Snow

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนที่4 หนูน้อยของหมาป่า

ชื่อตอน : ตอนที่4 หนูน้อยของหมาป่า

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 58.5k

ความคิดเห็น : 41

ปรับปรุงล่าสุด : 19 มิ.ย. 2560 06:00 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่4 หนูน้อยของหมาป่า
แบบอักษร

                            ​คามีล                                         (มีความอยากเป็นมิริน55+)

​มิรินตื่นขึ้นมาก็รู้สึกปวดท้อง พอเปิดดูก็เป็นรอยเขียวจ้ำจากที่โดนปั่นต่อย เธอจึงเดินออกมาหาเขาที่นอนอยู่บนโซฟา แต่เห็นเขาหลับอยู่จึงไม่อยากรบกวนเลยหันหลังจะเดินออกไป

คามีลเขาตื่นตั้งนานแต่แกล้งหลับ เมื่อเห็นเธอจะเดินออกไปก็กระตุกแขนคนตัวเล็กจนล้มทับเขาจมูกชนกันพอดี แต่เขาไม่พอแค่จมูกหรอกกดหัวคนตัวเล็กจนริมฝีปากประกบกันพอดี

"เอ่อ ปล่อยค่ะ"มิรินตาโตเบิกกว้าง

"มีอะไรหรือป่าว"คามีลถามแต่ไม่ยอมปล่อย

"ฉันหายาทาแก้ฟกช้ำนะค่ะแต่ไม่รู้ว่าอยู่ตรงไหน"มิรินบอกแก้มแดง ปากสั่นไปหมด

"เธอรู้ไหมว่าใจเธอเต้นแรงมาก"คามีลบอกก่อนจะปล่อยให้คนตัวเล็กนั่ง และไปหยิบหลอดยามาให้

"ขอบคุณค่ะ"มิรินบอก

"เดี๋ยว ผมทาให้ดีกว่า ไหนดูซิตรงไหน"คามีลถาม และเลิกคิ้วอย่างสงสัย

"ฉันทาเองได้ค่ะ"มิรินทำหน้าเลิ่กลั่ก และเอามือกุมท้องไว้ก่อนจะลุกขึ้น

"มานี่ อย่าดื้อนะหนูน้อย ไม่งั้นจะโดนหมาป่ากิน"คามีลดึงเอวมานั่งบนตัก และพูดอย่างมีเลศนัย

"โอ้ยยย"มิรินร้องโอดโอยเมื่อคามีลโดนเอวที่ช้ำของเธอ

"หืม ที่ท้องเหรอ"คามีลบอกและเลิกเสื้อตัวยาวขึ้นเผยเห็นผิวขาวเนียนแต่มีจุดช้ำจนหน้าหวาดเสียว 

"อย่ามอง"มิรินเอามือปิดไว้

"บัดซบเอ้ยทำไมไม่บอกตั้งแต่เมื่อคืน ฉันจะได้ให้มันไปทัวร์นรก"คามีลพูดอย่างหัวเสีย และทายาให้คนตัวเล็กเบาๆจนเสร็จ

"ขอบคุณค่ะ ฉันต้องไปทำงานแล้ว"มิรินบอกเสียงใส

"ไม่ต้องไปหรอก เดี๋ยวฉันเคลียร์ให้เองให้หายก่อนค่อยไป"คามีลพูด

"ตะ..แต่ว่าฉันต้องฝึกนะเดี๋ยวไม่จบ"มิรินบอกอย่างหวั่น 

"ฉันเคลียร์ได้ ไม่ต้องห่วง"คามีลบอกทำให้มิรินหน้าจ๋อยลงไปทันที

มิรินถูกเขาลากมาไปทานอาหารด้านนอกและพามาซื้อเสื้อผ้าโดยที่เขาเป็นคนจ่ายทั้งหมด เธออยากจะหนีกลับบ้านจริง

"ทำไมคุณถึงช่วยฉันค่ะ"มิรินถามมองเขาตากลมโต

"หมาป่าอย่างฉันไม่ช่วยใครฟรีๆหรอก"คามีลมองอย่างเจ้าเล่ห์

"คุณพูดจนฉันกลัว"มิรินทำหน้าสงสัย ผู้ชายตรงหน้าเธอดูจะเจ้าชู้และที่สำคัญเขาดูไม่ธรรมดา

"ฉันพูดเล่นนะ ฉันแค่อยากช่วย"คามีลบอกและยิ้มหวาน

"แล้วคุณชอบพี่กิ่งไผ่เหรอค่ะ"มิรินถามตามที่เธอเห็น ก็วันนั้นเธอเห็นเขาทะเลาะกับฟีนิกส์

"เคยชอบ แต่ตอนนี้มีคนใหม่ละเพราะกิ่งไผ่กำลังจะแต่งงาน"ไม่ต้องบอกว่าเขารู้ได้ไง ไอฟีนิกส์มันโทรมาเยาะเย้ยเขาเรียบร้อยแล้ว

"แต่งงานกับพี่ฟีนิกส์เหรอค่ะ"มิรินถามต่อ เธอรู้ว่าการอกหักมันเจ็บปวดแค่ไหน

"อืม เธอละมีคนรักไหม"คามีลลุ้น

"เคยมีค่ะ แต่ความรักมันทำให้ฉันเจ็บเจียนตาย"มิรินหน้าเศร้าทันที

"เด็กน้อย เธอนะยังอ่อนหัดความรักไม่เคยทำให้ใครเจ็บจนตายหรอก มีแต่เราที่คิดกันไปเอง"คามีลยิ้มบอกคนตัวเล็ก

"ฉันนี่แหละค่ะจะตาย อยู่ๆน้ำตาไหลกินไม่ได้นอนไม่หลับ"มิรินบอกอาการของเธอ

"หึๆเธอนี่มันจมปลักชะมัด"คามีลขำกับคำพูดของเธอ

"หือ แล้วคุณละค่ะจะกลับไปประเทศคุณวันไหน"มิรินถาม

"เร็วๆนี้ละ เธอต้องหัดสู้คนอื่นดูแลตัวเองให้ได้นะ"คามีลสั่ง เขาไม่รู้ว่าเมื่อไหร่เขาจะได้กลับมาเมืองไทยอีกเพราะตอนนี้เขาต้องไปจัดการซีโร่

"คุณพูดเหมือนจะไม่กลับมา"มิรินถามเสียงเบา

"ไม่รู้ว่านานเท่าไหร่ที่ผมต้องอยู่อิตาลี"คามีลบอกจริงจัง

"ค่ะ"มิรินทำหน้าเศร้า

"หัวใจบอบช้ำของเธอนะ เก็บมันไว้ให้ฉันนะไว้ฉันจะมาเอา"คามีลยิ้ม

"พูดเป็นเล่น"มิรินเขินหน้าแดง

"ฉันละอยากเห็นคนที่มันทิ้งเธอจริงๆเลยหนูน้อย"คามีลพูด

"อยากเจอทำไมค่ะ"มิรินไม่เข้าใจที่เขาพูด

"อยากขอบคุณที่มันปล่อยหนูน้อยมาให้ฉัน"คามีลเดินหน้าหยอดเต็มที่

มิรินไม่พูดอะไรต่อแค่นี้เธอก็ใจเต้นแรงหน้าร้อนผ่าว กับโดมเธอยังไม่ขนาดนี้เลยหรือว่าเธอจะหวั่นไหวกับเขาแล้ว เป็นไปไม่ได้เขาดูเจ้าชู้เหลือเกิน

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น

}