ติดตามผลงานอื่นๆของจี้ จิ้มรูปโปรไฟล์ได้เลยค่า

EP.9 มีแฟน อย่าคิดเถียงแฟน

ชื่อตอน : EP.9 มีแฟน อย่าคิดเถียงแฟน

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 138.1k

ความคิดเห็น : 259

ปรับปรุงล่าสุด : 15 มิ.ย. 2560 01:46 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 1,800
× 0
× 0
แชร์ :
EP.9 มีแฟน อย่าคิดเถียงแฟน
แบบอักษร

EP.9 มีแฟน อย่าคิดเถียงแฟน


"แค่นี้ก็หงุดหงิด" เติ๊ดแซวต่อยิ้มๆ อั่งเปาไม่ตอบอะไร เด็กหนุ่มผลักอกเติ๊ดให้หลบ แรงมันไม่ได้เยอะมากมายหรอก แต่เติ๊ดยอมหลบเองมากกว่า


"อ้อ! บอกเพื่อนพี่เลิกแซวผมด้วย" อั่งเปาหันกลับมาพูดสั่ง เติ๊ดเลิกคิ้วขึ้นนิดๆ


"มันแซวอะไร" เติ๊ดถามขึ้น


"ก็..." เด็กหนุ่มอึกอักเล็กน้อย จะให้พูดคำว่าเมีย มันก็แปลกๆน่ะ


"ก็อะไร"


"ก็ให้เลิกแซวว่าผมเป็นเมียพี่ได้แล้ว" อั่งเปาตัดสินใจพูดไป เติ๊ดเหมือนพยายามหุบยิ้มอีกแล้ว


"แล้วไม่ใช่หรอ?" เติ๊ดแกล้งถาม


"ก็ต้องไม่ใช่สิ!" อั่งเปารีบตอบ


"เดี๋ยวก็ใช่ม้างงงง" เติ๊ดยังคงแซว อั่งเปายกมือปิดหูทันทีทั้งสองข้าง


"ไม่! ไม่ๆๆๆๆๆๆๆๆ" อั่งเปาเดินหนีไปทั้งที่ปิดหูนั่นแหละ เติ๊ดยิ้มจนปวดแก้มแล้ว แฟนใครไม่รู้ น่ารักชิบหาย


เติ๊ดเดินตามอั่งเปาไป แต่ก่อนเข้าร้าน เขาต้องหุบยิ้มแล้วทำหน้าปกติก่อน เขาก็ไม่อยากเพื่อนรู้หรอก ว่าตัวเองหลงเด็กมันขนาดนั้น


แต่พอเข้ามา เติ๊ดก็พบว่าเพื่อนกลับกันหมดแล้ว เหลือแค่ โจ้ คนที่สักให้ลูกค้าแทนเติ๊ดอยู่ในห้องสักด้านในคนเดียว


"มึงคิวต่อไปใช่ไหม เดี๋ยวให้ไอ้โจ้สักนะ" เติ๊ดเดินมานั่งข้างๆอั่งเปาแล้วพูดกับเต่า เขานั่งชิดจนขาแนบกันนิดๆแล้ว


"ครับพี่" เต่าตอบมา อั่งเปาขยับไปทางเต่าเล็กน้อย เด็กหนุ่มหยิบมือถือมาเล่นเกมส์จะได้ไม่อึดอัดมาก แต่ในเครื่องดันมีแต่เกมส์ปลูกผักนี่สิ


"แดกข้าวก่อนไหมมึงอ่ะ" เต่าถามอั่งเปา เต่าดูเหมือนพี่ชายมากกว่าเพื่อนซะอีก อั่งเปาเงยหน้าจากจอมามองเต่าทันที


"เอาตังมา มึงบอกจะเลี้ยง!" อั่งเปาแบมือขอ เต่าก็หยิบแบงก์50ให้ เติ๊ดมองอยู่ตลอดเลย เขาอยากให้อั่งเปาขอเขาแบบนี้บ้างเหมือนกัน ก็แอบอิจฉาทุกคนที่อั่งเปาสนิทด้วยนั่นแหละ


"ไม่พอ"


"มึงจะเอาอะไรเยอะแยะ มานั่งรอกูเฉยๆเนี่ย!"


"กูหิว!!!"


"เอาแต่ใจชิบหายเลยมึงเนี่ย" เต่าบ่นแต่ก็ให้เพิ่มอีก20 อั่งเปารับไปแล้วลุกขึ้นทันที เด็กหนุ่มออกทางฝั่งเต่า ไม่ได้ออกทางฝั่งเติ๊ดแต่อย่างใด เติ๊ดมองตามไปจนพ้นสายตานั่นแหละ


"อย่าถือสาเพื่อนผมเลยพี่ มันเป็นแบบนี้เอง" เต่าพูดกับเติ๊ดหลังจากอั่งเปาออกไปแล้ว เต่าไม่รู้ความสัมพันของเติ๊ดกับอั่งเปาสักนิด เต่าโคตรกลัวเติ๊ดเลยแหละ แต่อั่งเปาเหมือนจะไม่กลัวหรือเกรงใจเลย


"เพื่อนมึงมีคนคุยอยู่ไหม" เติ๊ดพูดถาม เขาคงต้องรอห้องสักอีกสักพักนั่นแหละ และที่ถามแบบนี้ เขาอยากรู้ว่าที่มหาลัย อั่งเปามีคนคุยอยู่รึเปล่า


"ไม่มีนะพี่" เต่าแม้จะงงๆแต่ก็ตอบเติ๊ดทันที เติ๊ดพยักหน้ารับ เขาหยิบบุหรี่มาจุดสูบ เขาไม่อยากบอกเต่าว่าเป็นอะไรกับอั่งเปา ถ้าเขาบอกไปล่ะก็ ไอ้เด็กขี้โมโหมันโกรธเขาแน่ๆ


สักพักผ่านไป

หลังจากกินข้าวอิ่ม อั่งเปาเดินกลับเข้ามาในร้านด้วยท่าทางนิ่งๆ ตอนนี้เต่าเข้าไปสักแล้ว ที่โซฟาเลยเหลือแค่เติ๊ดคนเดียวที่นั่งกินข้าวกล่องอยู่ อั่งเปาเดินมานั่งที่โซฟา แต่ห่างกับเติ๊ดพอสมควร


"ไอ้เต่าล่ะ" อั่งเปาถามโดยไม่มองหน้าเติ๊ด


"ไม่ได้นั่งเฝ้า" เติ๊ดตอบนิ่งๆ ตักข้าวเข้าปากด้วยท่าทางปกติ


"กวนตีน~" อั่งเปาแอบด่าเบาๆ แต่เติ๊ดก็ได้ยิน เขาหันมามองทันที อั่งเปาก็หันสบตา


"อะไร!" อั่งเปาถามเสียงขุ่น เติ๊ดด่ากลับแบบไม่มีเสียงว่า 'เหี้ย' อั่งเปาเตรียมหงุดหงิดอีกแล้ว พี่มันจีบอยู่ไม่ใช่หรอ ด่าแบบนี้ก็ได้หรอ


"สัด~" อั่งเปาด่าเบาๆอีกรอบ แต่จงใจให้เติ๊ดเห็นนี่แหละ เติ๊ดพยักหน้ารับ เขาหยิบน้ำมาดื่มก่อน เสร็จก็ขยับมาใกล้อั่งเปาเร็วๆ อั่งเปาแอบตกใจนิดๆเหมือนกัน


"มึงกล้าด่ากูหรอเปา" เติ๊ดถามดุๆ แต่อั่งเปาไม่ได้กลัวความดุนี่แล้วสักนิด


"ไม่กล้าหรอกมั้ง พี่เติ๊ด...เชี่ยยยย" อั่งเปาลากเสียงด่ายาวๆ แทนที่เติ๊ดจะโกรธ เขากลับใจเต้นแรงซะงั้น


"ไอ้เด็กจังไร"


"ไอ้พี่เติ๊ดหน้าหมา"


จุ๊บ~

เติ๊ดยื่นหน้าจุ๊บแก้มอั่งเปาเร็วๆแล้วผละออก อั่งเปากัดปากตัวเองนิดๆ จะด่าก็ไม่กล้าแล้วทีนี้


"ตกลงเพื่อนผมอยู่ไหน" อั่งเปาขยับออกนิดๆ แต่ขาก็ยังชิดอยู่กับขาเติ๊ดอยู่ดี เติ๊ดเองก็นั่งดีๆเช่นกัน


"ในห้องสัก" คราวนี้เติ๊ดตอบดีๆ อั่งเปาไม่ได้ถามอะไรต่อ จนเติ๊ดขยับมือมากุมมืออั่งเปาไว้เบาๆ อั่งเปารู้สึกแปลกๆเหมือนกัน แล้วที่สำคัญ มือเติ๊ดจะสั่นอะไรเบอร์นั้น


"หนาวหรอพี่" อั่งเปาหันมาแซวบ้าง เติ๊ดรีบเอามือออกทันที


"หนาวพ่องสิ!" เขาทำเสียงดังกลบเกลื่อนแล้วลุกเอากล่องข้าวไปทิ้ง เด็กแซวแบบนี้ เขาก็เสียความมั่นใจน่ะสิ เขาอายจนหูแดงอีกแล้วเนี่ย


พรึบ!

กลับมานั่งคราวนี้ เติ๊ดนั่งซะห่างเลย เขาหยิบมือถือมาเล่นบ้าง อั่งเปาชะเง้อมองนิดๆ เด็กหนุ่มไม่ได้อะไร หยิบมาเล่นบ้าง มันก็แปลกนิดๆ ที่แฟนกันแต่กลับไม่มีเฟสหรือไลน์กันเลย ที่สำคัญ อั่งเปาไม่มีเบอร์เติ๊ดด้วยซ้ำ


"พี่เติ๊ด" อั่งเปาเรียกก่อน เติ๊ดหันมาฟังแต่ไม่ได้ตอบรับ

"ขอเฟสหน่อย" อั่งเปาขอขึ้นก่อนเช่นเคย ถ้าเลิกไม่ได้ อั่งเปาก็อยากรู้จักพี่มันมากขึ้นเฉยๆ ไม่ได้คิดอะไรเล้ย


"ไม่ได้เล่น" เติ๊ดตอบมาตรงๆ


"ไลน์ก็ได้" อั่งเปาบอกต่อ เติ๊ดส่ายหน้าไปมา นอกจากเกมส์ออนไลน์ เขาก็ไม่พิศวาสจะเล่นโซเชียลอื่นเลย และส่วนมากเขาก็เล่นแต่ในPcด้วย ที่เล่นมือถืออยู่นี่ เขาเอามาโหลดเกมส์ปลูกผักเหมือนอั่งเปาเฉยๆ ซึ่งรู้ถึงไหนอายถึงนั่นแน่ๆ ที่เกมส์เมอร์อันดับต้นๆแบบเขามาเล่นเกมส์ปลูกผักตามแฟนเนี่ย


"เออๆ ช่างเหอะ" อั่งเปาหันกลับไปแอบถอนหายใจเบาๆ เติ๊ดยังมองหน้าอั่งเปาอยู่เลย


"สมัครให้หน่อยสิ" เติ๊ดบอกไป อั่งเปาหันมามองทันที อั่งเปารู้ว่าเติ๊ดชอบตนเอง แต่อั่งเปาไม่รู้เลยว่าตัวเองมีอิทธิพลกับชีวิตเติ๊ดมากแค่ไหน มันมากจนเติ๊ดก็ยังไม่อยากเชื่อเลย


"ไม่ต้องเล่นแหละ ดีแล้ว" แต่อั่งเปาดันตอบมาแบบนี้ เติ๊ดขมวดคิ้วทันที


"กวนตีนชิบหายมึงเนี่ย" เติ๊ดรักมากนั่นแหละ แต่เขาก็หยาบคาบมากๆเหมือนกัน


"แล้วจะด่าหาป้าพี่หรอห๊ะ" และเหมือนจะยิ่งนานวัน อั่งเปาก็ปากดีพอกัน เติ๊ดได้คนที่โคตรเหมาะกันมาเป็นแฟนเลยล่ะ คุยดีกันไม่กี่ประโยคก็ด่ากันอีกแล้ว


"ก็มึงกวนตีน เดี๋ยวให้เล่น เดี๋ยวไม่ให้เล่น!"


"ก็ไม่เล่นก็ดีแล้วไง"  อั่งเปาตอบแค่นั้นก็เงียบไป เด็กหนุ่มก็ไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกัน เริ่มหงุดหงิดนิดๆอีกแล้ว สงสัยจะหิวอีกรอบแล้วมั้ง


********************

อั่งเปามันเด็กใจง่ายค่ะ  คึคึ แพ้ความเถื่อน ><

ความคิดเห็น