Snow

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนที่18 กินยาnc

ชื่อตอน : ตอนที่18 กินยาnc

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 61k

ความคิดเห็น : 68

ปรับปรุงล่าสุด : 27 มิ.ย. 2560 07:14 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่18 กินยาnc
แบบอักษร

คามีลลงจากรถก็ตรงไปยังห้องนอนใหญ่ทันที คนตัวเล็กของเขานอนหลับอยู่แต่วันนี้จั่นโทรบอกเขาว่าเธอซักถามจนแม่บ้านบอดี้การ์ดปวดหัวไปหมด พอไม่มีใครพูดด้วนเธอก็ขึ้นห้องนอน

"มิรินลุกขึ้นได้แล้ว"คามีลนั่งลงและกระซิบข้างหูคนตัวเล็กขี้เซา

"....."มิรินบิดไปมาอย่างน่ารัก

"ตัวยังอุ่นๆอยู่เลย"คามีลพูดเมื่อเขากดริมฝีปากลงบนแก้มนุ่ม

"ออกไปนะ จะทำอะไรอีก"มิรินดีดตัวขึ้นผลักเขาออกด้วยแรงน้อยนิด

"เห้อ มากินยานะครับเดี๋ยวให้จั่นเตรียมมาให้"คามีลยิ้มอ่อนโยน

"ไม่ต้องฉันจะกลับบ้าน คุณลักพาตัวฉันมา"มิรินมองหน้าเขา

"ไม่ให้กลับ อืม"คามีลคว้าคนดื้อกอดและคลอเคลียข้างแก้ม

"คามีล อ้ะ ปล่อยนะฉันยังเจ็บอยู่นะ"มิรินอ้างเมื่อเขาจับหน้าอกเธอ

"เจ็บก็อย่าดื้อ ห้ามเถียงด้วย"คามีลพูดชิดติดริมฝีปากบางจิ้มลิ้มจนปลายจมูกชนกัน

"ไม่ดื้อแล้ว...อื้อ"มิรินอ้าปากพูดไม่ทันจบก็ถูกลิ้นร้ายกวาดหาความหวานปละเกี่ยวพันอย่างอ่อนโยน บ้าไปแล้วเธอแพ้การกระทำอ่อนโยนของเขาทุกที เขาหยอกล้อลิ้นเล็กมือหนาสอดมาในเสื้อตัวใหญ่กอดจะเกี่ยวบราเชียร์จนหลุดติดมาและถลกเสื้อขึ้นเผยเห็นเต้างามเม็ดบัวสีชมพูแข็งเป็นไต

"ขอชิมหน่อยนะ"เขาพูดโดยไม่รอฟังคำตอบเพราะตอนนี้คนตัวเล็กมองเขาตาหวาน ถ้าช้าเขาอาจจะอด

"จ๊วบบๆๆ ซี๊ดดดด"คามีลดูดดึงปทุมถันอย่างเด็กทารกที่หิวนมมารดา มืออีกข้างก็เคล้นคลึงอย่างหลงไหลยิ่งหัวนมแข็งสู้มือเขารู้สึกดีเป็นบ้า

"อ้ะ....อ่าา...อู้ววววๆ...."มิรินหลับตาพริ้มแอ่นอกขึ้นและครางอย่างลืมตัว สมองขาวโพลนไปหมด

"พอแค่นี้นะ ไม่ทำหรอกให้หายดีก่อน"คามีลผละออกมากระซิบแผ่วเบา ส่วนตัวเขาต้องข่มความทรมานไว้ สงสารคนตัวเล็กที่ยังไม่หายดี

"อื้อ"มิรินหน้าแดงปลั่ง เขาจึงปิดปากคนตัวเล็กอีกครั้งและดูดดึงกัดริมฝีปากบางเบา หวานจนเขาต้องผละออกมาก่อนจะอดใจไม่ไหว

"กินยาด้วยนะ ผมไปอาบน้ำก่อน"คามีลสั่งก่อนจะล้วงโทรศัพท์มือถือและยาปลุกเซ็กซ์ที่เพื่อนเขาสั่งไว้วางลงบนโต๊ะ

มิรินนั่งหน้าแดงดึงผ้าห่มคลุมกายไว้ เขามีอิทธิพลต่อใจเธอจริงๆ แต่ต้องหลุดจากภวังค์เมื่อเสียงโทรศัพท์เธอดังขึ้น 

กริ๊งงง

มิรินหยิบมาดูชื่อเมื่อเห็นว่าเป็นพี่นนท์เธอจึงไม่รับ คามีลที่กำลังจะไปอาบน้ำจึงหันมาสนใจเธอที่ทำหน้าลำบากใจ จึงแย่งโทรศัพท์จากมือเล็กเมื่อเห็นว่าเป็นไอตำรวจนั้นเขาจึงปาโทรศัพท์กับฝาผนังจนมันพังไม่เหลือชิ้นดี

ปัง!

"คามีล!!! เกินไปแล้วนะ"มิรินตะหวาดแต่เขาก็ไม่สนใจเดินเข้าห้องน้ำอย่างหน้าตาเฉย

คามีลเขาไม่อยากอยู่ตรงนั้นเดี๋ยวจะพลั้งมือทำร้ายเธออีก เขาเกลียดนักรู้ทั้งรู้ว่ามิรินมีผัวแล้วยังตื้อไม่เลิก สงสัยจะได้ตายกันไปข้าง

มิรินเก็บซากโทรศัพท์ขึ้นมาอย่างเสียดายเธอทำงานเกือบทั้งเดือนกว่าจะได้มา มิรินรู้สึกปวดหัวขึ้นมาทันที ตาคู่สวยเหลือบไปเห็นถุงซิปล็อคคล้ายยาพาราจึงหยิบขึ้นมาก่อนจะหาน้ำกรอกเข้าปาก

ก๊อกๆ

"คุณมิรินได้เวลาทานยาแล้วค่ะ"จั่นเอายามาวางให้และเดินออกไป

มิรินมองอย่างสงสัยก็เธอพึ่งกินยาไปเมื่อกี้เองนะทำไมถึงเอามาให้อีกละ แต่ก่อนที่จะคิดอะไรมากเธอหันไปมองคามีลที่ออกมาจากห้องน้ำพร้อมผ้าขนหนูพันกาย ตัวหอมฟุ้ง

"มิรินทำไมไม่กินยา"คามีลดุเมื่อเห็นคนตัวเล็กยืนมองถาดยา

"กินแล้ว"มิรินบอกตาหวาน

"กินแล้วนี่อะไร ยังเหลืออยู่เลย"คามีลสงสัย งงกับคำพูดเธอแถมยังส่งตาหวานหยดย้อย เหงื่อท่วมตัวอีก

"หรือว่า...."คามีลคิดดังนั้นจึงหันไปหายาที่เขาวางไว้บนโต๊ะ แต่มันกลับเหลือแต่ถุงเปล่า

"มิรินยาในถุงนี้ไปไหน"คามีลกลืนน้ำลายลงคอเฮือกใหญ่เมื่อสาวน้อยตรงหน้ากำลังถอดเสื้อตัวเอง

"กินแล้ว มิรินร้อนถอดให้หน่อย"มิรินถูกพิษยาเข้าครอบงำร่างกายร้อนไปหมด ปวดกลางกายแปลกๆ

"มิรินอาบน้ำไหม"คามีลถามเมื่อคนตัวเล็กถอดเสื้อผ้าและเดินมากอดก่อนจะเลียแผงอกเขาจนขนลุกซู่

"มิรินไม่อาบ ร้อนๆ"มิรินงอแงกอดเขาแน่นความต้องการของเธอมีสูงจนลืมสติไปแล้ว

คามีลมองคนตัวเล็กที่ทำตาปริบๆอย่างเว้าวอน ไหนๆเธอก็ขอแล้วช่วยสักหน่อยแล้วกัน ถ้าไม่ได้ปลดปล่อยเธอตายแน่



เอาป๋ามาฝาก แล้วป๋าจะจัดการหนูมิรินยังไงละเนี้ย💕🍃




แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น

}