Snow

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนที่10 พอใจจะทำ

ชื่อตอน : ตอนที่10 พอใจจะทำ

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 58.9k

ความคิดเห็น : 69

ปรับปรุงล่าสุด : 20 มิ.ย. 2560 19:20 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่10 พอใจจะทำ
แบบอักษร

​คามีลขบกรามแน่นอย่างโมโหที่มันบังอาจมาแตะผู้หญิงของเขา เขานั่งมองเธออยู่นานแล้วชุดที่แสนสั้นกับนมที่จะล้นออกมา ทำให้เขาจะควักตาคนที่มองเธอออกมานัก

"ผู้หญิงของมึงหรือผู้หญิงสาธารณะวะถึงได้มาทำงานแบบนี้"ผู้ชายคนนั้นกุมหัวที่แตกไว้ก่อนจะพูดดูถูกมิริน

"Fuck!!!"คามีลสบถก่อนจะหยิบปืนออกมสจ่อที่ชายคนนั้นจนมันหน้าซีดเผือด คนรอบข้างกรี๊ดกร๊าดกันอย่างตกใจ

"พอเถอะ เดี๋ยวกูจัดการให้"กันต์เข้ามาห้าม ถ้าคามีลยิงมันจะเป็นเรื่องใหญ่

"ใช่ค่ะ พอได้แล้วฉันกับคุณเราไม่รู้จักกัน"มิรินโกรธที่เขาแกล้งจำเธอไม่ได้

"ว้ายตายแล้ว ป๋าขา"ลูกปลาเข้ามากอดแขนคามีลไว้ อันที่จริงเธอเห็นตั้งแต่แรกแล้ว ทำไมใครๆต้องรักแต่มิรินเธอด้อยกว่าตรงไหน

"น้องมิริน กลับกันเถอะ"นนท์เข้ามาจับมือมิรินและถอดเสื้อสูทคลุมไว้ให้มิริน

คามีลลดปืนลงหันไปสนใจมิริน นี่เธอเอาคืนเขางั้นเหรอ หนูน้อยของเขาแสบขึ้นเยอะเลยและมันทำให้เขาไม่พอใจมากๆ

"ค่ะ พี่นนท์"มิรินพูดกับนนท์ แต่ใจเธอเจ็บปวด เขาสินะที่ลูกปลาบอกว่าคนในฝันแล้วเธอจะทำร้ายเพื่อนได้ยังไง

มิรินเดินออกไปกับนนท์แววตาเศร้าโศก จนอยู่ในรถก็ไม่มีใครเอ่ยออะไรจนนท์มาจอดหน้าบ้านและมิรินก็ลงไป

"เดี๋ยวก่อน"นนท์ตัดสินใจลงไป

"มีอะไรค่ะพี่นนท์"มิรินหันไปมองและถามอย่างสงสัย

"เจ้าชายของน้องเขากลับมาแล้วใช่ไหม ใช่เขาคนนั้นใช่ไหม"นนท์อึดอัดถามออกไปถึงว่าเขาจะเจ็บก็ตาม

"เจ้าชายเขาตายไปแล้วค่ะ"มิรินบอกน้ำตาไหลพราก

นนท์เห็นดังนั้นใจอ่อนยวบ เขาไม่อยากเห็นน้ำตาคนตัวเล็กอีกแล้วจึงดึงเธอเข้ามากอดอย่างปลอบใจ

"เมื่อไหร่ดวงตาของน้องจะมองมายังพี่"นนท์ถามและกอดคนตัวเล็กแน่น

"ฮึกๆๆฮือ"มิรินอดกลั้นไม่ไหวแล้ว เขาทำลายหัวใจดวงน้อยแตกสลาย หัวใจที่เฝ้ารอแต่เขา

"ถึงวันนี้จะไม่ใช่วันของพี่แต่สักวันพี่จะทำให้น้องรักพี่ให้ได้"นนท์พึมพำสงสารคนตัวเล็กจับใจ เขาไม่ชอบเลยเวลาเธอร้องไห้

คามีลขับรถตามมาเห็นภาพบาดตาบาดใจ หัวใจกระตุกวูบ เขาทนไม่ได้หรอกถ้าจะให้เธอเป็นของคนอื่น เขาจะไม่ยอมแพ้เหมือนครั้งของกิ่งไผ่อีกแล้ว

ผลั๊วะ

"หยุดนะ พี่นนท์เป็นอะไรไหมค่ะ"มิรินตกใจเมื่อนนท์โดนต่อยล้มลงไปกองกับพื้น

"ทำบ้าอะไรของเธอวะ"คามีลถามอย่างหงุดหงิด

"คนกลับไปหาลูกปลาสิ อย่ามายุ่งกับฉันเราไม่รู้จักกัน"มิรินพูดเสียงสั่น

ผลั๊วะ

คามีลเซออกไปเพราะนนท์ลุกขึ้นสวนกลับก่อนจะชกต่อยกัน มิรินพยายามห้ามแต่ตัวเธอเล็กแรงไม่พอจะห้าม จึงเข้าขวางตรงกลาง

"หยุด!!!"มิรินตะโกน สองหนุ่มชะงักหยุดหมัดทันที

"น้องมิริน"นนท์พูดเสียงเบา

คามีลมองคนตัวเล็กที่เข้ามาขวาง เขาเกลียดแววตาว่างเปล่าของเธอจริงมันรู้สึกว่าเขาไม่สำคัญ 

มิรินเห็นเขาหยุดทะเลาะกันก็ได้เข้าบ้านล็อคประตู ก่อนจะนั่งร้องไห้อย่างเงียบๆจนเริ่มเหนื่อยลุกขึ้นไปอาบน้ำและทิ้งตัวลงนอนตาบวมเป่ง

แกร็กๆ

เที่ยงคืนเหมือนมีคนมางัดประตู ทำให้มิรินตกใจตื่นและเข้าไปคว้ามีดปลายแหลมที่จะพอเป็นอาวุธได้ 

"ใครนะ ถ้าไม่บอกฉันจะแจ้งตำรวจนะ"มิรินถามอย่างกล้าๆกลัวๆแต่ไม่มีเสียงตอบรับ

มิรินจึงเข้าห้องนอนและล็อกประตูอย่างแน่นหนา จู่ๆไฟห้องเธอก็ถูกเปิดสว่างทั้งห้องทำให้มิรินหันไปดู

"คุณเข้ามางัดบ้านฉันทำไม"มิรินมองไปที่หน้าต่างที่ถูกเปิดออก

"พอใจจะทำ"คามีลนั่งลงบนที่นอน เขากลับไปแล้วแต่ใจกระวนกระวายเรื่องร่างบางกับตำรวจนั่นเลยกลับมาใหม่อีก

"ออกไปเลยนะ"มิรินชี้ไปทางหน้าต่าง แต่เขาหน้ามึนนอนเท้าแขนบนเตียงเธออย่างสบาย

"หมอนหอมขนาดนี้ เจ้าของจะหอมขนาดไหนนะ"คามีลกวนประสาท

"คุณมันบ้า!! ถ้าลูกปลารู้เธอจะเสียใจ"มิรินว่าอย่างโมโหหน้าแดงปลั่ง

"ผมไม่เคยผูกมัดตัวเองกับใคร"คามีลจริงจัง ถ้ากับคนตรงหน้าเขาอยากจะผูกมัดแทบแย่

"เห็นแก่ตัว"มิรินเถียง เธอจะทำยังไงกับผู้ชายคนนี้ดี เจ้าชายที่แสนอบอุ่นหายไปไหน ทำไมเขาถึงได้ร้ายกาจอย่างนี้




แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น

}