1Nightstand / น้ำตาแม่มด

เรื่องนี้จะอัพวันเว้นวันนะคะ เป็นเรื่องที่สองที่มีความดาร์กในอดีตของนางเอกค่อนข้างเยอะ ฝากติดตามเรื่องใหม่นี้ด้วยนะคะ ดาว ไลค์ หรือคอมเม้น ทุกอย่างเป็นกำลังใจชั้นเลิศสำหรับไรท์ อาจจะเขียนไม่เก่ง แต่ความตั้งใจเต็มร้อยค่า....😀😁

ชื่อตอน : Find..ตามหา

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.2k

ความคิดเห็น : 10

ปรับปรุงล่าสุด : 20 มิ.ย. 2560 12:51 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Find..ตามหา
แบบอักษร


...ตอน Find...ตามหา...​





ประตูห้องทำงานของผู้บริหารโรงแรมหรูชื่อดังของไทยถูกเปิดออกโดยท่านประธานที่เข้าห้องมาในสภาพอิดโรย เลขาสาวที่นั่งทำงานอยู่ในห้องไม่ได้ตามเข้าไปในห้องประชุมด้วยรีบลุกออกจากโต๊ะทำงานไปจัดเตรียมน้ำดื่มและของกินมาบริการผู้เป็นนายทันที

ทรัพย์เลือกเดินไปยังส่วนของโซฟาแทนโต๊ะทำงาน เนื่องจากการประชุมเมื่อครู่กินพลังงานของเขาไปมากจนอยากพัก ชายหนุ่มเป็นพวกชอบการปฏิบัติ ให้เขาเดินดูงานรอบๆโรงแรมหรือคุยกับพนักงานและแขกโรงแรมทั้งวันเขาก็ไม่เหนื่อย แต่ถ้าต้องอยู่กับกองเอกสารหรือเข้านั่งฟังเนื้อหาการประชุมแค่ชั่วโมงถึงสองชั่วโมงเขาก็แทบไม่ไหวแล้ว

“ทรัพย์ดื่มน้ำเย็นก่อนนะ แล้วก็เค้กช็อกโกแลต กินรองท้องก่อนนะ อีกหลายชั่วโมงกว่าจะเลิกงาน”แก้วน้ำเปล่าที่มีไอน้ำเกาะรอบๆแก้วและจานเค้กชิ้นเล็กถูกวางบนโต๊ะ แล้วเลขาสาวก็เดินอ้อมไปด้านหลังโซฟาแล้วนวดไหล่ให้อีกฝ่ายตามแรงน้ำหนักมือที่เขาชอบ

“อืมมม ขอบคุณครับ”ชายหนุ่มหลับตาพริ้ม ค่อยยันตัวขึ้นให้ร่างบางนวดให้เขาได้ง่ายขึ้น “ชา เราไปเที่ยวกันดีไหม ตั้งแต่ผมกลับมาจากอเมริกาก็ต้องทำงานทุกวัน แทบไม่ได้พักเลย”ทรัพย์ลืมตามองหน้าหญิงสาวที่เป็นทั้งคนรักและเลขาของเขาด้วยสายตาออดอ้อน

“ชากำลังจะคุยกับทรัพย์เรื่องนี้พอดีเลย เมื่อกี้ยัยน้ำฟ้าโทรมาชวนพวกเราไปภูเก็ตกัน ไปไหม ก็ถือว่าไปพักร้อนด้วย และไปดูงานโรงแรมของสาขาที่นั้นด้วย”ทิชาปล่อยมือออกจากไหล่หนาเดินอ้อมกลับมานั่งข้างๆเขาบนโซฟา

“พี่น้ำฟ้าไปภูเก็ตทำไหมครับ”เขาไม่มีปัญหาอยู่แล้วที่จะไปพักที่นั้น แต่ก็อดสงสัยถึงสาเหตุของเพื่อนหญิงสาวไม่ได้ เพราะเท่าที่รู้ทางนั้นกำลังวุ่นกับการสืบหาข้อมูลหลายอย่างอยู่

“ไปตามหาคุณลุงภพ เห็นสายของพี่พีทรายงานว่าเห็นผู้ชายรูปร่างลักษณะคล้ายลุงภพที่นั้น บวกกับที่ภูเก็ตมีการใช้เงินที่น่าสงสัยของคุณน้าภาอยู่จำนวนมาก ยัยฟ้าเลยอยากไปดูให้แน่ใจ” ทิชาเล่าเรื่องราวบางส่วนจากที่คุยโทรศัพท์ให้ชายหนุ่มฟัง เพราะอย่างน้อยเขามีคนรู้จักอยู่ที่นั้นหลายคน อาจพอหาคนช่วยเหลือในเรื่องนี้ให้เพื่อนของเธอได้บ้าง

“ได้หลักฐานแน่ชัดแล้วเหรอว่าคุณพ่อพี่ฟ้ายังมีชีวิตอยู่”

“ยังหรอก แต่ค่อนข้างมั่นใจมากขึ้น เห็นทางนั้นไปเจอว่าเอกสารมรณบัตรของคุณลุงในบ้านของคุณภาแล้ว ซึ่งมันไม่ใช้เอกสารตัวจริง เลยแน่ใจว่าทางนั้นน่าจะกำลังปิดบังอะไรอยู่” ชาโอบกอดแขนหนาเอาไว้อย่างออดอ้อนหวังให้เขาช่วยอีกแรง “ทรัพย์ให้คนของทรัพย์ที่อยู่ที่นั้นช่วยอีกแรงได้ไหม”

“ได้สิ เดี๋ยวทรัพย์จัดการให้ ยังไงก็ต้องโทรไปให้ทางนั้นจัดห้องพักให้อยู่แล้ว ไม่ต้องห่วงนะ”ชายหนุ่มตอบรับคำขอนั้นอย่างไม่ลังเล มือหนาวางลงบนหน้าขาของหญิงสาวพรางลูบไล้ไปมาเบาๆพรางเล่าแผนการในหัวให้เธอฟัง “งั้นเราไปอยู่ที่นั้นซักอาทิตย์หนึ่งนะ ไหนจะต้องช่วยพี่น้ำฟ้าหาคุณลุง ไหนจะต้องดูงานของโรงแรม เราก็ถือโอกาสพักร้อนไปด้วย ชาต้องตามใจผมมากเป็นพิเศษด้วยนะ”

“พูดยังกับที่ผ่านมาชาไม่ตามใจทรัพย์อย่างนั้นแหละ นี้ชาจะตาลึกดำเป็นหมีแพนด้าทุกวันนี้เพราะใคร”ตั้งแต่ที่เสียครั้งแรกให้กับเขาไป หนุ่มรุ่นน้องก็ชอบมาออดอ้อนร้องขอเธอทุกคืน พอเธอยอมใจอ่อนเขาก็จะกักขังเธอให้ครางอยู่ในอ้อมแขนนั้นจนเข้าวันใหม่เกือบทุกครั้งไป

“ผมหมายถึงตามใจเรื่องเที่ยว ชาคิดอะไรของชาอยู่เนี้ย ลามกนะเรา” ร่างสูงอารมณ์ดีหยอกแกล้งคนรักกลับไป เรียกฝ่ามือเล็กๆให้ตีลงที่แขนของเขาได้ทันที แต่ก็คุ้มที่ได้เห็นแก้มแดงๆอยู่ตรงหน้าจากความเขินอายของเธอ

“ทรัพย์นั้นแหละลามก ไม่พูดด้วยแล้ว ไปเคลียงานต่อดีกว่าจะได้ไปเที่ยวอย่างสบายใจ”มือบางตักเค้กที่ตัวเองเป็นคนนำมาวางไว้เข้าปากหนึ่งคำ ก่อนจะลุกเดินไปยังโต๊ะทำงานของตนเพื่อจัดการเอกสารต่างๆให้เสร็จ

พอได้ยินว่ารีบเคลียงานเพื่อไปเที่ยว ทรัพย์ก็รีบตักเค้กช็อกโกแลตของโปรดเข้าปากจนหมด ยกน้ำเย็นขึ้นดื่มแล้วรีบลุกไปทำงานของตัวเองเหมือนกัน ความรู้สึกเบื่อกองเอกสารหายไปเมื่อมีพักร้อนกับคนรักเป็นพลังใจให้มีแรงทำงานอีกครั้ง

ภายในห้องทำงานกลับมาเงียบอีกครั้ง จะเกิดเพียงเสียงพลิกเอกสารดังขึ้นเป็นพักๆ แต่หนุ่มสาวเจ้าของห้องกลับเงียบไร้ซึ่งบทสนทนาเพราะต่างหน้าดำคร่ำเครียดกับงานที่ต่างคนต้องรับผิดชอบอยู่


วันพักร้อนของทั้งทรัพย์และทิชารอคอยก็มาถึง ชายหนุ่มฝากงานของตนทั้งหมดให้รองประธานดูแลแทน แล้วบินตรงมาลงภูเก็ตล่วงหน้าน้ำฟ้ากับพีทหนึ่งวัน เพราะสองคนนั้นต้องรอส่งแลนนอลแขกจากอิตาลีก่อนถึงจะมาภูเก็ตได้

“ว้าวววว ทะเล วู้ววว”ทันทีที่รถของโรงแรมจอดหน้าบ้านพักส่วนตัวของทรัพย์ที่ตั้งอยู่ริมชายหาดทะเล ทิชาก็รีบลงรถแล้ววิ่งไปหาน้ำทะเลทันที

“ผมฝากยกของเข้าไปในบ้านด้วยนะ วัตถุดิบที่สั่งให้เตรียมไว้ในตู้เย็นเรียบร้อยแล้วใช่ไหม” ทรัพย์ยืนสั่งงานพนักงานโรงแรมจนได้รับสิ่งที่ต้องการครบถ้วน จึงส่งทิปให้พนักงานแล้วเดินตามแฟนสาวไปยังทะเลสีฟ้าคราม

“ทรัพย์ น้ำใสมากเลย”หญิงสาวจับชายกระโปรงยกขึ้นแล้วเตะน้ำทะเลเล่นอย่างสนุกสนาน พอให้คนรักเดินตามลงมาก็รีบวิ่งไปจูงมือลงมาเล่นกับเธอด้วย

“ฮึๆ นานทีผมจะถึงจะได้เห็นชาทำตัวเด็กๆแบบนี้นะ” มือหนาจับปรอยผมยาวขึ้นมาทัดหูให้ ก่อนจะเลื่อนมือมาลูบแก้มใสที่ขึ้นสีแดงเล็กน้อยจากอากาศที่ร้อนของทะเล “แดดเริ่มแรงแล้ว เราเข้าไปพักที่บ้านก่อนไหมครับ ตอนเย็นค่อยลงมาเล่นอีกที”

“แต่ชายังอยากเล่นน้ำทะเลอยู่เลย”ชายื่นปากออกมาคล้ายเป็ดเริ่มงอแงคล้ายเด็กเมื่อคนตัวโตขัดความสุขของเธอ “เล่นต่อนะ น่ะนะ”การอ้อนแบบเด็กสาวถูกยกขึ้นมาใช้ ทั้งช้อนสายตาขึ้นมอง เอาแก้มถูไถ่ไปกับกับแขนแกร่ง และแขนบางโอบรอบร่างหนาเอาไว้

“ชาอยากเล่นต่อเหรอ”ก็ยอมรับว่าท่าทางออดอ้อนนั้นทำให้เขาเกือบใจอ่อน แต่ความห่วงกลัวว่าหญิงสาวจะป่วยมีมากกว่า เพราะถ้าเธอป่วยพักร้อนครั้งนี้คงไม่สนุกแน่ เมื่ออีกฝ่ายพยักหน้ารับอย่างเร็วพร้อมยกยิ้มกว้างเพราะคิดว่าเขาจะยอม ทรัพย์ก็ช้อนอุ้มร่างบางขึ้นมาทันที “งั้นเล่นกัน”

“ว้ายยย ทรัพย์ ไม่เอาแบบนี้ ว้ายย”แขนบางโอบรอบคอของชายหนุ่มโดยอัตโนมัติ เสียงร้องวี้ดว้ายดังขึ้นเป็นระยะเมื่ออีกฝ่ายทำท่าเหวี่ยงคล้ายจะโยนเธอลงน้ำ “ไม่เล่นแล้วๆ เข้าบ้านกัน นะนะ เข้าบ้าน”พอถูกแกล้งแบบนี้ทิชาก็กลับลำเปลี่ยนความต้องการของตัวเองทันที เธอกอดรอบคอของทรัพย์ไว้แน่นกลัวเขาจะทำเธอหล่นจนเปียกปอน

“ป่ะ เข้าบ้านกัน”ทรัพย์ยกยิ้มอย่างผู้ชนะทันทีที่แฟนสาวเปลี่ยนคำตอบ ร่างสูงอุ้มเธอเดินผ่านชายหาดทรายสีขาวกลับเข้ามาในบ้านพักส่วนตัว ก่อนจะวางให้เธอยืนด้วยตัวเองเมื่อเดินมาถึงเชิงบันไดบ้าน

“ให้ชานอนห้องไหน”หญิงสาวเดินไปลากกระเป๋าเดินทางมายืนรอตรงตีนบันได

“เดี๋ยวผมพาไป”ทรัพย์ยกกระเป๋าเดินทางทั้งของตนและคนรักเดินนำขึ้นไปยังส่วนชั้นสองของบ้าน ก่อนจะลากกระเป๋าทั้งสองใบไปยังห้องนอนที่ใหญ่ที่สุดในบ้านหลังนี้

“ให้ชานอนห้องนี้เหรอ ใหญ่ไปไหม งั้นชาขอพายัยฟ้ามานอนด้วยกันนะ” ทิชาเดินสำรวจห้องพักอย่างสนใจ ของตกแต่งภายในไม่เยอะมากจนรก ทำให้มันดูสบายตาและไม่อึดอัดจนเกินไป สีฟ้าของผนังเข้ากับสีท้องฟ้าด้านนอก ตัดกับสีตู้และสีเตียงที่ทาตัดเป็นสีน้ำเงินเข้มทำให้ห้องดูลึกลับน่าสนใจมากขึ้น

“ไม่ได้ ชาต้องนอนกับผมเท่านั้น ห้ามพาเพื่อนมานอนด้วยเด็ดขาด”ทรัพย์เปิดกระเป๋าเดินทางของตนออกและเริ่มจัดเสื้อผ้าเข้าตู้เป็นการยืนยันว่าเขาพักที่ห้องนี้

“แต่...”หญิงสาวรู้สึกเป็นกังวลกับความถูกต้องเหมาะสม จึงจะเอ่ยขอย้ายห้องแต่ก็ถูกคนรักพูดแทรกขึ้นมาก่อน

“เชื่อเถอะพี่พีทเองก็คงอยากจะนอนกอดพี่ฟ้า เหมือนที่ผมอยากนอนกอดชานั้นแหละ ให้ผมนอนกับพี่พีทระวังนะ ดึกๆผมกับพี่พีทจะแอบหนีเที่ยวสาวไม่รู้ด้วยนะ”

“โอเค ชานอนห้องเดียวกับทรัพย์ก็ได้”ไม่ใช่ว่าไม่เชื่อใจหรือไม่ไว้ใจชายหนุ่ม แต่ความเจ้าเล่ห์แสนกลของเขาบวกกับความเก่งกาจของบอร์ดี้การ์ดหนุ่ม ทำให้เธอเลือกจะตัดไฟตั้งแต่ต้นลมดีกว่า

เมื่อตกลงกันได้แล้ว ทรัพย์กับทิชาก็ช่วยกันจัดเก็บเสื้อผ้าของทั้งสองแขวนในตู้เสื้อผ้าให้เรียบร้อย ก่อนจะมานอนเล่นบนเตียงสนามตรงระเบียงบ้านรอให้แดดร่มลงเพื่อที่จะได้ออกไปเล่นน้ำด้วยกันอีกครั้ง


“ทรัพย์เหมือนหาดส่วนตัวเลย”รอยยิ้มเหมือนเด็กเวลาได้ของเล่นที่ถูกใจปรากฏขึ้นบนใบหน้าของทิชา หญิงสาววิ่งลงไปชายหาดหน้าบ้านพักที่มีแต่เสียงคลื่นไร้ซึ่งผู้คน

“ช่วงนี้ไม่ค่อยมีแขกนะ”ทรัพย์เลือกจะตอบไปเพียงแค่ครึ่งหนึ่งของความจริง เพราะจริงๆแล้วหาดที่ทั้งสองเล่นอยู่นั้น เขาเป็นคนสั่งลูกน้องให้ปิดเป็นหาดส่วนตัว เนื่องจากช่วงนี้ไม่ใช่ช่วงไฮซีซั่นทำให้แขกที่มาพักไม่เยอะมาก จึงสามารถทำอะไรตามใจได้ “ไปเล่นกันเถอะครับ”

ร่างสูงวิ่งเข้าไปอุ้มร่างของคนรักในท่าเจ้าสาว ก่อนจะวิ่งลงไปยังน้ำทะเลจนถึงช่วงที่น้ำลึกถึงเอวของเขาแล้วโยนร่างบางลงในน้ำทันที “ว้ายยย มันเค็มนะ ตาบ้า” หญิงสาวกลั้นหายใจตอนที่ร่างดิ่งลงในน้ำ จากนั้นค่อยพยุงตัวเองให้สามารถยืนขึ้นได้และร้องโวยวายออกมาเสียดัง

“555 ทะเลก็ต้องเค็มอยู่แล้วสิครับ มันจะหวานได้ยังไง”ทรัพย์ยังคงดำเนินการกวนแกล้งหญิงสาวไม่ยีรังกับสิ่งที่ทำไปเมื่อครู่

“ไอ้เด็กบ้า”คำเรียกชื่ออีกฝ่ายที่ไม่ได้เรียกมานานถึงปล่อยออกมาพร้อมกับมวลน้ำจำนวนมากที่ชาสาดตรงไปหาแฟนหนุ่ม โดยแล่งไปที่ปากที่อ้ากว้างจากการหัวเราะของเขา

“อี๊ เค็มชะมัด”น้ำทะเลที่เข้ามาในปากของเขาเต็มๆจนต้องคายทิ้งออกมา “เล่นแบบนี้ใช่ไหม ได้”

“ว้ายยย ไม่เอานะ ทรัพย์ทำชาก่อนนะ”ทิชาออกตัววิ่งทันทีเมื่อเห็นคนรักก้าวสามขุมตรงมาหาเธอ แต่เพราะยังอยู่ในน้ำบวกกับช่วงขาที่ต่างกันของทั้งสอง ไม่นานทิชาก็ถูกทรัพย์อุ้มตัวลอยอีกครั้ง

“ผู้ร้ายมีข้อแก้ตัวไหมครับ ก่อนที่ผู้พิพากษาจะตัดสินโทษ”ชายหนุ่มถามขึ้นขณะที่อุ้มร่างบางในท่าเจ้าสาว พร้อมหมุนตัวไปมาคล้ายจะเหวี่ยงลงน้ำหลายครั้งจนร่างบางตัวกอดคอของเขาไว้แน่น

“ผู้ร้ายผิดไปแล้ว ผู้พิพากษาสุดหล่ออย่าลงโทษผู้ร้ายคนนี้เลยนะ” ทิชาเปลี่ยนท่าทีแทบทันที เธอตอบกลับไปด้วยท่าทางออดอ้อนพร้อมยกยอเอาใจอีกฝ่าย

"อืมมม คำร้องยังไม่เพียงพอ ผู้พิพากษายังไม่พอใจ"

"ผู้พิพากษาใจดี น่ารักกกคนนี้อย่าสั่งลงโทษ(ุ้หญฺงตาดำๆคนนี้เลยนะ สุดหล่อ สุดที่รักของชา พาชาขึ้นฝั่งนะ อย่าโยนชาลงน้ำเลยน้าา..."หญิงสาวดัดเสียงให้หวานที่สุด แถมเอาใบหน้าไปถูไถ่แผงอกแกร่งหวังเอาใจให้เขาไม่แกล้งเธอ

“ปากหวานแบบนี้คงไม่เค็มแล้วมั่งครับ”มือหนาดันด้านหลังของทิชาให้ลำตัวยกขึ้นพร้อมๆกับที่ตนก้มหน้าลงไปเพื่อประทับริมฝีปากริมรสชาติของคนปากหวาน “ว้า ไม่หวานแฮะ”

“บ้า กลืนน้ำทะเลไปตั้งเท่าไร จะหวานก็แปลก”ทิชาตีลงไปที่แผงอกเปลือยอย่างแรงด้วยความเขินจากทั้งการกระทำและคำพูดของเขา “ชาหนาวแล้ว กลับที่พักกันเถอะนะ นะคะ” 

ทั้งสองเล่นน้ำมาเกือบชั่วโมงบวกกับแสงอาทิตย์ที่เริ่มราแสงลง ทำให้อุณหภูมิรอบๆลดต่ำลง ร่างกายของชาสั่นน้อยๆจนต้องกระชับร่างเข้าแนบกับคนตัวใหญ่หวังแบ่งไออุ่นมา

“น่าจะหนาวจริง ตัวชาสั่นจนผมนึกว่าแผ่นดินไหว”ทรัพย์ยังคงความยียวนได้เสมอต้นเสมอปลาย เขาพูดกวนคนในอ้อมแขนอยู่ตลอด บรรยากาศตอนนี้เหมือนทั้งคู่ย้อนกลับไปตอนอยู่ที่อเมริกา ที่มีกันและกันในห้องแค่สองคน ไม่มีเรื่องงานหรือเรื่องของคนอื่นเข้ามาแทรกให้ปวดหัวหรือวุ่นวายใจ ความรู้สึกผ่อนคลายและเป็นสุขทำให้ทรัพย์กลับมาเป็นไอ้เด็กบ้าของทิชาอีกครั้ง

“ไม่คุยกับทรัพย์แล้ว พาชาไปอาบน้ำเดี๋ยวนี้นะ ไม่งั้นชาจะโกรธ ชาจะงอน แล้วจะไม่ให้ทรัพย์เข้ามานอนด้วยเด็ดขาด” เมื่อไอ้เด็กบ้ากลับมา ก็ต้องมียัยป้าเลขากลับมาเช่นกัน ทรัพย์กวนมา ชาก็ขู่กลับอย่างไม่มีใครยอมแพ้ใคร

“โห้ ขู่แบบนี้ผมก็ต้องยอมแพ้สิ ไม่เป็นไรหรอก กับผู้หญิงคนนี้ผมสามารถยอมแพ้ให้ได้ทั้งชีวิต”ชายหนุ่มแกล้งทำเป็นหน้าเศร้าคล้ายจะสำนึกผิด ก่อนจะเปลี่ยนเป็นยกยิ้มเจ้าเล่ห์อย่างรวดเร็ว “ที่ยอมให้เพราะรักนะเนี้ย ไม่ใช่เพราะแก้มหอมๆ ร่างนิ่มๆ แล้วช่องแน่นๆหรอกนะ”

“กรี๊ดดด ตาบ้า พูดอะไรลามก”เสียงโต้เถียงของทั้งสองดังออกมาจากบ้านพักอย่างต่อเนื่อง จนกระทั้งเสียงบานประตูห้องน้ำปิดลง เสียงพูดคุยก็กลายเป็นเสียงหวานๆของความรักที่ทั้งคู่มอบให้แก่กันในช่วงเวลาที่มีความสุขแบบนี้


บรรยากาศแสนหวานในบ้านพักส่วนตัวที่ภูเก็ต แตกต่างจากบรรยากาศในคอนโดหรูใจกลางกรุงที่เต็มไปด้วยความตรึงเครียดและการจมอยู่กับความคิดตัวเอง หลังจากที่น้ำฟ้าและพีทแยกย้ายกันไปเก็บสัมภาระแล้วเตรียมพักผ่อนเพื่อเดินทางในช่วงเช้าของพรุ่งนี้ หญิงสาวก็มานั่งเหม่อมองไปนอกหน้าต่างเนื่องจากไม่สามารถข่มใจให้สงบแล้วหลับลงไปได้

“เครียดเรื่องพ่อเหรอครับ”เสียงถามอย่างงัวเงียของชายหนุ่มตามด้วยอ้อมกอดอุ่นจากด้านหลังทำให้น้ำฟ้าตื่นจากภวังค์ ตอนแรกพีทก็นอนหลับไปแล้วแต่เพราะไม่รู้สึกถึงหมอนข้างมีชีวิตที่มักอยู่ในอ้อมแขนของตนทุกคืนเลยทำให้ตื่นขึ้นมา

“นิดหน่อยค่ะ ไม่รู้ว่าพอเจอพ่อแล้วชาต้องรู้สึกยัง ต้องดีใจไหม หรือต้องโกรธ หรือว่าควรทำยังไงในตอนที่ท่านมาอยู่ตรงหน้า”หลักฐานหลายๆชิ้นที่ได้มาตลอดหลายวันนี้ทำให้เธอมั่นใจว่าพ่อยังมีชีวิตอยู่ ถึงแม้ยังไม่ได้เจอตัวจริงๆของท่าน หรือได้รับคำยื่นยันจากใครก็ตาม

“พ่อก็ยังเป็นพ่อ ต่อให้ท่านทำผิดอะไร หรือทำไปเพราะอะไร ฟ้าก็หนีคำว่าท่านเป็นพ่อของฟ้าไม่ได้”พีทรู้ว่าคนรักกำลังสับสน เขาทำได้เพียงแค่กระชับกอดและให้คำแนะนำกลางๆไป เพราะมันเป็นเรื่องในครอบครัวของเธอ คนที่ตัดสินใจควรเป็นตัวหญิงสาวเอง “บางที ฟ้าอาจมีคำตอบอยู่ในใจแล้วก็ได้ พี่เชื่อว่าถ้าฟ้าได้เจอหน้าพ่อ คำตอบทั้งหมดคงกระจ่างขึ้นมาเอง”

“พ่อ? ลูก? ฟ้าเริ่มกลัววันพรุ่งนี้แล้วซิคะ”

“ยังไงเราก็หยุดเวลาไม่ได้ เอาแบบนี้ไหมพี่จะกอดน้ำฟ้าไว้แบบนี้จนถึงพรุ่งนี้เช้า และจะยืนอยู่ข้างๆฟ้าในตอนที่ฟ้าต้องไปเจอกับพ่อ แม้ว่าคำตอบในตอนนั้นจะเป็นยังไง พี่ก็จะอยู่กับฟ้าไม่ยอมไปไหน”พีทจับร่างบางให้หมุนตัวหันหน้ามาหาเขาแล้วมอบจุมพิตลงที่หน้าผากของเธอ

“ขอบคุณคะ ขอบคุณที่ดีกับฟ้าแบบนี้ ฟ้ารักพี่พีทนะ"นัยน์ตาหวานทอดมองอีกฝ่ายด้วยความรู้สึกรักและขอบคุณ "งั้นตอนนี้พี่พีทช่วยพาฟ้าไปนอนหน่อยได้ไหมคะ ถ้าดึกกว่านี้พรุ่งนี้เราทั้งสองคนจะตื่นไม่ไหวเอา”แขนทั้งสองยกขึ้นโอบรอบคอของชายหนุ่มไว้บ่งบอกให้เขาอุ้มพาเธอไปนอน

“รับทราบครับ องค์หญิงของพี่ องครักษ์คนนี้จะอารักขาจนถึงเตียงนอนเลยค่ะ”ชายหนุ่มช้อนอุ้มขึ้นแล้วเดินไปยังเตียงนอน ก่อนจะวางร่างบางอย่างเบามือ “ฝันดีนะครับ พรุ่งนี้จะได้มีแรงมาสู้ต่อ พี่รักน้ำฟ้านะ”

พีทคลานตามขึ้นมาบนเตียงแล้วเอนตัวลงนอนพร้อมกางแขนออกให้น้ำฟ้าขยับตัวเข้ามาอยู่ในอ้อมแขนของตน ต่างฝ่ายต่างกระชับกอดร่างของอีกคนเอาไว้ ความอุ่นจากแผงอกของทรัพย์ทำให้หญิงสาวรู้สึกอุ่นใจจนยอมปล่อยวางเรื่องทุกข์ใจแล้วล่องลอยไปในโรคแห่งความฝัน และกลิ่นหอมจากกลุ่มผมนุ่มสลวยทำให้พีทใจสงบแล้วหลับลงไปอีกครั้ง


พีทกับน้ำฟ้าเดินทางออกจากกรุงเทพตั้งแต่เช้าตรู่ เมื่อมาถึงภูเก็ตก็มีพนักงานโรงแรมของทรัพย์มารอต้อนรับทั้งสอง แล้วพามายังบ้านพักส่วนตัวของตระกูลเจริญหาญพิพัฒทันที

ภาพของเพื่อนรักที่ยืนรอเธออยู่หน้าบ้านทำให้น้ำฟ้าวิ่งเข้าไปกอดทิชาทันทีที่รถนิ่งจอด “แก ฉันกลัว ทำยังไงดี ฉันไม่เคยอ่อนแอแบบนี้มาก่อนเลย ทำยังไงดี ฉันควรทำยังไงดี”เรื่องราวที่ได้ฟังจากคนของทรัพย์ ที่หนุ่มรุ่นน้องได้ส่งไปสืบหาพ่อเพื่อช่วยทางเธออีกแรงทำให้ความกลัวกลับมาเยือนน้ำฟ้าอีกครั้ง

“ถ้าแกเอาแต่กลัว มันก็ไม่มีทางทำให้แกหายกลัวหรอก ไปเผชิญหน้ากับมันสิ มันถึงจะขจัดความกลัวได้”ทิชากระชับกอดร่างที่สั่นน้อยเอาไว้ ก่อนจะกระซิบที่ช้างหูเพื่อนสาวด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน “แกยังมีฉัน ทีพี่พีท ยืนอยู่ข้างๆตรงนี้ ไหนจะยัยทรายที่อยากจะบินมาแกแทบใจจะขาดอีก พุ่งชนไปเลย ไม่ต้องกลัว”

“นั้นสินะ ฉันยังมีพวกแก จะไปกลัวอะไรจริงไหม งั้นเราไปกันเถอะ ไปตามหาความจริงกัน”




#เนื้อเรื่องมึนๆเล็กๆขอโทษด้วยนะตะ ไรท์จะกลับมาแก้ไขให้เร็วๆนี้ ตอนนี้ไรท์วุ่นกับงานขึ้นบ้านใหม่ของพี่สาวในอาทิตย์หน้า เลยไม่ค่อยมีสติมากหนัก แถมหัวไม่แล่นอีก TT

#จัดเนื้อหาเบาๆให้ตามที่ขอ จะพยายามเขียนให้หวานที่สุดเท่าที่จะทำได้ สู้ๆ

#มาเขียนต่อวันพรุ่งนี้นะ ตอนนี้เวปรวนมาก ยอดคนอ่านเป็นเลข 00 ตลอดเวลา ไรท์เลยไม่รู้ว่ามีคนเข้ามามากน้อยแค่ไหน อย่างน้อยกดไลค์หรือเขียนคอมเม้นให้ไรท์หน่อยนะ ไรท์จะได้รู้ว่ายังมีคนเข้ามาอ่านอยู่


1Nightstand <<< เพจ


แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น