Bubble-Bew

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

บทส่งท้าย ปาฏิหาริย์ครั้งที่สาม

ชื่อตอน : บทส่งท้าย ปาฏิหาริย์ครั้งที่สาม

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 5.7k

ความคิดเห็น : 136

ปรับปรุงล่าสุด : 21 มิ.ย. 2560 17:37 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทส่งท้าย ปาฏิหาริย์ครั้งที่สาม
แบบอักษร

บทส่งท้าย

ปาฏิหาริย์ครั้งที่สาม

‘นี่  ตื่นได้แล้วนะ  จะนอนกินบ้านกินเมืองไปถึงไหนกัน’

เสียงใครกันนะ?

คุ้นจังเลย

‘ถ้าขืนเจ้ายังนอนอยู่แบบนี้  ข้าจะปล้ำเจ้าจริงๆด้วย’

ไม่ผิดแน่*…*

หื่นแม้กระทั่งกับคนหลับ*…*

เจ้าชายจอมลามกชัวร์ๆ*!!!*

แต่ว่าทำไม*…ทั้งที่ได้ยินเสียงอยู่ใกล้ๆ   ผมกลับมองไม่เห็นเขาล่ะ  ทุกอย่างมันมืดไปหมด  แม้ว่าผมจะได้ยินเสียงของเขาอย่างชัดเจน  แต่ผมก็ไม่สามารถโต้ตอบเขาได้  ราวกับว่า…*

ผมถูกแช่แข็งเอาไว้

“ปั้น*…”*

“พี่ดาว*!”*

ร้องเสียงหลงอย่างตกใจ  ทั้งที่เมื่อกี้ยังมืดอยู่แท้ๆ  แต่พอเสียงพี่ดาวดังขึ้นเท่านั้น  ทุกอย่างก็สว่างวาบขึ้นมา  แถมผมยังมองเห็นตัวของตัวเองกับพี่ดาวกำลังยืนประชันหน้ากันอีกด้วย*!*

นี่มันเรื่องอะไรกันแน่*!*

ผมไม่ได้ตายไปแล้วหรอกเหรอ?

“พี่ดีใจจริงๆนะที่เราได้เจอกันอีก  แบบนี้หมายความว่าองค์ราชาไม่ได้โกหก”

“พี่ดาว  พี่พูดอะไรน่ะ”

“โชคชะตาของเราสามคนผูกพันกัน  เส้นด้ายแห่งชีวิตของเราสองคนเชื่อมโยงถึงกันมาตั้งแต่ต้น  นี่คือสิ่งที่องค์ราชาบอกกับพี่”

“พี่พูดอะไร  ผมไม่เข้าใจ”

“ปาฏิหาริย์ครั้งที่สามของไคโอได้เกิดขึ้นไปแล้ว  คือการที่ปั้นไม่ได้ตาย  แต่แค่เป็นเจ้าชายนิทรา”

“เจ้าชายนิทรา?  ผมเหรอ?”

“ใช่  ตอนนี้เธอแค่หลับอยู่เท่านั้น  และเพราะเธอยังไม่ตาย  เส้นด้ายแห่งชีวิตของเราสามคนจึงยังไม่ขาดลง”

พี่ดาวยังคงพูดต่อ  ผมคิดไปเองหรือเปล่าถึงได้รู้สึกว่าพี่ดาวดูอิดโรยชอบกล

“ที่ปั้นได้ยินเสียงของพี่ทั้งที่พี่ไมได้พูดออกมานั่นก็เพราะใจเราสื่อถึงกัน  และเส้นชีวิตเราก็เชื่อมโยงกัน  จะต้องมีคนใดคนหนึ่งหายไป   ทุกอย่างถึงจะกลับเข้าสู่สิ่งที่มันควรจะเป็น”

“ผมไม่เข้าใจ”

“ฟ้าได้กำหนดมาแล้วว่าใครสมควรจะได้มีชีวิตอยู่  และคนๆนั้นไม่ใช่พี่”

“พี่ดาวพูดเหมือนกำลังจะตาย?”

“ที่ผ่านมาพี่ช่วงชิงเอาสิ่งที่ปั้นควรจะได้มาเยอะแล้ว  แย่งเอาคนที่ปั้นรักมาครอบครอง  มันถึงเวลาที่พี่จะต้องปล่อยตัวเองออกมาเสียที  เพราะพี่เองก็เหนื่อยมามากแล้ว  กับการพยายามเอาสิ่งที่ไม่ใช่ของพี่ตั้งแต่ต้นมาเป็นของตัวเองอย่างเรื่องของไคโอ”

พี่ดาวส่งยิ้มอบอุ่นและใจดีมาให้เหมือนอย่างเคย

ตัวของพี่ดาวค่อยๆโปรงใสขึ้น  หัวใจผมตกวูบไปที่ตาตุ่ม*!*

“พี่ดาว*!!!”*

“พี่มีเวลามาพบกับปั้นได้แค่สามนาทีก่อนที่ดวงวิญญาณจะสลายหายไป  มีแค่ช่วงนี้เท่านั้นที่คนตายสามารถสื่อสารกับคนเป็นได้  ปั้น*…กลับไปเถอะนะ  กลับไปในที่ของปั้น  กลับไปหาไคโอ  กลับไปมอบความรักทั้งหมดให้กับเขา  อย่าทำให้เขาต้องเจ็บปวดเฝ้ารอการกลับมาของปั้นอย่างนี้ตลอดไปเลย”*

“ไม่   ผมเข้าใจแล้ว  ว่าถ้าผมกลับไป  คนที่จะต้องหายไปแทนก็คือพี่ดาวใช่ไหม*!”*

“พี่ใช้ชีวิตมาพอแล้ว  พี่พอใจกับทุกสิ่งในตอนนี้แล้ว  เหลือก็แต่เรื่องของปั้น  ที่พี่ยังไม่ได้ชดใช้ให้เสียที  ก่อนที่คำอธิษฐานขององค์ราชาจะหมดไป  ปั้น*…กลับไปเดี๋ยวนี้!!!”*

“ไม่*!!!”*

“องค์ราชารู้สึกผิดมาก  ท่านกำลังเจ็บปวดที่ทำให้ไคโอต้องเสียใจเหมือนตายทั้งเป็น  ท่านยอมเอาดวงวิญญาณขึ้นถวายพระผู้เป็นเจ้าเพื่อขอสับเปลี่ยนดวงวิญญาณของพี่กับปั้นตามที่พี่ขอ  พี่กับองค์ราชากำลังทำทุกอย่างเพื่อชดใช้ความผิดที่ได้ก่อเอาไว้  อย่าทำให้ความตั้งใจนี้สูญเปล่าเลยนะ”

“แต่ว่า*!”*

“พี่มีความสุขมาก  มีความสุขจริงๆ  ดาวเหนือได้เจอพ่อแท้ๆของเขาแล้ว  และพี่เชื่อว่าปั้นจะเป็นทั้งพ่อและแม่ที่ดีให้กับลูกของพี่”

“พี่ดาว”

“ไม่มีเวลาแล้ว  กลับไปซะ  พูดว่าผมอยากกลับไปสิ   ส่งเสียงของตัวเองให้ดังไปถึงพระผู้เป็นเจ้า”

“**…”

“พูดสิปั้น*!  พูด!  พี่ขอร้องล่ะ  ปั้น!  ปั้น!”*

“พี่ดาว*..”*

“พี่รักปั้นนะ  ฝากดูแลดาวเหนือด้วย  ช่วยใช้ชีวิตอย่างมีความสุขต่อไปแทนพี่ที”

“ฮึก*…พี่ดาว”*

“โชคดีนะ  น้องรักของพี่”

“พี่ดาว*!!!”*

“**…”

“**…”

“**…”

“ผม*…”*

“**…”

“อยากกลับไป”

“**…”

“ให้ผมกลับไปด้วยเถอะครับ*!!!”*

พรึ่บ!

“พี่ดาว!”

คำแรกที่ผมโพล่งออกมาหลังจากลืมตาก็คือชื่อของพี่ดาว  ความอบอุ่นที่สัมผัสกับร่างกายย้ำชัดเจนว่าตอนนี้ผม…

…กลับมาแล้ว

ตุ้บ!

เสียงของหล่นกระทบกับพื้นเรียกความสนใจจากผมได้เป็นอย่างดี  ร่างสูงที่คุ้นเคยเบิกตากว้างมองผมราวกับไม่เชื่อสายตาของตัวเอง

“เจ้าชาย…”

ส่งเสียงเรียกเขาพร้อมรอยยิ้มแห่งความดีใจ

“ปะ…ปูนปั้น…”

“ผมกลับมาแล้ว”

และจะไม่มีวันแยกจากคุณไปไหนอีก…

หมับ…

“ข้าคิดถึงเจ้าเหลือเกิน”

อ้อมกอดนี้…

คิดถึงมากๆเลยล่ะครับ

ขอบคุณนะครับพี่ดาว  ผมสัญญาว่าจะใช้ชีวิตอยู่ต่อไปอย่างมีความสุขที่สุด

“ยินดีต้อนรับกลับนะ  ภรรยาแสนรักของข้า”

จบบริบูรณ์

ติดตามเรื่องราวของพวกเขาต่อได้ใน**…**

A  Merman  Special รักนี้…พี่จอง! ( พี่ก้าน+น้องจ้าว )

บับเบิ้ลบิวชวนคุย**:**

มาอัพบทส่งท้ายแล้วจ้า  ในที่สุดก็จบสักที  จบแบบปลายเปิดให้ไปเดากันต่อเองว่าจะเป็นอย่างไรต่อไป  แต่คิดว่าคงจะพอเดากันได้แหละเนอะ  ในเมื่อน้องปั้นฟื้นขึ้นมา  ประกายดาวก็ยอมตายเอง  ไม่มีอะไรมาขวางทางรักของเจ้าชายและน้องปั้นได้อีกแล้ว  ถ้าในเล่มพิเศษจะได้เห็นเรื่องราวหลังจากนี้ของทั้งคู่ด้วย  แต่ไม่ได้อัพลงในเว็บน้า   ใครสนใจสั่งซื้อสามารถอินบ๊อกหาบิวในเพจได้เลยนะคะ  ขอบคุณสำหรับการติดตามกันมาจนถึงตอนนี้ค่า ^^

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น

}