ติดตามผลงานอื่นๆของจี้ จิ้มรูปโปรไฟล์ได้เลยค่า

EP.12 นี่มันไม่ใช่แฟนแล้วนะเฮ้ย

ชื่อตอน : EP.12 นี่มันไม่ใช่แฟนแล้วนะเฮ้ย

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 162.4k

ความคิดเห็น : 582

ปรับปรุงล่าสุด : 20 มิ.ย. 2560 00:20 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 2,100
× 0
× 0
แชร์ :
EP.12 นี่มันไม่ใช่แฟนแล้วนะเฮ้ย
แบบอักษร

EP.12 นี่มันไม่ใช่แฟนแล้วนะเฮ้ย


สักพักผ่านไป

ทั้งคู่ยังคงนั่งเงียบๆอยู่ในห้องสักกันสองคน อั่งเปายังคงนั่งขัดสมาธิ เติ๊ดก็นั่งอยู่ข้างๆ เขาไม่ได้ออกไปกินเหล้ากับเพื่อนแต่อย่างใด


"ออกไปกินเหล้าได้ไหม" เติ๊ดเนียนๆขอขึ้น อั่งเปาก็หันมาสบตา


"ถามเฉยๆ" เติ๊ดหลบตามาก่อน เขาอยากออกไปข้างนอกนี่ไม่ใช่อะไรเลย อยู่กันสองคนแล้วมันเขิน ทำอะไรไม่ค่อยถูก


"พี่ก็ไปสิ ผมอยากกินด้วย"


"ไม่เอา!" เติ๊ดปฏิเสธทันที อั่งเปาขมวดคิ้วอีกรอบ


"เป็นเด็กเป็นเล็ก อย่าคิดจะเมา" เติ๊ดดีดจมูกอั่งเปาเบาๆแล้วปล่อยออก เขาอยากผลักหัวมันด้วย (แต่ไม่กล้า)


"ผมคอแข็งกว่าพี่ละกัน" อั่งเปาพูดแค่นั้นก็ลุกขึ้นก่อน เด็กหนุ่มเปิดประตูแล้วออกไปเลย เติ๊ดรีบลุกตามไปทันทีเช่นกัน


อั่งเปาเลือกนั่งข้างๆโจ้ เด็กหนุ่มไม่ได้มีท่าทีกลัวเพื่อนเติ๊ดแล้วสักคน เพราะนอกจากจะปากหมากับหน้าโฉดๆ พวกนี้ก็ไม่มีอะไรน่ากลัวหรอก


"เฮ้ยๆ..เมื่อกี้พี่แซวเล่นนะ" ดังเอื้อมมือผ่านโจ้มาสะกิดขาอั่งเปาหยอกๆ เติ๊ดนั่งลงแล้วตีมือเพื่อนทันทีอย่างแรง


เพี๊ยะ!

"พูดเฉยๆไม่ต้องจับ สัด!" เติ๊ดด่าจริงจัง ดังแกล้งทำหน้าสำนึกผิด ซึ่งมันดูกวนตีนมากๆ


"ช่างเหอะพี่ ผมขอแก้วนึงดิ" อั่งเปาถกแขนเสื้อขึ้นน้อยๆทั้งสองข้าง เด็กหนุ่มคิ้วขมวดตลอดเวลาเหมือนคิดอะไรอยู่ ซึ่งเติ๊ดก็สังเกตได้


"โอเค ได้ๆ" ดังเป็นคนชงเหล้าให้อั่งเปาเอง เติ๊ดก็มองอั่งเปาอยู่ตลอด เขาดื่มนิดๆเท่านั้นเอง เพราะดูเหมือนอั่งเปาตั้งใจจะกินให้เมาไปข้างนึงเลยล่ะ แต่จะว่าไป...มันก็คอแข็งจริงนะ


"พอแล้ว" สักพักเติ๊ดก็ห้ามจนได้ เขาแย่งแก้วเหล้ามาด้วย อั่งเปาหันมาสบตาทันที เด็กหนุ่มไม่ได้เมาหรอก แค่กินให้ใจกล้าๆเท่านั้นเอง


"ไปล้างหน้าไป เดี๋ยวเอาที่นอนไปปูให้ในห้องโน้น" เติ๊ดบอกดีๆ อั่งเปาถอนหายใจเบาๆ ลุกไปแต่โดยดี


และระหว่างอั่งเปาไปล้างหน้า เติ๊ดก็จัดการเอาที่นอน หมอน ผ้าห่มไปจัดให้ในห้องสักด้านใน เขาดันเก้าอี้สักไปไว้มุมห้องเพื่อให้มันกว้างๆขึ้นด้วย


แกร่ก~

อั่งเปาเปิดประตูเข้ามา เด็กหนุ่มนอนลงบนที่นอนทันทีแล้วหลับตาลง เติ๊ดหันมาเจอถึงกับชะงัก อั่งเปาจะเลิกเสื้อขึ้นไปทำไมเนี่ย


แกร่ก~

เติ๊ดเดินมาปิดประตูไว้ก่อน เขาพ่นลมหายใจเบาๆ แค่พุงขาวๆเนี่ย ทำไมต้องใจสั่นอีกแล้วก็ไม่รู้


"พี่จะนอนเลยไหม" อั่งเปาลืมตามาถาม เติ๊ดมือเย็นเฉียบอีกแล้ว เสียงอั่งเปาโคตรอ่อยเลย!!


"ไม่ง่วงว่ะ" เติ๊ดพยายามตอบให้เสียงปกติที่สุด แต่มันก็ติดสั่นๆอยู่ดี


"มึงนอนเลย เดี๋ยวกูเล่นเกมส์อยู่นี่แหละ" เติ๊ดเดินมานั่งบนที่นอนข้างๆกับที่อั่งเปานอนหงายอยู่ เขาหยิบมือถือมาเล่น พยายามไม่มองไอ้เด็กชอบอ่อยนี่มาก


"พี่เติ๊ด" อั่งเปาเรียกอีกรอบ เติ๊ดวางมือถือแล้วหันมามองอั่งเปาตรงๆเลยทีนี้


"เอาจริงๆ มึงอ่อยกูป่ะเนี่ย!" เติ๊ดถามหน้าเครียด เขาจะไม่ไหวกับอั่งเปาแล้วจริงๆ ซึ่งเขามีอารมณ์ตั้งแต่นั่งรถมาด้วยกันแล้ว


"เปล่า" อั่งเปาตอบมา เติ๊ดมองที่หน้าท้องอั่งเปาทันที เขาจับเสื้อยืดอั่งเปาลงมาปิดเหมือนเดิม


"งั้นไม่ต้องโชว์"


"มันร้อนเว้ย!" คราวนี้อั่งเปาลุกขึ้นถอดเสื้อเลย เติ๊ดพยายามหายใจลึกๆ เขาเหมือนจะกำเดาไหลยังไงไม่รู้


"นี่พี่" อั่งเปาเรียกอีกรอบ เติ๊ดไม่ได้ตอบรับแต่ก็รอฟังอยู่


"พี่ไม่ได้ไปมีอะไรกับคนอื่นจริงๆใช่ไหม" อั่งเปาถามมา เด็กหนุ่มก็มีแอบคิดมากนั่นแหละ มันหงุดหงิดในใจแปลกๆตลอดเลย


"ไม่" เติ๊ดตอบจริงจัง อั่งเปาก็พยักหน้ารับ เด็กหนุ่มนอนลงอีกครั้ง แต่ก็สบตาเติ๊ดอยู่ตาแป๋ว


"ไม่ต้องอ่อย นอนไป!" เติ๊ดพูดดุๆ อั่งเปาอมยิ้มน้อยๆยังมองตาเติ๊ดอยู่ตลอด อั่งเปาไม่ได้อ่อยหรอก เด็กหนุ่มแค่อยากแกล้งเติ๊ดเฉยๆ


"มึงหลับไปเลยไป!" เติ๊ดคว้าผ้าห่มมาคลุมอั่งเปาทั้งตัวทั้งหัว แต่อั่งเปาก็โผล่หน้ามาอมยิ้มให้อยู่ดี


"โว้ย! เด็กเชี่ยไรงี้เนี่ย!" เติ๊ดลุกขึ้นโวยวายเล็กน้อยก็เดินไปเปิดประตู เขาออกไปโดยปิดประตูไว้ด้วย อั่งเปาหลุดยิ้มทันที อั่งเปาชอบความเถื่อนแต่ก็ให้เกียรติตลอดของเติ๊ดมาก เติ๊ดดูเหมือนโจรแต่นิสัยลึกๆก็ดีเหมือนกัน อั่งเปาถึงได้หวงพี่มันหน่อยๆนี่ไง


ทางด้านเติ๊ด พอเขาออกมาจากห้อง เพื่อนก็เริ่มเก็บกวาดกันแล้ว คนอื่นทำความสะอาดกันอยู่ มีแต่ดังที่ไม่ได้ทำและเพิ่งกลับเข้ามาในร้าน


"กูหยอกแรงไปหน่อย อ่ะนี่ ถือว่าขอโทษ" ดังส่งถุงเซเว่นมาให้ เติ๊ดรับมาเปิดดูทันที ข้างในมีทั้งถุงยางและเจลหล่อลื่นเลย


"ส้นตีน มึงเก็บไปเลยสัด" เติ๊ดด่าไม่จริงจังนัก ดังก็ยิ้มขำ ดังไม่ได้รับถุงคืนจากเติ๊ด


"เดี๋ยวมึงก็ได้ใช้" ดังพูดแค่นั้นก็ช่วยคนอื่นเก็บของ พอทุกอย่างเรียบร้อย ทุกคนพากันกลับ เติ๊ดก็ปิดประตูร้านไว้ เขาไปอาบน้ำแล้วถึงมานอนที่โซฟา ตอนนี้เขาใส่กางเกงบ๊อกเซอร์และเสื้อกล้ามเท่านั้น


เวลาผ่านไปเรื่อยๆท่ามกลางความมืดและความเงียบ เติ๊ดพยายามข่มตานอนให้หลับ แต่ภาพอั่งเปาก็ทำให้ใจสั่นและคิดลึกได้ตลอดจริงๆ


พรึบ

เติ๊ดลุกขึ้นมานั่ง เขาพ่นลมหายใจแรงๆเป็นรอบที่เท่าไหร่แล้วไม่รู้ และเขาจะอดทนได้ไหมไม่รู้เหมือนกัน แต่เขาก็ลุกเดินมาเข้าห้องสักแล้ว


แกร่ก~

พอเข้ามา เติ๊ดก็ปิดประตูไว้ เขาเดินมานั่งมองอั่งเปาหลับ มือแกร่งจับผมเด็กตรงหน้าขึ้นไปอย่างแผ่วเบา


ขี้อ่อย หลับง่าย ใช้เงินเปลืองแถมกินจุ แต่ทำไมเติ๊ดถึงรักเด็กนี่ได้ถึงขนาดนี้ก็ไม่รู้


"เปา" เติ๊ดเรียกเบาๆ อั่งเปาก็ลืมตาขึ้นมามอง เติ๊ดไม่ได้พูดอะไรต่อ เขาก้มลงจูบปากอั่งเปาช้าๆ


ริมฝีปากทั้งคู่แนบชิดกัน เติ๊ดค่อยๆจูบช้าๆก่อน เขาขยับตัวลงนอนเพื่อให้ถนัดขึ้น มือแกร่งเคลื่อนมาเกลี่ยแก้มอั่งเปาช้าๆเช่นกัน


"อืมมม" เติ๊ดครางในลำคอเบาๆ เขาเริ่มสอดลิ้นเข้าไปเกี่ยวพัน อั่งเปาก็จูบกลับมา อั่งเปาก็เคยมีแฟนมาก่อน เพียงแต่เติ๊ดเป็นผู้ชายคนแรกเท่านั้นเอง


"ทำไมมึงจูบเป็นเนี่ย" เติ๊ดผละมาถามเสียงขุ่นเล็กๆ


"เอ้า! กู18แล้วป่ะ จะให้ใสใส วิ๊งๆอยู่หรอ" อั่งเปาตอบขำๆ เติ๊ดหมั่นเขี้ยวเด็กนี่มาก เขากัดปากอั่งเปาแรงๆแล้วปล่อยออก


"กูหวง!" เติ๊ดบอกตรงๆ อั่งเปาก็ยิ้มน้อยๆ เด็กหนุ่มจ้องตาเติ๊ดด้วยสายตาแปลกๆ


"แต่พี่ผู้ชายคนแรกนะ" อั่งเปาพูดยิ้มๆจนเติ๊ดมือเย็นเฉียบอีกแล้ว เขากลืนน้ำลายลงคอเบาๆแล้วตัดสินใจพูดบางอย่างไป


"กูขอได้ป่ะ~" เติ๊ดพูดเบาๆ อั่งเปาไม่ตอบแต่ยื่นหน้ามาจูบเติ๊ดก่อนอีกรอบ เติ๊ดจับเอวอั่งเปาไว้ทันที เขาพลิกตัวนอนหงาย อั่งเปาก็พลิกมาตามโดยที่ปากยังไม่ผละจากกัน เด็กหนุ่มเอียงคอน้อยๆจูบกลับเติ๊ดอย่างไม่ยอมแพ้ เล่นเอาเติ๊ดหัวใจจะวาย มือเท้าเขาเย็นเฉียบจนหมีขั้วโลกมาอยู่ได้แล้ว


พรึบ! เติ๊ดพลิกให้อั่งเปานอนหงายแล้วเขาอยู่ด้านบน ร่างสูงถอดเสื้อออกแล้วท้าวแขนลงคร่อม


ริมฝีปากร้อนประกบจูบเด็กตรงหน้าอีกรอบ มือแกร่งอีกข้างไม่ได้อยู่นิ่ง ลูบตามตัวอั่งเปาเรื่อยๆ


'เชี่ยยย ตัวนุ่มนิ่มชิบหาย' เติ๊ดได้แต่โวยวายในใจ หัวใจเขามันจะระเบิดแล้ว ดีต่อใจไปหมดเลย 


"พี่เติ๊ด....เบา" อั่งเปาผละปากออกมาห้ามเสียงขาดๆหายๆ ก็เติ๊ดเริ่มทั้งบีบ ทั้งขยี้อั่งเปาแรงขึ้นเรื่อยๆแล้ว


"ถ้าเจ็บบอกนะ~" เติ๊ดกระซิบเบาๆ เขาเคลื่อนริมฝีปากมาดูดคออั่งเปาอีกอย่าง หนวดเครารำไรของเติ๊ดมันทำให้อั่งเปาทั้งจั๊กจี้และวูบวาบแปลกๆ


"อื้อ!" อั่งเปากัดปากตัวเองทันทีเมื่อเติ๊ดเคลื่อนปากลงมาดูดที่ยอดอก เขาทั้งดูดและรัวลิ้นจนอั่งเปาจิกปลายเท้าแน่น


ฮึ่มม

เติ๊ดหายใจแรงๆ ขณะเขารัวลิ้นอยู่ที่ยอดอกเล็ก มือเขาก็ถอดกางเกงอั่งเปาอยู่ด้วย


"มือเย็นจังวะพี่" พูดจบอั่งเปาก็กัดปากอีกรอบ เติ๊ดไม่ตอบอะไร เขาผละปากมากัดหน้าท้องอั่งเปาเบาๆ พุงมันขาวจนอดใจไม่ไหวจริงๆ และพอหายหมั่นเขี้ยว เติ๊ดก็ลุกออกมาก่อน เขาเอื้อมมือสั่นๆไปดึงกางเกงอั่งเปาลงช้าๆ อั่งเปาก็หลับตาปี๋แล้ว อั่งเปาไม่เคยคิดจะมีอะไรกับเติ๊ดเลย แต่ความหวง ความกลัวเติ๊ดจะไปมีอะไรกับคนอื่น เลยต้องทำใจกล้า+ใจอ่อน+ใจง่ายอยู่นี่


'เชี่ยเอ้ย!' เติ๊ดได้แต่ด่าตัวเองในใจ มือเขามันจะสั่นอะไรขนาดนี้เนี่ย เขาจะไม่หัวใจวายก่อนได้เมียใช่ไหม?


และพอถอดกางเกงอั่งเปาออกจนพ้นตัว เติ๊ดก็ลุกถอดกางเกงตัวเองออกบ้าง เขาพ่นลมหายใจเบาๆ มันจะมาถึงจริงๆแล้วใช่ไหม ช่วงเวลาที่เขาแอบเพ้อถึงมาตลอด


"พี่เติ๊ด ยังอยู่ป่ะ" อั่งเปาถามทั้งที่ยังหลับตาอยู่ เติ๊ดเดินออกไปเอาเจลหล่อลื่นก่อน พอกลับเข้ามา เขาก็นั่งลงแล้วจับข้อเท้าอั่งเปาเบาๆเพื่อประคองให้ตั้งฉากขึ้น


"หาหมอก่อนไหมพี่ มือเย็นมาก" อั่งเปาควานๆเอาหมอนมาปิดหน้าอีกอย่าง


"พูดมากว่ะ" เติ๊ดว่าเบาๆ แต่เสียงเขาก็สั่นๆอยู่ดี เขาทำใจกล้าๆ บีบเจลใส่นิ้วแล้วสอดใส่เข้าในช่องทางอั่งเปาช้าๆ อั่งเปาเกร็งเท้าแน่น แต่เติ๊ดเกร็งกว่าอีก


"อื้อออ!" อั่งเปาพยายามกลั้นเสียงเมื่อเติ๊ดสอดใส่นิ้วที่สองเข้ามาแล้วขยับช้าๆ มันเจ็บนิดๆแต่กลัวมากกว่า


เติ๊ดขยับอยู่ชั่วครู่ก็นิ้วถอนออกมา เขาเข้าไปแทรกที่หว่างขา บีบเจลใส่ของตัวเองแล้วจับไปจ่อที่ช่องทาง


"พี่เติ๊ด เบาๆนะ" อั่งเปาพูดเสียงอ้อนๆทั้งที่เอาหมอนปิดหน้า เติ๊ดพ่นลมหายใจอีกรอบ เขาค่อยๆกดเข้าไปช้าๆ มันเข้ายากมากเพราะอั่งเปาไม่เคย แถมเติ๊ดก็ได้เชื้อฝรั่งจากพ่อส่วนนี้มาเต็มๆ


"กูบอกให้เบาๆ..อื้อออ" อั่งเปาเอาหมอนออกแล้วว่าเติ๊ดด้วยหน้าแหยๆ เติ๊ดค่อยๆดันจนส่วนหัวเข้าไปได้ เขาพักหายใจหายคอแล้วดันส่วนที่เหลือเข้าไปจนมิด


"ขอโทษ" เติ๊ดโน้มตัวลงมาจูบปากอั่งเปาเบาๆ อั่งเปายังหน้าแหยๆ แต่ก็ไม่ได้โกรธอะไร มันแค่ทั้งโคตรเจ็บ โคตรจุกเท่านั้นเอง


"ไม่กล้าทำว่ะเปา" เติ๊ดก้มซบกับคออั่งเปาแล้วพูดอ้อนๆ อั่งเปาใจเต้นแรงมากกับเสียงพี่มันแบบนี้


"ขึ้นให้หน่อยดิ" แต่ความจังไรของประโยคต่อมาก็ทำอั่งเปาชะงักเหมือนกัน


พรึบ

อั่งเปาไม่ทันตอบ เติ๊ดก็พลิกตัวแถมจับอั่งเปาให้พลิกพร้อมกันมาอยู่ด้านบนด้วย ช่วงล่างไม่ได้หลุดจากกัน แถมโคตรจะจุกกว่าเดิม อั่งเปากัดปากตัวเองแน่น


"เหี้ยกว่านี้ไม่มีแล้วนะ" อั่งเปาพูดด้วยใบหน้าเหยเก เติ๊ดอมยิ้มน้อยๆแล้วพยักหน้าให้ทำ อั่งเปากัดปากตัวเองอีกรอบ เด็กหนุ่มลุกนั่งแล้วซี๊ดปากตัวเองเบาๆ

พอเริ่มปรับตัวได้ อั่งเปาก็ขยับช้าๆ เด็กหนุ่มหลับตาปี๋ มันเจ็บมากจริงๆ แต่มันก็...


"ซี๊ดด เปา~" เติ๊ดซี๊ดปากเบาๆ อั่งเปาก็ขย่มให้อยู่เรื่อยๆ จนมันขยับคล่องขึ้นตามลำดับ เด็กหนุ่มขยับตามจังหวะมือเติ๊ดแบบไม่ดื้อสักนิด จนสักพักเติ๊ดก็เริ่มจะไม่ไหว เขาพลิกให้อั่งเปานอนด้านล่างแล้วเขาอยู่ด้านบนอีกครั้ง ร่างสูงกระหน่ำเอวเองจนเด็กใต้ร่างถึงกับน้ำตาเล็ดด้วยความเจ็บปนเสียว


"พี่เติ๊ด..." อั่งเปาจิกขาเติ๊ดแรงมาก อีกมือเด็กหนุ่มขยำผ้าห่มแน่น เติ๊ดขยับเอวอยู่ถี่ๆ เขาใช้มือช่วยอั่งเปาที่ด้านหน้าอยู่ด้วย


"อืมมม" เติ๊ดรู้สึกดีมากจริงๆ ยิ่งเห็นอั่งเปาพยายามบิดตัวเมื่อใกล้จะเสร็จ เติ๊ดก็เริ่มทนไม่ไหว เขากระแทกไประรัวจนอั่งเปาตัวเกร็งกระตุก ปลดปล่อยใส่มือเขาเต็มๆ


"อ่าา" เติ๊ดเองก็เริ่มไม่ไหว เขาเชิดหน้าขึ้นน้อยๆ กระหน่ำเอวระรัวจนปลดปล่อยเช่นกัน


"อ่าส์" เติ๊ดปลดปล่อยใส่ตัวอั่งเปา แต่ก็รีบชักออกมาปลดปล่อยด้านนอกด้วย เขากลัวอั่งเปาไม่สบายตัว


พรึบ

เติ๊ดนอนลงข้างๆอั่งเปาด้วยท่าทีเหนื่อยๆ เขาหอบตลอดเวลา แต่มือยังเย็นเฉียบอยู่เลย


"อั่งเปา" เติ๊ดเรียกขึ้น อั่งเปาดึงผ้าห่มมาปิดตัวจนถึงปากตัวเองเลย


"เปา" เติ๊ดหันมาทางอั่งเปาแล้วเรียกอีกรอบ


"พูดมาสิ" อั่งเปาหันมาสบตาแล้วพูดอู้อี้เพราะผ้าห่มคลุมอยู่ เด็กหนุ่มยังขยับตัวไม่ได้ มันปวดหนึบไปหมดแล้ว แถมช่วงล่างแสบมากๆด้วย 

"ได้กันแล้วนะ" เติ๊ดพูดบอก อั่งเปาอยากบอกมาก ว่า 'กูรู้แล้ว!!!' แต่เด็กหนุ่มก็ไม่ได้ตอบ


"จริงจังนะเนี่ย เดี๋ยวให้แม่ไปขอ" เติ๊ดพูดยิ้มๆ อั่งเปาเอามือออกจากผ้าห่มมาปิดปากให้เติ๊ดหยุดพูดและล้มเลิกความคิด

หน้าตา รอยสัก จิลที่คิ้ว หนวดเครา มันไม่เข้ากับน้ำเสียงเติ๊ดตอนนี้เลยสักนิด อั่งเปาขนลุกมากกว่ารู้สึกดีนะ 

ส่วนเติ๊ด เขามองหน้าอั่งเปาอยู่ตลอด ถึงอั่งเปาจะเอามือลงแล้ว แต่เขาก็เชื่อฟังและหยุดพูดแต่โดยดี

********************************

พี่เติ๊ดเขาได้ตำแหน่งพ่อบ้านใจกล้าเต็มตัวแล้วนะคะ คึคึ  #ตอนนี้ยาววววมาก ฮ่าๆ

ความคิดเห็น