_mysecretlove

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : 27

คำค้น : นิยายตัวร้าย

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 33.1k

ความคิดเห็น : 23

ปรับปรุงล่าสุด : 24 มิ.ย. 2560 15:31 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
27
แบบอักษร

ตัวร้าย 

27 


“ไง ห่างกันเกินสามเมตรไม่ขาดใจตายหรือมึง” 

ทายซิเสียงใคร คำพูดคำจาแบบนี้คงเป็นใครไปไม่ได้นอกจากไอ้คุณเท่าฟ้าผู้มีความกวนตีนสูงพุ่งทะลุชั้นบรรยากาศ ผมกลอกตาถอนหายใจทิ้งตัวนั่งลงข้างสกาย เมื่อเห็นว่าผมไม่โต้ตอบมันก็ยิ้มชอบใจเหมือนผู้ชนะ  

สกายแกว่งเท้าเล่นให้น้ำกระจายเท้าคางกับแขนที่วางพาดราวกั้นไม้ไผ่ที่พี่ชายผมทำใว้ให้ ตอนนี้เราสองคนนั่งอยู่ที่ลำธารเล็ก ๆ ไม่ไกลจากบ้านของผมเท่าไหร่ ระหว่างรอยายและสาว ๆ ทำอาหารเย็น พวกผู้ชายก็ฟรีสไตล์บีสท์นอนดูการ์ตูนกับเชน ผมเห็นสกายหายออกมานานแล้วจึงออกมาดูมันหน่อย กลัวจะคิดสั้นฆ่าตัวตายแต่ถ้ามันจะโดดน้ำคงไม่ตายหรอกเพราะลำธารบ้านผมลึกสุดก็ระดับสะโพก  

ก็ว่าไปเรื่อย...จริง ๆ ผมเป็นห่วงเขาน่ะ สกายดูไม่ค่อยร่าเริงเท่าไหร่หลังจากกลับมา ผมว่าคนที่ได้รับผลกระทบจากการเจอมีนพอ ๆ กับบีสท์ก็คงเป็นเขานี่แหละดีไม่ดีอาการอาจจะหนักกว่าบีสท์ด้วยซ้ำเพราะเขาอยู่กับไทน์จนนาทีสุดท้าย 

“รู้เรื่องไทน์แล้วใช่ไหม” 

น้ำเสียงเรียบเรื่อยของสกายเอ่ยถามโดยไม่หันมามองผม  

“อืม บีสท์เล่าให้ฟังหมดแล้วน่ะ มึงโอเคหรือยัง” 

หนุ่มรอยสักส่ายหน้าถอนหายใจก้มหน้ามองเท้าตัวเองที่จมอยู่ในน้ำ 

“กูอยู่กับไทน์ในตอนนั้น เห็นทุกอย่างทุกภาพเหตุการณ์ กูเกลียดผู้หญิงคนนั้น เกลียดจนอยากจะฆ่าให้ตายตามเพื่อนกูไปด้วยซ้ำ แต่ก็อย่างที่แพรวพูด กูไม่มีสิทธิ์ทำอย่างนั้น...” 

“...” 

“กูอยากให้เธอทรมานอย่างที่พวกเราเป็น ถึงพวกเราจะทำทุกอย่างที่ทำได้แล้ว พรากทุกอย่างไปจากเธอทั้งอนาคต ฐานะ เงินทอง ความรัก แต่กูก็ไม่เคยรู้สึกว่ามันสาสม” 

“มึงเป็นอนาคตหมอนะสกาย คีพลุคหน่อย” 

ผมพูดเล่นกับเขาไม่อยากให้บรรยากาศมันเครียดจนเกินไป สกายหัวเราะเบา ๆ แล้วเตะน้ำใส่ผม 

“ไอ้นี่!” 

ผมถลึงตาใส่มัน กางเกงกูเปียกเป็นดวงเหมือนคนฉี่รดกางเกงเลยเนี่ย 

“เพราะไทน์นี่แหละกูถึงเลือกเรียนหมอ แต่กูก็ไม่มั่นใจหรอกนะว่าถ้าคนไข้กูเป็นเพื่อนตัวเองกูจะมีสติหรือเปล่า” 

“เอ๊า ไอ้นี่!” 

ผมหลุดหัวเราะ อะไรของสกายมันเนี่ย 

“เสี้ยววินาทีความเป็นความตายน่ะพลาดครั้งเดียวไม่มีทางกลับมาแก้ไขเลยนะมึง” 

ผมเงียบ ก็จริงอย่างที่สกายว่าเพราะถ้าเป็นผมต้องช่วยชีวิตคนสำคัญของเราที่นอนจมกองเลือดอยู่ตรงหน้าผมก็คงทำอะไรไม่ถูกเหมือนกัน สกายพ่นลมหายใจออกช้า ๆ 

“เพราะฉะนั้นกูจะต้องเก่งกว่านี้ เพื่อที่จะดูแลพวกมันแต่ถ้าเลือกได้กูก็ไม่ได้อยากให้ใครเป็นอะไรหรอกนะ” 

ผมพยักหน้าเข้าใจ 

“ความคิดมึงขัดกับหน้าตามากเลยรู้ป่าว” 

สกายมองผมด้วยหางตา ผมอมยิ้มยักไหล่แล้วพูดต่อ 

“อย่ามามองกูแบบนั้น กูเห็นมึงครั้งแรกนึกว่ามึงเรียนเทคนิคเถอะสกาย คนบ้าอะไรสักเยอะขนาดนั้น” 

“ก็กูชอบ” 

“เออ แต่ลุคหมอเขาต้องดูสะอาดสะอ้านไม่ใช่หรือไง” 

“เขามีเขียนในคู่มือการเป็นหมอหรือไงว่าเป็นหมอห้ามชอบสัก” 

ผมนิ่งไป เออว่ะ ก็จริงของมัน 

“เออว่ะ” 

“ไอ้เอ๋อเอ๊ย” 

“มึงสิเอ๋อ” 

ผมด่ามันกลับพร้อมกับเตะน้ำไปทางมัน สกายหน้าเหวอแล้วชี้หน้าผม 

“จะเปิดศึกกับกูใช่ไหม ได้! มึงเจอกูซัน” 

พูดจบมันก็ลุกขึ้น ผมมองตามมันที่เดินมาด้านหลังผมด้วยความสงสัย แต่ก็สงสัยได้ไม่นาน เมื่อ... 

ตู้ม!!!! 

“แค่ก ๆ สกาย ไอ้สัด!!!” 

สกายแรงช้างอุ้มผมแล้วเหวี่ยงผมลงน้ำ ผมตะโกนด่ามันน้ำหูน้ำตาไหลเพราะสำลักน้ำ มันหัวเราะสะใจอยู่ริมตลิ่ง  

ปั่ก! 

ตู้ม!! 

“ไอ้เชี่ยบีสท์!!!!!!” 

สกายโผล่ขึ้นจากน้ำชี้หน้าด่าเพื่อนตัวเองที่เป็นคนถีบมันตกน้ำตามผมมา บีสท์ยักคิ้วเป็นต่อ 

“มึงทำแฟนกูก่อนนะ” 

“ไอ้เชี่ยกูเพื่อนมึงนะ” 

“ก็เพื่อนไง เห็นมึงขี้ร้อนเลยอยากให้เล่นน้ำเป็นเพื่อนซัน” 

“สีข้างถลอกแล้วไอ้สัด แม่ง! กูต้องการกำลังสนับสนุน!!!” 

สกายตะโกนเสียงดัง บีสท์ยืนเท้าเอวหัวเราะเพื่อนที่ตีน้ำโวยวายไม่พอมันยังวักน้ำใส่ผมเพราะมันทำอะไรเพื่อนมันไม่ได้ แล้วผมยอมที่ไหนก็ทำคืนสิ 

“ไหนใครเรียกกองกำลังสนับสนุนค้าบบบ พี่เชนมาแว๊วววว เพื่อนเปาเพื่อนยูเพื่อนมาร์คจัดการไอ้อสูรเร็ว!!” 

“รับทราบ!!!!!” 

“เฮ้ย!!!!!!” 

ตู้ม!!!! 

“ฮ่า ๆ ๆ ๆ” 

“ทำดีมากทหารกล้าทั้งหลาย” 

สกายหยุดสาดน้ำใส่ผมแล้วหันไปหัวเราะสะใจเพราะพวกเพื่อน ๆ ล็อคขาล็อคแขนบีสท์แล้วโยนเขาลงน้ำ ตามมาด้วยมาร์คถูกเปาถีบตกน้ำ ยูเองก็ถูกเชนผลักตกน้ำตามมาติด ๆ จนถึงมวยคู่เอก เปากำลังจะถีบเชนแต่คนขี้เล่นยกมือห้ามไว้ก่อน 

“หยุด!!! กูโดดลงไปเอง!” 

ว่าแล้วเขาก็ถอดเสื้อแล้วกระโดดลงน้ำตามพวกเรามา เปายกกล้องถ่ายรูปพวกเราที่อยู่ในน้ำและทำท่าทางประหลาดอยู่หลายรูปสักครู่ก็ถอดเสื้อกระโดดตีลังกาตามลงมา 

“สนุกว่ะ” 

มาร์คหัวเราะชอบใจดำผุดดำว่ายแกล้งคนโน้นคนนี้ไปมา เชนขี่คอเปาให้อีกคนช่วยสปริงตัวให้ตัวเองตีลังกากลับหลัง ผมขี่หลังบีสท์แช่น้ำเล่นเฉย ๆ สกายหันไปเปิดสงครามสาดน้ำกับยู 

“อารมณ์ดีขึ้นเยอะเลยนะ สกายน่ะ” 

“อืม เห็นมันยิ้มได้เหมือนเคยกูก็สบายใจแล้ว” 

บีสท์ยิ้มมองสกายที่หัวเราะเพราะยูสำลักน้ำที่ตัวเองสาดไป เมื่อยูแพ้มันก็เปลี่ยนเป้าหมายไปที่เชนและเปา แต่คุณเท่าฟ้าพลาดแล้วที่ไปท้าทายหัวหน้าและรองหัวหน้าแก๊งสี่กุมารเลยโดนเพื่อนทั้งสองรุม เจ้าตัวได้แต่ร้องโวยวายให้พวกที่เหลือไปช่วย มาร์ครีบไปช่วยเพื่อน...ผมหมายถึงมันไปช่วยเชนกับเปารุมสกายนะ ยูเองยังไปช่วยฝั่งสามคนเลยกลายเป็นสกายโดนรุมร้องโวยวายใหญ่แต่คนถูกรุมกลับมีสีหน้าและรอยยิ้มสดใส 

“ไอ้พวกบ้าเล่นน้ำไม่ชวนเลยนะ!” 

เสียงแหวดังขึ้นจากริมตลิ่ง พวกผมทั้งหมดหยุดการกระทำแล้วหันไปมองต้นเสียง แจมยืนเท้าเอวทำหน้าถมึงทึงส่งมาให้ข้าง ๆ เธอก็อยู่กันครบเลยแก๊งสาว ๆ 

“มันสุดวิสัย” 

สกายบอกแล้วเดินฝ่าน้ำไปเกาะริมฝั่งเงยหน้ามองแจม  

“สุดวิสัยยังไงฮะ!” 

แจมก้มหน้าถาม ผมไม่รู้ว่าสกายทำหน้าอย่างไรแต่ภาพที่เห็นต่อมาก็คือ 

“อย่างนี้ไง” 

“กรี๊ด!” 

สกายดันตัวขึ้นจากน้ำดึงแขนแจมตกน้ำลงมา พวกผู้ชายหัวเราะเสียงดังด้วยความสะใจไม่เว้นแต่พวกผู้หญิงที่อยู่ริมฝั่งเองก็หัวเราะแจมเช่นกัน หญิงสาวสวยหวานใจคุณชายยูโผล่ขึ้นมาจากน้ำแล้วกระโดดขี่หลังสกายกดหัวมันให้จมน้ำ สกายร้องโอดโอยไม่ใช่เพราะโดนกดน้ำแต่มันโดนแจมกระชากหัวต่างหาก ยูหัวเราะสมน้ำหน้าเพื่อนได้ไม่เท่าไหร่ก็เข้าไปจับแยกแฟนตัวเองออกมาท่ามกลางเสียงโห่แซวของเพื่อนในกลุ่มเพราะชายยูเขากอดเอวแฟนเขาจากด้านหลัง ให้อารมณ์พระเอกนางเอกซีรีย์เกาหลีมาก 

“โอ๊ยอิจฉา” 

“ฮิ้วววววววว” 

“ว่ะ ๆ ๆ ๆ แจมเขินโว้ย” 

มาร์คชี้หน้าเพื่อนสาวแล้วกวักมือเรียกให้เพื่อน ๆ ดู เป็นอย่างที่มาร์คว่าจริง ๆ แจมเขินหน้าแดงเลย ยูหัวเราะยิ้มเอ็นดูแฟนตัวเองแล้วขยี้หัวเธอเบา ๆ สาว ๆ ที่เหลือกระโดดน้ำตามลงมา คราวนี้สงครามที่แท้จริงก็เริ่มขึ้น ทุกคนสาดน้ำเล่นกันเสียงดัง แล้วเราก็แข่งขี่ม้าส่งเมืองในน้ำกันโดยระยะทางคืออีกฝั่งไปยังอีกฝั่ง ลำธารยาวประมาณห้าเมตรและน้ำไม่ลึก กระแสน้ำไหลเอื่อยไม่อันตราย  

แบ่งคู่กันเรียบร้อย ผมอาสาเป็นกรรมการให้พวกเขาเพราะว่าถ้าผมเล่นบีสท์ต้องคู่กับผมแล้วคิดดูสิน้ำหนักผู้ชายหนักกว่าผู้หญิงตั้งกี่โลแถมยังเดินฝ่าน้ำอีก ไม่เอาด้วยหรอก ผมกลัวแฟนผมแพ้เลยให้อสูรของผมคู่กับแพรว ยูกับแจม เชนกับเจน เปาแตงกวา สกายเมเปิ้ล และคู่สุดท้าย คู่สเมิร์ฟมาร์คนาฟที่เห็นแววแพ้มาแต่ไกลเพราะถ้าเทียบขนาดตัวและพละกำลังแล้ว มาร์คสู้ไอ้พวกที่เหลือไม่ได้สักนิด 

“พร้อมนะ ๆ” 

“เดี๋ยว ๆ ๆ” 

มาร์คยกมือ ผมหันไปเลิกคิ้วถามเขา 

“ถ้าชนะแล้วได้อะไรอ่ะ” 

“แหมไอ้มาร์คกล้าถามถึงคนชนะ มึงแบกนาฟให้ได้ครึ่งนึงก็ถือว่าบุญแล้วเว้ย” 

สกายจิกกัดเพื่อนตัวผอม มาร์คเบ้ปากเชิดหน้าใส่ 

“อย่ามาดูถวกกูไอ้ไพร่” 

“เดี๋ยวถีบ” 

“อย่าเพิ่งกัดกัน ที่มาร์คมันพูดก็ถูกชนะแล้วได้อะไรวะ” 

เมเปิ้ลเองก็ถามขึ้นมาเช่นกัน ทุกคนทำหน้าครุ่นคิดถึงของรางวัลจนกระทั่งเปาดีดนิ้วขึ้นมา ทุกคนหันไปมองหนุ่มแว่นที่ตอนนี้แว่นเขาเริ่มขึ้นฝ้าแล้ว 

“เอางี้ป่ะ คนชนะสามารถขอสิ่งของได้หนึ่งอย่างจากเพื่อน” 

“แค่สิ่งของหรือมึง” 

นาฟถาม เปาพยักหน้า 

“ใช่แค่สิ่งของแล้วต้องเป็นสิ่งของที่เป็นไปได้ด้วย แต่จะหายากหาง่ายก็แล้วแต่บุญแต่กรรม ใครโดนขอก็ซวยไป” 

ทุกคนต่างเหล่ตามองกันแล้วกระหยิ่มยิ้มย่องมีเลศนัยกันสุด ๆ ผมว่าพวกนี้ต้องขออะไรแปลก ๆ กันแน่นอน ผมเห็นพวกเขาแล้วกลัวใจ 

“โอเคตามนั้นนะ ซันเอาเลย ๆ” 

เชนร้องบอกผม ผมพยักหน้าบอกให้ทุกคนเตรียมเข้าที่ อยากจะขำหน้าตาแต่ละคน จริงจังกว่านี้มีอีกไหม กำลังจะอ้าปากเริ่ม ไอ้แมวมาร์คเจ้าเดิมก็ยกมือขึ้นอีกแล้ว 

“อะไรของมึงอีกฮะไอ้หมาก!” 

เมเปิ้ลว่าแล้วเอื้อมมือไปตบหัวเพื่อน มาร์คลูบหัวป้อย ๆ ยิ้มแฉ่ง 

“กูว่าโออาจับคู่แข่งกันเป็นรอบ ๆ ดีป่ะตื่นเต้นดี” 

“เออกูเอาด้วย” 

เชนยกมือออกเสียงตามมาร์ค สรุปพวกเขาก็เอาตามที่มาร์คเสนอจับคู่แข่งกันแล้วเปาก็ชี้หน้าถามมาร์คว่ามีอะไรจะเสนออีกไหมเพราะถ้ามันยกมืออีกเขาจะถีบมัน คนไฮเปอร์สะบัดผมจนน้ำกระจายคราวนี้เลยโดนนาฟตบหัวเต็ม ๆ เพราะเธอขี่หลังมันอยู่และน้ำกระเด็นเต็มหน้า 

การแข่งขันคู่แรกคือคู่ยูแจมและสกายเมเปิ้ล 

“ระวังงงงงงงงง....ไป!!” 

เมื่อสิ้นเสียงผมสองคู่ก็วิ่งในน้ำกันอย่างเอาเป็นเอาตาย เมเปิ้ลจิกหัวสกายแล้วโยกเหมือนตัวเองขี่ม้า สกายร้องเสียงหลงแต่ก็ไม่ยอมหยุดฝีเท้า แต่สุดท้ายเขาก็แพ้ให้กับคู่ของยูแจม  

“อ่อนว่ะอ่อนนน” 

มาร์คเยาะเย้ยแลบลิ้นปลิ้นตาใส่สกายที่พิงตลิ่งหอบโกยอากาศเข้าปอดพลางนวดหัวตัวเองที่โดนเมเปิ้ลประชากเอากระชากเอาไปด้วย  

“อย่าให้กูเห็นว่ามึงก็แพ้ไอ้หมาก” 

“เดี๋ยวกูจะชนะให้มึงดู” 

“ถรุ้ยยย กูจะคอยดูไอ้กุ้งแห้ง” 

คู่ที่สองบีสท์แพรวและเปาแตงกวา ผลคือคู่ของเปาชนะไปอย่างเฉียดฉิว บีสท์หอบเหนื่อยเดินมาหาผม ผมยิ้มยื่นมือไปจับให้เขามายืนใกล้ ๆ และเริ่มการแข่งขันของคู่ต่อไป เชนเจนและมาร์คนาฟ ไม่เชื่อก็ต้องเชื่อมาร์คมันโคตรเร็ว แบกนาฟชนะคู่เชนขาดลอย คนเคยถูกดูถูกหันมองเหยียดสกายแล้วยิ้มเยาะ สกายได้แต่บ่นอุบอิบหันหน้าหนี 

รอบตัดสินแข่งพร้อมกันสามคู่ ทุกคนจริงจังเหมือนจะไปแข่งทีมชาติ แล้วก็นะแต่ละคู่นอกจากคู่ยู ผมล่ะกลัวใจเหลือเกินว่าถ้าหนึ่งในสองคู่นั้นชนะแล้วจะขออะไรแผลง ๆ 

“เอานะ เข้าที่ ระวัง....ไป!!!” 

“สุดสาครฉันเลือกนาย!!!!!” 

นาฟตะโกนเสียงดัง พวกผมหัวเราะไม่เว้นแม้กระทั่งสองคู่ที่แข่งขันอยู่ ถือว่าเป็นการตัดกำลังคู่ต่อสู้ได้ทางหนึ่ง และผลการแข่งขันก็คือ คู่ของสุดสาครชนะไป ทุกคนต่างมองกันตาค้างไม่คิดว่ามาร์คที่ผอมที่สุดดูไร้เรี่ยวแรงที่สุดจะเป็นคู่ที่ชนะไป มาร์คส่ายคอแลบลิ้นปลิ้นตาใส่เพื่อนทุกคนด้วยความสะใจ 

“ชิส์! จะเอาไร ขอมา!” 

“กูขอบลูเลเบิ้ลหนึ่งลัง!!.....จากกกกกกกกกกก” 

มาร์คลากเสียงยาวมองเพื่อนแต่ละคนด้วยสายตาเจ้าเล่ห์และสุดท้ายหวยก็ไปตกที่.... 

“ยูกับแจม! เพราะหมั่นไส้! เห็นแล้วคู่ควร เค้าอิจฉา รวมตังกันแล้วซื้อมาให้ด้วย!” 

พวกที่เหลือเฮด้วยความโล่งใจ ขวดนึงไม่ใช่ถูก ๆ แต่นี่ไอ้มาร์คขอเป็นลัง น้ำตาได้ตกในแน่ชายยูเอ๋ย ยูเกาหัวปลงตกแต่ก็ยอมรับ แจมกลอกตาเซ็งแต่ก็พยักหน้าตอบรับมาร์คเช่นกันมาถึงนาฟ หญิงสาวตัวเล็กมองตรงไปที่สกายแล้วหัวเราะหึหึ สกายกลืนน้ำลายดังเอื้อกหน้าตาซีดเผือด เธอยื่นมือไปหาสกายก่อนจะเอ่ยขอสิ่งที่ทำให้สกายแทบร้องไห้ 

“กูขอจากสกาย...หึหึหึ สกายเอ๋ยเอามือถือมึงมาให้กูใช้หนึ่งวันตั้งแต่ขึ้นจากน้ำจนกลับถึงกรุงเทพ” 

ตายแน่ ๆ สกาย ความลับมึงไม่เหลือแน่ ๆ ฮ่า ๆ ๆ  

ความรักหน้าตาประมาณไหน 

ความรักจะใจดีแบบเธอไหม 

เก็บซ่อนความรักไม่ใกล้ไม่ไกล 

หน้าอกข้างซ้ายตรงใจของเธอ 

รักฉันเรียกว่าเธอ - กามิกาเซ่ 


tbc

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น