Papai

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ทิ้งไว้กลางทาง เดอะซีรี่ย์ : บิวxตั้ม 4

ชื่อตอน : ทิ้งไว้กลางทาง เดอะซีรี่ย์ : บิวxตั้ม 4

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 530

ความคิดเห็น : 7

ปรับปรุงล่าสุด : 18 มิ.ย. 2560 20:15 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ทิ้งไว้กลางทาง เดอะซีรี่ย์ : บิวxตั้ม 4
แบบอักษร

ทิ้งไว้กลางเรื่อง รักนะเด็กดื้อ (บิวxตั้ม)

ผิวขาวเนียนของคนที่นอนราบอยู่บนที่นอนนิ่ม บิวพินิจรูปร่างสวยของตั้มที่ตอนนี้เหลือเพียงบ้อกเซอร์เพียงชิ้นเดียว บิวเอื้อมมือค่อยๆจับกางเกงตัวน้อยนั้นดึงออก พร้อมกดจูบไปที่อกสวยของตั้มอย่างห้ามใจไม่ได้ เขาหลงน้องชายคนนี้ไปเต็มหัวใจที่มีอยู่ตอนนี้

“อ่าห์...”เสียงครางอย่างพอใจจากบิวเมื่อตั้มเองก็แอ่นกายให้เขาอย่างไม่ลังเล

“อื่ออออ...เสียวววว”ตั้มเอ่ยทั้งๆที่ยังหลับตา เขาไม่รู้ว่าตอนนี้เขากำลังจะเข้าสู่สถานการณ์อะไร แต่เท่าที่เขารู้สึกตอนนี้คือเขามีความสุขมาก เมื่อหญิงสาวที่เขาเฝ้าคิดถึงอย่างนางเอกเอวีอย่าง อาโออิของเขากำลังลูบไล้ไปทั่วร่างกายของเขาอยู่ตอนนี้

“ตั้ม...”เสียงเพ้อออกมาของบิว ลิ้นชื้นกำลังลากไปทั่วอกสวยและไล้ขั้นมาที่ซอกคอของตั้ม สองมือกำลังโอบกอดรอบคอแกร่งตั้มกำลังตื่นตัวขึ้น บิวแทรกกายเข้าไประหว่างขาของตั้มทันทีที่ตั้มเมื่อขาเรียวกำลังแยกขาออกกว้างอย่างง่ายดาย

“อื้ออออ พี่บิวววว”เสียงหวานเอ่ยออกมา บิวแทบจะคลั่งตายที่ในหัวของตั้มมีเขาอยู่ในนั้นด้วย แต่ไม่เข้าใจว่าน้องชายเขาเพ้อหาเขาทำไม ในเมื่อเวลานี้ตั้มควรเพ้อหาอาโออิ หรือมิยาบิของเขามากกว่า

“ตั้ม...พี่รักตั้มนะ...อ่าห์”บิวเอ่ยออกมา ก่อนจะค่อยๆไล่มือมาที่ช่องทางสวยของตั้ม ช่องทางที่ไม่มีใครได้เคยเข้าไปแน่นอน

“พี่บิวววว ตั้มเสียวววว”เสียงหวานเพ้อออกมา บิวจะไม่ถามอะไรอีกแล้วว่าทำไมน้องชายของเขาเอาแต่เพ้อชื่อเขาทุกครั้งที่เขาสัมผัสตรงนั้น

“เป็นของพี่เถอะนะ พี่รักตั้ม...อ่าห์”บิวเอ่ย ก่อนจะก้มหน้าลง ริมฝีปากครอบกลางกายนั้นทันที

“อ่าห์...”ร่างขาวแอ่นกายให้บิวทันทีเมื่อริมฝีปากนุ่มกำลังครอบเข้าที่แก่นกายของเขาอยู่ การถูกกระทำมันช่างดีต่อใจเหลือเกิน ตอนนี้ในหัวของตั้มมันขาวโพลนไปหมดไม่มีอะไรที่จะเสียวซ่านไปได้มากกว่านี้อีกแล้ว

“อื่อออออ”

“อ่าห์...”

ตอนนี้บิวเองก็ไม่ได้คิดอะไรแล้ว เขาต้องการครอบครองเพียงผู้ชายตรงหน้า ผู้ชายที่เขาเฝ้าถนอมมาตั้งแต่เล็ก ทั้งคู่ไม่ค่อยจะห่างกันสักเท่าไหร่ เรียนโรงเรียนเดียวกัน มหาลัยก็มหาลัยเดียวกันแต่เพียงว่าบิวจะจบก่อนเพราะบิวอายุห่างกับตั้มเกือบห้าปี

“อ๊ะ...เจ็บบบบบ”เสียงเอ่ยโวยวายสุดท้ายของตั้ม เมื่อบิวกำลังแทรกกายเข้าไปข้างในร่างกายของตั้ม สองมือจับไหล่แกร่งแน่น พร้อมเชิดหน้าขึ้นเมื่อบิวกำลังกดเข้าไปจนมิดด้าน

อึก!

“ค่อยๆผ่อนคลายนะคนดี...อ่าห์”บิวเอ่ยกับคนที่หลับตาอยู่ตอนนี้ ไม่รู้ว่าตั้มจะรู้สึกไหมว่าตอนนี้ได้เป็นของบิวไปแล้ว แต่เท่าที่รู้คือ บิวย้ำจังหวะของร่างกายและจังหวะรัก พร้อมเสียงเพ้อบอกรักน้องชายของตัวเอง

“อ๊ะ~อ๊ะ~”

“อื่อ~~”

“พี่รักตั้มนะ~~”

“บะ...เบาๆ...อาห์~~”

ทั้งสองบรรเลงเพลงรักมอบให้กันและกันจนเกือบจะตีห้า กว่าจะสงบลง บิวเองไม่ยอมหลับเพราะกลัวว่าตื่นขึ้นมาแล้วจะไม่มีน้องชายอยู่ข้างๆ เพราะรู้ดีว่าถ้าตั้มตื่นขึ้นมาแล้วพบว่าตัวเองสภาพแบบนี้ตั้มไม่มาเหยียบที่นี่อีกแน่นนอน และเขาก็ไม่มีทางได้เห็นหน้าตั้มอีกนับจากนี้

“พี่หลงรักเด็กน้อยข้างบ้านมานาน เด็กคนนี้คงไม่รู้หรอกว่าพี่รักเขามากและอยากดูแลเขา”บิวเอ่ยขึ้น เขาพยายามที่จะไม่หลับ แต่ด้วยความเพลียจากกิจกรรมและไม่ได้นอนเลยเกือบทั้งคืน ทำให้เขาเผลอหลับไปในที่สุด

...

..

สายตาที่กำลังปรับสภาพให้เข้ากับแสงแดดข้างนอกตอนนี้ ตั้มมองไปรอบๆห้อง เขาไม่เอยู่ห้องตัวเองแต่เขาอยู่ห้องพี่ชายของเขา ซึ่งก็ไม่แปลกหรอกเพราะเขาเองก็มานอนบ่อยครั้งแต่ที่แปลกมาที่สุดคือเขารู้สึกปวดเมื่อยไปหมด เมื่อคืนเขารู้สึกว่าเขาเมามาก

“อื่อออ...ซี๊ดดดด”เสียงเอ่ยครางเบาๆเมื่อเขาขยับกาย มันรู้สึกปวดร้าวไปหมดทั้งหัว แม้แต่ร่างกายโดยเฉพาะส่วนนั้นของเขา

“เห้ย!...อะไรว่ะ”เขาอุทานออกมาเบาๆ ตั้มอาจจะเอาแต่ใจมากแต่ถ้าเขาเจอเรื่องที่เรียกว่าช๊อคสุดๆอย่างการมานอนเปลือยกายกับพี่ชายคนสนิทสองคนแบบนี้ แถมยังรู้สึกเจ็บช่องทางหลังอีก จะให้เขาคิดไปอย่างอื่นได้ยังไงกัน

บิวที่ยังคงหลับสนิท ก็ต้องสะดุ้งตื่นอีกครั้งเมื่อตอนนี้คนข้างๆพยายามจะดิ้นให้หลุดจากอ้อมกอดของเขา แต่บิวก็รั้งเอวของตั้มไว้แน่น เพราะรู้แล้วว่าน้องชายรู้สึกตัวดี

“เมื่อคืนพี่บิว ทำอะไรตั้ม...”ตั้มเอ่ยออกมา เขาเตรียมจะโวยวายแต่เขาไม่กล้าเสียงดัง เพราะถ้าที่บ้านรู้คงไม่ดีแน่ๆ

“ตั้ม พี่ขอโทษนะ พี่ตั้งใจจริงๆ”บิวเอ่ยออกมา ฟังไม่ผิดที่บิวเอ่ย เพราะเขาตั้งใจจริงๆกับเรื่องเมื่อคืน

“พี่มันเลวอ่ะ กล้าทำตั้มแบบนี้ได้ไง ตั้มเป็นน้องพี่นะ และอีกอย่างพี่บิวก็รู้ว่าตั้มไม่ชอบแบบนี้ พี่ก็ยังทำตั้มอีก เสียความรู้สึกว่ะ”ตั้มเอ่ยออกมา ใบหน้าเสียงความรู้สึกจริงๆ บิวเองก็รู้ดี

“พี่รักตั้มจริงๆนะ พี่อยากดูแลตั้ม พี่ทำเพราะพี่รักตั้ม”บิวเอ่ยออกมาจากหัวใจ ตั้มที่ยังคงนิ่งอยู่ในอ้อมมอกของบิว เขาเองยังสับสนเลย เมื่อคืนนอกจากเขาจะฝันว่ามีความสุขมากแค่ไหนกับสาวๆเอวีในฝันของเขา แต่ในฝันนั้นมันกลับเป็นหน้าของบิว และมันก็เป็นแบบนี้เสมอที่เขาจะถึงจุดอย่างว่า

“พี่บิว เราสองคนเป็นผู้ชายทั้งคู่นะเราจะรักกันได้ยังไง”ตั้มเอ่ยขึ้น

“ได้สิ ถ้าตั้มยอมคบกับพี่และตั้มยอมให้พี่ดูแล”บิวเอ่ยขึ้น ตั้มเม้มปากเข้าหากัน เกลียดแบบไหนได้ยังนั้นจริงๆ แต่เขายังทำใจไม่ได้หรอก แต่มันเกิดมาแล้วจะทำยังไงได้หล่ะ

“พี่บิว ตั้มยังทำใจไม่ได้หรอกนะ ตั้มขออย่างหนึ่งนะ อย่าบอกให้พ่อกับแม่และคุณลุงคุณป้ารู้นะครับ”ตั้มเอ่ย ก่อนจะค่อยๆขยับตัวเพื่อจะลงจากเตียง แต่กลับถูกบิวรั้งไว้

“ทำไมหล่ะ ตั้มเกลียด กลัวเรื่องแบบนี้ขนาดนั้นเลยหรอ”บิวเอ่ยออกมาอย่างหาคำตอบ เขาไม่เข้าใจจริงๆมันผิดมากขนาดนั้นเลยหรอไงแค่ผู้ชายรักกัน

“พี่บิว...ตั้มเป็นผู้ชายนะ และพี่บิวก็เป็นผู้ชาย”ตั้มเอ่ยออกมา

“ทำไมหรอ ผู้ชายกับผู้ชายมันไม่มีสิทธิ์รักกันเลยหรอไง หรือมันรักกันไม่ได้ หรือรักแล้วมันจะตายหล่ะ ตอบพี่หน่อยสิตั้ม ตอบพี่หน่อย”บิวเอ่ยออกมาอย่างโมโห เขาจ้องไปยังใบหน้าตั้มที่หลบสายตาเขา บางครั้งเขาเองก็ไม่ควรจะคาดคั้นอะไรกับตั้ม รักแค่ไหนต่อให้คนที่เรารักไม่รักเรา เขาก็ยังคงไม่รักเราอยู่ดี

“โอเค พี่เข้าใจแล้ว พี่เข้าใจทุกอย่าง พี่ขอโทษตั้มด้วยนะที่พี่ แม่งคิดไปเอง คิดว่าเปลี่ยนตั้มได้ถ้ามีอะไรกับตั้มแล้ว พี่ขอโทษจริงๆ”บิวเอ่ยขึ้นพร้อมกับลุกขึ้นเก็บเสื้อผ้ามาสวมใส่ และเดินออกจากห้องไปโดยไม่ได้หันมองคนบนเตียงเลยสักนิด

ตั้มที่ตอนนี้ทำอะไรไม่ถูกจริงๆ เขาจะทำยังไงต่อหล่ะในเมื่อมันเกิดสิ่งนี้ไปแล้ว เขาเองก็ไม่อยากจะคิดว่าเขาจะรักพี่ชายคนสนิทเป็นคนรักได้

...

..

เวลาผ่านไปเกือบอาทิตย์แล้ว นับจากคืนนั้น บิวและตั้มก็ไม่ได้เจอกันเลย ตั้มไม่ได้ไปทำงานกับบิวแล้ว เขาบอกพ่อกับแม่แล้วว่าไม่อยากไปญี่ปุ่นแล้ว เลยไม่ไปทำงานกับบิว ส่วนบิวก็ยังคงไปทำงานปกติ เขาไม่ได้มากวนตั้มอีกเลยนับจากวันนั้น

“บิว กลับบ้านเร็วไหมวันนี้”แม่ของบิวเอ่ยถาม เมื่อบิวกำลังเดินจะออกจากบ้าน

“แม่มีอะไรหรือเปล่าครับ”บิวเอ่ยถามผู้เป็นแม่ แต่ยังไม่ทันที่แม่ของเขาจะเอ่ยตอบ บิวก็ต้องคว้ามือถือยกขึ้น ก่อนจะยกยิ้มเล็กน้อย

“แม่ครับ วันนี้ผมจะพาใครคนหนึ่งมาให้แม่รู้จักนะครับ”บิวเอ่ยก่อนจะกดหอมแก้มแม่ของตัวเองและเดินออกไป

“บิว แม่...”ยังไม่ทันที่แม่ของบิวจะเอ่ยอะไรมาก รถคันสวยก็แล่นออกไปก่อนแล้ว

บิวต้องผ่านบ้านของตั้มทุกวันเพราะบ้านบิวอยู่ท้ายซอยสุด แต่ไม่เคยเลยสักครั้งที่เขาจะไม่ชะลอมองเข้าไปในบ้านนั้น แต่เขาก็ได้แค่มองเท่านั้น เพราะยังไงตั้มก็ไม่มีทางมารักเขาได้

“ก็แค่รักข้างเดียว ไม่ได้สำคัญอะไรนี่นะ บางครั้งก็น่าจะเคลียให้จบก่อนจะเริ่มต้นใหม่”บิวเอ่ยออกมา 

วันนี้เขาตั้งใจว่าจะพาคนที่เขากำลังคุยๆอยู่มาทำความรู้จักกับครอบครัว และเขาก็อยากจะให้ตั้มรู้ว่า ต่อไปนี้ตั้มไม่ต้องกังวลเรื่องวันนั้นอีกแล้ว บิวค่อยๆแล่นรถออกไป

บิวไม่มีทางรู้หรอกว่าทุกเช้าที่เขามาดักมองตั้มทุกวันนั้น จะมีสายตาคู่หนึ่งมองมาทางเขาเสมอเช่นกัน และก็ทุกวันที่บิวออกไปทำงาน ตั้มจะแวะมาที่บ้านบิวเสมอ เหมือนเช่นวันนี้ เมื่อบิวออกไปทำงานแล้ว ตั้มก็รีบเดินไปที่บ้านหลังสีขาวข้างๆทันที ตั้มมาทุกวันเพราะอยากรู้ว่าบิวเป็นยังไงบ้าง โดยแอบถามจากแม่ของบิว

“ป้าพิณ วันนี้มีอะไรให้ตั้มช่วยไหมฮะ”ตั้มเอ่ยอ้อนๆกับหญิงวัยกลางคนที่ตอนนี้กำลังนั่งคิดเมนูสำหรับเย็นนี้

“วันนี้ป้าไม่ว่างทำขนมให้เด็กน่ารักแถวนี้กินเลย”

“อ้าว ทำไมหล่ะครับ”ตั้มเอ่ยออกมา ก่อนจะล้มหัวลงมานอนที่ตักแม่ของบิวอย่างอ้อนๆ

“ก็วันนี้พี่บิวจะพาแฟนมาทานข้าวที่บ้านไง ป้ากำลังคิดเมนูอยู่ว่าจะทำอะไรให้ทานดีนะ”ประโยคของแม่บิวทำเอาคนที่นอนอยู่ตอนนี้ค่อยๆลุกขึ้นทันที

“แฟนหรอฮะ”ตั้มเอ่ยออกมา

“อื้ม พี่บิวเพิ่งบอกป้าเมื่อเช้านี่เองแต่แค่บอกว่าจะพาคนมารู้จักนะ แต่ป้าว่าต้องแฟนแน่ๆเลย ว่าแต่เย็นนี้น้องตั้มจะมาทานข้าวที่บ้านป้าไหม”ตั้มนั่งนิ่งก่อนเอ่ยขึ้น

“เอ่อ แล้วพี่บิวบอกไหมครับว่าแฟนพี่บิวเป็นผู้หญิง...หรือผู้ชาย”ตั้มเอ่ยถาม

“ไม่รู้สิ ถามทำไมหรอลูก”

“ปะ...เปล่าฮะ”

“ถึงจะผู้หญิงหรือผู้ชายป้าก็รับได้หมดหล่ะ สมัยนี้มันยุคใหม่แล้ว ไม่ว่าเพศไหนถ้ารักกัน ป้าก็ไม่ห้ามอยู่แล้ว ความรักอ่ะนะมันไม่ได้แบ่งหรือแยกได้หรอกนะว่าจะผู้หญิงหรือผู้ชาย ขอแค่สองหัวใจรักกันก็ถือว่าดีแล้ว ดีแค่ไหนที่ได้รักกัน น้องตั้มว่างั้นไหม”แม่ของบิวเอ่ยถา โดยไม่ได้ตอบอะไร เพราะตอนนี้ในหัวเขามันมีแต่เรื่องของคืนนั้น สัมผัสคืนนั้น

“น้องตั้มครับ...น้องตั้มได้ยินป้าไหมลูก”แม่ของบิวเอ่ยย้ำอีกครั้ง

“ป้าพิณฮะ ตั้มขอตัวก่อนนะฮะ”ตั้มเอ่ยพร้อมยกมือลาทันที เขาเดินเข้าบ้านมาอย่างมีอะไรในหัว เพราะเขาเองก็รู้สึกได้ว่านับจากที่เขาไม่มีพี่ชายอยู่ใกล้แล้ว ชีวิตเขาดูไม่มีความสุขเลยสักนิด มันต่างกันกับเมื่อครั้งที่เขาสองคนยังอยู่ด้วยกัน ช่วงเวลานั้นตั้มรู้สึกดีว่าเขามีความสุข

“ตั้มรู้สึกแล้วหล่ะ ว่าตั้มรู้สึกตัวช้าเกินไป”

2be>>>>>>>>>>>>>>>>>>>

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น