ถั่ว งอก.

ติดเหรียญติดกุญแจนะจ้ะ

“คุณมีแฟนแล้วเหรอครับ”

ชื่อตอน : “คุณมีแฟนแล้วเหรอครับ”

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย แอ็คชั่น,บู๊ล้างผลาญ

คนเข้าชมทั้งหมด : 616

ความคิดเห็น : 4

ปรับปรุงล่าสุด : 13 มิ.ย. 2560 10:00 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
“คุณมีแฟนแล้วเหรอครับ”
แบบอักษร

๒๓

“คุณมีแฟนแล้วเหรอครับ”


 กุมภัณฑ์ที่ไม่รู้ว่าไปสืบหาเบอร์โทร.ของเธอมาจากไหนนั้นเธอมานัดเธอเอาไว้เรื่องเวลาและสถานที่เมื่อครู่ตอนที่เธอกลับมาถึงห้องพอดี


ญาณหลังจากวางสายกุมภ์นั้นเธอก็ไปเลือกเสื้อผ้า


ตอนแรกเธอกะจะใส่กางเกงยีน แต่อะไรดลใจทำให้เธอหยิบกระโปรงมาใส่แทนซะอย่างนั้น


อยากจะย้อนวัยกลับไปเป็นเด็กรึไงนะ...







หน้าโรงหนังย่านใจกลางเมือง เวลา ๒๐.๑๕ น.

ญาณมองหาเขาไม่ยากหรอก เพราะนอกจากผมสีดำหนาฟูกว่าคนทั่วไปนั้นเล็กน้อย และรอยแผลฟกช้ำบนใบหน้าทำให้เขาโดดเด่นขึ้นมาท่ามกลางบรรดาหนุ่มสาวมากมายหน้าโรงหนัง


เขาหันกลับมาสบตากับเธอพอดีด้วยสีหน้าเรียบเฉย ญาณนั้นคลี่ยิ้มออกมาบางๆเมื่อเห็นหน้าเด็กหนุ่มที่กำลังเดินตรงเข้ามาหาเธอ


เขาสวมเสื้อฮู้ดกับกางเกงยีน ส่วนเธอสวมเสื้อยืดกับกระโปรงคลุมเข่า


ยิ่งเธอแต่งตัวสบายๆแบบนี้ทำให้มาดครูสาวของเธอหายไป ตอนนี้เธอเหมือนเป็นพี่สาวของเขาในสายตาคนอื่น อันที่จริงเขาอยากให้มองว่าเธอเป็นแฟนของเขามากกว่า


“แล้ว... ดูเรื่องอะไรดีล่ะ ?” ร่างบางถามออกพร้อมหันไปดูตารางเวลาของหนังที่เข้าฉายในวันนี้


ก่อนที่เด็กหนุ่มจะเอ่ยปากนั้นเสียงโทรศัพท์ของเธอก็ดังขึ้น ญาณก็เลยรับสายในทันที “ค่า แม่...”


กุมภ์นั้นแม้จะหันหน้ามองรายชื่อหนังและตารางเวลาแต่หูของเขายังตั้งใจฟังเสียงของเธอ


“กินข้าวแล้วค่ะ ตอนนี้มาดูหนัง...” ญาณตอบไปพร้อมบิดตัวไปมา กุมภ์เห็นแล้วก็ขำในใจ มันขัดกับตัวตนที่เธอแสดงออกตอนอยู่ต่อหน้าเขามากเลย


“ดูหนังเหรอ มาดูกับใครล่ะ” แม่ของเธอถามเสียงดัง เขาได้ยินมันดังลอดออกจากโทรศัพท์เครื่องนั้น


“มากับ... เพื่อน” ญาณนึกคำที่จะใช้กับเด็กหนุ่มนั้นเลี่ยงคำว่า รุ่นน้อง หรือ นักเรียน เพราะมันจะดูเหมือนเธอหลอกกินเด็ก


“หรอ มากับไอ้อิฐน่ะเหรอ... แล้วเมื่อไหร่แกจะมีแฟนเป็นตัวเป็นตนสักที” แม่ของเธอพูดออกมาด้วยน้ำเสียงเหนื่อยหน่าย “นี่... อีกปีสองปีไอ้เจ้าวินก็จะแต่งงานแล้วนะ ลูกสะใภ้หน้าตาน่ารักเชียว”

“โหแม่ เรื่องนี้หนูก็รู้แล้ว...” ญาณตอบรับอย่างเซ็งๆ


“ไม่ต้องมาทำเสียงรำคาญเลย แกน่ะหาแฟนให้ได้ก่อนวันแต่งของลูกพี่ลูกน้องแกเถอะ”

“ไม่ต้องห่วงหรอกแม่ หนูมีแฟนแล้ว”

เพียงประโยคนั้นที่เธอพูดออกมาทำให้เขานั้นรู้สึกเหมือนหูดับไปชั่วขณะ เขากันกลับมาจ้องเธอนิ่งงันราวกับต้องมนต์ ยืนปิดปากเงียบแววตาไม่พอใจ รอจนกระทั่งเธอคุยกับแม่ของเธอเสร็จแล้ววางสาย เขาก็สะบัดหน้าหนีแล้วเดินไปซื้อตั๋วโดยไม่ทันได้รอฟังที่เธอจะถามว่าจะดูเรื่องอะไร...


ญาณดูทางหงุดหงิดของเขา ก็พลันพึมพำออกมา “อะไรวะ... เมื่อกี้ยังดีๆอยู่เลย”











เขาจงใจแกล้งเธอ โดยการพาเธอมาดูหนังผี...


เขาคิดว่าเธอจะกรีดร้องอย่างหวาดกลัว


ใช่ เธอกรีดร้อง... อันที่จริงมันโวยวายและสบถด่าผีทุกครั้งที่สะดุ้งหรือตกใจกับเสียงซาวด์และภาพเบื้องหน้ามากกว่า


ในโรงหนังนั้นมีคนอยู่ไม่มากในรอบดึกๆแบบนี้ แล้วยิ่งเป็นหนังผีด้วยแล้ว ทำให้ที่นั่งนั้นกระจายไปทั่ว กว่าจะมองเห็นเพื่อนร่วมชะตากรรมในโรงก็ต้องลุกขึ้นยืนถึงจะเห็นหน้ากันเลยเชียว



หนังเล่นไปได้ครึ่งเรื่องแล้ว คนข้างๆเขานั้นโวยวายทำป็อบคอร์นหกเกลื่อนพื้นและที่นั่งไปทั่ว ผิดกับเด็กหนุ่มที่มีสีหน้าเรียบเฉยมาตลอด


แล้วจู่ๆเขาก็หมดความอดทนอดกลั้นเอ่ยปากถามเธอออกมา “คุณมีแฟนแล้วหรอครับ ?”


ญาณที่กำลังจกป็อบคอร์นเข้าปากนั้นเคี้ยวมันดังกรุบกรับหันมองเด็กหนุ่มที่จ้องเธอเขม่งยิ่งกว่าสีหน้าของผีตอนมันอาฆาตแค้นเสียอีก


“เป็นอะไร...” เธอพูดพึมพำ เบือนหน้าหนีไปมองหนัง แต่ดันถูกมือหนาจับที่แก้มแล้วบังคับให้เธอหันกลับมามองหน้าเขา “ปล่อยดิเว้ย มันเจ็บนะ !“


“คุณตอบผมมาสิ” ดวงตาสีนิลนั้นจ้องเธออย่างคาดคั้น


“เออ” ร่างบางพูดด้วยน้ำเสียงหงุดหงิด ครั้นกุมภัณฑ์ปล่อยมือจากแก้มเธอแล้วนั้นเขาก็พูดมันออกมา


“ผมอยากใช้สิทธิตอนนี้” เขาพูดออกมาทั้งที่เขาเองก็หันกลับไปมองหน้าจอหนังที่ฉายอยู่


ตอนนี้ฉากผีที่โพล่มานั้นไม่ทำให้ร่างบางสะดุ้งตกใจอีกแล้ว เพราะเธอนั้นใช้สายตาเด็กหนุ่มที่นั่งข้างๆอย่างไม่พอใจ



“เป็นโรคจิตรึไง คราวก่อนก็ในโรงเรียน คราวนี้ก็โรงหนังอีก !”





“ก็ออรัลเซ็กส์ให้ผมตรงนี้ แล้วเดี๋ยวไปต่อข้างนอก...” เขาพูดด้วยน้ำเสียงราบเรียบราวกับเป็นเรื่องปกติ แล้วสายตาคู่นั้นของเขาก็หันมามองอย่างอย่างเย้ยหยันทำให้หญิงสาวฉุนขาด “...คุณทำมันได้ง่ายดายอยู่แล้วนี้ครับ”






เขาอ้าขาออกกว้างเป็นนัยว่าให้เธอรีบมาจัดการเสียตรงนี้ หากแต่ญาณนั้นคว้ากระเป๋าแล้วลุกหนี กุมภัณฑ์จริงคว้าแขนเธอเอาไว้แล้วเปิดบางอย่างในโทรศัพท์ของเขาให้เธอดู


แม้จะปิดเสียงเอาไว้ แต่ภาพเคลื่อนไหวยามเมื่อตัวเธอนั้นขยับขย่มบนร่างกายของเขามันก็ชัดเจน


ดวงตาสีน้ำผึ้งคู่นั้นเบิกกว้างก่อนจะฟาดมือเข้าที่ใบหน้าของเขาอย่างเต็มแรง เธอปากระเป๋าของเธอลงบนเก้าอี้นั่งแล้วก้าวข้ามขาของเขามายืนอยู่ระหว่างขาของเด็กหนุ่ม





“ระยำ”



แค่สองคำที่ออกมาจากปากเธอพร้อมกับสายตาที่ว่างเปล่ามองมาทางเขาอย่างผิดหวังอีกครั้งทำให้หัวใจของกุมภัณฑ์กระตุกวูบ


ถึงอย่างนั้นเธอก็ย่อตัวนั่งพลางรูดซิปกางเกงของเขาลง






______________________


คอมเม้นท์กันเถอะ ขอกำลังใจสักนิด

เดี๋ยวตอนเย็นลงให้อีก ฮืออออออออ T T


แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น

}