Snow

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ตอนที่12 เลว

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 61.7k

ความคิดเห็น : 51

ปรับปรุงล่าสุด : 21 มิ.ย. 2560 14:35 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่12 เลว
แบบอักษร

​คามีลนอนมองหน้าหวานแพขนตางอน ปากจิ้มลิ้มจมูกเชิดบ่งบอกถึงความดื้อรั้น เขาไม่อาจละสายตาได้เลย เขาสนใจเธอตั้งแต่วันแรกที่เจอแล้วตลอดที่เขาห่างกับเธอไม่มีวันไหนที่เขาไม่คิดถึง

"อืมม"มิรินบิดขี้เกียจก่อนจะลืมตามาพบกับใบหน้าหล่อเหลาที่นอนข้างเธอ เมื่อคืนเธอไม่ได้ฝันไปมันคือเรื่องจริง

"มิริน ตื่นแล้วเหรอ"คามีลพยายามหาเรื่องคุยแต่คนตัวเล็กกลับหันหลังให้เขาไม่พูดไม่จา

"....."มิรินนอนนิ่ง ราวกับทบทวนสิ่งที่เกิดขึ้น

"มิรินผมขอโทษ"คามีลกอดแน่นและเอาหน้าซุกกับแผ่นหลังขาวเนียนและสูดกลิ่นกายหอมหวานเข้าเต็มปอด

"ฉันจะถือว่ามันผิดพลาดค่ะ ออกไปด้วยฉันต้องไปทำงาน"มิรินหลังจากที่เงียบอยู่นานพูดขึ้น

"ไม่ใช่ความผิดพลาดแต่ผมตั้งใจให้เกิด อ้อแล้วงานนะผมโทรลาให้แล้ว จะไปทำงานทั้งที่ขาถ่างแบบนี้เหรอ"คามีลฉุนจัดเมื่อเธอคิดว่ามันคทอความผิดพลาด ถ้าเป็นคนอื่นเขาจะไม่ว่าอะไรเลย

"คุณทำอย่างนี้ทำไม"มิรินลืมตัวพลิกตัวไปหาเขาแต่หน้าอกก็ปะทะกับใบหน้าทันทีเพราะตอนแรกเขานอนซุกกลับหลัง

"อืม อ่อยผัวแต่เช้าเลยนะมิริน"คามีลพูดก่อนจะจูบหนักๆที่เต้างามหนึ่งที

"อ้ะ บ้ากาม"มิรินดันหน้าคนตัวโตจอมหื่นไว้

"มิรินเช้านี้อีกสักครั้งได้ไหม"คามีลถาม เขาเริ่มจะอดทนไม่ไหวแล้ว

"ฉันยังเจ็บและถ้าคุณยังทำฉันก็จะยึดอาชีพขายตัว ขายให้คนที่อยากได้ตัวฉัน"มิรินพูดกับคนจอมหื่น

"ไม่ได้!!!!"คามีลเงยหน้ามาตะหวาด

"งั้นก็ลุกออกไป ไปให้พ้นฉันคุณยังมีลูกปลาให้ดูแล"มิรินน้ำตาคลอ

"ไม่ไป ผมไม่จำเป็นต้องไปดูแลคนอื่นเพราะเมียผมอยู่ตรงนี้"คามีลบอกตาหวาน

"พูดไม่รู้เรื่องเหรอไง"มิรินพูดอย่างโมโห

"ใครกันแน่ไม่รู้เรื่อง"คามีลบอกและหยิบผ้าขนหนูพันกายก่อนจะเดินออกไปด้านนอก 

มิรินเห็นดังนั้นพากายที่บอบช้ำเข้าห้องน้ำไปชำระคราบที่เธออยากจะลืม ร่างกายเธอเต็มไปด้วยรอยแดงไปทั่วไม่เว้นแม้กระทั่งขาอ่อน กะจะเอาให้เธอใส่ชุดโป๊ๆไม่ได้เลย

"ทำไมยังไม่ไป คุณมันร้ายที่สุด"มิรินออกมาเห็นเขานั่งบนเตียง

"มิรินถึงผมจะร้ายแต่ผมก็จะดีกับผู้หญิงที่ผมรัก"คามีลบอกอย่างเหนื่อยใจกับความดื้อ หนูน้อยอ่อนหวานคนเดิมหายไปไหน

"......"มิรินเงียบไปเปลี่ยนเสื้อผ้าให้เรียบร้อย

คามีลมองอย่างขำๆที่เธอต้องใส่ทั้งกางเกงขายาวและเสื้อเเขนยาว ก็แน่ละเขาทำรอยไว้ไม่พลาดสักจุดดูซิจะกล้าไปโชว์ใครอีก

กริ๊งงง

"ฮัลโหลค่ะ"มิรินรับและพูดเสียงหวานทำให้คามีลหันมามองอย่างสนใจ

"น้องมิรินพี่มาหาที่บริษัท ทำไมน้องไม่มาทำงานไม่สบายหรือเปล่า"พี่นนท์ถามอย่างเป็นห่วง

"เปล่าค่ะพี่นนท์ มิรินแค่เหนื่อยทำงานตลอดอยากพักผ่อนสักวัน"มิรินโกหก

คามีลเมื่อรู้ว่าเธอคุยกับใครก็เข้าไปแกล้งร่างบางอย่างเรียกร้องความสนใจก่อนจะแย่งโทรศัพท์เธอมาคุยเองและล็อคแขนมิรินที่พยายามแย่งโทรศัพท์คืนก่อนจะจูบปิดปากคนตัวเล็ก

"น้องมิรินพักผ่อนเยอะๆนะ"พี่นนท์พูดโดยไม่รู้ว่าคนที่ฟังอยู่เป็นคนอื่นไม่ใช่มิริน

"อืม เมียกู กูดูแลได้อย่าคิดมาเป็นชู้กับเมียกู"คามีลผละริมฝีปากออก กรอกเสียงไปอย่างหงุดหงิดและกดวางสายคืนโทรศัพท์ให้คนตัวเล็ก

"คุณพูดอย่างนี้ทำไม"มิรินว่า แล้วเธอจะกล้าสู้หน้าพี่นนท์ได้ยังไง

"ทำไมจะพูดไม่ได้"คามีลมองหน้าคนตัวเล็กอย่างหมั่นเขี้ยว

"จำไว้นะ ฉันเกลียดคุณ"มิรินพูดเสียงแข็ง

"จำไว้เหมือนกันว่าอย่าคิดเอามันมาเป็นชู้ ไม่งั้นมันจะเป็นศพ"คามีลพูดเสียงเรียบ ทั้งที่คิดว่าจะคุยดีๆได้แต่ไม่เลยเธอพยศเหลือเกิน

"เลว"มิรินผลักอกเขาให้ออกห่างเธอ

"ผมยังเลวได้กว่านี้อีก และเมื่อคืนก็ได้พิสูจน์มาแล้ว"คามีลยิ้มหยันจนมิรินพูดไม่ออก

นนท์ที่ได้รับรู้เรื่องเมื่อกี้หัวใจแทบพัง เขาควรทำยังไง เขาไม่ดียังไงมิรินถึงรักไม่ได้ นนท์นั่งในรถน้ำตาไหลเขารักมิรินมากจริงๆ


แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น

}