Snow

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ตอนที่3 ลบรอย

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 55.7k

ความคิดเห็น : 21

ปรับปรุงล่าสุด : 18 มิ.ย. 2560 14:19 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่3 ลบรอย
แบบอักษร

​มิรินเดินเข้าไปในบ้านป้าของเธอนอนเมา ข้าวของเลอะเทอะรกรึงรัง ส่วนสามีป้าชื่อปั่นตั้งวงเล่นไผ่กับเพื่อนๆ

"น้องมิรินคนสวยมาวะ"ปั่นหัวเราะเหมือนคนเมายา

"ป้าจ้ะ ไปนอนให้ดี"มิรินไม่สนใจจ แต่เดินไปเรียกป้าที่เมาหนักไม่ได้สติ

"มาสนุกกับพวกพี่ดีกว่า"ปั่นเข้ามากอดเธอด้านหลังท่ามกลางเสียงเชียร์ของเพื่อน

"ช่วยด้วยค่ะ ปล่อยนะ ป้าช่วยมิรินด้วย"มิรินดิ้นเมื่อปั่นจับกดบนพื้นไม้ก่อนจะขึ้นคร่อม

"อย่าร้องสิคนสวยเดี๋ยวพี่พาไปสวรรค์"ปั่นพูดและฉีกเสื้อมิรินเผยเห็นเนินอกขาวเนียน

"กรี๊ดดดด ป้าค่ะ"มิรินทั้งผลักทั้งดิ้นร้องไห้น้ำตานองหน้า ปั่นซุกไซร้ซอกคอขาวผ่องอย่างแรงมือวางแหมะบนหน้าอกที่ใหญ่เกินตัว มิรินรังเกียจสัมผัสสกปรกนี่แต่เธอไม่มีแรงแล้วเพราะมันต่อยท้องเธอ เธอได้แต่นอนร้องไห้

ผลั่ก!!

คามีลเข้ามาเห็นเขาถีบผู้ชายคนที่คร่อมมิรินจนนอนหงายและเข้าไปกอดมิรินไว้ก่อนจะถอดสูทคลุมไว้ให้คนตัวเล็กน้ำตานองหน้าเสื้อผ้าขาดวิ่น ตัวสั่นเป็นลูกนก 

"มึงเป็นใคร"ปั่นถามเสียงเข้มและเพื่อนจะเข้ามารุมคามีล แต่คามีลก็ชักปืนออกมาเล็งทำให้พวกมันหยุดชะงัก

"อย่ามายุ่งกับคนของกู"คามีลพูดเสียงเข้ม

"ที่แท้ก็ไปมีผัวแล้ว นังมิรินทำตัวใสๆที่แท้กะหรี่"ปั่นยิ้มหยัน

ปัง!

คามีลยิงปืนไปเฉียดปั่นนิดเดียว พวกมันหน้าซีดไม่มีใครมองหน้ายืนหน้าซีดกันหมดเมื่อคามีลเอาจริง

"พะ...พอเถอะค่ะ พาฉันออกไปที"มิรินเอ่ยเสียงสั่นขาแทบจะยืนไม่อยู่

คามีลเก็บปืนอุ้มมิรินขึ้นมาและเดินออกไปขึ้นรถ นี่มันเรื่องบ้าอะไรกัน เธอมาที่นี่ทำไมแล้วถ้าเขามาช่วยไม่ทันไม่มีผัวเป็นสิบเหรอ โธ่เว้ย!!

"ขอบคุณนะค่ะ"มิรินบอกคามีลเสียงเบา

"แล้วนี่จะไปไหนต่อ"คามีลถาม

"ไม่รู้ค่ะ"มิรินบอกตามความจริง

คามีลเงียบสักพักถ้าพาไปหากิ่งไผ่ ฟีนิกส์ได้ถล่มเขาแน่ถ้ามันกำลังเข้าด้ายเข้าเข็ม งั้นพาไปคอนโดเขาแล้วกัน

"ลงมาซิ"คามีลบอก

"ไปไหนค่ะ"มิรินถามอย่างเพลียๆ

"คอนโดฉันเอง ลงมาเถอะเธอจะปลอดภัย"คามีลบอกสาวน้อยตรงหน้า

มิรินเชื่อใจเขาอยู่ใกล้เขาแล้วรู้สึกอบอุ่นอย่างประหลาด วันนี้ถ้าเขาไม่ไปเจอเธอจะต้องเสียใจไปตลอดชีวิตแน่ๆ

"ไปอาบน้ำ เดี๋ยวหาไรให้กินก่อน"คามีลบอกก่อนจะหยิบผ้าขนหนูเสื้อเชิ้ตตัวใหญ่และบ๊อกเซอร์ให้เธอ 

"ขอบคุณนะค่ะ ขอบคุณจริงๆ"มิรินมองเขาแววตาเศร้าเผยแววเจ็บปวดอย่างเห็นได้ชัด

ระหว่างที่เธออาบน้ำ คามีลเข้าครัวทำอาหารถึงเขาจะเป็นคนรวยแต่เขามักจะอยู่คนเดียวและสอนคาร่าในทุกๆเรื่อง คาร่าโทรมาบอกเรื่องฟรานซ์เขาอยากจะเหยียบหน้ามันนักแต่คาร่ารักเขาก็ไม่ขัดขวางแต่อีกนานกว่าเขาจะกลับไป

"คุณค่ะ มันใหญ่ไป"มิรินเดินออกมาหน้าแดงปลั่งและจับกางกางที่มันใหญ่จวนจะหลุดส่วนเสื้อก็ยาวจนถึงเข่า

"หืม ทำไงดีไม่ต้องใส่ดีมั้ย"คามีลว่าอย่างขำๆ

"ไม่ได้นะค่ะ"มิรินบอกกำลังจะร้องไห้

"อย่าทำหน้าแบบนั้นสิ ก็มันไม่มีแล้วพรุ่งนี้ค่อยให้ลูกน้องหามาให้ตอนนี้ดึกแล้วจะหาจากไหน"คามีลเข้าไปใกล้คนตัวเล็กเห็นรอยแดงตามลำคอก็นึกโมโห

"......."มิรินเงียบ 

คามีลก้มหน้าลงมาเรื่อยจนประทับกับริมฝีปากบางกระจับน่าจูบ คนตัวเล็กหลับตารับจูบเขาอย่างลืมตัวใจสั่นตัวสั่นไปหมด คามีลผู้ช่ำชองกับสาวน้อยด้อยประสบการณ์เพียงไม่นานเขาก็ได้กวาดชิมความหวานในโพรงปากเล็ก หวานมากจริงๆ

"อื้อ"มิรินประท้วงเมื่เธอหายใจไม่ออก คามีลจึงยอมถอนปากออกมามองเธอตาหวาน ใจเธอเต้นเร็วจนแทบทะลุออกมาแล้ว

"ลบรอยให้นะ"คามีลพูดแต่มิรินไม่เข้าใจเอียงคออย่างสงสัย

คามีลก้มลงซุกไซร้ซอกคอขาวหอมกลิ่นสบู่จางๆ กลิ่นเดียวกับเขา ​เขาเม้มลงที่เป็นรอยแดงก่อนหน้าลงมาเรื่อย มือล้วงเข้าไปบีบหน้าอกที่พอได้จับแล้วไม่เล็กเลย คนตัวเล็กหลับตาแน่น

"มันทำอะไรอีก"คามีลกระซิบข้างหูเสียงแผ่ว

"ป่าว คุณไปช่วยก่อน"มิรินบอกก้มหน้าอย่างอายๆ

คามีลปล่อยและเอาหนังยางมาผูกกางเกงให้ตัวเล็กไว้มองอย่างขำๆและชวนไปกินข้าว พอกินเสร็จเธอเก็บจานไปล้างก่อนจะมายืนมองเขาอีกครั้ง

"มองทำไม"คามีลถามแล้วมองหน้ามิริน

"ให้นอนไหน"มิรินถามอย่างเกรงใจ

"นอนบนเตียง เดี๋ยวผมนอนโซฟาเอง"คามีลยิ้ม

มิรินจะคัดค้านแต่เขาจัดการให้เธอไปนอน และออกมานอนบนโซฟาถ้านอนด้วยกันมีหวังยัยตัวเล็กไม่รอดเป็นแน่ แค่นี้เธอก็เจอเรื่องเลวร้ายเกินพอแล้ว

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น

}