถอนหายใจก่อนจะหยิบเสื้อที่เธอถอดขึ้นมาจะใส่ให้

"หึ ฉันเกลียดนาย"มิรินยอมให้เขาใส่เสื้อให้เพราะเธอรู้สึกร้อนๆหนาวๆเหมือนกัน

"อยากเป็นอีตัวใช่ไหม ได้เลยมิริน"คามีลพูดลอดไรฟันอย่างโมโห

คามีลเงียบก่อนจะลดกระจกลงเห็นว่ายูชไปแล้วเขาจึงไปขับรถเอง เขาก็ไม่ได้พาเธอกลับคฤหาสน์แต่ตรงไปที่คาสิโนแทน ในเมื่ออยากเป็นอีตัวเขาก็จะให้เป็น

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น

}