อัญญา.

ฝาก "บ่วงรัก"ด้วยนะคะ เรื่องราวค่อยเป็นค่อยไป ค่อยๆ รักกัน ค่อยๆ ได้กัน (แฮ่!) ไม่เอะอะจับปล้ำ แต่ก็ฟินได้น้าาา มาอ่านกันค่ะ :)

ตอนที่ 26... ความบังเอิญ

ชื่อตอน : ตอนที่ 26... ความบังเอิญ

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.9k

ความคิดเห็น : 9

ปรับปรุงล่าสุด : 23 มิ.ย. 2560 17:58 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 26... ความบังเอิญ
แบบอักษร

​“ค่ะ แต่ว่าพอถึงบ้านแล้วบอกอ้อมก่อนนะคะ อ้อมจะได้สบายใจ”

“ครับ” อลันจับมือของเธอมาหอมเบาๆ และรอให้เธอเดินเข้าไปในคอนโด ก่อนจะขับรถออกไป

.

.

.

“แม่! ผมกลับมาแล้ว!” อลันกลับมาถึงบ้านก็ตะโกนบอกแม่เสียงดัง ก่อนจะวิ่งเข้าไปกอดเธอที่นั่งดูละครอยู่ในห้องนั่งเล่น

“มาถึงก็อ้อนแม่ แฟนแกไม่ให้อ้อนหรือไง” สุดาพูดจาเหน็บแนบ แต่สองมือก็ลูบผมลูกชายที่ตอนนี้นอนหนุนตักเธออยู่

“ใครรายงานแม่อีกล่ะครับ”

“เค้าก็พูดกันทั้งตึกว่าลูกชายแม่น่ะเข้าออกร้านเว็ดดิ้งสตูดิโอทุกวัน เหมือนกับเป็นเจ้าของร้านซะเอง”

“แม่... ผมกับเค้าเป็นแฟนกันแล้วนะ”

“แล้วเมื่อไหร่จะพามาให้แม่รู้จักล่ะ แม่รอมาตั้งหลายเดือนแล้วนะ”

“วันอาทิตย์หน้าดีไหมแม่ แม่ว่างหรือเปล่า”

“ว่างจ้ะ ถ้าอย่างนั้นแม่จะตามพ่อกลับจากเชียงใหม่ พ่อจะได้รู้จักว่าที่ลูกสะใภ้พร้อมๆ กัน ดีไหมลูก”

“ทำไมแม่ใจดีจัง เมื่อก่อนไม่เห็นเป็นแบบนี้” อลันนึกแปลกใจ ปกติแม่จะหวงเขาและไม่ค่อยเปิดใจยอมรับผู้หญิงที่เขาพามารู้จักง่ายๆ แบบนี้

“เรื่องที่ผ่านมามันทำให้แม่กลัว แม่อยากให้ปื๊ดเจอคนดีๆ แม่รู้จักเค้าเร็วเท่าไหร่ แม่จะได้รู้จักนิสัยใจคอเค้าไงล่ะ”

“ขอบคุณนะแม่ คนนี้ผมมั่นใจ ว่าแม่จะต้องชอบแน่ๆ”

.

.

.

และวันอาทิตย์ก็ถึง ตอนนี้อลันกำลังจับมือให้กำลังใจอภิสราที่นั่งตัวสั่นอยู่บนรถ เธอยังไม่กล้าลงมาเจอครอบครัวของเขา เพราะตื่นเต้นไปหมดซะทุกอย่าง บ้านของเขาหลังใหญ่โต มีสวนสวย มีแม่บ้าน มีคนมาคอยต้อนรับ ต่างกับชีวิตของเธอที่อยู่คนเดียวที่เคยชินกับการอยู่คนเดียว

“ถ้าผ่านวันนี้ไปได้ อ้อมก็จะไม่ต้องกลัวอะไรแล้วนะครับ เชื่อพี่” อลันให้บอกคนรัก

“ถ้าผ่านวันนี้ไปได้ เราก็จะคบกันอย่างถูกต้องสักที มีผู้ใหญ่รับรู้” อภิสราให้กำลังใจตัวเองบ้าง

“พร้อมนะ”

“พร้อมก็ได้ค่ะ” เธอสูดลมหายใจเข้าลึกๆ และลงจากรถ

.

.

.

“พ่อ... แม่...” อลันเรียกทั้งสองท่านที่กำลังยืนดูดอกไม้อยู่ในสวน

“นี่อ้อมครับ แฟนผม” เมื่อทั้งคู่หันมา อลันก็แนะนำตัวคนรัก

“สวัสดีค่ะ” เธอยกมือไหว้พ่อและแม่ของอลันอย่างสวยงาม สุดาเห็นว่าเธอแอบมือสั่นก็รู้ว่าเธอคงจะตื่นเต้นมาก ตอนสมัยสาวๆ เธอก็เป็นแบบนี้แหละ แต่ครั้นจะปลอบใจเธอก็ดูจะใจดีเกินไปหน่อย ส่วนพ่อของอลัน ซึ่งเป็นชาวต่างชาติก็ส่งยิ้มให้อภิสรา ก่อนจะทักทายเธอเป็นภาษาอังกฤษ เธออึ้งเล็กน้อย เพราะเข้าใจว่าเขาอยู่ที่เมืองไทยมานาน และจะพูดภาษาไทยกับเธอ อลันก็ลืมไปสนิทเลย พ่อเขาทำแบบนี้เสมอกับผู้หญิงที่เขาพาเข้าบ้าน เขายืนลุ้นว่าเธอจะตอบกลับได้หรือไม่ สุดาก็เช่นกัน แต่อภิสราก็ไม่ทำให้เขาผิดหวัง เธอตอบกลับประโยคทักทายกับพ่อของเขาอย่างคล่องแคล่ว แม้สำเนียงจะไม่เหมือนเจ้าของภาษาเป๊ะๆ แต่ก็ฟังสบายหู และเมื่อพ่อเขาถามเกี่ยวกับหน้าที่การงานของเธอ เธอก็ตอบกลับได้อย่างฉะฉาน แถมยังอธิบายให้เขาฟังได้อย่างดี

“ถ้าอยากปรึกษาเรื่องธุรกิจ หรืออยากขยายสาขาก็บอกนะ พ่อช่วยได้” เขาปิดท้ายการสนทนาด้วยภาษาไทย เพราะถูกอกถูกใจกับคนรักของลูกชายไม่น้อย เธอขยันทำงาน และไม่มีทีท่าว่าจะแบมือขอเงินลูกชายเขาเหมือนคนอื่นๆ ด้านสุดาเมื่อเห็นเหตุการณ์ดังกล่าวก็พอใจเช่นกัน อภิสราดูมีความมั่นใจในตัวเอง แต่ก็มีความนอบน้อม รู้จักกาละเทศะ ขยันทำงาน รู้จักเก็บออม และรักที่จะทำให้ตัวเองมีคุณค่า แบบนี้สิ ลูกสะใภ้ที่เขามองหา และทุกอย่างก็ผ่านไปด้วยดี ตอนนี้อภิสราเหลือเพียงแค่อาหารเย็นกับครอบครัวของอลันเท่านั้น

“ใครมาล่ะนั่น” สุดาได้ยินเสียงรถยนต์ขณะกำลังเตรียมอาหารก็สงสัย และไม่นาน แขกก็ปรากฏตัว

“ซัน!”

“สวัสดีครับคุณป้า แม่เพิ่งกลับจากเมืองจีน เลยให้ผมเอาโสมมาให้ครับ”

“ขอบใจมากลูก” เธอวางมือจากวัตถุดิบต่างๆ และไปกอดต้อนรับหลานชาย ซึ่งอาทิตย์เพิ่งจะเห็นตอนนี้เองว่ามีอภิสราอยู่ในห้องครัวด้วย ทั้งคู่สบตากันเล็กน้อย เพราะทำตัวไม่ถูก

“ซันมาก็ดีแล้วลูก นี่อ้อม แฟนตาปื๊ดเค้า เพิ่งพามาแนะนำให้ป้ารู้จักวันนี้เอง”

“ครับ” อาทิตย์ส่งยิ้มให้เธอ หลายเดือนที่ผ่านมาเขาต้องเห็นอลันเข้าออกคอนโดของอภิสราเป็นประจำ นั่นก็ช้ำใจมากพอแล้ว แต่นี่เขาต้องมารับรู้ว่าอลันพาเธอมาแนะนำกับครอบครัวก็ปวดร้าวเข้าไปอีก การได้ช่วยเธอที่เป็นลมล้มพับอยู่ที่ป้ายรถเมล์นั้นทำให้เขาลืมเธอไม่ลงเลยจริงๆ จะว่าไปเขาก็หาเหตุผลมากมายมาสนับสนุนว่าทำไมเขาถึงชอบเธอไม่ได้ แต่ความรู้สุขของเขาที่เขามั่นใจ คือเขาชอบเธอ และเขาควรจะเลิกชอบเธอไปตั้งนานแล้ว แต่มันทำไม่ได้เลยน่ะสิ

“แม่!” เสียงอลันดังมาก่อนตัว และนั่นทำให้สุดาที่รู้สึกถึงสายตาแปลกๆ ที่อาทิตย์มองอภิสรา ละสายตาจากทั้งคู่

“อ้าว...” ลูกชายเจ้าของบ้านหน้าตาไม่สบอารมณ์เลยที่เห็นอาทิตย์

“หวัดดีพี่ซัน” อลันเห็นแม่สั่งเขาให้มีมารยาทด้วยสายตา ก็ยกมือไหว้อาทิตย์ ก่อนจะเดินไปยืนข้างๆ คนรัก

“พี่ซัน... นี่แฟนผม ชื่ออ้อม น่ารักไหม” เขาโอบไหล่อภิสราอย่างแสดงความเป็นเจ้าของ ส่วนเธอก็ปัดมือเขาออก เพราะเขาทำตัวลุ่มล่ามไม่ถูกเวลา

“แม่ปื๊ดบอกพี่แล้วล่ะ”

“อ่อ... แล้วพี่มีแฟนยังครับ”

“ยัง”

“ไปถามพี่เค้าเหมือนเป็นตำรวจสืบสวน แทนที่จะชวนพี่เค้ากินข้าวเย็นด้วยกัน”

“กินข้าวเย็นด้วยกันไหมพี่ซัน” อลันพูดต่อทันทีแม่พูดจบ

“พี่ต้องเข้าเวรดึกที่โรงพยาบาลน่ะ ขอบใจมากที่ชวน”

“โอ้โห... เสียดายจัง”

“ป้าครับ ผมกลับก่อนนะครับ”

“วันหลังมาใหม่นะลูก ปื๊ด... เดินไปส่งพี่” สุดาสั่งลูกชายด้วยเสียงราบเรียบทว่าทรงอำนาจ จนอลันเลี่ยงไม่ได้

“สวัสดีค่ะ” อภิสรายกมือไหว้อาทิตย์ เพราะแม่ของอลันคงไม่ชอบใจหากเธอไร้มารยาท

“ครับ” อาทิตย์รับไหว้เธอ แล้วก็อดอมยิ้มไม่ได้ที่เห็นเธอทำตัวเก้ๆ กังๆ เธอคงอึดอัดที่ต้องทำตัวเรียบร้อยกว่าปกติ

.

.

.

“นี่พี่ยังไม่เลิกชอบแฟนผมอีกเหรอ” เมื่ออยู่กันตามลำพัง อลันก็ถามอาทิตย์อย่างไม่ค่อยพอใจเท่าไหร่ ด้วยความเป็นผู้ชายเหมือนกัน เขาย่อมดูออก และรอยยิ้มที่เขาปกปิดไม่ได้เมื่อครู่ ก็เป็นหลักฐานสำคัญที่ช่วยยืนยันความคิดของเขา

“ใช่” คุณหมอสารภาพไปตามตรง

“พี่ควรจะเลิกชอบได้แล้วนะ”

“ฉันจะบอกทฤษฎีง่ายๆ ให้แกฟังนะ... ตอนแรกแกชอบเธอ เหมือนที่ฉันชอบ แล้วแกก็ชอบเธอมากขึ้นเรื่อยๆ เพราะแกได้รู้จักและสนิทสนมกับเธอ ส่วนฉันชอบเธอแต่ไม่มีโอกาสแบบแก ฉันก็ได้แค่ชอบและคิดถึงเธอเท่านั้น”

“หะ?” อลันงงเป็นไก่ตาแตก บนหัวเขามีเครื่องหมายคำถามเต็มไปหมด

“งงก็เรื่องของแก ฉันไปละ” อาทิตย์ยิ้มกว้างที่เห็นหน้าเด๋อด๋าของเขา

.

.

.

“เฮ้อ... ผ่านไปได้ด้วยดี” อภิสราถอนหายใจเฮือกใหญ่อย่างสบายใจ หลังจากผ่านการพบครอบครัวของอลันไปได้ เธอเอนตัวไปซบไหล่เขาที่กำลังขับรถอยู่อย่างออดอ้อน

“แม่พี่ชอบคนเก่ง แฟนพี่ทั้งเก่ง ทั้งสวย มีเหรอแม่พี่จะไม่ปลื้ม” อลันหันมาหอมผมนุ่มๆ ของเธอเบาๆ

“แฟนใครน่ารักจัง” เธอชอบภาษากายของอลันจริงๆ นะ มันทำให้เธอรู้สึกว่าเขารักและเอ็นดูเธอขนาดไหน

“น่ารักแล้วรักไหม” เขาเบี่ยงรถจอดที่ข้างทาง และหันมาถามเธอ

“จอดรถทำไมคะ” อภิสราตกใจ รถก็ไม่ได้เสียนะ

“พี่ถามว่า... พี่น่ารักแล้วรักพี่ไหมครับ” อลันยกสองมือของเธอมาเกาะกุมเอาไว้

“รักสิคะ”

“พี่ก็รักอ้อมนะ” เขาตอบกลับ และเลื่อนหน้าเข้าไปจูบคนรักอย่างห้ามใจไม่อยู่ อยู่ใกล้เธอทีไร ร่างกายเขามันหวั่นไหว อ่อนปวกเปียกไปหมด จะมีแค่ส่วนเดียวเท่านั้นแหละที่แข็งขันขึ้นเรื่อยๆ

“บนรถเลยเหรอคะ” เมื่อเขาถอนจูบจากเธอ และเอื้อมมือไปปรับเบาะที่นั่งของเธอให้เอนลง ก่อนจะปลดเข็มขัดนิรภัยของเธออกด้วย

“ดีไหมล่ะ แถวนี้ก็เงียบดีเหมือนกัน” เขามองไปรอบๆ ริมถนนที่รถน้อยจนเกือบไม่มี แสงไฟสลัวๆ จากไฟข้างทาง

“จะบ้าเหรอ! ไม่ดีค่ะ” ถึงในใจจะตื่นเต้นและอยากลอง แต่เธอก็ไม่บ้าบอทำอะไรแบบนี้ตามเขาหรอกนะ

“เซ็งเลย... คิดว่าจะหลวมตัวสักหน่อย”

“ไม่ค่ะ ไม่มีวัน” เธอพูดจบก็ปรับเบาะให้เป็นปกติ และคาดเข็มขัดนิรภัยอีกครั้ง

“จูบอีกได้ไหมอ่ะ” อลันถามพร้อมกับวางมือไว้ที่แก้มของเธอ

“จูบสิ” อภิสราหลับตาพริ้มและเพียงเสี้ยววินาที เขาก็มอบจูบอันดูดดื่มให้เธออีกครั้ง

ตู้ม!

“อะไรวะ!” อลันถอนจูบจากเธออย่างหงุดหงิด และหันไปมองที่ท้ายรถ คนมันจะซวย อยู่เฉยๆ ก็ซวยสินะ

“เช็ดปาก แล้วค่อยตามลงมา” เขาบอกเธออย่างเตือนสติ ก่อนที่เธอจะตามเขาลงจากรถ ตอนนี้มีรถคันหนึ่ง ขับมาชนท้ายรถของเขา ที่จอดอยู่ข้างทาง

“ขอโทษครับคุณ”

“แม็กซ์!” เธอทักเขาเสียงดัง บังเอิญจริงๆ ที่คนที่ขับรถชนเป็นเพื่อนของเธอ

“อ้อม!” อภิพงศ์ก็มีสีหน้าตกใจไม่แพ้กัน

“รู้จักกันด้วยเหรอ” อลันถามทั้งสองอย่างจับผิด

“พี่ปื๊ด เพื่อนคนนี้ไงที่อ้อมเล่าให้ฟังเมื่อวันก่อน ว่าเจอเพื่อนเก่าสมัยเรียนประถม” เธอทบทวนความจำให้อลัน ซึ่งจริงๆ เขาลืมไปแล้ว

“ขอโทษนะครับ ผมไม่ได้ตั้งใจจะชน พอดีว่าเบี่ยงซ้ายหลบรถที่แซงสวนขึ้นมา แล้วไม่ทันเห็นรถของคุณที่จอดอยู่น่ะครับ” อภิพงศ์รับอธิบายให้อลันเข้าใจ

“ไม่เป็นไรครับ ผมก็ผิดเหมือนกัน ที่จอดรถข้างทางแบบนี้” เขาไม่ถือโทษโกรธเพื่อนของอภิสรา เพราะส่วนหนึ่งเขาก็ผิด และรถของเขาก็ไม่ได้เป็นอะไรมากเท่าไหร่ มีเพียงรอยถลอกและบุบนิดหน่อยเท่านั้น

“โทรตามประกันดีไหมคะ” อภิสราตั้งสติได้ก่อนก็ออกความเห็น รถของเพื่อนเธอเสียหายมากกว่ารถของอลันนิดหน่อย หน่อยที่ว่าน่ะไฟหน้าแตกและฝากระโปรงเปิดออกเลย

.

.

เวลาผ่านไปเกือบสองชั่วโมง ทั้งสามก็จัดการเรื่องอุบัติเหตุจนเสร็จเรียบร้อย

“เดี๋ยวผมไปส่งนะครับ รถคุณถูกยกไปซะแล้ว” อลันอาสาไปส่งอภิพงศ์

“ขอบคุณครับ แฟนอ้อมนี่ใจดีจังเลยนะ เราเป็นคนขับรถชนด้วยซ้ำ”

“แน่นอน... แล้วแม็กซ์ล่ะ มีแฟนยัง แฟนสวยเท่าเราหรือเปล่า” อภิสราถามอย่างอารมณ์ดี ขณะที่รถกำลังของอลันกำลังเริ่มเคลื่อนที่

“ฮ่าๆ ถามใหม่ดีกว่านะ”

“หืม? ยังไงเหรอ”

“อ้อมต้องถามว่า แฟนเราหล่อหรือเปล่า”

“กรี๊ดดดดด! จริงอ่ะ เลิศๆ” เธอตบมือดีใจยกใหญ่ ได้เพื่อนสาวเพิ่มมาอีกคนแล้ว

“ขอขัดจังหวะสักครู่นะสาวๆ น้องแม็กซี่ จะให้ไปส่งที่ไหนครับ” อลันรู้สึกผ่อนคลายมากขึ้น เพราะเขาสบายใจแล้ว ที่ไอ้เพื่อนหน้าหล่อของเธอคนนี้ จะไม่มาแย่งคนรักจากเขา

.

.

.

ความบังเอิญที่เกิดขึ้นกับอภิสราและอภิพงศ์ที่ผ่านมา ทำให้ตอนนี้ทั้งคู่กลับมาสนิทสนมกันเหมือนตอนเด็กๆ และอลันก็ไม่ถือสาที่ทั้งคู่จะไปไหนมาไหนด้วยกัน เช่น ไปทานอาหาร หรือช็อปปิ้งด้วยกัน ตามประสาสาวๆ เพราะเขาเห็นว่าอภิสรามักจะมีเรื่องสนุกๆ มาบอกเล่าให้เขาฟังหลังจากไปพบกับอภิพงศ์

“เอ้อ! พี่ปื๊ดคะ เดี๋ยววันพรุ่งนี้ เราทำสุกี้ทานกันดีไหมคะ”

“ไม่ใช่หนูมีนัดกับแม็กซี่เหรอ”

“ยกเลิกนัดแม็กไปแล้วค่ะ เย็นวันศุกร์ทั้งที อยู่กับแฟนดีกว่า กินเสร็จ ช่วยกันล้างจาน เสร็จแล้วก็นั่งดูหนังให้อาหารย่อย หนังจบก็อาบน้ำ อาบน้ำเสร็จก็...”

“ก็แบบนี้หรือเปล่า” อลันดึงเธอเข้ามากอด

“แบบนี้ตั้งหากค่ะ” เธอเขย่งเท้าจูบให้สูง และจูบเขาอย่างเชิญชวน อลันแม้จะตั้งตัวไม่ทัน แต่ก็ตอบรับจูบของเธอได้อย่างทันท่วงที อภิสราจูบเขาช้าๆ มือก็ลูบไล้หน้าอกของเขาที่อยู่ภายใต้เสื้อยืดสีขาว ที่เขาใส่นอนเป็นประจำ

“วันนี้เป็นอะไรครับ” เขามองเธอด้วยสายตาเปี่ยมสุข เธอรู้จักเอาใจเขา และดื้อรั้นบ้างตามโอกาส ซึ่งมันไม่มากหรือน้อยเกินไป

“อยากอ้อนค่ะ แล้วหนูก็เห็นว่าช่วงนี้พี่ปื๊ดประชุมงานเครียดๆ เกือบทุกวันเลย พี่ปื๊ดต้องผ่อนคลายบ้างนะคะ”

“นั่นสิ... พี่เมื่อยจัง... โดยเฉพาะ...”

“ตรงนี้” เธอพูดต่อประโยคของเขาด้วยการวางมือลงบนเป้ากางเกงที่ขยายใหญ่ขึ้นมาจนมันตุงอยู่หว่างขาของเขา

“ให้หนูนวดให้นะคะ” เธอบอกก่อนที่จะแทรกมือเข้าไปในกางเกงบ็อกเซอร์ของเขาและลูบไล้มันอย่างเบามือ แต่ทว่าอานุภาพของมันนั้นรุนแรงเหลือเกิน อลันร้องครางเสียว บอกแล้วว่าอยู่ใกล้ๆ เธอทีไร เขาอ่อนไหวไปหมด เหลือแค่สิ่งเดียวเท่านั้นแหละที่มันตรงกันข้าม อภิสราได้ยินเสียงครางของเขาก็ภูมิใจที่ตัวเองทำให้เขามีความสุขได้ เธอจูบเร่าร้อนยิ่งขึ้น มือก็ออกแรงขึ้นลงเร็วขึ้นเรื่อยๆ

“พี่ไม่ยอมมีความสุขคนเดียวหรอกนะ” เขายิ้มเจ้าเล่ห์ และช้อนร่างบางของเธอมาไว้ในอ้อมแขน ก่อนจะวางเธอลงบนเตียงอย่างถะนุถนอม อลันปลดเปลื้องชุดนอนน่ารักๆ ของเธอออกอย่างว่องไว ส่วนเธอเองก็ทำเช่นเดียวกันกับเสื้อผ้าของเขา หนุ่มสาวที่อยู่ในอารมณ์แห่งราคะ ร่วมมือกันอย่างดีทั้งกายและใจ สองมือใหญ่ของอลันเค้นคลึงสองเต้าอย่างเมามัน สลับกับใช้ปลายลิ้นเลียยอดปทุมที่ตั้งเด่ของเธอ

“อาห์... หนูเสียว” อภิสราบอกเสียงกระเส่า เธอตั้งใจจะทำให้เขาหวิวหวาม แต่เขากลับเป็นฝ่ายทำให้เธอรู้สึกแบบนั้นซะเอง

“เสียวก็ครางสิครับเด็กดื้อ...” อลันไม่พูดเปล่า เขาแทรกนิ้วเข้าไปตามรอยยกที่หว่างขาของเธอช้าๆ ไล่ยาวลงมาเรื่อยๆ จนปลายนิ้วพบกับน้ำหวานที่ปากทางรัก เขาเลื่อนตัวต่ำลงมา จับสองขาเรียวของเธอแยกออก ก้มหน้าลงไปสูดกลิ่นหอมจากกายสาว ปลายลิ้นทักทายติ่งเสียว ก่อนจะแหย่มันเข้าไปในร่องที่ยังสวยสดงดงาม

“พี่ปื๊ด...” มือหนึ่งของเธอกดศีรษะเขาเอาไว้ เธอไม่อยากให้ปลายลิ้นเขาหนีไปไหน อีกมือก็ขยำผ้าปูที่นอนไว้แน่น แต่อลันนั้นก็กลั่นแกล้งเธอด้วยการดึงลิ้นออก

“ขอพี่สิ” อลันอยากทำให้เธออยากจนทนไม่ได้ เขาเปลี่ยนไปใช้นิ้วแทนลิ้น

“อาห์...”

“หืม?... อาห์แปลว่าอะไรครับ”

“พี่ปื๊ด... หนูอยาก... ไม่ไหวแล้ว...” อภิสรานอนบิดตัวไปมาอย่างร้อนเร่า เขาจะแกล้งเธอไปถึงไหน

“พี่ก็ไม่ไหวแล้วเหมือนกัน” เขาทนเห็นใบหน้าที่มีแต่ความต้องการของเธอไม่ได้ เขาลูบลำกายขึ้นลง และจับมันจ่อไปที่รอยแยกนั้น เสียงครางของทั้งสองดังขึ้นพร้อมกันด้วยความเสียวซ่าน และอลันก็ดันเข้าไปในโพรงสวาทของอภิสราครึ่งลำ ก่อนจะออกแรงที่สะโพก เพื่อสร้างจังหวะแห่งความสุข สองมือของทั้งคู่ประสานกันเอาไว้เป็นหนึ่งเดียว เช่นเดียวกับที่แก่นกายและช่องทางรักของเธอ เสียงเตียงดังเอี๊ยดอ๊าดจากการออกแรงเพื่อร่วมรัก

“อาห์... อ้อม...” อลันเสียวสุดจะจน

“พี่ปื๊ด...”

“อ้อม...” เสียงเรียกชื่อของคนรักดังเบาหวิว เพราะถูกเสียงสวาทดังกลบจนแทบไม่ได้ยิน ทั้งคู่พากันมาถึงสวรรค์ในที่สุด...

.

.

เย็นวันต่อมา อภิสรารออลันเลิกประชุมด้วยการไปซุปเปอร์มาร็เก็ต เธอเดินเลือกซื้อวัตถุดิบในการทำสุกี้ทานกับเขาเย็นนี้

“เสร็จแล้วเหรอคะพี่ปื๊ด” เธอรับโทรศัพท์จากคนรัก

“เปล่าครับ วันนี้พี่คงเลิกดึก อาจจะไม่ได้ทานสุกี้ด้วยกันแล้วนะครับ พี่ขอโทษ งานด่วนจริงๆ”

“ไม่เป็นไรค่ะ เอาของไปวางที่ชั้นคืนก็ได้ค่ะ”

“โอเคครับ ขอบคุณที่เข้าใจพี่นะ”

“ค่ะ งั้นอ้อมไปเดินห้างนะคะ เจอกันที่คอนโดนะ”

.

.

“เฮ้ย!” อภิสราสะดุ้งตกใจ อยู่ๆ ใกล้มาจี้เอวเธอเนี่ย

“แม็กซ์เอง!”

“อ้าว! เจอกันอีกละ บังเอิญไปป่ะ”

“ไหนบอกมีนัดกับแฟน”

“เค้าติดงานน่ะ ฉันก็เลยมาเดินห้างสวยๆ ว่าจะโทรไปชวนแก แต่กลัวว่าแกจะมีนัดใหม่แล้ว”

“ไม่มีอ่ะ เย็นวันศุกร์แบบนี้ เรามาเดินบริหารสเน่ห์ดีกว่า”

“ใช่ สเน่ห์แม็กซ์แรงมาก แม้กระทั่งกับผู้หญิง แต่ก็นั่นแหละ ถ้าไม่รู้ว่าเป็น ฉันก็คิดว่าแกเป็นผู้ชายคนนึงเลยล่ะ”

“เดี๋ยวนี้ก็ต้องเนียนๆ เป็นผู้ชายไปนั่นแหละ”

“โอเค เอาที่แกสบายใจ”

“สรุปเราก็ต้องไปกินข้าวเย็นด้วยกันใช่ไหม”

“แน่สิคะ”

“งั้นไปร้านดีกว่า ร้านเพื่อนแม็กซ์ บรรยากาศดี เพลงชิวๆ แกจะได้แอบมองหนุ่มๆ ให้กระชุ่มกระชวย”

“รู้ใจอ่ะ แต่ฉันก็ได้แค่มองนะ”

“ลองทำมากกว่ามองสิ จะฟ้องพี่ปื๊ด”

“ฮ่าๆ ไปกันเถอะ หิวละ” พูดคุยกันจบ ทั้งคู่ก็เดินไปด้วยกันพร้อมเสียงหัวเราะ โดยเฉพาะอภิพงศ์ ที่ดูจะมีความสุขกว่าเพื่อน อย่างไม่ทราบสาเหตุ

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น