Snow

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนที่22 ชอบอ่อย

ชื่อตอน : ตอนที่22 ชอบอ่อย

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 53.4k

ความคิดเห็น : 40

ปรับปรุงล่าสุด : 28 มิ.ย. 2560 10:59 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่22 ชอบอ่อย
แบบอักษร

​มิริน

คามีลเดินเข้าห้องทำงานอย่างหัวเสีย แววตาคมดุหันไปคาดโทษลูกน้องคนสนิท ก่อนจะนั่งลงและอัดบุหรี่เข้าปอด

"มึงอยากมีมือไว้ใช้งานอยู่มั้ยยูช"คามีลถามแล้วพ่นควันบุหรี่ออกมา

"อยาก....ครับนาย"ยูชเสียวสันหลังวาบเมื่อเจ้านายที่แสนดีกลายร่างเป็นหมาป่าที่ล่าเหยื่อ

"อยากมี แล้วทำไมมึงไม่รู้จักใช้"คามีลว่าเสียงเรียบ

"ขอโทษครับนาย"ยูชก้มหน้าอย่างกลัวตาย

"มึงเห็นอะไรบ้าง"คามีลกลัวเหลือเกินว่าคนอื่นจะได้เห็นเรือนร่างงามที่เป็นสมบัติสุดหวงของเขา

"ไม่เห็นครับนาย ผมไม่ได้มอง"ยูชแก้ตัวน้ำขุ่นๆ

"มีเรื่องอะไรด่วนว่ามา"คามีลไม่อยากเซ้าซี้ให้ตัวเองอารมณ์เสียไปมากกว่านี้

"ชาร์ล ฮาวาส ติดต่อมาคุยธุรกิจถ้านายตกลงพรุ่งนี้ทางนั้นจะบินมาทันที"ยูชโล่งใจที่เจ้านายไม่พาเขาไปต้มยำทำแกง

"เจ้าพ่อมาเฟียฝรั่งเศส อืมมีอะไรน่าสนใจเกี่ยวกับชาร์ลที่ฉันต้องร่วมลงทุน"คามีลดูเป็นคนเเกร่งและเติบโตขึ้นทางธุรกิจ เขาสามารถทวงคืนทุกอย่างจากการถูกโกงและขยายอำนาจได้อย่างรวดเร็วจนไม่มีใครกล้าต่อกรยิ่งเขาร่วมลงทุนกับแก็งค์Davilเป็นไปได้ยากมากที่เขาจะถูกโค่นลง

"ชาร์ลเป็นพวกฉลาด มองทุกอย่างเป็นธุรกิจเขาเติบโตมาจากการทำงานเป็นลูกน้องจนตนเองได้ขึ้นเป็นใหญ่และมีกิจการเป็นของตนเอง ส่วนในเรื่องผิดกฎหมายชาร์ลจะค้าแต่อาวุธสงครามไม่ยุ่งเกี่ยวกับพวกสารเสพติด เพราะสารเสพติดเคยทำให้ชาร์ลสูญเสียครอบครัว"ยูชร่ายยาวให้คามีลฟัง

"อืม น่าสนใจถีบตัวเองขึ้นมาเป็นใหญ่ เย็นนี้หาประวัติมาให้ละเอียด มึงติดต่อกลับไปได้เลยกูตกลงจะคุยธุรกิจ"คามีลบอกสายตาแพรวพราว

"ครับ"ยูชก้มหน้ารับ เขาจงรักภักดีต่อคามีลเพราะพ่อของคามีลคือคนที่ให้ชีวิตใหม่แก่เขา เขาถูกฝึกฝน เติบโตมาพร้อมคามีลและซีโร่ ส่วนซีโร่เป็นคนโลภจึงเจอจุดจบไม่สวย

"เดี๋ยวช่วยตามมิรินมาพบฉันด้วย"คามีลบแกเสียงเรียบรักษาฟอร์ม

"ครับ"ยูชยิ้มอย่างล้อๆก่อนจะเดินออกไปเพราะกลัวจะโดนบาทา

ยูชลงมาด้านล่างก็เห็นมิรินนั่งคุยอยู่กับคนใช้ก็ตรงเข้าไปหาทันที ขืนถ้าช้าเจ้านายมาตามเองละก็ เขาคงจะโดนตัดมือจริงๆ

"คุณมิริน นายเรียกให้ไปหาห้องทำงานนะครับ"ยูชมองหน้าตุ๊กตาของว่าที่นายหญิง เธอตัวเล็กน่ารักไม่น่าเจ้านายถึงได้หลงนัก

"ค่ะพี่ แล้วห้องทำงานอยู่ตรงไหนค่ะ"มิรินถามเพราะที่นี่มันกว้าง เดินขึ้นลงห้องนอนถูกก็บุญแล้ว

"อยู่ตรงข้ามกับห้องนอนใหญ่ของเจ้านายครับ ประตูบานใหญ่จะแกะสลักเป็นรูปหมาป่าครับ"ยูชยิ้มอย่างเอ็นดูคนตัวเล็กที่ทำแววตาใสซื่อ ก่อนจะเดินขึ้นไป

ก๊อกๆๆ

"คุณมีอะไรหรือป่าว"มิรินเข้ามาถามเสียงหวานเมื่อเห็นคามีลนั่งก้มหน้าทำงาน

"ห่างไม่ได้ คิดถึง"คามีลเงยหน้ามามองคนตัวเล็ก

"บ้าน่าคามีล พรุ่งนี้ฉันขอไปเที่ยวได้ไหม"มิรินขอเมื่อเห็นว่าเขาตามใจ

"ไปกับใคร"คามีลเลิกคิ้ว

"ไปคนเดียว อยากไปดูด้านนอกบ้างว่าเขาใช้ชีวิตกันยังไง"มิรินพูดต่อ

"ไม่ได้ มันอันตรายยิ่งบื้อๆแบบเธอถูกพวกหื่นกามลากเข้าข้างทางหรอก นี่มันลาสเวกัสนะไม่ใช่ไทย"คามีลห่วงคนตัวเล็ก ยิ่งน่าฟัดแบบนี้ได้ตกเป็นเหยื่อแน่ๆ 

"งั้นคุณก็พาฉันไปซิ มิรินอยากไป"มิรินทำตาแป๋ว ไปนั่งบนตักอ้อนเขา

"แต่พรุ่งนี้ผมต้องไปทำธุรกิจ"คามีลพูดพร้อมหอมแก้มนิ่มๆหนึ่งครั้ง

"ปล่อย อย่ามากอดมิรินจะไปด้านล่างแล้ว"มิรินเมื่อเห็นว่าอ้อนไม่ได้ผลก็จะลุกขึ้น แต่ถูกแขนแกร่งโอบไว้

"ทำไมชอบอ่อย"คามีลถามกอดร่างเล็กนุ่มนิ่ม เมื่อก็สอดไปในเสื้อลูบแผ่นหลังบางเบาๆ

"......."มิรินไม่ตอบ จับมือเขาออก

"ก็ได้ครับมิริน พรุ่งนี้จะพาไปด้วยแต่ผมต้องไปทำธุรกิจ มิรินห้ามดื้อนะ"คามีลยอมแพ้คนตัวเล็กที่เชิดหน้างอนเขา

"ค่ะ แล้วมิรินจะไปเป็นเลขาให้"มิรินยิ้มหวาน และหอมแก้มเขาอีกข้าง

"อ่อยนักระวังขาถ่างนะครับ"คามีลแกล้งแซว

"บ้า"มิรินทุบอกเขา หน้าแดงปลั่ง

คามีลกอดคนตัวเล็กบนตักอย่างหวงแหน ถ้าเธอไปด้วยก็ดีเหมือนกันเขาจะไม่ต้องเป็นห่วง เธอจะได้อยู่ในสายตาเขาตลอดเวลา



แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น

}