กินนมก่อนนะ

*เรื่องนี้จบแล้ว อยู่ในช่วงรีไรท์+เพิ่มเนื้อหา (เพราะไรท์พิมตกเยอะมาก~ ก็เลยแก้ไข) •ฝากเรื่องใหม่กำลังอัพ• 'Hi bit*h ขอแค่มีเธออยู่ตรงนี้' ด้วยนะคะ😘😘😘 (อ่าฟรีตั้งแต่ต้นจนจบ) ขอบคุณไลค์กับทุกคอมเม้นมากๆเลยนะคะ😙😚😍😍

ชื่อตอน : Special G-sus ❤ Melbee 5 THE END

คำค้น : G-SUS X MELBEE THE END อ่านฟรี

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 14.2k

ความคิดเห็น : 27

ปรับปรุงล่าสุด : 28 ส.ค. 2560 17:02 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Special G-sus ❤ Melbee 5 THE END
แบบอักษร







  G-sus talks




      @Maldive...

      ผมกับเมลบี ตอนนี้เราแต่งงานกันได้ 22ปีแล้ว และเราก็มีเจ้าตัวเล็กด้วยกัน 3คน แต่ตอนนี้ ลูกๆของผมกับเมลบีโตกันเป็นหนุ่มเป็นสาวแล้ว 

      ลูกชายคนแรกของผมชื่อ เท็กชัส อายุ 22ปีแล้ว

      ลูกชายคนที่สองของผมชื่อ เวอร์เนียร์ อายุ 20ปี แล้วรู้สึกว่าช่วงนี้เจ้าลูกชายคนเนี้ยตามจีบผู้หญิงคนหนึ่งอยู่ด้วย หึๆ!

      แล้วสุดท้าย ยัยลูกสาวคนสวยของผม ชื่อ ชียอน อายุ 18ปี แล้วพึ่งจะเรียนจบม.ปลายจากอเมริกาหมาดๆ เพราะผมส่งลูกสาวผมไปเรียนต่อที่อาเมริกาตอนอายุ 16ปี พอผ่านไปสองปี ยัยลูกสาวของผมยิ่งสวยขึ้นเป็นกองเลย

      ให้อวดหน่อย ผมมีลูกสาวขนาดนี้  แถมสวยเหมือนเมียตัวเล็กของผมนั้นแหละ อิอิอิ

      รู้ไม่รู้ แต่ที่รู้ๆอยู่คือลูกผมทังสามคนชื่อไม่เห็นคล้องกันเลย...

      อันที่จริง เมลบีบอกว่ามีลูกกันแค่ 2คนก็พอแล้ว... แต่เพราะผมมันดื้อไปหน่อย แถมบวกกับอยากได้ลูกสาว ผมก็เลยจัดหนักเมลบีทังวันทังคืน จนเมลบียอมมีชียอน เจ้าลูกสาวตัวแสบ ชึ่งผมดีใจสุดๆไปเลยที่ตัวเองทำลูกสาวสำเร็จสักที หึๆๆ

      ตอนเมลบีคลอดลูกคนแรกเนี่ย ผมโคตรจะเห่อลูกมาก เพราะลูกคนแรกไงผมเลยเห่อเป็นพิเศษ แล้วหนึ่งเดือนต่อมาน้องสาวผมก็คลอดลูกไอ้เวลออกมา ชึ่งก็เป็นผู้ชายและไม่ต้องพูดถึงความเห่อเลย...

      ผมยอมรับเลยว่าการเลี้ยงลูกมันยาก แต่ผมกับเมลบีก็ช่วยกันเลี้ยงลูกของพวกเราเองทังสามคน ไม่อยากจะเชื่อเลยว่าเจ้าพวกเด็กๆนั้นจะโตเร็วขนาดนี้ ผมเนี่ยยังอยากเลี้ยงเจ้าพวกเด็กๆนั้นตอนเล็กอยู่เลย...

      ผมยังคิดถึงตอนที่ชียอน มัดผมของผมเป็นจุกอยู่เลย มันช่างน่ารัก น่าเอ็นดู

      คิดอย่างนั้นผมก็เดินยิ้ม ไปสวมกอดเอวเล็กของเมลบีทางด้านหลังก่อนจะวางคางที่ไหล่บาง แถมแอบขโมยหอมแก้มหอมๆของเมลบีให้ชื่นใจ

      ฟอดด~

      "หืมพี่จี แอบขโมยหอมแก้มบีเหรอ? นี่แน่ะ! ฟอดดด~ โดนหอมคืนชะบ้าง ชื่นใจจัง" เมลบีหันหน้ามาปะทะอกผมพร้อมกับใช้ขาเขย่งขึ้น แล้วหอมแก้มผมกลับบ้าง หึๆ...

      ช่างน่ารัก น่าฟัด...

      ถึงแม้ว่า เวลาจะผ่านไปนานตั้ง 22ปี คนรักของเราสองคนไม่เคยลดลงเลย แถมเมลบีทำให้ผมหลงรักเธอแบบโงหัวไม่ขึ้นอีกต่างหาก และถึงแม้ว่าเมลบีจะแก่มีลูกแล้วสามคน แต่ยัยนี่ก็ยังคงเป็นเด็กน้อยของผมสะเหมี

      "หึ ยัยตัวแสบ บีทำตัวน่ารักแบบนี้ รู้หรือไม่ว่าวันนี้อาจจะมีคนเหนื่อย หืมม จุ๊บ!" ผมใช้มือข้างหนึ่งจับปอยผมของเมลบีเหน็บกับใบหูของเธอ ก่อนจะก้มลงจุ๊บเหม่งของภรรยาตัวน้อยในอ้อมกอดตัวเองเบาๆ

      แต่บอกไว้ก่อนถึงแม้ ผมจะแก่แล้ว แต่ความถึกเนี่ยไม่ลดลงเลย หึๆๆ

      "มาพักผ่อนนะ อย่ามาหื่น" ใบหน้าของคนตัวเล็กเริ่มเปลี่ยนสี เป็นสีแดงระเรื่อ พร้อมก้มหน้างุด

      ชึ่งผมรู้ ว่าเมลบีคงคิดถึงเรื่องหื่นๆที่ผมทำกับเธอแน่นอน ผมล่อลวงเมลบีก่อนแต่งงาน จนมาถึงแต่งงานจนคบรอบ 22ปีแล้ว ยังเขิลยังอายผมอยู่หรือไง? ก็นะยัยเด็กน้อยของผม

      "ใครบอกมาพักผ่อน มาฮันนีมูนรอบที่308 และวันคบรอบแต่งงานเรา22ปีไงจ๊ะ เมียจ๋าาา" ผมทำเสียงอ้อนๆ แถมทำหน้าอ้อนเมีย ก่อนจะเป็นเมลบีที่แงะแขนผมออก ชึ่งผมรู้ดี...

      "แน่จริงก็จับให้ได้สิ หึๆ" อ่าา วิ่งไปนู้นแล้ว แน่นอน ยังไงไอ้บิกินี่สองชิ้นนั้นได้หลุดออกจากเรือนร่างเล็กๆนั้นแน่นอน หึ!

      ดูหน้าอกอวบนั้นสิ เอวเล็กนั้นอีก ผิวขาวนั้นอีก ไม่อยากให้ใส่เลยไอ้บิกินี่นั้นอ่ะ ผมหวงครับ! 

      "นี่แน่ะ จับได้แล้ว เตีรยมตัวเหนื่อยเลย แล้วก็ไม่ต้องใส่อีกนะบิกินี่อ่ะ ใส่แค่อยู่บ้านให้พี่ดูคนเดียวพอ พี่หวง" ผมดุยัยตัวเล็กไปทีหนึ่ง 

       หลังจากวิ่งไล่จับกัน 3รอบ เหนื่อยเหมือนกันนะ จนสุดท้ายเมลบีวิ่งลงทะเลไปไหนไม่รอด ควักน้ำทะเลเล่นกันไปมาจนเหนื่อย จนผมต้องได้อุ้มยัยตัวเล็กขึ้นจากทะเล แล้วจะไปที่ไหนต่อไม่ต้องพูดถึง... อิคึอิคึ หุหุ

      "พี่จีชัสรักน้องเมลบีนะครับ" ผมพูดก่อนจะมองสบตากับร่างเล็กในอ้อมกอดที่กอดคอผมอยู่อย่างน่ารัก

       "น้องเมลบีก็รักพี่จีชัสเหมือนกันค่ะ" เมลบีพูดพร้อมสบตากับผม และปากบางนั้นก็ขโมยจุ๊บปากผมเบาๆก่อนจะผละออก 

      จุ๊บ!

      "หึ ร้ายนะเราอ่ะ" ผมเดินไปตามทางเพื่อกลับห้องพักพร้อมกับคนตัวเล็กที่ผมอุ้ม ด้วยใจเต้นแรงจนแทบจะทะลุออกมาจากอก

      ย้อนกลับไปตั้งแต่ 3ปีที่เมลบีตื้อผมนะ ผมไม่รู้เลยว่าเผลอยกใจดวงนี้ให้เมลบีตั้งแต่เมื่อไหร่ ตอนนี้ผมรู้แล้วว่าผมขาดเมลบีไปไม่ได้จริงๆ...

      ขอบคุณนะครับเมลบี

      ยัยบีบตัวแสบ...

    อ้อ... อีกอย่างมีมีเตี้ยและตัวเล็กสะดวกพกพามาก งุงิ งุงิ...  


THE END


      @ห้องพยาบาลมหาลัยXXX...

      ร่างเล็กๆลืมตาขึ้นมาด้วยความเหนื่อยล้า หลังที่เธอพยายามตื้อหาตัวพี่รหัสตัวแสบ ที่เธอพยายามขอลายเซ็นพี่เขา แต่พี่เขากับนิ่งเฉย และยังไม่ยอมให้ลายเช็นเธออีก!

      จนสุดท้ายเธอก็ต้องโดนทำโทษ เพราะล่าลายเช็นพี่รหัสไม่ได้! ทังๆที่รู้ว่ารหัสที่ใบ้มานั้นถูกเต็มๆเลยก็ตาม เหอะ! ไอ้คนใจร้าย 

      แล้วที่เธอมานอนที่เตียงของห้องพยาบาลนี่ ก็เพราะไอ้พี่รหัสหน้ามึนคนนั้นไง! ให้เธอวิ่งรอบสนามกีฬา 3รอบ! แค่รอบเดียวเธอก็แทบจะตายแล้ว เพราะแดดประเทศไทยเนี่ยแรงมาก มากจนผิวสวยๆของเธอแทบไหม้!

      ไอ้พี่รหัสคนนั้น ไม่รู้จะแค้นอะไรฉันหนักหนาเนี่ย? บางครั้งเธอก็แววตาคมนั้นเหมือนจะดูเจ็บปวด แล้วทำไมมาลงที่เธอล่ะ? คนสวยไม่เข้าใจ!!

      "ตื่นแล้วก็ลุกขึ้นมา ผมขี้เกียจจะเฝ้าคุณแล้ว นี่ก็ดึกแล้วด้วย ผมจะกลับบ้านแล้วคุณ"

      ตื่นขึ้นมา ก็บ่นเลยนะก็ไม่ได้บอกให้เฝ้านี่! จะอะไรนักหนาเนี่ย สั่งมากๆเดี๋ยวก็แก่หรอกพี่ยิ่งหล่อๆ อย่างพี่เนี่ย ชียอนชอบบบบบ~

      เอ้ย! ไม่ได้ชอบ ไม่ชอบ! ไม่ชอบเลยชักนิด! หึ

      "..........." ไม่ตอบงอน แล้วเว้ย!

      "คุณที่ผมพูดได้ยินไหม?"

      "..........." คนสวยงอนแล้วไม่ต้องมาง้อ

      "ที่ผมพูดนะได้ยินไหม หรือจะให้ผมลงโทษคุณอีกดีไหมครับ ถ้ายังกล้าหือกับพี่รหัสอีก เอาไหมครับ?"

      ขู่เหรอ? เหอะ! กลัวที่ไหน อันที่จริงฉันควรโกรธเขามากๆเลย ต่างหาก แค่ทำฉันเป็นลมยังน้อยไปด้วยช้ำ! เอาเหรอ? เอาอะไร? น่าเกลียดที่สุด! ไอ้คนลามก

      "หนูขอโทษที่ทำให้พี่เสียเวลาด้วยแล้วกันนะคะ!" ฉันลุกขึ้นแล้วลงจากเตียง แล้วเก็บกระเป๋าผ้าใบขึ้นมาถือ ก่อนจะบอกลาพี่รหัสตัวเองที่ทำหน้านิ่งอยู่

      พี่ต้องเป็นคนยังไงเนี่ยถึงได้นิ่งขนาดนี้!

      "ให้ผมไปส่งคุณดีกว่า ผมกลัวว่าคุณจะกลับไม่ถึงบ้าน เดี๋ยวก็เป็นลมระหว่างขับรถอีก"

      ฉันไม่พูดอะไรกับพี่เขา ไม่รู้ด้วยช้ำว่าเขาจะตามฉันมา นี่ก็เริ่มมืดแล้วด้วย พี่เขาไม่พูดเปล่ายังแย่งกระเป๋าผ้าของฉันไปสะพายอีก

      "เฮ้! เอากระเป๋าหนูคืนมานะพี่!" พี่รหัสฉันต้องเป็นคนยังไงเนี่ย? นิ่งไม่พอ ยังเอาแต่ใจตัวเองอีก แค่วันเดียวที่คุยกัน ฉันแทบจะรู้นิสัยของพี่เขาหมดแล้วนะเนี่ย!

      "เดี๋ยวถือให้ เอาเป็นว่าแทนคำขอโทษที่ทำให้เป็นลมแล้วกัน" โอ้! มาย!! กอด!!!! เกิดมาพึ่งจะเคยมีผู้ชายถือกระเป๋าให้นะเนี่ย

      จะว่าไปแล้วพี่เขายังไม่ได้ขอโทษฉันสักคำเลยนะ!

      "พี่หนูถือเองได้ ไม่ต้องลำบากพี่หรอกนะ" ฉันได้แต่เดินตามหลังร่างสูงนั้นไป แล้วคุยต่อลองไป สุดท้ายก็ได้แต่เดินตามพี่เขามาจนถึงที่จอดรถ เพราะพี่เขาขู่ฉันอีกแล้ว งือออ

      "ขอกระเป๋าคืนด้วยค่ะ หนูจะกลับบ้านแล้ว" ฉันเอ่ยขึ้นหลังจากที่เดินมาถึงที่จอดรถแล้ว

      "กลับยังไง? บิ๊กไบค์คันนี้เนี่ยนะ?" พี่เขาเอ่ยถาม เพราะทังที่จอดรถเหลือแค่บิ๊กไบค์สองคัน ฉันได้แต่พยักหน้ารับ เพราะวันนี้ฉันเอาบิ๊กไบค์มา

      "เดี๋ยวผมไปส่ง"

      "แต่หนูกะ...." กลับเองได้พี่ไม่ต้อง!

      "ผมบอกตามนั้น อย่าขัดใจผม" พูดนิ่งๆ แต่พูดเยอะจริงๆคนนี้เนี่ย จะค้านก็ไม่ได้เอาแต่ใจตัวเองชะมัด!

      "พะ... พี่หนูใส่เองดะ...." ให้ตายสิ! พี่เขาต้องน่ารักขนาดนี้เลยไหม ดูพี่เขาหยิบหมวกกันน็อคของฉันมาใส่ให้ฉันสิ! เหมือนคนเป็นแฟนเขาทำกันมากๆ ตั้งแต่ถือกระเป๋าฉันไปสะพายละ ผู้ชายคนนี้จะมุ้งมิ้งไปไหน ใจเต้นแรงเป็นรอบที่สองแล้วเนี่ย อ๊ากก!!!

      "จะยืนนิ่งอีกนานไหมผมอยากกลับบ้านแล้ว" พอรู้ตัวอีกที พี่เขาก็ขึ้นคร่อมบิ๊กไบค์ของพี่เขาแล้ว ส่วนกระเป๋าฉันพี่เขาก็สะพายไว้ไม่ยอมส่งคืนให้ฉันอีก

      "ละ... แล้วไบค์หนูละพี่? หนูก็เอารถมานะ" งงค่ะงง ตกลงพี่เขาพูดจริงป่ะเนี่ย? เชื่อใจได้เปล่าเนี่ย? หล่อก็หล่ออยู่หรอก แต่ถ้าเขาจะทำมิดีมิร้ายฉันล่ะ?

      "บอกที่บ้านคุณมาเอาให้ก็ได้ ขึ้นมาเร็วก่อนที่คุณจะโดนที่บ้านดุ"

      ฉันจำเป็นต้องได้ปีนขึ้นรถของพี่รหัสตัวเอง โดยขัดอะไรไม่ได้เลย ที่จริงฉันควรจะโกรธเขาป่ะที่ทำให้ฉันเป็นลมเนี่ย?

      "ไหนละมือคุณยื่นมาข้างหน้าดิ ทังสองข้างเลยนะ" ฉันได้แต่งงกับพี่รหัสตัวเอง ก่อนจะยื่นมือ เห้! เดี๋ยว!... "กอดเอวผมไว้ผมขับรถเร็วมาก ถ้าไม่กอดผมก็จะลงโทษคุณ" นั้นไงให้มันได้อย่างนี้สิ! ทำไมพี่เป็นคนไม่มีเหตุผลอย่างนี้เนี่ย!

      ฉันได้แต่กอดเอวของพี่เขาไว้แน่น แถมมือฉันเสื้อพี่เขาจนยับไปหมดแล้วมั้ง เพราะพี่เขาขับรถเร็วจริง ส่วนหน้าฉันนี่แนบแผ่นหลังเขาเลย

      "พี่จับมือหนูทำไม?" ตอนนี้รถกำลังติดไฟแดงอยู่ แต่ฉันแถบจะถกมือกลับ เพราะอยู่ดีๆพี่เขาก็ปล่อยมือจากคันเร่ง มาจับมือฉันอย่างปลอบขวัญ ฉันจะถกมือออกจากเอวพี่เขา แต่พี่เขากลับจับมือฉันไว้แน่น ทำไมมือพี่เขาถึงได้อบอุ่นขนาดนี้เนี่ย?

      "กลัวหรือไง ถึงได้กำเสื้อผมชะแน่นเลย หืม?" ทำไมน้ำเสียงพี่เขาถึงได้เปลี่ยนไปเป็นอบอุ่นแบบนี้นะ รู้สึกไม่เหมือนน้ำเสียงนิ่งๆ ติดเย็นๆของพี่เขาเลยนะ หัวใจฉันมันเต้นแรงอีกแล้วเนี่ย! หน้าก็เริ่มร้อนแล้วให้ตายสิ! หน้าอก ฉันแนบหลังพี่เขาขนาดนี้พี่เขาต้องรู้แน่ๆ ว่าหัวใจตัวน้อยของฉันมันเต้นระรัวแค่ไหน

      "พี่อึดอัดเหรอ หนูขอโทษที่กอดพี่แน่นไป" ฉันจะถกมือกลับอีกครั้ง แต่พี่เขากับจับไว้แน่นไม่ยอมปล่อย

      "กอดแน่นๆนั้นแหละดีแล้ว พี่กลัวชียอนล่วง" พี่งั้นเหรอ? ตอนนั้นยังเรียกตัวเองว่าผมอยู่เลย แล้วชียอนงั้นเหรอ? พี่คนนี้มันยังไงแน่เนี่ย? น่ารักชะมัดเลยไอ้คนบ้า! ยิ่งพูดยิ่งเขินให้ตาย!!!!

      "มะ...." ฉันกำลังจะบอกพี่เขาไม่ล่วงหรอก แต่เขากลับไม่สนบิดคันเร่งพาฉันชิ่งเลย โอ้ยยยย ให้ตายสิไฟเปลี่ยนไปเป็นสีเขียวตอนไหนเนี่ย !

      ตอนนี้ ฉันก็ถึงบ้านเป็นที่เรียบร้อย... แล้วพี่รหัสฉันก็ขับรถออกไปจากรั้วบ้านฉันแล้วด้วย ฉันควรจะโกรธพี่เขาต่อไหม เพราะฉันชวนกินข้าวที่ด้วย ก็ไม่ยอมกินเนี่ย แถมยังเปลี่ยนนำเสียงเป็นนิ่งสุดๆ เหมือนเดิมด้วยนะทังๆที่...

      แต่เดี๋ยวนะ! ฉันยังไม่ได้บอกพี่เขาเลยว่าบ้านฉันอยู่ที่ไหน เพราะฉันไม่ได้บอกมัวแต่ชุกหน้าที่แผ่นหลังกว้างนั้น

      พี่เขาเป็นใคร? รู้จักบ้านฉันได้ไงเนี่ย!!!!!

__________


จบแล้วนะสำหรับพี่จีกับหนูเมลบี

จบจริงๆนะ

งุงิ งุงิ

แต่อีก 50% จะลงตอนของลูกสาวพี่จี(ชียอน)นิดหน่อยนาา

ขอบคุณที่ยังติดตามกันนา

และขอโทษที่ให้ทุกคนรอนาน

ขอบคุณทุกเม้น ทุกกำลังใจ และ กดไลค์นิยายด้วยนะคะ

รอติดตามความชน ความดื้อของชียอนด้วย นางได้แม่มาเต็มๆ

19/6/2017

ชียอนมาแล้ว อยากบอกว่านางน่ารักกก

ใครอยากให้ไรท์แต่งเรื่องชียอนบ้าง?

คอมเม้นไว้เลย แต่ถ้าไม่มีคนอยากอ่านเรื่องชียอน ไรท์จะไม่แต่งนะ เม้นบอกด้วยเด้อ

ไปล่ะ บาย~




| 28.8.2017 | ปิดเรื่อง




ความคิดเห็น