ถั่ว งอก.

ติดเหรียญติดกุญแจนะจ้ะ

“ฉันเป็นฮีโร่ของนาย”

ชื่อตอน : “ฉันเป็นฮีโร่ของนาย”

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย แอ็คชั่น,บู๊ล้างผลาญ

คนเข้าชมทั้งหมด : 636

ความคิดเห็น : 5

ปรับปรุงล่าสุด : 11 มิ.ย. 2560 22:26 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
“ฉันเป็นฮีโร่ของนาย”
แบบอักษร

๑๙

“ฉันเป็นฮีโร่ของนาย”

“พูดอะไรของนายน่ะ โดนซ้อมจนเพี้ยนหรอ...” ญาณสะบัดมือของเธอออก แล้วหันหน้ากลับมาจ้องเขาด้วยแววตาขุ่นเคืองอย่างเห็นได้ชัด ตัวเธอสั่นสายตาก็ลอกแลกไปมา


คนที่โกหกไม่เก่งนั้นโดนกระตุ้นด้วยความพูดของเด็กหนุ่ม


“ครูคือคนที่ฆ่าคนขับแท็กซี่ในข่าว”


“ฉันแค่ทำให้มันสลบ แล้วก็โทรเรียกตำรวจ !”


สำหรับคนที่โกหกอะไรไม่ค่อยเก่งอย่างเธอนั้นทำให้ถูกเด็กหนุ่มจับไต๋ได้แล้วพ่นความจริงออกมาทันที


ฉับพลันร่างบางนั้นก็ขึ้นคร่อมร่างของเด็กหนุ่มพลางใช้มือบีบแก้มของเขาเอาไว้แน่น


“นายเป็นใคร !?” เธอตะโกนใส่หน้าเขาออกแรงบีบที่แก้มของเด็กหนุ่มที่มีรอยช้ำเต็มไปหมด “เป็นพวกยักษ์อย่างงั้นเหรอ !?”


“จะ.. ใจเย็นก่อนครับ” กุมภัณฑ์ขยับปากพูดอย่างยากลำบาก เขารู้สึกเจ็บไปหมดจนต้องนิ่วหน้าคิ้วขมวด “ครู... ครูจำผมไม่ได้หรอครับ ?”


“ฉันเคยเจอกับนายงั้นเหรอ ?” ร่างบางที่คร่อมเขานั้นค่อยๆคลายมือออกแล้วขมวดคิ้วเข้าหากัน


กุมภัณฑ์นั้นค่อยๆขยับเอ่ยเล่าอย่างช้าๆ


“สิบปีก่อน... ผมคิดว่าคุณเป็นผู้ชายด้วยซ้ำ” เขาพูดออกมาด้วยน้ำเสียงตื่นเต้น เขาเปลี่ยนสรรพนามที่ทำให้เธอรู้สึกว่าสนิทกับเขามากขึ้น มือหนาของเขานั้นยกขึ้นมาโอบร่างบางที่คร่อมเขาเอาเข้ามากอด “คุณช่วยชีวิตผมไว้...”


“อะไรเนี่ย...” หญิงสาวที่ถูกกอดนั้นพึมพำ แม้เธอจะจำได้อย่างเลือนรางแต่ก็นึกไม่ออกมาว่าเหตุการณ์นั้นมันเป็นยังไงบ้าง แต่รู้แค่ว่าเขาน่าจะเป็นแฟนคลับตัวยงของเธอ... มั้งนะ



ร่างบางนั้นใช้มือดันอกของเด็กหนุ่มแล้วพูดขึ้นมา “สรุปคือ... ฉันเป็นฮีโร่ของนาย ทำนองนั้นเหรอ ?”


กุมภัณฑ์พยักหน้าหงึกหงัก


“ฉันมีบุญคุณกับนาย...”


เด็กหนุ่มนั้นพยักหน้ารัวๆแล้วคลี่ยิ้มออกมา


“นายก็ควรตอบแทนบุญคุณฉันสิ” เธอพูดขึ้นพลางลุกออกจากตัวของเขาแล้วมายืนกอดอกจ้องเขาตาเขม็ง “ลบรูปของฉันออกซะ”


“ไม่ได้ครับ” นักเรียนหนุ่มนั้นสวนตอบทันควัน “...มันเป็นภาพความทรงจำที่ดี”


“ดีตรงไหน !”



กุมภ์ที่ยิ้มบางๆนั้นนึกเรื่องบางอย่างขึ้นมาได้ เขาก็พลันหุบยิ้มแล้วถามเธอเสียงเรียบ “คุณยังไม่มีแฟนจริงหรอครับ ?”


“ก็เออดิ นายเห็นตัวผู้สักตัวในห้องฉันรึไง ?” ร่างบางตอบเสียงแข็งพลางเดินมาเทน้ำจากเหยือกใส่แก้วแล้วยกขึ้นดื่ม



เห็นสิ... เขาเองก็เป็นตัวผู้เหมือนกัน



“แล้วคุณเป็นอะไรกับครูอิฐหรอครับ...” กุมภ์หันหลังมาเอาคางเกยพนักพิงโซฟามองร่างบางที่ยื่นกินน้ำอยู่ในห้องครัว



“เพื่อน” ญาณตอบออกมาตามตรง ถึงจะพูดคำนั้นเธอก็ยังรู้สึกแปลกๆเลยย้ำออกมาอีกครั้ง "เพื่อนสนิทน่ะ



“สนิทแค่ไหนหรอครับ” เด็กหนุ่มนั้นเซ้าซี้เธอไม่เลิกจนญาณนั้นพูดออกมา





“ถ้าบอกว่าเคยเอากับมันจะหุบปากมั้ย” เธอถลึงตาใส่เขาอย่างไม่สบอารมณ์





เธอเองก็ไม่ค่อยอยากพูดเรื่องนี้หรอก มันเป็นเรื่องที่อ่อนไหวระหว่างเพื่อนสนิทกันมานานแล้วมาเกิดเหตุการณ์พลาดพลั้งขึ้น


เธอจำไม่ค่อยได้หรอกเพราะตอนนั้นไม่มีสติ


รู้แค่ว่ามีอะไรกับอิฐแล้วพอตื่นขึ้นมาก่อนโวยวายใส่กันพักใหญ่ก่อนจะต่างคนต่างลืมกันไป


เอาจริงๆก็ไม่มีใครลืมครั้งแรกของกันและกันได้หรอก แม้จะไม่ได้เกิดจากความรักหรือความตั้งใจ


“นอกจากครูอิฐแล้วคุณเคยเอากับคนอื่นรึเปล่า” กุมภ์เองก็เริ่มรู้สึกหงุดหงิดนั้นถามออกมา เขาแค่อยากจะรู้ว่าก่อนหน้านี้เธอใช้ชีวิตยังไง คบใคร มีความสัมพันธ์ลึกซึ้งกับใครบ้าง




หรือบางทีเขาอาจจะแค่หึงเธอขึ้นมา...



ญาณเดินตรงเข้ามาหาเด็กหนุ่มที่เอาคางเกยกับพนักพิงโซฟาของเธอ เขาเงยหน้าขึ้นสบตาคนที่ยืนเท้าเอวส่งเสียงจิ๊จ๊ะใส่เขาไม่พอใจพูดแทนสรรพนามเขาอย่างหยาบคายแต่คำพูดของเธอนั้นกลับดังก้องในหูของเขา 

“ก็เอากับมึงไง”





______________________

อีหนูกุมภ์ขี้หึงงงงง

555555555



แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น