Snow

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนที่16 เธอต้องรักฉันnc+

ชื่อตอน : ตอนที่16 เธอต้องรักฉันnc+

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 63k

ความคิดเห็น : 70

ปรับปรุงล่าสุด : 25 มิ.ย. 2560 19:26 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่16 เธอต้องรักฉันnc+
แบบอักษร

คามีลขับรถออกมาอย่างเร็วโดยไม่สนนนท์ที่นอนจมกองเลือดท่ามกลางสายฝนที่กำลังเทมาอย่างบ้าคลั่ง ส่วนมิรินก็ตัวเปียกเอาแต่ร้องไห้ยิ่งทำให้เขาโมโหขึ้นไปอีก

"ลงมามิริน"คามีลขบกรามแน่นจอดรถหน้าคอนโด

"ฮึกๆฮือๆ..มะ..ไม่"มิรินร้องไห้เพราะกลัวเขา เขาที่ไม่เหลือเค้าโครงเจ้าชายของเธอสักนิด

คามีลแบกคนตัวเล็กขึ้นบ่า แต่เธอดันดื้อดิ้นพล่านทุบตีเขาเป็นพัลวัน จนมาถึงห้องนอนเขาโยนเธอลงบนที่นอนอย่างแรง แต่เธอก็ไม่ปริปากพูดแม้จะเจ็บแค่ไหน

"จะทำอะไร"มิรินเบิกตากว้างมือเขาปลดดระดุมเสื้อตัวเองเรื่อยๆ

"ทำไมวะมิริน อยากมากทำไมไม่บอกวะ ต้องไปเอากับมันในรถเลยเหรอ"คามีลพูดอย่างโมโหและดึงข้อเท้าคนตัวเล็กที่พยายามหนี

"ทุเรศ คุณมันเลว ฉันเจ็บนะ"มิรินดิ้นะพล่านเมื่อเขาเอาเข็มขัดมาผูกข้อมือเธอไว้แน่น

"เลวเหรอ ในเมื่อฉันดีกับเธอแล้วเธอหาว่าฉันเลวงั้นต่อไปฉันก็จะเลวให้เธอดู"คามีลเขาโมโหจนควบคุมอารมณ์ตัวเองไม่อยู่

แควกๆ!

"ปล่อย ฉันเจ็บกรี๊ดดด"คามีลฉีกเสื้อเชิ้ตสีขาวออกจนกระดุมกระเด็นไปคนละทิศละทาง กระโปรงทำงานทรงเอถูกถลกขึ้นมาอวดเรียวขาขาวผ่อง

"จำไว้นะมิริน ฉันเลวได้มากกว่าที่เธอคิดอีก"คามีลพูดพร้อมถอดกางเกงของเขาเผยเห็นแก่นกายที่มันขยายใหญ่จนน่ากลัว

"บ้า นายมันบ้าคามีล"มิรินพูดขึ้นทั้งน้ำตา กระเถิบหนีเขา แต่คนใจร้ายก็ดึงแพนตี้ตัวจิ๋วออกไปให้พ้นทาง

พรวด!!!

"กรี๊ดดดดด เจ็บไอเลว เอาออกฉันเจ็บฮือๆๆๆ"มิรินกรี๊ดลั่นเมื่อเขาอ้าขาเธอออกกว้างๆและดันแก่นกายมาพรวดเดียวโดยไม่มีการเล้าโลมใดๆทั้งสิ้น สภาพเธอไม่ต่างจากการถูกข่มขืนสักนิด เจ็บกลางกายแทบขาดใจ

"จำไว้ร่างกายนี้เป็นของฉัน ทุกอย่างต้องเป็นของฉันอย่าริอาจเอาไปให้ใคร"คามีลกัดฟันข่มความเจ็บ ความโมโหเข้าครอบงำจิตใต้สำนึกว่าเขากำลังข่มขืนผู้หญิงตัวเล็กๆ

"ฮืออๆๆ ออกไป"มิรินร้องไห้พร่ำเพ้อมือก็โดนมัดทำอะไรไม่ได้ นอกจากนอนร้องไห้

"ซี๊ดดดด"คามีลครางกระหึ่มและขยำเต้างามที่กระเพื่อมขึ้นลงอย่างหมั่นเขี้ยว

คามีลไม่ได้สนใจเสียงร้องไห้หรืออะไรทั้งสิ้นเขาตั้งหน้าตั้งตากระแทกจนจุดเชื่อมต่อปนด้วยเลือดเพราะเกิดการฉีกขาด

"ฮือๆๆพอสักที"มิรินร้องไห้อย่างน่าเวทนา

"โอ้ววว"คามีลคำรามขบกรามแน่นปล่อยน้ำรักเข้าสู่ร่องสวาทที่เต็มไปด้วยเลือด กลีบกุหลาบบวมช้ำเกิดจากความรุนแรง

"เลว นาย...ฮึก...มันไม่ใช่ลูกผู้ชาย"มิรินสะอื้นไร้เรี่ยวแรงต่อต้าน

คามีลมองคนอวดดีใต้ร่าง เจ็บขนาดนี้ยังปากดี นี่ถ้าเขาไปไม่ทันไอตำรวจนั้นคงได้ทับรอยเขาไปแล้วยิ่งคิดยิ่งหงุดหงิด

"โธ่เว้ย!!"คามีลสบถและถอนแก่นกายออกมาก่อนจะแก้มัดเธอและใช้ผ้าขนหนูพันกายออกไปสูบบุหรี่มวนต่อมวนจนเกือบหมดซอง

มิรินนอนร้องไห้ผ้าห่มคลุมกายไม่มีเรี่ยวแรงแม้จะลุกขึ้นเจ็บกลางกายและท้องน้อยเหมือนร่างจะแยกออกจากกัน

'หัวใจบอบช้ำของเธอนะ เก็บมันไว้ให้ฉันนะไว้ฉันจะมาเอา'

'ฉันละอยากเห็นคนที่มันทิ้งเธอจริงๆเลยหนูน้อย'

'อยากขอบคุณที่มันปล่อยหนูน้อยมาให้'

คำพูดของเขาในวันนั้นช่างต่างกับการกระทำแสนป่าเถื่อนนี้ เจ้าชายของเธอตายไปแล้วจริงๆ มิรินนอนร้องไห้จนเขามาล้มตัวลงนอนข้างๆ

"ออกไป ไปให้พ้น"มิรินว่าเมื่อที่นอนด้านข้างยุบไปตามแรงของเขา

"ไล่ฉันจะไปหามันเหรอมิริน ฝันไปเถอะ"คามีลกอดร่างบางไว้

"คุณจะทำอะไรฉันไม่ว่านะคามีล แต่ขอร้องอย่าทำให้ฉันเป็นเหมือนโสเภณีได้ไหม แค่นี้ฉันก็ละอายใจต่อลูกปลาจะแย่ทั้งที่เพื่อนฉันรักนายมากแต่นายมาทำแบบนี้กับฉัน ฉันจะกล้าสู้หน้าลูกปลาได้ยังไง ขอร้องละปล่อยฉันไป"มิรินพูดเสียงเบาน้ำตาไหลพราก

"ไม่มีทาง ใครจะรักใครฉันไม่สน แต่เธอต้องรักฉันและอยู่กับฉัน"คามีลพูดและดึงเธอเข้ามากอดอย่างรู้สึกผิด เขาไม่เคยไปหาเศษหาเลยที่ไหนตั้งแต่มีเธอ 

มิรินร้องไห้ในอ้อมกอดเขา เธอไม่มีแรงจะขัดขืนแล้ว ได้แต่ร้องไห้จนผล็อยหลับไปเพราะร่างกายและหัวใจเจ็บปวดไปหมด



แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น

}