ถั่ว งอก.

ติดเหรียญติดกุญแจนะจ้ะ

“กินให้เสร็จก่อนก็ได้”

ชื่อตอน : “กินให้เสร็จก่อนก็ได้”

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย แอ็คชั่น,บู๊ล้างผลาญ

คนเข้าชมทั้งหมด : 789

ความคิดเห็น : 11

ปรับปรุงล่าสุด : 17 มิ.ย. 2560 08:50 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
“กินให้เสร็จก่อนก็ได้”
แบบอักษร

๒๙

“กินให้เสร็จก่อนก็ได้”



“ออกไป !” ญาณตะโกนใส่ชายหนุ่มร่างสูงที่เขากำลังแขนของเขาง้างประตูแข่งกับแรงของเธอ ก่อนที่เขาจะใช้ความเร็วในการแทรกตัวเข้าไปข้างในห้องของเธอพร้อมล็อคประตูทันทีทันใด



กุมภัณฑ์ที่ตอนนี้โตเป็นหนุ่มวัยยี่สิบปี เขาดูเหมือนจะตัวโตกว่าเก่าแล้วก็สูงขึ้นมากกว่าเดิมนั้นขยับเข้ามาใกล้ร่างบางที่ยกมือขึ้นมาตั้งการ์ด



“คุณกลัวผมอย่างงั้นหรอ ?” คิ้วของเขาเลิกสูงข้างหนึ่งราวกับก่อกวนเธอแม้ใบหน้าหล่อนั้นจะยังคงความนิ่งเฉยราวรูปปั้น



“ฉันแค่ไม่อยากเห็นหน้านายอีก ออกไป !” ญาณนั้นหมายจะตรงมาเปิดประตูห้องแล้วไล่เขาออก แต่ดันเปิดช่องว่างให้ชายหนุ่มนั้นเข้าถึงตัวพร้อมกอดเธอเอาไว้แน่นพลางยกตัวเธอขึ้นพาดบ่า



“วางฉันลง !” เธอดิ้นไปมาบนบ่าของเขา ไม่รู้ว่าเขามีแรงมหาศาลนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่ถึงได้ยกเธออุ้มพาดบ่าได้ง่ายดาย



แม้แต่อิฐที่เคยลองมาแล้วแต่กลับยกไม่ขึ้นด้วยซ้ำ



ร่างบางถูกโยนลงบนโซฟาเล็กนั้นๆพร้อมร่างสูงที่ทับตามลงมา



“ไอ้เหี้...! อื้อออ!” เธอยังด่าเขาไม่จบนั้นกุมภ์ก็โฉบใบหน้าลงมาปิดริมฝีปากเธอด้วยริมฝีปากของเขาทันที เขาขยับริมฝีปากไปมาไม่หยุดนิ่งขณะที่ครอบครองริมฝีปากของเธอ



ญาณกัดปากของเขาอย่างจัง แต่เหมือนว่าชายหนุ่มนั้นไม่ได้รู้สึกเจ็บอะไร มือหนาฉีกเสื้อเชิ้ตสีขาวของเธอออกจากกัน



ไอ้กุมภ์ ! เสื้อแฟนกูซื้อมาให้ โคตรแพงด้วย !


ญาณก่นด่าเขาในใจทั้งจิกทั้งข่วนแต่ไม่ได้ช่วยให้เขาหยุดเลย



“อื้อออ ...กะ กุมภ์ !” พอสบจังหวะนั้นเธอก็ดันแผงอกกว้างของเขาให้ออกไป แต่แขนแกร่งของเขาที่ค้ำระหว่างเธอเอาไว้กลับไม่ขยับเขยื้อน เขายังคร่อมเธออยู่



“ดะ.. เดี๋ยว...” พอเขาจะก้มหน้าลงมาเธอก็เอามือยันเอาไว้ ญาณคิดหาวิธีเอาตัวรอดที่จะไม่ตกเป็นเบี้ยรองกับเขาแล้วพูดออกมา “ให้ฉัน...ทำให้นายก่อน”



ดวงตาคมคู่นั้นมองเธอนิ่ง เขาไม่ปริปากพูดอะไรนอกจากเปลี่ยนมาเป็นท่านั่งแล้วดึงให้เธอขึ้นมานั่งคร่อมเขา



ญาณกลืนน้ำลายอึกใหญ่จ้องเด็กหนุ่มที่โตเต็มตัวแล้วในตอนนี้ อีกทั้งข้างล่างของเขานั้นมันอัดแน่นไปด้วยบางอย่างที่อยากจะเข้าไปในตัวเธอเต็มที



“ชักช้า...” กุมภ์พูดออกมาทั้งที่เธอนั้นเพิ่งจะได้ขยับตัวแค่สามวิ เขาถอดเนคไทของเขาออกแล้วเอามันมามัดมือของเธอไว้อย่างรวดเร็ว



กุมภัณฑ์จัดการเสื้อสูทและเสื้อเชิ้ตของเขาออกไปให้พ้นตัวพลันจับให้ร่างบางนั้นนอนลงพื้นราบแล้วเขาก็แทรกตัวมาอยู่ระหว่างขาของเธอ



ดะ..เดี๋ยว... แค่สองปีผ่านไปทำไมมันถึงเก่งขึ้นกว่าเดิมขนาดนี้


ดวงตาสีน้ำผึ้งนั้นเบิกตากว้าง สะโพกของเธอถูกจับให้ยกแอ่นขึ้น ขณะที่โทรศัพท์ของเธอที่ดังขึ้น กุมภ์นั้นถอนหายใจออกมาก่อนล้วงมือไปที่กระเป๋ากระโปรงของเธอพร้อมกดรับสายแล้วส่งมันให้ญาณ



หญิงสาวที่ข้อมือทั้งสองนั้นถูกมันติดกันรับโทรศัพท์ของเธอมาอย่างยากลำบาก



“ฮะ ฮัลโหล..” เธอกรอกเสียงลงไปพลางมองร่างสูงอย่างระแวดระวัง



ขณะที่เธอกำลังฟังคนปลายสายนั้นพูดกุมภัณฑ์สอดมือเข้ามาดึงกางเกงในของเธอแต่ว่าญาณกลับยกขาตรงตั้งฉากและหนีบขาเข้าหากันหลบมือของชายหนุ่ม



“เห้ย ญาณ พอดีกูจะโทรชวนมึงไปกินหมูกระทะ มึงกินอะไรมารึยัง ?” เสียงของอิฐนั้นดังขึ้นมาจากในโทรศัพท์ของเธอ



“ฮะ... ฮึก.. อ่าห์...” ญาณนั้นกลับตอบอย่างครวญครางไม่เป็นภาษาเพราะว่ากุมภัณฑ์สบโอกาสดึงกางเกงในของเธอขึ้นไปตามขาที่ยกสูงแล้วสอดนิ้วของเข้ามาในร่องสีหวานของเธอที่ไร้สิ่งใดปกปิด



“เอ่อ...” อิฐเหมือนจะอึ้งไปสักพักหนึ่งนั้นตอบกลับมา “ญาณ.. ตอนนี้มึงทำอะไรอยู่ ?”


เขาเอามือออกจากร่องสีหวานที่หนีบเข้าหากันแล้วทำให้เธอพูดได้สะดวก “เอ่อ คือกูกำลัง..  ฮึก! ...ฮ้า”



แต่ที่เขาเอานิ้วออกเพื่อจะเอาอย่างอื่นที่ใหญ่กว่าใส่เข้าไปแทน...



“อึ่ก !” กุมภ์ร้องออกมาเมื่อช่องทางของเธอมันรัดตัวตนของเขาแน่นไปหมด



เขาไม่ได้เบิกทางให้ดีเสียก่อน เธอยังไม่ทันได้พร้อม เขาก็สอดเสียดเข้ามาทั้งอย่างนั้น แต่ว่าเพียงไม่นานก็มีน้ำสีใสค่อยๆหลั่งออกมาในภายหลัง



เธอครางเสียงดังเมื่อตัวตนของเธอเสียบเข้ามาไม่ให้ทันได้ตั้งตัวจนสุดลำกาย “ซี๊ดดด อ่าห์.. กู.. กูกำลัง...อ๊ะ อ๊ะ”



“มะ... มึง ?” เขาที่ได้ยินเสียงครางของเธอนั้นถึงกับพูดตะกุกตะกัก “..จะไปกินหมูกระทะกับกูมั้ย ?”


“อ๊าห์... กู.. เจ็บ แล้วก็ สะ.. เสียว” เธอพูดออกมา ส่วนกุมภัณฑ์ที่ครางในลำคอนั้นขยับสะโพกของเขาให้กระแทกเข้าไปในร่องกลีบคับแคบของเธอที่เขาแสนจะคิดถึง แม้มันจะสุดแล้วเขาก็ยังจะกระแทกให้มันเข้าไปลึกมากยิ่งขึ้น



อิฐที่เริ่มจะรู้เรื่องนั้นพูดขึ้นก่อนจะตัดสาย “ทีหลัง มึงกินให้เสร็จก่อนแล้วค่อยรับสายกูก็ได้”


“กะ.. กุมภ์ เบาๆ มันเจ็บ !” มือที่ถูกมัดเอาไว้ของเธอปล่อยโทรศัพท์ทิ้งไว้ข้างๆตัว



หากแต่คำขอของเธอนั้นไม่เห็นผล เขาจับขาของเธออ้าออกจากกันแล้วเอารัดเอวของเขาไว้ มือหนาถลกบราสีดำของเธอให้ขึ้นไปกองแล้วก้มหน้าลงมากัดที่ยอดอกสีหวาน



“อื้อออ... จะ เจ็บ” ที่หางตาของญาณนั้นมีน้ำตาคลออยู่แล้วจู่ๆมือหนานั้นก็เลื่อนลงมาโอบกอดที่เอวของเธอแล้วยกร่างบางนั้นขึ้นพร้อมตัวของเขาที่ลุกขึ้นยืนขณะที่แกนกายของเขายังอยู่ในร่างของเธอ



กุมภัณฑ์นั้นเดินเข้าหากับแพงกระแทกแผ่นหนังของเธอเข้ากับกำแพงห้องอย่างรุนแรงจนญาณร้องโอ้ย ก่อนที่เขาจะจับขาข้างหนึ่งของเธอลงหยัดไว้กับพื้นแต่ด้วยส่วนสูงของชายหนุ่มทำให้เธอต้องเขย่งปลายเท้า ส่วนอีกข้างนั้นยกขึ้นมาพาดที่บ่าของเขา



“...ฮะ ฮ้า!” เธอมันจะครางแบบนี้ที่ตัวตนของเขามันเข้ามาจนสุด ขณะที่กุมภัณฑ์ขยับสะโพกเร็วและแรงอย่างไม่ผ่อนแรง



ข้างในของเธอนั้นยังตอบรับเขาเป็นอย่างดี และมันยังแน่นและคับแคบเหมือนเดิมจนเขานั้นเริ่มคิดว่าสองปีที่ผ่านมานั้นเธอไม่เคยนอนกับศาสตร์เลยรึยังไง



และเขาก็คิดถูก



แม้ว่าเขาจะเคยมีอะไรกับเธอแล้วก็จริง แต่นี่เป็นครั้งแรกที่เขาไม่ได้สวมถุงยาง ญาณที่นึกเรื่องนั้นขึ้นได้เลยถามออกมาเสียงกระเส่า “ถะ..ถุงยางล่ะ ?”



กุมภ์คำรามในลำคอ ก้มมองตัวตนของเขาที่เข้าๆออกๆร่องกลับของเธอแล้วพูดออกมา “ไม่ต้อง.. อะ อ่าห์.. ไม่ต้องใส่แล้ว”



“มะ.. ไม่ นะ.. นายต้องใส่ อ๊าห์ ...อื้ออ” ญาณพยายามรวบรวมสมาธิบอกกับชายหนุ่ม แต่พอเธอมองเขาไปตาของเขาเธอกลับอยากจะตามใจเขาขึ้นมา ถึงอย่างนั้นก็ไม่ได้ “ฉะ.. ฉันมีอยู่ ..ไซส์ของนายตอนนั้น อ๊ะ อ๊ะ...”



กุมภัณฑ์ทาบริมฝีปากบางของเขาปิดลงบนกลีบปากนุ่ม ขยับดูดปากของเธอเอาไว้ไม่ให้เธอได้พูด



ญาณที่เมื่อยขาที่ต้องเขย่งรับทั้งน้ำหนักตัวและแรงกระแทกของเขานั้นทรุดลง ชายหนุ่มเลยถอดตัวตนของเขาออกมา แล้วจับให้เธอลงมาอยู่กับพื้นในท่าคลานสี่ขาก่อนจะสอดมันเข้าไปใหม่อีกครั้ง



เขาโน้มตัวมาแนบชิดร่างบางแล้วกระซิบข้างหูของเธอ “มันใส่ไม่ได้หรอก...”



“ละ... ลึก ฮะ..ฮ้า!” คนที่รับแรงกระแทงนั้นครวญครางไม่เป็นภาษา จิกเล็บลงกับพื้นพรมขณะที่ชายหนุ่มที่ครอบคร่อมร่างเธออยู่ข้างบนนั้นก็ครางใกล้ๆกับหูของเธอมันทำให้เธอรู้สึกเหมือนจะถึงจุดหมายในอีกไม่ช้า



หน้าอกที่แกว่งไกวตามแรงกระแทกนั้นถูกมือหนาของกุมภัณฑ์กอบกุมมันเอาไว้ เขาบีบที่ยอดอกสีหวานนั้นก่อนจะพูดออกมาขณะที่ใบหน้าหล่อของเขายังอยู่ที่ข้างหูของเธอ “คุณไม่รู้สึกหรอว่ามันใหญ่กว่าเดิม...”





______________________


มันไม่ใช่เวลามาชวนไปกินหมูกระทะนะอิฐ...

55555555555

เกลียดภาคสองเพราะมันจะมีฉากแบบนี้บ่อยๆ 

เนื่องจากสนองนีทไรท์ 

ไรท์หื่นเอง จบ.

555555555




แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น