BloodQueen_พลอยจันทร์

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : Part4

คำค้น : Yaoi

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 2k

ความคิดเห็น : 3

ปรับปรุงล่าสุด : 12 มิ.ย. 2560 08:56 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Part4
แบบอักษร

​เมียพวกกูใครแตะ...ตาย!!! #MagicRose

Part4

คนที่เหลือพากันยืนเงียบไม่มีใครกล้าพูดอะไรออกมาเลยสักคำ แต่หากสายตาทุกคู่กลับจ้องมองไปยังคนที่เพิ่งโดนต่อยไปหมาดๆอย่างเป็นห่วง สีหน้าของโซนตอนนี้ดูย่ำแย่มาก ดวงตาคู่สวยเอ่อคลอไปด้วยน้ำตาใสกรอกกลิ้งไปมา สีหน้าที่แสดงออกถึงความเจ็บปวดทำให้พวกเขารู้สึกไม่ต่างกับกำลังถูกอะไรบางอย่างกดทับที่หัวใจแล้วบีบรัดแน่นจนรู้สึกอึดอัดแทบหายใจไม่ออก

...ไม่รักก็รู้สึกแย่พออยู่แล้ว แต่การที่เห็นใครอีกคนทำหน้าเหมือนจะเป็นจะตายให้ได้ที่เห็นคนที่ตัวเองรักไปรักกับคนอื่น... ...น่าแปลกมั้ยที่พวกเขาดันรู้สึกเจ็บตามด้วยเหตุผลที่ต่างกัน...

นี่โซนยังตัดใจจากดีลไม่ได้อีกเหรอ!

แล้วทำไมพวกเขาต้องรู้สึกหงุดหงิดแบบนี้ด้วยวะ!

ไค ชิน อิฐ มาร์และลีโอหันกลับมามองหน้ากันเองอย่างพร้อมเพรียงโดยไม่ต้องพูดอะไรมากแค่มองตาก็รู้ใจกันแล้ว สีหน้าของไคดูเย็นชามากขึ้น ส่วนชินเองก็เช่นเดียวกัน อิฐขมวดคิ้วแน่นอย่างใช้ความคิด มาร์กรอกตาขึ้นลงไปมาแล้วหันหน้าหนีไปทางอื่น ส่วนลีโอก็ทำเพียงแค่พ่นลมหายใจออกมาหลายครั้งติดกัน ผลสุดท้ายพวกเขาก็พร้อมใจกันหันไปมองยังร่างบางอีกจนได้

โซนยืนกำหมัดแน่นพลางกัดริมฝีปากล่างสะกดกลั้นความน้ำตาไว้อย่างสุดความสามารถ ดวงตาคู่สวยสั่นไหว ร่างทั้งร่างสั่นเทิ่ม แล้วในที่สุดน้ำตาที่พยายามกลั้นเอาไว้ก็ไหลลงมาอาบแก้มจนได้ โซนรีบยกมือขึ้นปาดน้ำตาลวกๆอย่างกลัวว่าใครจะเห็นความอ่อนแอของตัวเอง แต่ไม่รู้ว่าทำไมยิ่งเขาพยายามเช็ดมันทิ้งก็ยิ่งทำให้มันไหลออกมาหนักกว่าเดิม

"ฮึก..." เสียงสะอื้นหลุดออดมาจากปากบางอย่างไม่ตั้งใจ โซนรีบยกมือขึ้นปิดปากโดยไม่ยอมหันหน้ากลับไปมองใครเขาก็รีบสาวเท้าเดินหนีออกไปจากตรงนี้ทันที

หมับ

"ฮึก...ปล่อย!" โซนหยุดชะงักไปเมื่อถูกร่างสูงโปร่งของใครบางคนก้าวเข้ามาสวมกอดจากด้านหลัง โซนพยายามสะบัดตัวดิ้นรนขัดขืนทำทุกวิถีทางให้ตัวเองหลุดออกจากอ้อมกอดของอีกฝ่าย แต่ไม่ว่าจะพยายามแค่ไหนอีกฝ่ายก็ไม่มีทีท่าว่าจะปล่อยตัวเขาเลย 

"ฮือ..ปล่อยกูนะ! ปล่อยดิ! อิสัส ปล่อยกู...ฮือๆๆ ปล่อย..." โซนออกแรงดิ้นอีกครั้งพร้อมกับสะบัดตัวแรงๆอย่างบ้าคลั่งแต่มันยิ่งทำให้คนด้านหลังเพิ่มแรงกอดกระชับวงแขนแน่นขึ้น โซนหยุดหอบหายใจด้วยความเหนื่อยแต่มือบางก็ยังคงยกขึ้นมางัดแงะฝ่ามือหนาที่โอบกอดร่างกายของเขาออกอย่างไม่ยอมแพ้ 

"เลิกบ้าสักที!" 

"ฮึก กูขอให้มึงมายุ่งกับกูรึไงไอ้เหี้ย!!" โซนตะคอกเสียงดังด้วยความโกรธจัด ไคทำเป็นไม่ได้ยินโอบกอดร่างบางในอ้อมแขนให้แน่นขึ้นอีก โซนสะอึกสะอื้นร้องไห้อย่างหนักจนตัวหอบโยน แรงสั่นเทิ่มของร่างบางทำให้ไคยิ่งรู้สึกแปลกๆ มันเจ็บร้าวที่อกซ้ายยังไงบอกไม่ถูก เขาไม่มีคำพูดปลอบที่สวยหรู เขาคิดไม่ออกด้วยซ้ำว่าควรพูดอะไรดีให้ร่างบางนี้เลิกร้องไห้สักที ได้ยินเสียงหวานที่หลุดออกมาด้วยเสียงสะอื้นมันก็ยิ่งทำให้เขารู้สึกแย่...

...แย่เนี่ยนะ...

"มึงเลิกร้องไห้ได้แล้ว ร้องไปก็ไม่มีอะไรดีขึ้นมาหรอก" 

"กูรู้แล้ว! ปล่อยดิวะ ฮึกก! ปล่อยกู!!" 

"โซน! อย่าให้กูหมดความอดทนกับมึงนะ! หยุดร้องไห้สักที!" เสียงทุ้มตวาดลั่นด้วยความหงุดหงิดทำให้โซนที่กำลังอาละวาดถึงกับสะดุ้งหยุดชะงักค้างไป น้ำตาใสหยดกระทบลงบนหลังมือหนา ไคก้มลงมองหยดน้ำตาเม็ดนั้นด้วยสีหน้าเรียบนิ่งหากแต่ความรู้สึกเจ็บแปลบแปลกๆที่แสดงออกมาทางดวงตากลับทำให้เพื่อนคนอื่นๆพอจะเดาออกว่าไคกำลังรู้สึกอะไรอยู่...

...เพราะพวกเขาเองก็กำลังรู้สึกไม่ต่างกัน...

...น่าแปลก... ...แค่เพียงเห็นน้ำตาใสไหลอาบลงอาบแก้ม  พวกเขาก็รู้สึกใจหวิว ...แค่เพียงได้ยินเสียงร้องไห้ปานจะขาดใจ พวกเขาก็รู้สึกสงสาร ...แค่เพียงได้เห็นสีหน้าเจ็บปวด พวกเขาก็รู้สึกเจ็บไปด้วย

...แต่ที่พวกเขารู้สึกเจ็บกว่าคือการที่รู้ว่าอีกฝ่ายยังไม่ลืมรักครั้งก่อนและยังคงรักคนคนนั้นอยู่...

คนอื่น...ที่ไม่ใช่พวกเขา! แบบนี้มันน่าเจ็บกว่านะ ว่ามั้ย...

แต่ขอโทษด้วยนะ...ในเมื่อร่างกายนี้ยังเป็นของพวกเขาได้ แล้วมีเหรอที่พวกเขาจะยอมปล่อยหัวใจของร่างนี้ให้ไปเป็นของคนอื่น ไม่มีทางซะล่ะ!

ไม่ว่าจะร่างกายหรือหัวใจ สุดท้ายแล้วก็ต้องตกมาอยู่ในกำมือของพวกเขา ต่อให้ดิ้นให้ตาย พวกเขาก็ไม่มีวันปล่อยให้หลุดไปเป็นของคนอื่นได้หรอก!

อยากดิ้นก็ดิ้นไป อยากหนีก็หนีไป แต่ถ้าพวกเขาจับกลับมาได้เมื่อไหร่ พวกเขาเอาตายแน่!!!

...แต่ว่าตอนนี้ แค่เห็นน้ำตาของโซน หัวใจของพวกเขาก็อ่อนยวบแทบจะร้องไห้ตามอยู่แล้ว ทำไมถึงเป็นแบบนี้ไปซะได้วะเนี่ย...

"เลิกร้องเถอะ ฉันขอร้อง..."

#จบพาร์ททททททททททท

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น

}