ยอนิม

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

รักโคตรๆ...โหดอย่างมึง! ภาค 4 ตอนที่ 21 [100%]

ชื่อตอน : รักโคตรๆ...โหดอย่างมึง! ภาค 4 ตอนที่ 21 [100%]

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 147.8k

ความคิดเห็น : 454

ปรับปรุงล่าสุด : 30 มิ.ย. 2560 03:04 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
รักโคตรๆ...โหดอย่างมึง! ภาค 4 ตอนที่ 21 [100%]
แบบอักษร


รักโคตรๆ...โหดอย่างมึง! ภาค 4  ตอนที่ 21

Author :   (ยอนิม)



เดย์บดจูบอิฐจนพอใจจึงผละออก อิฐยกหลังมือเช็ดปากเล็กน้อย เพราะรู้ว่าปากคงเจ่อแดงแน่ๆ เพราะเดย์ทั้งดูดและขบเม้ม

“มึงหาเรื่องอยากจะจูบกูมากกว่ามั้ง” อิฐว่ากลับไปด้วยใบหน้าที่ร้อนผ่าว เดย์ยกยิ้มมุมปากนิดๆ ก่อนจะยกมือไปขยี้ผมของอิฐเบาๆ


“วันนี้ถือว่ามึงทำได้ดีนะ” เดย์พูดขึ้น ทำให้อิฐมองอย่างงงๆ


“ทำอะไรได้ดีวะ” อิฐถามกลับไป


“เรื่องดูแลตัวเอง แล้วก็เรื่องที่มีอะไรก็บอกกูโดยที่กูไม่ต้องคาดคั้นมากนี่ไง” เดย์บอกกลับไป เพราะมันทำให้เขาคลายความกังวลใจได้บ้าง อิฐยิ้มรับออกมาทันที


“ก็บอกแล้วว่ากูดูแลตัวเองได้” อิฐบอกกลับไปอย่างโอ่ๆ ก่อนจะเอามือถือออกมาเมื่อนึกได้ว่าจะส่งข้อความบอกบอลสักหน่อย


“ทำอะไร” เดย์ถาม เมื่อเห็นอิฐกำลังพิมพ์ข้อความในมือถือ


“ว่าจะส่งข้อความบอกบอลสักหน่อย ว่ามาถึงบ้านแล้ว” อิฐตอบกลับ แต่โดนเดย์แย่งมือถือไป

“เอาไปทำไมวะเดย์” อิฐถามขึ้นอย่างงงๆ


“ทำไมจะต้องรายงานตัวกับมันด้วย” เดย์ถามเสียงนิ่ง


“ก็..บอลอุตส่าห์ช่วยกันไอ้เก็ทออกให้ไง” อิฐให้เหตุผล แต่ดูเหมือนว่าเดย์จะไม่พอใจกับเหตุผลนี้สักเท่าไร แต่ก็ไม่อยากว่าอะไรมาก เขาส่งมือถือไปให้อิฐ

“แต่ถ้ามึงไม่อยากให้ส่ง กูไม่ส่งก็ได้นะ” อิฐบอกเสียงอ้อมแอ้ม เพราะเขาไม่อยากให้คนรักไม่พอใจ


“ส่งไปเหอะ ก็แค่ตามมารยาท” เดย์บอกกลับ อิฐเลยส่งข้อความไปบอกบอล ว่าตนเองกลับถึงบ้านแล้ว บอลเองก็ตอบรับกลับมาพร้อมกับฝากสวัสดีเดย์ด้วย


“เดย์ๆ บอลฝากสวัสดีมึงด้วย” อิฐรีบบอกคนรักอย่างเอาใจ เดย์ก็แค่พยักหน้ารับ แต่ก็ไม่ได้พูดอะไร อิฐเก็บมือถือใส่กระเป๋ากางเกง ไม่คุยต่อ แต่หันหานีลกับนิค

“สองคนนั้นไปไหนแล้วล่ะ” อิฐถามขึ้น


“นอนดูทีวีอยู่ในบ้าน รอรถที่มึงอยู่นั่นแหละ” เดย์บอกกลับก่อนจะพาอิฐเดินเข้าไปในบ้าน อิฐก็คุยกับนีลเรื่องรถของมีนอีกสักพัก นีลกับนิคถึงจะแยกกลับบ้านตัวเองไป


+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++


Tru…Tru…Tru

เสียงมือถือของอิฐดังขึ้นขณะที่อิฐกำลังทำงานอยู่ในอู่ของร้านในวันใหม่

“เฮีย มือถือเฮียดังอ่ะ” เสียงลูกน้องคนสนิทของอิฐทักขึ้น


“รู้แล้ว มึงมาติดตรงนี้หน่อยดิ๊” อิฐเรียกให้ลูกน้องมาทำงานแทนตัวเอง แล้วหยิบมือถือออกมาดูพร้อมกับกดรับสาย

“ว่าไงมีน” อิฐรับสายหญิงสาวอดีตคนรัก

“อืม เราอยู่ที่ร้านน่ะ .....จะไปดูรถเหรอ....ก็...มาสิ มาหาเราที่ร้านก่อนละกัน...โอเค แล้วเจอกัน” อิฐพูดสายกับหญิงสาวสักพักก็วางสายไป ก่อนจะหันไปสั่งงานลูกน้องตนเอง แล้วเดินเข้าไปหาเดย์ที่ห้องทำงาน

“เดย์ ยุ่งอยู่รึเปล่า” อิฐถามคนรักทันที เมื่อเดินเข้าไปด้านใน


“ทำไม” เดย์ถามกลับ


“พอดีว่ามีนโทรมาหากูอ่ะ จะไปดูรถ กูเลยให้เข้ามาหาที่นี่แล้วค่อยพาไปที่อู่ไอ้นีล มึงพาไปหน่อยได้มั้ย” อิฐถามคนรักอย่างเกรงใจ เดย์นิ่งไปนิด เพราะกำลังคิดลังเลบางอย่าง


“มึงพามีนไปสิ กูจะเคลียงาน” เดย์บอกกลับเมื่อตัดสินใจดีแล้ว ถ้าเป็นทุกทีเขาคงจะพาไป แต่ตอนนี้เขาเชื่อว่าอิฐจะดูแลตัวเอง และไม่ทำให้เขาต้องห่วงมากนัก


“ไม่ไปด้วยกันเหรอวะ” อิฐถามต่อ เดย์ส่ายหน้าไปมา


“กูมีงานต้องทำ มึงไปถึงอู่ไอ้นีลก็โทรมาหากูละกัน” เดย์บอกกลับเสียงจริงจัง อิฐมองหน้าคนรักอย่างชั่งใจ

“อย่าทำให้กูเสียความตั้งใจน่า” เดย์บอกย้ำกลับไป อิฐพยักหน้ารับรู้ เพราะเข้าใจแล้วว่าเดย์ไม่อยากให้อิฐอึดอัด


“ก็ได้ เดี๋ยวถ้ามีนมาถึง กูจะเข้ามาบอกอีกทีละกันนะ” อิฐบอกกลับไป เดย์ตอบรับในลำคอ ก่อนที่อิฐจะแยกไปเตรียมตัวถอดชุดช่างออก ไม่นานนักมีนก็นั่งแท็กซี่มาที่ร้านของอิฐ อิฐพามีนมาหาเดย์ก่อน แล้วถึงจะขับรถคันใหม่พามีนไปที่อู่ของนีล เพื่อดูเรื่องรถที่จะซ่อม


“อ่าว ทำไมมาคนเดียวได้วะ ไอ้เดย์ไม่มาด้วยเหรอ” นิคถามขึ้นเมื่อเห็นอิฐเดินเข้ามาพร้อมกับหญิงสาว


“มันให้กูพามีนมาคนเดียวน่ะ มันมีงานต้องเคลีย แล้วเรื่องรถของมีนว่าไงล่ะ” อิฐถามขึ้น นิคเลยพาอิฐกับหญิงสาว เดินไปหานีลที่อู่ซ่อม โดยที่อิฐไม่ลืมที่จะโทรบอกเดย์ ว่าถึงอู่ของนีลแล้ว นีลบอกถึงปัญหาของรถให้หญิงสาวรับรู้ มีนเองก็ให้อู่ของนีลเป็นคนซ่อมให้เลย นิคจึงพากลับมาคุยเรื่องราคาคร่าวๆและระยะเวลาในการซ่อม เพราะที่อู่ยังมีคิวซ่อมรถคนอื่นอยู่เนื่องจากคนไม่พอ หญิงสาวก็ไม่มีปัญหาอะไร


“แล้วนี่มึงต้องไปส่งมีนด้วยใช่มั้ย” นิคถามขึ้นเมื่อนั่งอยู่ในส่วนของออฟฟิศ


“อืม” อิฐตอบกลับ


“เดี๋ยวเรานั่งแท็กซี่กลับเองก็ได้อิฐ” มีนพูดขึ้นมาอย่างเกรงใจ


“ไม่เป็นไร เราไปส่งเองดีกว่า” อิฐค้านขึ้น มีนเลยต้องตอบรับให้อิฐไปส่ง ก่อนที่ประตูห้องทำงานของนิคจะถูกเคาะพร้อมกับชายหนุ่มคนหนึ่งที่อิฐคุ้นหน้าคุ้นตากันดี


“อร๊ายย พี่อิฐ มาตั้งแต่เมื่อไร” มอส พนักงานในส่วนของออฟฟิศของนิคทักทายขึ้นมาพร้อมรอยยิ้มและทำท่าจะเข้ามาเกาะแกะอิฐ มอสเป็นรุ่นน้องของนิคสมัยมัธยมและเคยปลื้มนิคเป็นอย่างมาก เขาเลยสมัครงานที่อู่ของนิค แต่ก็ต้องอกหักเพราะนิคกลายเป็นเมียของนีลไปแล้ว


“หยุดไอ้มอส อย่าเข้ามาเกาะ เดี๋ยวกูเตะ” อิฐรีบเบรกมอสทันที เพราะชายหนุ่มหน้าหล่อรูปร่างสูงใหญ่สมชายชาตรีคนนี้เป็นเกย์รับที่แสดงออกอย่างชัดเจน


“พี่อิฐใจร้ายยย นานๆพี่อิฐจะมาคนเดียว ไม่มีเฮียเดย์มาด้วย ให้ผมลวนลามหน่อยก็ไม่ได้” มอสทำท่างอนได้น่าถีบมากในสายตาของอิฐ แต่ก็ไม่ได้รังเกียจอะไรจริงจัง ออกจะแกล้งเล่นกันขำๆเสียมากกว่า แต่ถ้าเวลาเดย์มาด้วย มอสไม่ค่อยกล้าเล่นกับอิฐมากนัก

“ว่าแต่ ทำไมเฮียเดย์ปล่อยพี่อิฐมาคนเดียวได้ล่ะเนี่ย อ๊ะ นี่พี่อิฐพากิ๊กมาเหรอ” มอสถามพร้อมกับยกมือขึ้นมาปิดปากตัวเองและทำท่าตกอกตกใจ เมื่อเห็นว่ามีหญิงสาวนั่งอยู่ข้างๆอิฐด้วย


“กิ๊กบ้านมึงสิมอส นี่เพื่อนกู กูพามาดูรถที่ซ่อม” อิฐตอบกลับไป


“ใครจะไปรู้ล่ะ ก็ทุกทีเฮียเดย์ต้องมาด้วยนี่” มอสบอกกลับไปอีก


“มึงนี่นะ หาเรื่องให้กูหัวขาด นี่เดย์มันให้กูพามาคนเดียวเว้ย มันมีงานต้องเคลีย อีกอย่างตอนนี้เฮียมึงเค้าใจดี ไม่ตามติดกูเหมือนเมื่อก่อนแล้ว” อิฐบอกกลับไปอย่างขำๆ ถึงแม้ว่าเอาจริงๆ ในใจเขาอยากให้เดย์ตามติดเขาทุกย่างก้าวแบบเมื่อก่อนมากกว่าก็ตาม


“จริงอ่ะ งั้นบอกเฮียเดย์ ว่าผมยืมตัวพี่อิฐไปเดท 1 วันได้ป่ะ” มอสแกล้งถามอีก


“อะไรวะมอส มึงเปลี่ยนใจจากพี่แล้วงั้นสิ” นิคแกล้งแซวขึ้นมาบ้าง มอสทำหน้าเชิดใส่นิค


“พี่นิคไม่ต้องมาพูดดีเลย มีผัวแล้ว ผมไม่เอาหรอก” มอสแกล้งสะบัดหน้าใส่นิค


“แต่ไอ้อิฐก็มีผัวแล้วเหมือนกัน” นิคบอกกลับไปบ้าง ทำให้มอสชะงักไปนิด


“จริงด้วย เชอะ! เบื่อจริงๆ พวกมีผัวแล้วเนี่ย คนโสดอิจฉารู้มั้ยครับ” มอสว่ากลับไป


“เออ พูดมากอยู่นั่น แล้วนี่เข้ามาทำไม” นิคถามขึ้นอย่างขำๆ


“อ่า เจอหน้าพี่อิฐแล้วลืมทุกอย่างเลยอ่ะ คึคึ ผมเอาบิลรายจ่ายของเดือนที่แล้วมาให้ครับ” มอสวางแฟ้มใส่บิลรายจ่ายให้กับนิค นิคก็รับมาวางเอาไว้

“โอ๊ะ คุณนีลมา ผมไปทำงานก่อนดีกว่า” มอสพูดขึ้น เพราะมองออกไปในส่วนของอู่เห็นนีลกำลังเดินมาที่ออฟฟิศ นอกจากเดย์แล้วที่มอสเกรงใจ ก็มีนีลอีกคน มอสรีบเดินออกจากห้องทำงานของนิคและนีลทันที โดยมีนิคกับอิฐนั่งขำท่าทางของมอสไปด้วย


“อ่าว ยังไม่กลับอีกเหรอวะ” นีลทักขึ้นเมื่อเปิดประตูเข้ามาด้านใน


“กำลังจะกลับ มัวแต่คุยกับไอ้มอสอยู่ เออ ถ้ารถมีความคืบหน้ายังไง มึงโทรหามีนโดยตรงได้เลยนะไอ้นีล” อิฐพูดส่งท้าย นีลพยักหน้ารับ ก่อนที่อิฐจะพามีนออกมาที่รถ


“อิฐดูมีความสุขมากเลยเนอะ เวลาอยู่กับเพื่อนๆแบบนี้น่ะ” มีนพูดขึ้น เมื่อขึ้นมาบนรถแล้ว


“ก็นะ บางทีก็อยากจะบ้าเพราะพวกมัน” อิฐพูดอย่างขำๆ


“แล้วเก็ทล่ะ เมื่อวานเก็ทบอกเราว่าเป็นเพื่อนกับอิฐ” มีนถามขึ้นมาเมื่อนึกได้ ทำให้อิฐชะงักไปนิด


“เมื่อก่อนน่ะใช่ แต่ตอนนี้ไม่ใช่แล้ว” อิฐพูดเสียงนิ่ง ทำให้มีนไม่กล้าถามอะไรต่อ


“อิฐรีบไปไหนรึเปล่า เราอยากจะเลี้ยงข้าวขอบคุณสักมื้อน่ะ ตอนนี้ก็เที่ยงพอดีเลย” หญิงสาวพูดขึ้น เพราะรบกวนอิฐหลายอย่าง อิฐนิ่งคิดสักพัก


“เดี๋ยวเราขอโทรหาเดย์แป๊บนะ” อิฐพูดขึ้น ก่อนจะกดมือถือโทรหาคนรัก


(“ว่าไง”) เดย์รับสายเสียงเรียบนิ่ง


“เดย์..คือ.พอดีว่า กูออกจากอู่ไอ้นีลมาแล้ว แล้วมีนเค้าอยากจะเลี้ยงข้าวอ่ะ มึงจะว่าอะไรมั้ย ถ้ากูจะขอกินข้าวกับมีนหน่อย” อิฐขออนุญาตคนรักเสียก่อน เดย์นิ่งเงียบไปนิด ทำให้อิฐหน้าเจื่อนเล็กน้อย

“งั้นเดี๋ยวกู..” อิฐกำลังจะบอกว่าเขาไม่ไปก็ได้


(“อืม ไปเถอะ ซื้ออะไรกลับมาให้กูกินด้วยละกัน”) เดย์บอกออกมาก่อนที่อิฐจะพูดจบ ทำให้อิฐชะงักไปนิด พร้อมกับมองหน้ามีนเล็กน้อย


“มึง ไม่ว่าอะไรใช่มั้ย” อิฐถามต่อเพื่อความมั่นใจ


(“ไม่ว่าหรอก ก็แค่กินข้าว กินเสร็จก็รีบกลับมาทำงานละกัน แล้วอย่าลืมข้าวกูด้วย”) เดย์กำชับอีกครั้ง


“หรือว่ามึงจะนั่งรถออกมากินด้วยกันมั้ยล่ะ” อิฐพูดชวน เพราะเขาเองก็ไม่อยากให้คนรักกินข้าวช้า


(“ไม่เป็นไร กูจะนั่งเคลียงานรอไปด้วย แต่กินเสร็จก็กลับ ตกลงมั้ย ลิมิตของวันนี้กูมีให้แค่นี้แหละอิฐ”) เดย์บอกกลับมาเสียงจริงจัง ทำให้อิฐยิ้มขำเล็กน้อย


“อ่าว นึกว่าใจดีใจกว้างตลอดแล้วซะอีก” อิฐแกล้งแซวคนรักกลับไป


(“หึ มันก็มีขอบเขตของมัน เพราะกูไม่อยากระเบิดออกมาทีเดียว มึงคงไม่อยากเห็นกูระเบิดใช่มั้ยล่ะ”) เดย์ถามกลับมา


“เออ ใครอยากจะเห็นล่ะ งั้นก็ตามนี้นะ กินเสร็จแล้วจะรีบกลับ ไม่ต้องห่วงนะ” อิฐบอกให้เดย์มั่นใจ เดย์ตอบรับกลับมาก่อนที่จะวางสายไป อิฐหันมายิ้มให้มีนที่นั่งเงียบให้เขาคุยสายกับเดย์

“เดย์มันอนุญาตละ งั้นเดี๋ยวเราแวะห้างทางผ่านไปบ้านมีนละกัน กินเสร็จเราค่อยไปส่งที่บ้าน” อิฐพูดเสนอขึ้น มีนก็พยักหน้ารับ สักพักก็มาถึงห้างทางผ่านไปบ้านของหญิงสาว อิฐขับรถเข้าไปจอดที่ลานจอดรถ


“พี่เดย์ไม่ว่าแน่นะ” มีนถามอีกครั้งเพื่อความมั่นใจ เมื่อลงจากรถมาพร้อมกับอิฐ


“ไม่ว่าหรอก มันยังบอกให้เราซื้อของกินกลับไปให้เลย” อิฐบอกกลับ


“งั้นเรารีบไปหาอะไรกินกันเถอะ อิฐจะได้รีบเอาข้าวไปให้พี่เดย์” มีนบอกออกมายิ้มๆ แล้วทั้งสองคนก็พากันเดินเข้าไปในห้างเพื่อหาข้าวกลางวันกิน



+++++++++++++++++++++++++++++++++50%+++++++++++++++++++++++++++++++++++


“เราว่าอิฐดูเป็นผู้ใหญ่มากกว่าเมื่อก่อนเยอะเลยนะ แล้วก็คิดถึงคนอื่นมากกว่าเดิมด้วย” มีนพูดขึ้นขณะนั่งทานอาหารกลางวันกับอิฐในร้านอาหารในห้าง


“โธ่ มีน เมื่อก่อนที่มีนพูดถึงน่ะ คือสมัยมัธยมนะ ตอนนั้นเรายังเด็กๆอยู่เลย” อิฐโอดครวญกลับไป มีนก็หัวเราะขำเบาๆ


“เราดีใจนะ ที่เรากับอิฐกลับมาคุยกันได้แบบนี้” มีนบอกออกมาด้วยน้ำเสียงจริงจัง เพราะก่อนหน้านี้ต่างฝ่ายต่างไม่ค่อยกล้าสู้หน้ากันสักเท่าไร


“ถ้าครั้งหน้าเราชวนไอ้แม็คมันมานั่งกินข้าวด้วยกัน มีนจะโอเคมั้ย” อิฐถามด้วยความอยากรู้ เพราะพวกเขาทั้งสามคนต่างมีอดีตที่ไม่ดีร่วมกันมา มีนยิ้มน้อยๆ


“ได้สิ เราก็อยากเจอแม็คเหมือนกัน แล้วแม็คใกล้จะเรียนจบรึยังน่ะ” มีนถามเรื่องแม็คขึ้นมาบ้าง


“ใกล้แล้วล่ะมั้ง นี่ไอ้นันก็บินไปหาบ้าง แต่ส่วนใหญ่ไอ้แม็คจะบินกลับมามากกว่า ถ้าเรียนจบคงได้กลับมาอยู่กับไอ้นันยาวแน่ล่ะ” อิฐพูดขึ้นยิ้มๆ


“อิฐกับแม็คนี่โชคดีเนอะ ได้เจอคนรักดีๆ เฮ้อ เมื่อไรเราจะเจอคนนั้นบ้างนะ นี่ถามจริง ผู้ชายอย่างพี่เดย์เนี่ย ไปหามาจากไหน เราจะได้ไปหาแถวนั้นบ้าง” มีนแกล้งถามขึ้นมา อิฐก็หัวเราะขำเบาๆ


“อยากได้แบบเดย์เหรอ ไหนว่าเกร็งๆเวลาเจอมันไง” อิฐแกล้งถามกลับไปบ้าง


“ก็ถ้าเป็นคนอื่นที่ไม่มีเจ้าของแล้ว เราไม่เกร็งหรอก แต่นี่เป็นพี่เดย์ไง คือ เรารู้ว่าเค้าหวงอิฐมาก แล้วเราก็ดันเป็นแฟนเก่าอิฐ ก็เลยเกร็งเวลาเจอพี่เค้าอ่ะ” มีนพูดเสียงแหยๆ


“หึหึ มันก็ไม่ได้หวงอะไรมากเหมือนเมื่อก่อนแล้วนี่ ขนาดเราขอมากินข้าวกับมีน มันยังยอมให้มาเลย” อิฐตอบกลับยิ้มๆ


“ถามจริง พี่เดย์เสน่ห์แรงป่ะ มีคนมาชอบพี่เดย์เยอะมั้ย แล้วอิฐทำยังไงอ่ะ” มีนถามด้วยความอยากรู้


“เราจะตอบคำถามไหนของมีนก่อนดี” อิฐแกล้งแซวกลับไป


“ตอบมาเหอะ ทุกคำถามเลยก็ได้ เราอยากรู้ความสัมพันธ์ระหว่างผู้ชายด้วยกันบ้างไง เผื่อมีข้อมูลไปเขียนนิยายขายแบบหลายๆคนเค้าบ้าง เห็นบางเรื่องได้ทำซีรีย์ด้วย” มีนพูดด้วยสายตาที่ส่องประกายวาววับ


“อ่อ นี่กะจะเอาข้อมูลจากเราไปเขียนนิยายว่างั้นเหอะ” อิฐพูดขึ้นอย่างขำๆ


“ก็..ถามว่าเสน่ห์แรงมั้ย ก็พอตัวอยู่นะ เพราะผู้หญิงและผู้ชายบางคนเค้าชอบผู้ชายลุคเงียบๆ แบดๆแบบเดย์ด้วยล่ะมั้ง ตั้งแต่เราคบกับเดย์มาก็มีคนมาชอบมันเยอะอยู่เหมือนกัน แล้วที่มีนถามว่าเราทำยังไง เราก็..ไม่ได้ทำอะไร มีบ้างที่เรางี่เง่าพูดประชดประชัน แต่เอาเข้าจริงๆ เดย์มันก็จัดการเคลียทุกอย่าง มันไม่เคยสนใจใครเลย เมื่อก่อนอาจจะมีแกล้งเราบ้างนะ แต่ก็ไม่เคยนอกใจหรือนอกกาย” อิฐตอบทุกคำถามที่มีนถามมา


“โอ๊ยยย อิจฉาอ่า พี่เดย์นี่เป็นสามีแห่งชาติได้เลยล่ะมั้ง” มีนแซวขึ้นยิ้มๆ รู้สึกภูมิใจแทนอิฐ ที่ได้เจอคนรักดีๆแบบนี้ ก่อนที่สายตาของหญิงสาวจะหันออกไปมองเห็นผู้หญิงคนหนึ่ง ซึ่งกำลังจ้องมองมาที่อิฐกับมีน

“ทำไมผู้หญิงคนนั้นจ้องมาที่เราสองคนอ่ะ เรารู้สึกเหมือนเค้าจ้องมาสักพักละ” มีนพูดขึ้นเพราะทั้งสองคนนั่งโต๊ะติดกระจกที่มองออกไปนอกร้านได้ อิฐหันไปมองตามสายตาของมีนก็ต้องชะงักไปนิด เมื่อเห็นว่าเป็นเข็ม พอหญิงสาวที่ชื่อเข็มเห็นอิฐมองไป ก็ทำทีหันไปคุยกับเพื่อนที่มาด้วยกัน เหมือนกับว่ากำลังตัดสินใจอยู่ว่าจะเข้าร้านไหนดี


“หึ นั่นก็เป็นอีกคนหนึ่งที่มาชอบเดย์เหมือนกัน เห็นว่าเป็นป๊าต้องไปสั่งของจากโรงงานของเค้า ก็เลยทำให้เค้าได้เจอเดย์ล่ะมั้ง แต่คนนี้เดย์พูดต่อหน้าไปแล้ว ว่าเป็นอะไรกับเรา” อิฐบอกให้มีนรู้ ไม่คิดว่าจะเจอหญิงสาวที่นี่


“อ่า มิน่าล่ะ เค้าคงสงสัยมั้งว่าอิฐมากับใคร” มีนบอกกลับไปอย่างไม่ใส่ใจ ก่อนจะหันมาถามอิฐเรื่องอื่นๆไปเรื่อยๆ จนกินอาหารอิ่ม อิฐก็สั่งซื้อของกินกลับไปให้เดย์ด้วย และอิฐก็ไม่ลืมซื้อเค้กติดมือไปด้วย จนมีนเอ่ยแซวให้ระวังอ้วน ทั้งสองเดินคุยกันไปที่ประตูทางออกไปยังลานจอดรถ เพราะอิฐจะต้องไปส่งหญิงสาวที่บ้านก่อนถึงจะกลับไปที่เดย์ อิฐส่งข้อความบอกเดย์แล้วว่ากินข้าวกลางวันเรียบร้อย กำลังจะไปส่งมีน เดย์ก็เตือนให้ขับรถระวังๆ

“อ่าว เก็ท” มีนทักเก็ทขึ้น เมื่อเดินมาเจอตรงลานจอดรถพอดี ซึ่งเก็ทมากับเพื่อนผู้ชายอีกคน อิฐชะงักหน้าตึงไปนิดเมื่อเจอกับเก็ทอีกครั้ง


“อ่าว มีน ...อิฐ มาทำอะไรกันน่ะ” เก็ทถามกลับไป ใจของอิฐอยากจะเดินหนีไปที่รถเสียด้วยซ้ำ แต่ติดที่ไม่อยากทิ้งหญิงสาวไว้คนเดียว เพราะมีนคงจะทักทายกับเก็ทก่อน


“พอดีอิฐพาเราไปดูรถที่อู่มา นี่แวะมากินข้าว กำลังจะกลับบ้าน แล้วเก็ทล่ะ” มีนถามกลับตามมารยาท เธอรู้จักกับเก็ทมาพอสมควร เพราะเก็ทเป็นเพื่อนบ้านที่สนิทกับแพรเพื่อนรักของเธอ


“เราก็แวะมาหาข้าวกินเหมือนกัน...อิฐ...มึงมากับมีนสองคนเหรอ” เก็ทตอบหญิงสาว แล้วหันไปถามอิฐบ้าง อิฐหันมามองหน้าเก็ทเขม็ง


“ตามึงมองเห็นว่ามากี่คนล่ะ” อิฐถามกลับเสียงห้วน


“อ่าว เฮ้ย ไอ้เก็ทมันถามดีๆนะ” เพื่อนของเก็ทที่อิฐไม่รู้จักพูดขัดขึ้นมาทันที เมื่อได้ยินน้ำเสียงและเห็นสีหน้าที่ไม่ค่อยพอใจของอิฐ


“มันถามดีๆ แล้วจำเป็นมั้ยที่กูจะต้องตอบดีๆกับมันน่ะ หึ มึงเป็นเพื่อนกับมัน มึงไม่รู้เลยรึไง ว่าไอ้เก็ทมันเป็นพวกปากหวานก้นเปรี้ยวน่ะ” อิฐว่ากลับไปเสียงแข็ง จนมีนรู้สึกได้ถึงบรรยากาศที่น่าอึดอัด เธอจึงไปจับแขนอิฐเอาไว้


“ไอ้เก็ท ไอ้เหี้ยนี่ไม่ถูกกับมึงใช่มั้ยวะ ถึงได้พูดจาหมาไม่แดก” เพื่อนของเก็ทที่ชื่อแจ็ค อารมณ์ขึ้นแทนเก็ทขึ้นมา


“ไอ้อิฐมันเป็นเพื่อนกู” เก็ทพยายามจะเคลียสถานการณ์


“แต่กูไม่ใช่เพื่อนมึง กูไม่เคยมีเพื่อนที่คิดจะตีท้ายครัวคนอื่นแบบมึง” อิฐผลักไหล่ของเก็ททันทีด้วยความหงุดหงิด เขาสะสมความไม่พอใจในตัวของเก็ทมาพอสมควร พอเจอหน้าก็เหมือนจะคุมอารมณ์ตัวเองไม่อยู่ ตอนที่เจอเมื่อวาน ยังดีที่มีบอลกับพิชมาช่วยกันเก็ทออกไปบ้าง อิฐถึงไม่ต้องระเบิดอารมณ์ใส่เก็ทแบบตอนนี้


“อิฐ กูไม่ได้อยากจะทะเลาะกับมึงตอนนี้นะ” เก็ทพูดขึ้น อิฐยกยิ้มมุมปากอย่างเยาะๆ


“เสียใจไอ้เก็ท มึงน่ะเป็นคนเริ่มเรื่องทุกอย่างตั้งแต่มึงบอกว่ามึงจะแย่งเดย์ไปจากกูแล้ว” อิฐว่าออกมาอีก ทำให้มีนตาโตด้วยความตกใจ เมื่อรู้ถึงสาเหตุ ว่าทำไมอิฐถึงไม่ชอบหน้าเก็ท


“กูบอกมึงแล้วไงไอ้อิฐ เรื่องความรู้สึกมันห้ามไม่ได้ มึงก็พูดเองไม่ใช่รึไง ว่ากูไม่มีทางแย่งพี่เดย์ได้ แล้วมึงจะมากลัวอะไร” เก็ทถามกลับไปเสียงเข้ม อิฐกัดฟันกรอด ก่อนจะ..


พลั่ก..

เก็ทเซไปด้านหลังเล็กน้อยเมื่อถูกอิฐต่อยเข้าที่หน้าอย่างจัง ทำให้ในปากของเขารับรู้ถึงกลิ่นคาวเลือดทันที

“สัด มึงทำเพื่อนกูเหรอวะ” เพื่อนของเก็ทที่ประคองเก็ทอยู่ ชี้หน้าอิฐอย่างโมโห


“ไอ้อิฐ กูเคยบอกมึงแล้วนะ ว่าถ้ามึงต่อยกูอีก กูจะไม่ยืนนิ่งแล้วนะ” เก็ทพูดกับอิฐด้วยน้ำเสียงฉุนเฉียว


“เออ แน่จริงมึงเข้ามาเลย ทั้งสองคนพร้อมกันเลยก็ได้” อิฐผลักอกของเก็ทอย่างไม่นึกกลัว


“อิฐ เก็ท เราขอล่ะ อย่ามีเรื่องกันเลยนะ” มีนรีบเข้ามาขวางคนทั้งคู่เอาไว้ พลางนึกโทษตัวเองในใจที่ไปทักเก็ท


“มีน หลบไป เรากับไอ้อิฐคงต้องเคลียกันยาว” เก็ทพูดขึ้น พร้อมกับกระชากคอเสื้อของอิฐ โดยที่มีนขวางไม่ได้ แล้วทั้งอิฐและเก็ทก็ตรงเข้าต่อยกัน โดยที่ทางฝั่งของเก็ทมีแจ็คเข้ามาช่วยอีกคน อิฐเองก็มีเรื่องต่อยตีมาก่อนเขาก็พอจะสู้กับเก็ทได้ แต่ก็มีโดนจากเพื่อนของเก็ทบ้าง ถึงแม้ว่าเก็ทจะบอกให้เพื่อนตัวเองหลบไป แต่เพื่อนของเขาก็เข้ามาช่วยรุมอิฐอยู่ดี ท่ามกลางเสียงร้องขอให้หยุดจากมีน


“ช่วยด้วยค่ะ ลุงยามคะ ช่วยเพื่อนหนูด้วย เก็ทอย่าทำอิฐนะ” เสียงสั่นเครือของมีนดังขึ้น เธอตะโกนเรียก รปภ. ที่กำลังวิ่งเข้ามาเพราะได้ยินเสียงเอะอะโวยวาย เธอไม่สามารถเข้าไปช่วยอะไรอิฐได้เลย พอจะเข้าไปช่วยก็โดนอิฐกันออก เพราะกลัวว่าหญิงสาวจะโดนลูกหลงไปด้วย ตอนนี้สภาพของอิฐไม่ค่อยดีเท่าไรนัก


ปรี๊ดๆๆ

“หยุดๆ” เสียงตะโกนจาก รปภ.ดังขึ้น ก่อนจะวิ่งเข้ามาช่วยกันแยกเก็ทกับแจ็ค ออกจากอิฐ มีนรีบเข้าไปประคองอิฐทันที ด้วยดวงตาที่เอ่อคลอไปด้วยหยาดน้ำตา  


“ไอ้สัดเก็ท แน่จริงมึงเข้ามาอีกสิ” อิฐโวยวายลั่น


“มึงอยากเจ็บตัวมากกว่านี้เหรอวะไอ้อิฐ” เก็ทถามกลับมาเสียงเข้ม


“คุณครับ ถ้ายังไม่หยุด ผมคงต้องเชิญคุณไปสถานีตำรวจนะครับ” เสียง รปภ.ดังขึ้น ทำให้ทั้งเก็ทและอิฐหยุดโวยวายได้บ้าง แต่ก็ยังจ้องหน้ากันอย่างไม่ลดละ


“พี่ ปล่อยผมเถอะ ผมไม่อะไรกับมันแล้ว นี่แค่เคลียอะไรกันนิดหน่อยเท่านั้นเอง” เก็ทคุมอารมณ์ตัวเองแล้วหันไปพูดกับ รปภ. ที่จับเขาเอาไว้อยู่


“แล้วตกลงว่าคุณสองคนจะเอายังไง จะไปแจ้งความกันมั้ย” รปภ. ถามขึ้น อิฐสะบัดตัวเล็กน้อย


“ไม่ต้องหรอกครับ แค่เคลียปัญหาแบบผู้ชายเท่านั้นเอง” อิฐบอกอีกคน เพราะเขาไม่อยากให้อะไรมันยุ่งยาก


“งั้นก็แยกย้ายนะครับ คุณผู้หญิงพาคุณผู้ชายท่านนี้ไปที่รถเลยครับ ส่วนคุณสองคนรอก่อนนะครับ ให้เค้าไปกันก่อน ผมไม่อยากให้ตามไปทะเลาะกันอีก” รปภ. พูดขึ้น เก็ทกับเพื่อนของเขาจึงได้แต่ยืนมองอิฐด้วยสายตาขุ่นๆ แต่ก็ไม่ได้จะเข้าไปต่อยตีอีก อิฐก้มเก็บถุงอาหารและเค้กที่เขาซื้อมาซึ่งหล่นพื้นตอนที่ต่อยกลับเก็ทขึ้นมา แล้วมีนก็รีบดึงอิฐไปที่รถทันที


“ทำไมเป็นแบบนี้ล่ะอิฐ ทำไมต้องใช้ความรุนแรงกันด้วย” มีนพูดว่าออกมาเสียงสั่นๆ อิฐเลียมุมปากตัวเองเล็กน้อย ก็รู้ว่าปากแตก


“มีนดูให้ที ว่าอาหารที่ซื้อมันเละรึเปล่า” อิฐพูดขึ้น เมื่อขึ้นรถแล้ว มีนก็รับถุงอาหารไปดู


“ก็นิดหน่อย แต่ยังโอเคอยู่ ส่วนเค้กหน้ามันเละไปแล้วน่ะอิฐ แต่ก็กินได้ เพราะมันยังอยู่ในกล่อง” มีนบอกกลับไป เมื่อเช็คของในถุงแล้ว อิฐฮึดฮัดเล็กน้อย มีนรีบเอาผ้าเช็ดหน้ามาเช็ดมุมปากของอิฐทันที

“อิฐ ไปหาหมอกันก่อนดีกว่ามั้ย เจ็บตรงไหนบ้างรึเปล่า” มีนถามด้วยความเป็นห่วง อิฐส่ายหน้าไปมา


“เราไม่เป็นไร ขอโทษทีนะมีน ที่ทำให้ต้องมาอยู่ในสถานการณ์แบบนี้” อิฐพูดขึ้นเสียงเครียด


“ไม่เป็นไร แต่...เราห่วงเรื่องพี่เดย์มากกว่า” มีนพูดเสียงแผ่ว ทำให้อิฐชะงักไปนิด เมื่อคิดได้ว่าเขาจะต้องกลับไปเจอเดย์ในสภาพแบบนี้


“เฮ้อ เดี๋ยวเราอธิบายเอง” อิฐตอบกลับไป พร้อมกับทำใจล่วงหน้าไว้แล้วว่าเขาจะโดนเดย์ดุมากแค่ไหน


“เอาแบบนี้มั้ย อิฐบอกพี่เดย์ว่าอิฐมาช่วยเรา เพราะมีคนจะเข้ามาลวนลามเรา แบบนี้ น่าจะดีกว่ามั้ย พี่เดย์จะได้ไม่โกรธมากด้วย” มีนช่วยคิดหาแนวทางไม่ให้อิฐโดนเดย์โกรธใส่ อิฐนิ่งเงียบไปนิด


“เดี๋ยวเราค่อยคิดอีกที ตอนนี้เราไปส่งมีนก่อนดีกว่า” อิฐบอกกลับ พร้อมกับเบ้หน้าเล็กน้อย เพราะปวดตรงช่วงไหล่พอสมควร อิฐขับรถไปส่งมีนที่บ้าน มีนขอร้องให้อิฐเข้าไปทำแผลในบ้านก่อน อิฐก็ยอมลงไปแต่โดยดี พอมีนทำแผลทายาให้อิฐเสร็จ อิฐก็ต้องขับรถตรงไปที่ร้าน ก่อนจะถึงร้าน อิฐจอดรถก่อนถึงร้านประมาณ 1 กิโล เพื่อเตรียมใจไปเจอเดย์


Tru…Tru…Tru

เสียงมือถือของอิฐดังขึ้น ทำให้อิฐที่กำลังเตรียมใจถึงกับสะดุ้งเฮือก แล้วรีบหยิบมือถือขึ้นมาทันที พร้อมกับกดรับ

“เอ่อ ว่าไงเดย์” อิฐรับสายคนรัก


(“จะกลับรึยัง ถึงไหนแล้ว”) เดย์ถามกลับเสียงเรียบ อิฐคิดว่าอาจจะเป็นเพราะมันผิดเวลาพอสมควร เดย์ถึงได้โทรตามเขา


“ใกล้จะถึงแล้ว พอดีแวะซื้อขนมนิดหน่อย” อิฐตอบกลับไปอย่างเลี่ยงๆ ใจก็เต้นตุ้มๆต่อมๆ


(“อืม ขับรถดีๆ”) เดย์บอกกลับมา เมื่อรู้ว่าอิฐใกล้จะถึงร้าน


“เอ่อ..เดย์ ป๊าอยู่ที่ร้านรึเปล่า” อีกคนที่อิฐไม่อยากให้รู้คือพ่อกับแม่ของเขา


(“ไม่อยู่ ป๊าพาม๊าออกไปร้านเพื่อนของเขาได้สักพักละ มีอะไรรึเปล่า” ) เดย์ถามกลับมา


“เปล่าๆ แค่จะถามว่าป๊าจะเอาอะไรมั้ย กูจะได้แวะซื้อให้” อิฐอ้างกลับไป

“งั้นแค่นี้แหละ กูขับรถก่อน” อิฐตัดบท เมื่อรู้ว่าพ่อแม่ตนเองไม่อยู่ ทำให้เขาโล่งใจขึ้นมานิดหนึ่ง แต่แค่นิดเดียวเท่านั้น เมื่อเดย์วางสายไป อิฐก็ขับรถตรงกลับมาที่ร้าน ตอนนี้อิฐจอดรถอยู่ตรงลานจอดด้านหน้า แต่เขายังไม่ลงจากรถ อิฐกำลังเตรียมใจที่จะลงไปเจอกับเดย์ เขาส่องกระจกมองหลังเพื่อดูใบหน้าตนเอง ก็ต้องถอนหายใจหนักๆ เพราะไม่สามารถปกปิดร่องรอยบนใบหน้าตัวเองได้เลย

“เอาวะ ทำผิดก็ต้องกล้ายอมรับผิดสิวะ” อิฐพูดให้กำลังใจตัวเอง พร้อมกับเปิดประตูรถลงไป



++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++100%+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++


2  Be  Con


+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++ 

 จะได้เห็นเดย์บทโหดรึเปล่านะ 


มอสเป็นใคร?

ถ้าใครอ่านตอนพิเศษนีลนิคในเล่มของภาค 3 แล้ว ก็คงจะจำกันได้นะคะ


แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น