Snow

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนที่14 วิธีแก้อาการปวดหัว

ชื่อตอน : ตอนที่14 วิธีแก้อาการปวดหัว

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 63.4k

ความคิดเห็น : 83

ปรับปรุงล่าสุด : 22 มิ.ย. 2560 17:16 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่14 วิธีแก้อาการปวดหัว
แบบอักษร

แปะๆ แปะ

"บัดซบเอ้ย"คามีลสบถอย่างหัวเสียเมื่อฝนตกลงมา เขาเลี้ยวรถกลับไปเพราะเป็นห่วงคนตัวเล็กเพราะนี่ก็เริ่มมืดแล้ว

มิรินเดินมาเรื่อยๆท่ามกลางสายฝนตัวเธอเปียกไปหมดอยู่ๆแสงไฟรถสาดมาที่เธอ แต่เมื่อเห็นว่าเป็นรถใครเธอจึงเดินออกไปไม่สนใจ

ปี๊นๆๆ

"ขึ้นรถ มิรินได้ยินมั้ย"คามีลลดจกและบอกคนตัวเล็กจอมดื้อ จนเขาต้องลงไปพลอยเปียกไปด้วย

"ว้ายย ปล่อยนะ"มิรินดิ้นขลุกขลักเมื่อเขาอุ้มเธอขึ้นและจับใส่รถก่อนเขาจะไปฝั่งคนขับ

"เดินตากฝนแบบนี้อยากโดนฉุดเหรอไงห้ะ"คามีลหันมาจ้องคนตัวเล็กที่ตัวเปียกเป็นลูกหมาตกน้ำ

"เรื่องของฉัน"มิรินเชิดหน้าน้ำตาคลอ

"อวดดี"คามีลขบกรามแน่น ก่อนจะออกรถไปอย่างเร็ว มิรินในใจก็กลัวแต่เธอไม่อยากพูดกับเขาจึงนั่งเงียบและดูเหมือนเธอกำลังจะเป็นไข้เพราะปวดหัวไปหมด

"ลงมามิริน"คามีลสั่ง 

"นี่ไม่ใช่บ้านฉัน"มิรินมองคอนโดหรูที่เธอเคยมาแล้วครั้งหนึ่ง

คามีลส่ายหัวก่อนจะอุ้มร่างบางที่ดิ้นขลุกขลัก แถมทั้งตบทั้งข่วนเขาจนแสบไปหมด

"มิรินมันเจ็บนะ จะเอาอย่างนี่ใช่ไหม"คามีลพูดและยิ้มมุมปาก ก่อนตะทำท่าจะปล่อยให้เธอตก

"ว้าย ฮือๆๆอย่าปล่อยนะ"มิรินร้องและโอบคอเขาไว้แน่น ถ้าตกลงไปได้ช้ำทั้งตัวแน่

"ไม่อยากให้ปล่อยก็อยู่นิ่งๆ ห้ามดื้อ"คามีลยิ้มอย่างผู้ชนะ

คามีลอุ้มคนตัวเล็กเข้าห้องและวางบนเตียงอย่างเบามือ ก่อนจะไปหาผ้ามาให้เพราะชุดเธอเปียกและยั่วเขาเหลือเกิน

"ฉันอาบน้ำเสร็จกรุณาพาฉันไปส่งด้วย"มิรินเดินปึงปังเข้าห้องน้ำ 

คามีลยิ้มเจ้าเล่ห์มีหรือที่หมาป่าอย่างเขาจะปล่อยเหยื่อกลับไป ฝันไปเถอะหนูน้อย คิดดังนั้นเขาจึงไปอาบน้ำอีกห้องก่อนจะออกมาทิ้งตัวลงนอนรอทำโทษแม่ตัวดี

ปึก!

"คามีลลุกขึ้นไปส่งฉันเลยนะ"มิรินเห็นเขานอนอยู่จึงมานั่งลงข้างๆและทุบอกเขา

"ไม่ไป ดึกแล้วจะนอน"คามีลแกล้งและดึงคนที่หน้าบึ้งมานอนบนเขา

"ไม่นอน นายอย่ามาเจ้าเล่ห์นะ ปล่อย"มิรินดิ้น

"ตัวร้อนนิ ไม่สบายเหรอ ผมเปียกทำไมไม่เช็ดให้แห้ง"คามีลลุกขึ้นนั่งและแตะหน้าผากคนที่หน้าเริ่มแดงเพราะพิษไข้เล่นงาน

"จะกลับบ้าน"มิรินเบ้ปาก

"มานั่งนี่ แล้วอยู่นิ่งๆ"คามีลบอกและหยิบผ้ามาเช็ดผมให้คนตัวเล็ก 

"ฮัดชิ้ว พอแล้ว แห้งแล้ว"มิรินจามและปัดมือเขาออก เธออยากจะนอนเต็มที

"กินยาก่อน"คามีลบอกเมื่อเธอเริ่มงอแง เขาชักจะไม่มั่นใจแล้วว่ามีเมียหรือมีลูกกันแน่

"กินแล้ว ทีนี้นายก็พาฉันกลับบ้านทีฉันปวดหัว"มิรินมองตาแป๋ว

"ฝนตกขี้เกียจขับรถ มีวิธีหนึ่งที่จะช่วยแก้อาการปวดหัวได้มีคนเคยบอกมา"คามีลยิ้มมุมปาก

"หืม วิธีไหน"มิรินมองอย่างสนใจ

"มีเซ็กต์ไง"คามีลยิ้มกรุ้มกริ่ม

"ไอบ้า นายไปรู้มาจากไหนห้ะ"มิรินด่าและล้มตัวลงนอน เธอไม่มีแรงจะเถียงแล้วจริงๆ

"มิรินหลับแล้วเหรอ"คามีลสะกิด

เมื่อเห็นว่าเธอไม่ตอบเขาจึงนอนข้างๆและดึงร่างบางมากอดอย่างหวงแหน

แสงแดดลอดมาท่างม่านคามีลนอนมองหน้าหวานที่เวลาไม่ดื้อเธอน่ารักเหลือเกิน เขาเฝ้าดูแลเธอทั้งคืนจนตอนนี้ตัวไม่ร้อนแล้วก่อนจะลุกขึ้นไปยืนหน้ากระจกสำรวจใบหน้าที่เมื่อวานทั้งถูกตบและถูกข่วน

"อืม"มิรินปรือตาขึ้น ก่อนจะมองรอบข้างและนึกได้ว่าเธอไม่ได้กลับบ้านจึงดีดตัวขึ้น

"ยังปวดหัวอยู่มั้ย"คามีลหันมาสนใจคนตัวเล็ก

"....."มิรินชำเลืองมองอย่างเคืองๆ

ฟอด!

"หอมจัง"คามีลหมั่นเขี้ยวเดินมาหอมแก้มนุ่ม

"ลามก"มิรินว่า แต่คามีลก็ก้มลงมากัดปากเธออย่างไม่รู้สึกผิด

"ด่าอีกสิ จะจูบให้ปากเปื่อยเลย"คามีลเลิกคิ้ว หน้าเขากวนบาทามาก

"...."มิรินเงียบ เพราะยังไงเธอก็ไม่ชนะ

"ดีมากมิริน และดูผลงานเธอบนหน้าฉัน"คามีลยิ้มและชี้รอยเล็บบนหน้าเป็นทางยาว

"ก็ดีแล้วนิ"มิรินว่าอย่างสะใจ

"ใช่ดี เพราะฉันจะไม่ไปไหนจนกว่ารอยเล็บจะหาย และเธอก็ต้องรับผิดชอบโดยการอยู่กับฉันเพราะเธอเป็นคนทำ"คามีลมองหน้าคนตัวเล็กที่จ้องเขาเขม็ง

มิรินมองใบหน้าที่เป็นรอยเล็บ ความจริงเขาสมควรโดนเยอะกว่านี้ด้วยซ้ำ แต่เขามันเจ้าเล่ห์ถ้าเถียงตอนนี้มีแต่เธอที่เสียเปรียบอยู่เงียบๆซะดีกว่า


แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น

}