ถั่ว งอก.

ติดเหรียญติดกุญแจนะจ้ะ

“มันแปลว่ายักษ์”

ชื่อตอน : “มันแปลว่ายักษ์”

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย แอ็คชั่น,บู๊ล้างผลาญ

คนเข้าชมทั้งหมด : 683

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 22 มิ.ย. 2560 20:29 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
“มันแปลว่ายักษ์”
แบบอักษร

๓๘

“มันแปลว่ายักษ์”



วันต่อมา เวลา ๑๒.๑๐ น.

ร่างบางลืมตาตื่นขึ้นมาอีกครั้งก็พบว่าเธออยู่บนเตียงนุ่มในอ้อมกอดของผู้ชายคนนั้น ญาณก้มมองดูสภาพตัวเองที่สวมแค่เสื้อเชิ้ตสีขาวของเขาไม่ได้ใส่อะไรไว้ข้างใน



ก็ยังดีที่ไอ้กุมภ์ไม่ได้ปล่อยกูนอนโป๊เหมือนวันนั้น...


หลังจากญาณตื่นขึ้นมาพร้อมพละกำลังกายที่ฟื้นได้พอครึ่งหนึ่งเท่าที่เธอมีแรงพอจะลุกออกจากเตียงแล้วเดินสำรวจห้องของชายหนุ่ม



จริงๆเรียกว่า เธอสำรวจแค่ห้องครัวดีกว่า...



แล้วไม่น่าจะเรียกว่าสำรวจนะ มันน่าจะเป็นการรื้อของต่างหาก



เมื่อวานเธอดันบ้าดีเดือด สติหลุด หาเรื่องต่อยตีกับยักษ์ข้างล่างนั้น เขาไม่ได้เก่งนักหรอก เธอก็แค่ไม่มีแรงเท่านั้นแหละ



...นั้นไง เข้าข้างตัวเอง


ญาณที่เปิดตู้เย็นมาไม่พบอะไรนอกจากขวดน้ำเปล่าก็ถึงกลับหัวเสีย



วันๆเขาไม่กินอะไรเลยรึไง ? ตู้เย็นมันถึงได้โล่งขนาดนี้...



“หิวเหรอ ?” กุมภ์ที่นั่งจุมปุกอยู่บนเตียงนั้นมองมาที่เธอในสภาพผมยุ่งแบบที่ไม่ได้เซทเหมือนทุกวัน



ญาณพยักหน้า เธอรู้สึกแสบคอไปหมด เสียงก็แหบด้วยเลยไม่สามารถจะเค้นเสียงออกมาตอบเขาได้มากนัก



“ปกติผมออกไปกินข้างนอก...” กุมภ์หาวพร้อมเกาหัวตัวเอง “โทร.สั่งสิครับ”



เออ รู้แล้วน่า.. ไม่งั้นกูจะแดกอะไรล่ะ


สายตาที่ญาณมองเขาพร้อมสิ่งที่คิดในใจนั้นมันสื่อออกมาผ่านสายตาของเธอ



เธอไม่ได้กินข้าวเย็นเมื่อวานแล้วยิ่งสูญเสียพลังงานไปมากกับหลายๆเรื่องนั้นทำให้ร่างกายต้องการอะไรเข้าไปทดแทนอย่างมาก



เพียงไม่นานนักร้านไก่ทอดชื่อดังที่ขับมาส่งถึงราพณาสูร ไม่พอ กุมภัณฑ์ต้องแบกหน้าหล่อๆของเขาในสภาพเพิ่งตื่นลงไปรับหน้าพนักงานส่งไก่ทอดอีก ก็เพราะว่าไม่มีเสื้อผ้าให้ญาณใส่แต่งตัวดีๆ อีกทั้ง... เขาหวง



ทำให้สายตาของเหล่ายักษ์ที่ไม่เคยเห็นเขาในลุคนี้นั้นหันมองกันตรึม



ยักษ์หนุ่มเจ้าของราพณาสูรจึงยกเอากล่องไก่ทอดขึ้นมาปิดหน้าแล้วรีบกดปิดลิฟต์หนีขึ้นไป เพราะปกติแล้ว ไม่มีวันที่เขาจะใส่ชุดนอนลายแบทแมนลงมาข้างล่างนี้เป็นอันเด็ดขาด !












เสียงเคี้ยวกินไก่ทอดพร้อมเสียงดูดนิ้วที่เปื้อนดังแจ๊บๆสร้างความรำคาญให้ชายที่รักความมีมารยาทบนโต๊ะอาหารอย่างกุมภ์มาก แต่พอเห็นว่าหญิงสาวนั้นอารมณ์ดีขึ้นมาเขาเลยปล่อยเลยตามเลย



คนเรามันต้องมีอะไรที่อยู่ตรงข้ามกันถึงจะสมดุลถูกมั้ย ?



ถ้าเขานั้นรักความสะอาด เธอก็เป็นความซกมกให้เขาแทน



“ทำไมนายไม่บอกฉันว่าทำงานที่ราพณาสูร...” ญาณกินไปก็จ้องมองเขาอย่างคาดคั้นคำตอบไป



“คือผม...”



“ให้ตาย แม่งน่าตบฉิบหาย” ญาณพูดออกมาอย่างไม่สนใจฟังคนที่กำลังจะอธิบาย กุมภ์จึงไม่พูดต่อแล้วเอากระดาษทิชชูซับมุมปากให้เธอ



“ตอบมาสิ” ญาณออกมาทั้งๆที่อาหารยังเต็มปาก



“คุณไม่รู้สึกแปลกๆกับผมบ้างเหรอ ตั้งแต่แรกที่เจอ ?”



“แปลกยังไง ?” ญาณขมวดคิ้วเข้าหากัน



“อย่างชื่อของผม นามสกุลของผม...”



“ทำไม ?” ดวงตาสีน้ำผึ้งนั้นจ้องมองเขาอย่างตั้งใจฟัง



“มันแปลว่ายักษ์



“ฮ้า !” หญิงสาวร้องอุทาน เบิกตากว้าง



“อย่างส่งเสียงร้องตกใจเหมือนเสียงตอนครางได้มั้ย...” กุมภ์ที่อดทนกับความรู้สึกของตัวเองมาตั้งแต่ในอ่างอาบน้ำนั้นใบหน้าขึ้นสีระเรื่อ มือหนายกขึ้นมาปิดตาของเขาเอาไว้ไม่ให้มองหญิงสาวตรงหน้าที่สวมเพียงเสื้อเชิ้ตตัวใหญ่ล่อสายตาของเขา “...รีบกินให้อิ่ม ก่อนผมจะจับคุณกิน”









ช่วงเวลา ๑๗.๔๓ น.


ญาณนั่งดูคลิปวีดีโอนั้นที่เธอคิดว่าลบมันไปแล้ว แต่ศาสตร์กลับส่งมันกลับมาตอกย้ำเธอให้เจ็บช้ำ กะจะลบออกไปจากเครื่องแต่เธอกลับเปิดดูมันซ้ำไปซ้ำพาเพื่อกระตุ้นให้ตัวเองนั้นหาทางจัดการเรื่องนี้



ญาณนอนเหยียดขาบนโซฟาในห้องทำงานของเขา หันหัวไปทางโต๊ะทำงานของชายหนุ่ม ทำให้เขาเห็นและได้ยินคลิปภาพและเสียงจากวีดีโอนั่นซ้ำไปซ้ำมา



กุมภัณฑ์ถอนหายใจออกมาอย่างไม่สบอารมณ์



เสียงข้อความเข้ามาขัดจังหวะภาพเคลื่อนไหวกลางครัน นิ้วเรียวของญาณกดเข้าไปในทันที




‘วันนี้ตอนสองทุ่ม มาหาผม ที่เดิม ไม่งั้นผมจะปล่อยคลิปให้ว่อนเน็ต’




“แม่งเอ้ย !” เธอสบถออกมาอย่างหัวเสีย วางโทรศัพท์ลงบนโต๊ะหน้าโซฟา สองมือของเธอทึ้งผมตัวเองอย่างแรง



กุมภ์ลุกจากเก้าอี้ของเขาเดินมาหาเธอที่โซฟาพร้อมทั้งหยิบโทรศัพท์มือถือของเธอขึ้นมาดู



“ขอโทษนะกุมภ์ ฉันต้องไปแล้ว” ญาณพูดจบก็คว้าโทรศัพท์ของเธอคืน กำลังจะก้าวขาออกไปแต่ถูกมือหนานั้นจับรั้งเอาไว้



“ทำไมต้องไป” ชายหนุ่มถามเสียงเรียบ


“แล้วจะอยู่โง่ๆให้มันเอาไปปล่อยเป็นดาราหนังโป๊รึไง ?” เธอถลึงตาใส่เขา



“จะกลับไปให้มันทำแบบนั้นอีกรึไง !” คราวนี้กุมภ์นั้นขึ้นเสียงใส่เธอด้วยความโกรธ



“เออ !” ญาณตะคอกใส่เขากลับคืน หากว่าถูกชายหนุ่มนั้นแย่งโทรศัพท์คืนมาแล้วผลักเธอลงไปอยู่กับพื้นแล้วขึ้นคร่อมหญิงสาวเอาไว้



“งั้นก็เอากับผมก่อนค่อยไปหามัน***!”***



______________________


ไรท์รู้สึกเหมือนขาดแรงบันดาลใจอย่างแรง คงจะหยุดเขียนนิยายสักแป๊บ

แต่ไม่ต้องห่วงนะ วันนี้จะลงให้จบเลยยยย






แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น

}