ถั่ว งอก.

ติดเหรียญติดกุญแจนะจ้ะ

“ยักษ์คร่อมมาร”

ชื่อตอน : “ยักษ์คร่อมมาร”

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย แอ็คชั่น,บู๊ล้างผลาญ

คนเข้าชมทั้งหมด : 987

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 22 มิ.ย. 2560 20:33 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
“ยักษ์คร่อมมาร”
แบบอักษร

​๓๙

“ยักษ์คร่อมมาร”




กุมภัณฑ์ควานหยิบโทรศัพท์ของเธอมาแล้วกดเล่นคลิปนั่นแล้ววางตั้งไว้บนโต๊ะกระจกขนาดเล็กที่อยู่ใกล้โซฟา จับหญิงสาวให้อยู่ในท่าคลาน บีบแก้มของเธอบังคับให้มองไปทางคลิปวีดีโอนั้น



ขณะที่มืออีกข้างนั้นใช้นิ้วถูไถที่ร่องกลีบสีหวานอย่างง่ายดายเพราะญาณไม่ได้สวมอะไรไว้นอกจากเสื้อเชิ้ตสีขาวตัวเดียว



“กะ... กุมภ์ !” เธอเรียกชื่อของเขาหมายจะร้องห้าม แต่ชายหนุ่มกลับเร่งจังหวะนิ้วมือให้เร็วขึ้น



ก่อนหน้านั้นเธอไม่ได้รู้สึกอะไรกับวีดีโอที่ศาสตร์ส่งมาให้ทำร้ายจิตใจเธอเลยแม้แต่น้อย แล้วอีกอย่างที่เธอนอนให้เขาเยบนเตียงนั้นก็เพราะยาปลุกเซ็กส์ที่เขาแอบใส่เอาไว้ล้วนๆ



แต่ตอนนี้กุมภัณฑ์กำลังให้เธอเกิดอารมณ์ขึ้นมาขณะที่ดูตัวเองถูกกระทำ



จิตใจของเธอไม่ได้จดจ่อที่เหตุการณ์นั้น มันอยู่ที่นิ้วร้ายของเขาที่กำลังเข้าๆออกๆทำให้เธอเสียวซ่านไปทั่วร่าง



บั้นท้ายงอนของญาณเสียดสีกับตัวตนของชายหนุ่มที่ตื่นขึ้นมาภายในกางเกงสแล็คสีดำของเขา



“กุมภ์ กะ.. กุมภ์” เธอหอบด้วยความเหน็ดเหนื่อย ข้างล่างในร่องกลีบของเธอนั้นตอดรัดนิ้วของเขารัวๆเมื่อเธอถึงจุดหมายปลายทางไปอีกครั้งเหมือนที่เขาทำให้เธอเมื่อคืน แต่ว่าคราวนี้จะไม่ใช่แค่นั้น



“เรียกผมทำไม...” เสียงทุ้มนั้นยังมีความโกรธซ่อนอยู่



เขาโน้มใบหน้าลงมาเอาคางเกยหญิงสาวที่อยู่ในท่าคลาน เธอบอกกับเขาด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา “ให้ฉัน... ทำให้นายบ้าง”



พอได้ยินแบบนั้น นิ้วเรียวที่คาอยู่ช่องทางของเธอก็ค่อยๆเอาออกช้าๆ ญาณหันกลับมาพร้อมผลักให้ชายหนุ่มเอาหลังพิงโซฟา



มือเรียวรูดซิบกางเกงลงมา สัมผัสที่ตัวตนของเขาผ่านกางเกงในยี่ห้อโปรดที่เขาชอบใส่ ก่อนจะค่อยๆดึงมันลงมาให้สิ่งที่อยู่ภายใต้นั้นออกมา



ตัวตนของเขาปรากฏสู่สายตาของเธออีกครั้ง ญาณจับที่ลำกายพลางโน้มใบหน้าลงมาจูบที่ปลายยอดของมัน เธอเลียมันเหมือนกับเลียไอศกรีม แต่พอร่างบางนั้นอ้าปากออกกุมภ์ก่อนเชยคางเธอขึ้น



“ไม่ต้องแล้ว....” ใบหน้าเขาออกสีแดงแจ๋ หายใจหอบอย่างหนักหน่วง เขาอดกลั้นมานานตั้งแต่เมื่อคืนจนอยากจะเสียบมันเข้าไปใจจะขาด “นอนลงเลยด้วยผมขย่มคุณเอง”



ร่างบางนั้นค่อยๆนอนลงกับพื้นพรมราบตามที่เขาบอก กุมภัณฑ์คลานมาครอบคร่อมร่างของเธอเอาไว้



ถูไถตัวตนของเขาที่ร่องกลีบเฉอะแฉะไปมา ขณะที่ใบหน้าหล่อนั้นก้มลงมามอบจูบแสนดูดดื่มก่อนจะดันสอดตัวตนของเขาให้มันเข้าไป



เขาผละริมฝีปากออกมาเพื่อจะฟังเสียงครางของญาณตอนที่เขากระแทกเข้าไปจนสุด



“ฮ้า !” เธอครางออกมาแบบนั้นอีกแล้ว



เขายิ้มออกมาก่อนจะจูบปิดปากเธออีกครั้งแล้วส่งแรงกระแทกเนิบนาบให้ตัวของหญิงสาวเขยื้อนไปตามแรงของเขา






“โอ๊ะ ขอโทษครับ...” เสียงทุ้มปริศนานั้นเอ่ยขึ้นทำให้สองร่างที่กำลังสอดประสานกันนั้นหยุดชะงักแล้วหันไปมองที่ต้นเสียง



ธงก์ยกมือขึ้นมาปิดก่อนก่อนจะค้อมหัวให้เป็นการขอโทษแล้วรีบสาวเท้าเดินจากมา



ขณะเดียวกันที่พริ้มพริ้งนั้นกำลังขึ้นมาส่งเอกสารให้ผู้เป็นเจ้านายนั้นต้องถูกแขนแกร่งของยักษ์วัยกลางคนนั้นคล้องเอาไว้รั้งให้เดินกลับมา



“เกิดอะไรขึ้นเหรอคะ ?” ร่างบางเอ่ยถามเสียงหวานแหงนหน้ามองยักษ์ขาวผู้นี้อย่างสงสัย



ธงก์ไม่พูดอะไรมากแต่กดลิฟต์แล้วรีบพาเธอเข้ามาทันที



พริ้มพริ้งมองหนุ่มรุ่นพี่ที่อายุมากกว่าเธอเป็นสิบปีนั้นนิ่งงัน ก่อนจะพึมพำออกมา “เอ่อ...”



ธงก์หันมามองหญิงสาวที่เขาโอบไว้อย่างถือวิสาสะก็รีบยกแขนออก



“ขอโทษ...” เขาพูดกับเธอเสียงเรียบ



พริ้มพริ้งไม่ได้ว่าอะไร เธอแค่ก้มหน้างุดกับเอกสารพลางนึกในใจว่าชายหนุ่มข้างๆนั้นตัวใหญ่เหมือนกับหมี...


เอียงตัวพิงผนังลิฟต์ที่กำลังเคลื่อนลง เอามือขึ้นมากุมขมับแล้วพึมพำ “อ่า... ยักษ์คร่อมมาร”


______________________

รออ่านตอนต่อไปแป๊บนึงน้าา > <



แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น