Mamymind

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

พายุ 13 (ดิน น้ำ ลม ไฟ The Series) 100%

ชื่อตอน : พายุ 13 (ดิน น้ำ ลม ไฟ The Series) 100%

คำค้น : ดินน้ำลมไฟ

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 56.4k

ความคิดเห็น : 139

ปรับปรุงล่าสุด : 24 มิ.ย. 2560 17:55 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
พายุ 13 (ดิน น้ำ ลม ไฟ The Series) 100%
แบบอักษร




พายุ 13 (ดิน น้ำ ลม ไฟ The Series)



   “ใบข้าว ไปอยู่กับพี่มั้ย พี่ว่าลมนิสัยไม่ดี อยู่ด้วยแล้วลำบากใบข้าวแน่ๆเลย” เข้ามาร้านอาหารแล้วน้ำก็ยังไม่เลิกบ่นน้องชายและคะยั้นคะยอให้ใบข้าวไปอยู่กับตนเอง ลมนี่อยากจะจับคนดีมาตีตูดแรงๆสักที ทำไมท้องแล้วพูดมากจังเลย ขี้เหวี่ยงอีกด้วย แล้วนี่อะไร จะแยกผัวแยกเมีย มันผิดไม่รู้รึไง แต่ลมคงจะลืมไปตัวเองก็เคยทำเหมือนกัน


“ไม่เป็นไรครับ ใบข้าวกลัวป้าเหงา”


“แต่ถ้าลมทำไมดี ใบข้าวก็ตีแรงๆเลยนะ ตีแรงๆแบบนี้เอาให้เจ็บเลย” น้ำฟาดมือเข้าที่ไหล่น้องชายเต็มแรงไม่มียั้งให้ใบข้าวดูเป็นตัวอย่าง ลมก็หน้าบูดยิ่งกว่าเดิม เดินนำไปที่โต๊ะอย่างรวดเร็ว ก่อนร่างกายจะช้ำคามือพี่ชาย


“พี่น้ำไปเช็ครึยังครับว่าลูกชายหรือลูกสาว น้ำว่าท้องพี่น้ำใหญ่มากเลย” พอนั่งลงและสั่งอาหารไป ใบข้าวก็หันไปคุยกับน้ำ โดยไม่คุยกับคนหน้าบูดแบบคุณลมที่ไม่รู้ว่าโกรธอะไรรึเปล่า แต่ใบข้าวไม่ง้อหรอก คุณลมเล่นกัดใบข้าวจนเจ็บนี่นา


“อี้เฟิงพาพี่ไปตรวจมา พี่ได้ลูกแฝดน่ะเลยท้องใหญ่ แต่เจ้าตัวเล็กในท้องไม่ยอมให้ดูเพศเลย” น้ำลูบท้องเบาๆ แล้วยิ้มเล็กๆ ออกมา


“ดีจังเลยครับ”


“ทำไมอยากท้องไง เอามั้ยเดี๋ยวฉันทำให้” ลมพูดขัดบรรยากาศของน้ำและใบข้าว แต่คำพูดของลมช่างเรียกความหงุดหงิดให้แก่คนท้องได้เป็นอย่างดี


“ลม!! ใบข้าวยังเด็ก หยุดความคิดเลยนะ”


“ทีคนดียังท้องก่อนแต่งเลย นี่เมียลมจะท้องก่อนเรียนจบจะเป็นไรไป” ความหน้ามึน ไม่แคร์ใครนี่ลมมีเยอะพออยู่แล้ว คนดีจะใช้ใบหน้าหวานๆมาทำตาถลึงตาใส่ลมก็ไม่มีประโยชน์หรอก ตอนนี้ใช้ตาหวานๆหลอกลมไม่ได้แล้ว เหอะ!!


“คุณลม… พูดอะไรครับ ใบข้าวไม่ท้องนะครับ”


“แล้วฉันพูดตอนไหนว่าตอนนี้ท้อง แต่ในอนาคตไม่แน่”


“ลองดูสิ พี่จะพาใบข้าวไปอยู่ด้วย” น้ำไม่ได้ขู่นะ น้ำไม่ได้ขู่!!


“กลัวจังครับคนดี อาหารมาแล้วทานเยอะๆนะครับ หลานจะได้แข็งแรง เนี๊ย! ถ้ากลับมาอยู่กับลมนะ หลานจะชอบใจมากกว่านี้อีก ไอ้อี้เฟิงมันงานยุ่งปล่อยคนดีเหงาแบบนี้ ใช้ไม่ได้ หย่ากับมันแล้วกลับบ้านเถอะ” ลมบอกหน้าตาย มือก็ตักอาหารให้พี่ชายและใบข้าวเท่าๆกัน


“ไม่หย่า ถ้าไม่อยากให้พี่เหงาก็ให้ใบข้าวไปอยู่กับพี่”


“งั้นคนดีเหงาต่อไปเถอะ ลมไม่ให้ไป”


ใบข้าวได้แต่นั่งทานเงียบๆท่ามกลางสงครามพี่น้องที่นานๆจะทะเลาะกันที คุณลมนี่นิสัยเด็กจัง แต่น่ารักสำหรับใบข้าวนะ!





“ทำไมลมต้องมานั่งไอ้ร้านหวานเลี่ยนนี่ด้วย รีบๆกิน รีบๆกลับได้แล้ว” หลังจากออกจากร้านอาหาร พี่ชายคนดีก็งอแงจะเข้าไปนั่งกิน ลมก็ต้องยอมเข้ามา อร่อยตรงไหนก็ไม่รู้ เหอะ!!


“อย่าบ่นสิครับคุณลม พี่น้ำท้องอยู่นะ” ใบข้าวบอกก็โดนลมทำสายตาดุๆส่งให้ทันที ไอติมตรงหน้าเลยเป็นสิ่งที่ใช้หลบสายตาได้เป็นอย่างดี


“โอ๊ะ!! นั่นมันคนน่ารักนี่!!!” เสียงดังลั่นร้าน ก่อนใบข้าวจะถูกจู่โจมจากใครไม่รู้ จนลมหันมาตวัดสายตาใส่ด้วยความอารมณ์เสีย ไร้มารยาท!!


“เอ่อ.. ช่วยปล่อยมือด้วยครับ ผมไม่รู้จักคุณ” ใบข้าวพร้อมผู้ชายหน้าขาวใสที่อยู่ๆก็วิ่งเข้ามากุมมือตนเอง ทั้งๆที่ใบข้าวกำลังตักไอติมกินแท้ๆ


“คนน่ารักจริงๆด้วย ชื่อไรเหรอ เราชื่อคณิตนะ เราชนกันหน้าตึกคณะไง”


“เอ่อ ขอโทษนะครับ ผมจำไม่ได้จริงๆ แล้วก็ปล่อยมือด้วยนะครับ”


“ใช่! ปล่อยมือออกจากเมียฉันซะ!!” ลมลุกขึ้นมาผลักไอ้หน้าอ่อนให้ห่างจากใบข้าว น้ำเสียงหงุดหงิดของลมทำให้น้ำก็เรียกน้องชายเตือนสติ


“ลม พี่ว่าใจเย็นก่อนนะ”


“คุณลมอย่าโมโหสิครับ” ใบข้าวลุกขึ้นเข้ามาจับแขนลมไว้ ถ้าหากคุณลมโมโหจริงๆ ไม่มีใครเอาอยู่ ซึ่งมันน่ากลัว….


“อะไรนะ นางฟ้ามีผัวแล้ว ไม่จริง” แต่แล้วก็มีเสียงร้องโวยวายขัดขึ้นอีกครั้ง ทำให้ลมหงุดหงิด แต่เพราะพี่ชายก็ลุกขึ้นมาจับไว้เช่นเดียวกัน กลัวจะทำพี่ชายเจ็บ


“เอ่อ.. คุณมีสติอยู่ใช่มั้ยครับ ให้เราเรียกรถพยาบาลให้มั้ย” ใบข้าวขยับเข้าไปใกล้ผู้ชายที่เดี๋ยวก็ร้องไห้ เดี๋ยวก็หัวเราะ ใบข้าวกลัวว่าเค้าจะค่อนข้างน่าเป็นห่วง


“ฮื่อ!! นางฟ้า นางฟ้ามีไอ้นั่นแล้วเหรอ ทำไมล่ะ หรือว่าเราเจอกันช้าไป” ชายหนุ่มผู้คลุ้มคลั่งเข้าโผกอดใบข้าว พร้อมร้องไห้สะอึกสะอื้น จนลมสติหลุดปล่อยหมัดเข้าไปเต็มแรงและกระชากใบข้าวกลับเข้ามาชิดตัวเอง


“คุณลมเค้าอาจจะเป็นบ้าก็ได้นะครับ” ใบข้าร้องบอกคนขี้หงุดหงิด จนน้ำต้องเข้ามาไกล่เกลี่ย จับน้องชายนั่งลงข้างๆใบข้าว และช่วยพยุงคนโดนต่อยขึ้นมา นั่งข้างๆ ก่อนทุกคนในร้านที่มองเหตุการณ์เมื่อกี้จะหันกลับไปสนใจของตรงหน้าต่อราวกลับไม่มีอะไรเกิดขึ้น


“ฮึก.. คณิตเจ็บ โหดร้ายจังเลย นางฟ้าเอาคนกักขฬะแบบนี้มาทำผัวได้ไง” ลมจะเข้าไปต่อยซ้ำเพราะมันด่าตนเองนี่แหละ อะไรของมันวะ แม่งบ้าแน่ๆ


“น้องใจเย็นๆนะครับ บอกพี่ได้มั้ยทำไมถึงเรียกใบข้าวว่านางฟ้า” น้ำถาม


“ก็น้องน่ารักเหมือนนางฟ้า ชอบครับ อยากได้มานอนกอด”


“อยากโดนเพิ่มอีกหมัดรึไงวะ!!”


“คุณลมใจเย็นๆครับ เค้ากลัวคุณลมแล้ว”


“ฮึก… โหดร้าย ทำไมคนน่าตาน่ารักๆแบบพี่และนางฟ้าต้องมาอยู่ใกล้คนกักขฬะหน้าโฉดแบบนี้ด้วยคณิตไม่เข้าใจ!!”


“ใจเย็นๆนะครับ หยุดร้องนะ แล้วนางฟ้าของน้องเค้ามีเจ้าของแล้วครับ คนโหดๆนี่แหละ แล้วสรุปบอกพี่ได้มั้ยว่าชอบแบบไหน”


“ปลื้มครับ อยากได้ไปนอนกอด”


“งั้นทีหลังอย่าเข้าไปจับมือ กอดใครแบบนี้อีกนะครับ มันไม่ดี”


“คณิตเข้าใจครับ คณิตขอโทษ”


“ไม่เป็นไรครับ ว่าแต่คณิตเรียนมหาลัยเหรอครับ”


“ครับ คณิตอยู่ปีหนึ่ง แต่ย้ายมากลางเทอมไม่มีเพื่อน แต่อยากให้นางฟ้าเป็นเพื่อน นางฟ้าจะเป็นเพื่อนกับคณิตมั้ย”


“ก็ได้ครับ แต่อย่ากอดเราอีกนะ”


“ไอ้นี่มันไม่เต็ม ทำไมต้องไปเป็นเพื่อนกับมัน”


“คุณลม อย่าพูดแบบนั้นสิครับ” ลมอยากจะบ้า ทำไมทั้งพี่ทั้งเมียต้องมานั่งคุยกับคนบ้าด้วย แถมไอ้หนาอ่อนนี่มันยังมากอดเมียเค้าอีก จะบ้าตาย!!!


“นั่นสิลม น้องเค้าก็น่ารักดีออก เป็นเพื่อนใบข้าวก็ดีนะ อยากกินอะไรมั้ยพี่เลี้ยง”


“ขอบคุณครับ คณิตขอให้ติมถ้วยใหญ่ได้มั้ย พอร้องไห้แล้วมันหิว”


“ได้สิ น่ารักจัง”


“แต่นางฟ้าของคณิตน่ารักกว่านะครับ”


“เมียฉัน หุบปากไป!!” ลมบอกก่อนจะกอดไหล่ใบข้าวแน่น ไอ้เด็กนี่แม่งน่ารำคาญ จะเป็นเพื่อนจริงๆเหรอ เด้งออกจากมหาลัยได้มั้ย เหมือนเป็นตัวอันตรายยังไงก็ไม่รู้ แม่งเอ้ย!! หวงเมียชิบหาย แล้วเมียเค้าก็เสือกใจดีไง จะคบคนบ้าเป็นเพื่อน ต้องสลัดไปให้ไกลๆ แม่งเดี๋ยวบ้าตาม



.......................................................60%.......................................................................



“ถ้าคุณลมอารมณ์ไม่ดี ใบข้าวกลับไปนอนที่ห้องก็ได้นะครับ” หลังจากกลับมาจากร้านไอติมคุณลมก็ทำหน้าหงุดหงิดตลอดเวลา แม้กระทั่งตอนนี้


“ฉันบอกรึไงว่าให้กลับ”


“เปล่าครับ” ลมถอนลมหายใจออกมา ก็แค่หงุดหงิดกับไอ้เด็กบ้านั่นเฉยๆ นี่ก็นั่งคุยนั่งยิ้มให้มันหว่านเสน่ห์ น่าหงุดหงิดชะมัด!!!


“นอนได้แล้ว จะมาส่งสายตายั่วฉันทำไม ไม่อยากนอนรึไง” ใบข้าวมองหน้าคนพาล แล้วล้มตัวลงนอนบนที่นอนแล้วเอาผ้าห่มคลุม ถ้าคุณลมทำอีกใบข้าวคงช้ำจริงๆแน่ ล้มที่เห็นว่าใบข้าวนอนลงแล้วก็เดินเข้าห้องน้ำไปอาบน้ำ พอออกมาก็เห็นว่าใบข้าวหลับไปแล้วจึงรั้งตัวเข้ามากอด และหลับตามไป โดยที่ไม่รู้เลยว่า หลังจากวันนี้ลมจะต้องมีเรื่องปวดหัวเพิ่มขึ้นอีกเยอะแยะเพราะเด็กบ้าๆที่ชื่อคณิตเข้ามาในชีวิตใบข้าว….




“คุณลมปล่อยใบข้าวได้แล้วครับ ใบข้าวจะลงไปข้างล่างแล้ว” ใบข้าวที่ตื่นมาสักพักแต่ยังลุกออกจากเตียงไม่ได้ เพราะคุณลมเล่นรักเอวตนเองแน่นไม่ยอมปล่อย ใบข้าวจะลงไปช่วยป้าทำงานนะ ทำไมคุณลมต้องดื้อแต่เช้าด้วย!


“ไม่”


“ใบข้าวจะลงไปทำอาหารช่วยป้าครับ”


“เดี๋ยวนายก็ออกไปข้างนอกอีก”


“ไม่ออกครับ วันนี้ใบข้าวจะช่วยป้าทำงานทั้งวัน”


“งั้นก็ไปได้ ฉันอยากกินข้าวต้มกุ้ง”


“ครับ เดี๋ยวใบข้าวจะทำให้” ในที่สุดใบข้าวก็ได้ลุกออกจากเตียงสักที ใบข้าวมองคุณลมที่ไม่ยอมตื่นแถมยังทำท่าจะหลับต่อบนเตียงแล้วส่ายหัว ที่ไม่ยอมปล่อยใบข้าวเพราะกลัวใบข้าวออกนอกบ้านใช่มั้ยเนี๊ย เอาแต่ใจจริงๆเลย





“เดี๋ยวใบข้าวช่วยครับป้า ป้าไปพักเถอะ” ใบข้าวที่ไปอาบน้ำแต่งตัวที่ห้อเสร็จก็เดินเข้ามาช่วยป้าในครัว ป้ามีอายุเยอะแล้ว ใบข้าวไม่อยากให้ป้าเหนื่อย


“เหลืออีกนิดเดียวเองลูก เรานั่นแหละตื่นเช้ามาทำไม เรียนก็หนัก ยังจะมาช่วยป้าทำงานอีก”


“ก็ใบข้าวไม่อยากให้ป้าเหนื่อยนี่ครับ มาครับเดี๋ยวใบข้าวช่วย” ใบข้าวเดินไปดูอาหารวันนี้ที่เป็นอาหารแบบสไตล์อเมริกัน แต่คุณลมอยากกินข้าวต้มกุ้งซะงั้น ใบขาวก็ต้องทำแยกให้คนเอาแต่ใจสินะ


“ใบข้าวจะทำอะไรลูก”


“ข้าวต้มกุ้งครับ คุณลมอยากทาน”


“ให้ป้าช่วยมั้ยลูก”


“ไม่ต้องหรอกครับป้า เดี๋ยวใบข้าวทำเอง ป้าไปพักนะครับ ตื่นแต่เช้ามาทำงาน เดี๋ยวใบข้าวทำต่อเอง”


“งั้นเดี๋ยวป้าฝากหน่อยนะ จะออกไปตลาดเสียหน่อย ยังไม่มีอาหารกลางวันเลย ว่าจะทำอาหารเด็กให้คุณหนูเล็กด้วย” เพราะพี่ต้นไผ่พาน้องธีร์กลับมาแล้ว ทำให้ต้องเพิ่มอาหารสำหรับเด็กอ่อนไปด้วย


“ป้าไม่ต้องห่วงครับ ใบข้าวทำต่อได้”


หลังจากป้าออกไปใบข้าวก็ทำข้าวต้มกุ้งต่อจนเสร็จ แล้วไปคั้นส้มสดๆไว้ด้วย ก่อนจะออกไปตั้งโต๊ะทานอาหารเมื่อทุกคนเริ่มลงมาทานอาหารเช้าพร้อมๆกัน ยกเว้นพี่น้ำที่ไปอยู่กับคุณอี้เฟิงแล้ว


“ทำไมของเจ้าลมเป็นข้าวต้มล่ะใบข้าว” ดินถามใบข้าว เมื่อเห็นว่าน้องชายมีอาหารแปลกกว่าชาวบ้านว่างอยู่ตรงหน้า


“ก็ผมอยากกินไง ถามทำไม”


“อ่อ อยากพิเศษกว่าคนอื่นสินะ”


“เป็นผัวมันก็ต้องพิเศษกว่าคนอื่นอยู่แล้วป่ะพี่ดิน ถามอะไรไร้สาระ” ดินมองหน้าน้องชายที่พูดจาไม่สนใจใคร เออ มันยังยอมรับว่าเป็นผัวใบข้าวแล้ว แต่พอหันไปมองใบข้าวที่ไม่สบตาใครนี่ก็เริ่มสงสัย ว่าน้องชายเค้ามันถามเด็กน้องรึยัง


“ใบข้าวเราเป็นอะไรกับเจ้าลม บอกพี่ได้มั้ย”


“ใบข้าวไม่ได้เป็นอะไรกับคุณลมนะครับ” ใบข้าวบอก แม้คุณลมจะพูดว่าเป็นผัวใบข้าว แต่ใบข้าวไม่ใช่เมียคุณลมนะ คุณลมไม่เคยขอใบข้าวสักหน่อย…


“หึ! ได้ยินแล้วนะเจ้าลม” ดินแสยะยิ้มใส่น้องชาย จนโดนต้นไผ่ฟาดเข้าให้ที่ไหล่เต็มแรง รู้ๆอยู่ว่าน้องชายตัวเองเป็นยังไง แกล้งน้องอยู่ได้




เคร้ง!!




“อิ่มแล้ว!!” ล้มวางช้อนจนกระทบกับถ้วยเสียงดังก่อนจะลุกออกจากเก้าอี้ ใบหน้าดุตวัดสายตามองใบข้าวแล้วเมินหน้าหนี ก่อนจะเดินกลับขึ้นห้องไป ทิ้งให้คนที่แกล้งน้องชายได้หัวเราอย่างอารมณ์ดี


“พี่ดิน ก็ไปแกล้งลม” ต้นไผ่ดุคนรัก ไม่รู้ทำไมช่วงนี้ชอบแกล้งน้องชายตัวเองนัก รู้ทั้งรู้ว่าลมโมโหร้ายแค่ไหน ยังจะไปยั่วโมโหอีก


“ทำไมพี่ลมเดินหน้าตาหงุดหงิดกลับขึ้นห้องแต่เช้าครับเนี๊ย เสียงปิดประตูดังลั่นบ้านเลย” ไฟที่เดินลงมาทั้งชุดนอนถามขึ้นอย่างงัวเงีย ช่วงนี้ทำงานหนักจะตาย พี่ดินก็โยนแต่งานมาให้ ตื่นขึ้นมาเพราะท้องร้องทั้งนั้น ไม่งั้นคงนอนยาวถึงบ่ายโมง พอลงมายังเจอสายตาโหดๆของพี่ชายคนที่สาม ช่างเป็นยามเช้าที่สดใสเสียจริง!!!


“ก็แค่แกล้งไอ้เด็กเอาแต่ใจนิดหน่อย ใบข้าวไม่ต้องไปง้อมันนะเชื่อพี่ ปล่อยให้หงุดหงิดจนคลั่งเสียบ้าง นี่ทำผิดไว้หลายเรื่องยังไม่รู้จักสำนึกผิด” นึกถึงตอนกีดกันน้ำตอนท้อง แล้วเจ้าลมนี่แหละจะคลั่งตาย จะให้หลานไม่มีพ่อซะงั้น จนน้ำแพ้ท้องโวยวายตามอารมณ์จนเจ้าตัวยอมนั่นแหละ เพราะกลัวน้ำจะแท้ง เหอะๆ


“ใบข้าวขอตัวก่อนนะครับ เดี๋ยวต้องซักผ้าต่อ”


“ไปเถอะ แต่อย่าเพิ่งเข้าไปใกล้เจ้าลมนะ เดี๋ยวเราจะซวย”


“ครับพี่ดิน” ใบข้าวเดินออกจากห้องทานอาหารแล้วไปเก็บของล้าง ก่อนจะเตรียมขึ้นไปเอาผ้าซัก โดยเว้นที่ห้องคุณลมไว้ก่อน ถึงพี่ดินไม่เตือนใบข้าวก็รู้ว่าอารมณ์คุณลมตอนนี้เป็นยังไง ใบข้าวไม่อยากจะเสี่ยงเหมือนกัน


ส่วนลมที่ขึ้นมาบนห้องก็หงุดหงิดจนไม่รู้จะลงกับอะไรเลยเตะเข้าไปที่เตียงเต็มแรงระบายความหงุดหงิด จนเจ็บเข้าที่เท้าเลยยอมนั่งลงบนเตียง กอดอกรอเวลาเพราะคิดว่าใบข้าวคงจะเข้าห้องมาเอาเสื้อผ้าไปซักแน่ๆ แต่ผ่านไปนานก็ยังไร้วี่แววของใบข้าวจนความหงุดหงิดเปลี่ยนเป็นอารมณ์โมโหแทน




‘อยากจะลองดีใช่มั้ย เดี๋ยวได้ร้องคำว่าผัวจนไม่มีเสียงแน่!!’


...............................................................100%.....................................................................................

โมโหกลบเกลื่อนความหื่นเปล่าคะคุณลมมมมมมม 

เนี๊ยๆๆ ตอนน้ำก็ขัดขวางพี่ชาย พอถึงเวลาตนเอง ไม่มีคนเข้าข้าง สงสารรร 55555555555

ปล.ยังไม่เช็คคำผิดค่าาา 


แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น