เวย์นิส

แฟนเพจ เวย์นิส/นิยายรักอีโรติก

CHAPTER - 11 [ไม่มั่นหน้าทำไม่ได้นะ]

ชื่อตอน : CHAPTER - 11 [ไม่มั่นหน้าทำไม่ได้นะ]

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 30.7k

ความคิดเห็น : 345

ปรับปรุงล่าสุด : 13 มิ.ย. 2560 20:59 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
CHAPTER - 11 [ไม่มั่นหน้าทำไม่ได้นะ]
แบบอักษร

EP 11


หนึ่งสัปดาห์ผ่านไปกับการใช้ชีวิตอยู่กับฟราน โซเฟียคิดว่าตัวเองต้องเป็นโรคจิตแน่ๆ เพราะเธอติดฟรานมากราวกับว่าเขาคือปรสิตในสมองที่ไม่สามารถพรากจากกันได้ ไม่ว่าฟรานจะไปไหนเธอก็ต้องไปด้วยตลอด หรือแม้แต่จะนอนก็ต้องมีเขาคอยโอบกอดเธอจึงจะนอนหลับ มันเกินคาด ความรู้สึกของเธอมันชัดเจนกว่าคำพูดเสียอีก 


"แต่งตัวเสร็จรึยัง ไปทะเลนะไม่ใช่ไปต่างประเทศ!" เฮ้อ~ โซเฟียกรอกตามองบนอย่างเสียมิได้กับความรีบร้อนเกินเหตุของฟราน วันนี้เธอต้องไปถ่ายแบบที่หัวหิน แต่ขอทางทีมงานว่าจะไปรถส่วนตัว ซึ่งทางนั้นก็ไม่มีปัญหาอะไร แต่คนที่กำลังยืนพิงกรอบประตูอยู่เนี่ยสิ


"ก็กำลังเอาบิกีนี่ใส่กระเป๋าอยู่ ทำงานเสร็จจะได้เที่ยวพักผ่อนไปในตัวเลยไง" นางแบบสาวเอี้ยวหน้ากลับมาอธิบาย แต่มือยังคงบรรจงจัดเก็บชุดว่ายน้ำใส่กระเป๋าอย่างทะนุถนอมจนฟรานอดที่จะกรอกตามองบนเสียไม่ได้ 


"มีผัวแล้วจะใส่ไปอ่อยใคร อยากเล่นหนังสดอีกว่าง้้น?" หื่นตลอด! 


"ฟรานก็หักห้ามใจบ้างสิ! รู้ว่าเฟียสวยจนห้ามใจไม่อยู่ แต่ฟรานก็ต้องเข้าใจนะว่าร่างกายเฟียมันบอบบางแค่ไหน" 


"มั่นหน้า" โซเฟียรีบโยนกระเป๋าเสื้อผ้าในมือทิ้งอย่างไม่ใยดี ก่อนจะรีบเดินเข้ามาประชิดตัวคนปากดีอย่างเอาเรื่อง


"ว่าเฟียเหรอ! ถ้าไม่มั่นหน้าแล้วจะแก้ผ้าให้ฟรานเอาได้ไหม! ที่นอนครางเรียกชื่อฟรานอยู่ทุกวันเนี่ยก็เพราะมั่นหน้าไง! ไม่มั่นจริงเมื่อคืนคงไม่ on top ให้หรอก!" ฟรานถอนหายใจเฮือกใหญ่ เขาก็แค่พูดแหย่เล่น แต่เหมือนอีกคนจะไม่เข้าใจว่าเขาแกล้งไม่ค่อยเป็นเท่าไหร่ แม่คุณเล่นใส่อารมณ์มาซะจัดเต็มขนาดนั้น 


"ก็แค่ล้อเล่น" 


"ผู้ชายพูดกับผู้หญิงว่ามั่นหน้ามันเหมือนการด่าว่าแรดและดูถูกทางอ้อมนะ!" โซเฟียมองหน้าฟรานอย่างเอาเรื่อง 


"แล้วจริงไหม?" 


"ก็ใช่! เฟียแรด แต่จะบอกอะไรให้นะ...หนอนน้อยของฟรานก็เล็กมาก! เวลาอยู่ในร่องเฟียคิดว่ากำลังเอานิ้วก้อยช่วยตัวเอง หึ" เอาคืนได้แสบสันมาก ฟรานกัดฟันแน่นอย่างระงับอารมณ์ กลัวจะจับยัยตัวแสบเหวี่ยงลงเตียงก่อนจะไปทำงานเนี่ยสิ 


"เออ ขอโทษ เฟียน่ารัก โคตรจะไม่มั่นหน้าเลย" ว่าเสร็จก็เดินเลี่ยงเข้าไปเอากระเป๋าเสื้อผ้าของโซเฟียแล้วเดินออกมาจากห้องนอน อย่าให้ถึงคราวของเขาบ้างก็แล้วกัน! จะเอาหนอนน้อยกระแทกจนร้องขอชีวิตเลย!


"แวะทานอะไรก่อนไหม?" ฟรานหันไปถามคนข้างๆในขณะที่กำลังขับรถอยู่ แต่หญิงสาวกลับเงียบและสะบัดหน้าหนีเขาอย่างงอนๆ 


"คอเคล็ดแล้วจะหัวเราะให้ฟันร่วง" ปากเสีย! โซเฟียรีบสะบัดหน้ากลับมาทางเดิมเพื่อมองคนตัวโตอย่างเอาเรื่อง เธอยังเคืองเรื่องที่เขาด่าเธอว่ามั่นหน้านิดๆนะ แต่มันก็นิดเดียวจริงๆ เพราะงอนเรื่องแบบนั้นมันไร้สาระสิ้นดี แต่ที่เป็นอยู่ตอนนี้ก็แค่อยากเรียกร้องความสนใจเท่านั้น


"เป็นไร ไม่บอกก็ไม่รู้ เป็นแฟนกันก็พูดกันตรงๆ อยากให้ทำอะไรก็พูด ไม่ใช่เงียบ" ฟรานกล่าวอย่างยอมแพ้ เลื่อนมือขึ้นมาจับหัวทุยเล็กของอีกคนเบาๆ ก่อนจะรั้งให้เธอเอนตัวมาพิงหัวตรงบ่าแกร่งโดยมีท่อนแขนของเขาหนุนคอเธออยู่ 


"เรียกร้องความสนใจ" โซเฟียตอบกลับเสียงแข็งแต่ฟรานกลับยกยิ้มมุมปากอย่างเอ็นดู เขาชอบในความตรงและแรงของเธอ แม้ใครจะไม่ชอบแต่เขากลับชอบมัน เพราะโซเฟียเป็นคนตรงๆแบบนี้ไงเขาจึงได้รักเธอมากมายขนาดนี้


"เรียกร้องทำไม เป็นเด็กขาดความอบอุ่นตั้งแต่เมื่อไหร่" 


"ตั้งแต่เป็นแฟนกันเนี่ยแหละ รู้สึกอยากได้ความอบอุ่นจากคนชื่อฟรานผิดปกติ สงสัยจะเสพติด" มุมปากหนายกยิ้มค้างไว้จนไม่รู้จะหุบยิ้มยังไง ฟรานหัวเราะในลำคอเบาๆ หัวใจของเขามันเต้นแรงอย่างบ้าคลั่ง เหมือนตกหลุมรักเธอซ้ำๆ ครั้งแล้วครั้งเล่า 


"ปากหวาน" 


"ก็มีแฟนเถื่อน เลยต้องทำตัวหวานๆบ้าง" โซเฟียเงยหน้าขึ้นมองเสี้ยวหน้าของฟรานด้วยแววตาล้อเลียน ก่อนจะเลื่อนหน้าขึ้นไปอีกนิดเพื่อหอมแก้มสากฟอดใหญ่


ฟอดดดดดดด~ 

"รัก" คำพูดสั้นๆแต่กลับมีผลต่อหัวใจคนฟังให้พองโตราวกับลูกโป่งอัดแก๊ส ฟรานระบายยิ้มออกมาอ่อนๆ ใช้มือลูบผมคนขี้อ้อนอย่างอ่อนโยน เขาเลือกคนไม่ผิดจริงๆ โซเฟียยอมรับเขาได้ในทุกอย่าง พร้อมที่จะปรับปรุงตัวเมื่อเขาบอกว่าสิ่งไหนชอบหรือไม่ชอบ แม้ภายนอกเธอจะดูแรงไม่แคร์สื่อ แต่ตัวตนจริงๆของเธอที่เขาสัมผัสได้มันไม่ต่างจากเด็กน้อยขี้อ้อนเลย 


"รักเหมือนกัน แต่คิดว่าคงรักมากกว่า" โซเฟียเบะปากให้กับคำพูดของคนตัวโต ก่อนจะปิดเปลือกตาลงช้าๆเพื่อพักผ่อนร่างกาย ต้องใช้พลังงานอีกเยอะ ทั้งถ่ายแบบและรับมือกับความหื่นของคนข้างๆ


"เฟีย ถึงแล้ว" ไม่รู้ว่านานเท่าไหร่ที่เธองีบหลับไป รู้ตัวอีกทีก็เหมือนร่างกายกำลังสั่นคลอน พอลืมตาขึ้นมาจึงรู้ว่าฟรานกำลังอุ้มเธออยู่ในท่าเจ้าสาว 


"ถึงแล้วทำไมไม่ปลุก" นางแบบสาวกล่าวด้วยน้ำเสียงแหบแห้งเพราะเพิ่งตื่นนอน กวาดสายตามองไปรอบๆจึงรู้ว่าตอนนี้ถึงที่พักแล้ว แต่ฟรานกำลังอุ้มเธอเดินไปยังชายหาดที่ยาวจนสุดลูกหูลูกตา และมีเต้นท์ที่พักกางอยู่สองสามเต้นท์ ซึ่งก็คือที่พักของทีมงาน 


"วางเฟียลงก่อนสิ ไม่อายหรือไง" ฟรานเลือกที่จะไม่ตอบคำถามแต่อุ้มโซเฟียมาจนถึงเต้นท์ ท่ามกลางสายตาล้อเลียนของเหล่าทีมงานหลายสิบชีวิต


"แหม่ ตาร้อนหมดแล้วค่ะคุณน้อง" โซเฟียส่งยิ้มแห้งๆให้ช่างแต่งหน้าที่มีร่างกายเป็นชายแต่ใจเป็นหญิง ก่อนที่ฟรานจะวางเธอลงให้ยืนเองบนพื้นทรายโดยมีเขาโอบกอดกายไม่ห่าง 


"สวัสดีค่ะทุกคน" นางแบบสาวกล่าวทักทายพลางประนมมือไหว้อย่างมีมารยาท ทุกคนพยักหน้ารับยิ้มๆก่อนจะเดินเลี่ยงไปทำหน้าที่ของตัวเอง 


"แล้วนายแบบยังไม่มาเหรอคะ?" เพราะไม่เห็นนายแบบที่จะมาร่วมถ่ายด้วยกันโซเฟียจึงเอ่ยถาม ช่างแต่งหน้าคนเดิมหันมองหน้าโซเฟียอย่างงงๆ ก่อนจะไขข้อข้องใจให้นางแบบสาว


"ก็แฟนคุณน้องไงคะเป็นนายแบบ เห็นโทรมาบอกให้ทีมงานเปลี่ยนนายแบบกะทันหัน ยังไม่ทราบเหรอคะ?" ร้ายกาจ!



-------------------------- 

ขอโทษที่มาช้าค่ะ มัวแต่ยุ่งๆเรื่องนิยายเด็กซ่องโดนก๊อป หัวร้อนจนแทบไม่เป็นอันทำอะไร


แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น