Papai

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ทิ้งไว้กลางทาง เดอะซี่รี่ย์ : บิวxตั้ม 1

ชื่อตอน : ทิ้งไว้กลางทาง เดอะซี่รี่ย์ : บิวxตั้ม 1

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 750

ความคิดเห็น : 3

ปรับปรุงล่าสุด : 12 มิ.ย. 2560 05:58 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ทิ้งไว้กลางทาง เดอะซี่รี่ย์ : บิวxตั้ม 1
แบบอักษร

ทิ้งไว้กลางเรื่อง รักนะเด็กดื้อ (บิวxตั้ม)

“ตั้ม...ตั้ม...ไอ้คุณชายตั้ม!”เสียงดังจากชั้นล่าง เสียงเดียวที่ดังตามเลเวลแบบนี้ได้คือผู้หญิงที่เรียกว่า “แม่” แต่มันก็ใช้ไม่ได้กับตั้ม หนุ่มวัยยี่สิบระคายเคืองโสตประสาทการได้ยินแต่อย่างใด ด้วยความเป็นลูกคนเดียวของบ้าน ทั้งพ่อและแม่ก็ตามใจเหลือเกิน เขามักจะเอาแต่ใจตัวเองมาก เขาจึงไม่ได้สนใจว่าผู้เป็นแม่จะเรียกดังสามบ้านแปดบ้านขนาดไหน

ปึง! ปึง! ปึง!

“คุณชายตั้ม! จะนอนกินบ้านกินเมืองไปถึงไหนเจ้าคะ ลืมตาดูโลกภายนอกยามเช้าหน่อยดีไหมเจ้าคะ”เสียงเอ่ยประชดประชันของคุณแม่ที่รักของคนที่ยังนอนซุกอยู่ในผ้าห่มบนที่นอนอยู่ตอนนี้ แต่ตั้มก็ยังไม่ตื่นจนผู้เป็นแม่ถอดใจ

“เฮ้ออออ คงไม่ตื่นแล้วหล่ะลูก”น้ำเสียงเปลี่ยนไป เมื่อหันมาบอกคนที่ยืนข้างๆ

“ไม่เป็นไรครับคุณน้า เดี๋ยวบิวปลุกน้องเองก็ได้ครับ”บิว ชายหนุ่มที่แสนจะเรียบร้อยน่ารัก เรียนจบด้านโภชนาการ เขาเปิดโรงเรียนสอนทำอาหาร และเป็นวิทยากรพิเศษสอนที่วิทยาลัยแห่งหนึ่ง บิวสนิทกับบ้านนี้มาก ด้วยความที่บ้านติดกันและพ่อแม่ก็สนิทกัน เขาจึงเขา้นอกออกในบ้านนี้ได้โดยไม่มีปัญหา

“งั้นน้าฝากด้วยนะ เดี๋ยวน้าไปเตรียมอาหารให้ก่อน”แม่ของตั้มเอ่ย บิวพยักหน้ารับพร้อมรอยยิ้ม ก่อนจะถือวิสาสะเข้าห้องของตั้มอย่างคุ้นเคย เพราะทั้งสองบ้านสนิทกันมาก และบิวกับตั้มก็รู้จักกันมาตั้งแต่เกิด

บิวเดินเข้าห้องมา สายตาก็จับจ้องไปที่คนบนเตียง หลับสบายเชียว เขาคิดแบบนั้น ตั้มออกจะตัวผอมบางกว่าบิวมาก แต่เรื่องความดื้อ ตั้มมีมากกว่าบิวเยอะ บิวค่อยๆเก็บของที่รกอยู่เกลื่อนพื้นห้องให้เข้าที่

“ห้องรกชะมัดเลย”บิวบ่นแต่ก็เก็บของให้เข้าที่ก่อนจะเดินไปที่คอมพิวเตอร์ เกมส์ยังคงออนไลน์ไว้อยู่ บิวจึงปิดมันทันทีก่อนจะหันมองคนบนเตียง

“ไม่ให้ตื่นสายได้ไง ก็เล่นเกมส์จนถึงเช้าซะแบบนี้”บิวเอ่ย พร้อมดึงผ้าห่มที่คลุมโปงอยู่ออก

“ตั้ม ตื่นได้แล้ว วันนี้ต้องไปทำงานวันแรกนะ ต้องไปช่วยพี่ที่โรงเรียนไม่ใช่หรอไง...”บิวเอ่ยขึ้น

“งื้อออออ คนจะนอนอ่า”เสียงงัวเงียน่ารักเอ่ยทั้งที่หลับตา พร้อมดึงผ้าห่มขึ้นคลุมโปงอีกครั้ง บิวส่ายหน้าไปมาก่อนจะปลุกคนขี้เซาอีกครั้ง

“ตั้ม พี่บอกให้ตื่นไง นี่มันสายแล้วนะ ไหนสัญญาว่าปิดเทอมจะไปช่วยพี่ที่โรงเรียนไง ไม่อยากได้แล้วหรอเงินไปเที่ยวญี่ปุ่นอ่ะ แค่วันแรกก็สายซะแล้ว”เสียงบิวเข้มขึ้นจนตั้มรู้สึกได้ว่าคนปลุกเริ่มจะประชิดตัวแล้ว แรงยวบบนที่นอนทำให้ตั้มค่อยๆลืมตาขึ้น

“งื้อๆ พี่บิวอ่ะ...เอาไว้พรุ่งนี้ได้ป่ะ ตั้มง่วงมากเลยอ่ะ”ตั้มที่เอ่ยอ้อนบิว

“ไม่ได้ โตแล้วต้องมีความรับผิดชอบสิ ตื่นไปอาบน้ำได้แล้ว”บิวเอ่ยขึ้น

“พี่บิวสุดหล่อ ตั้มขอนะวันนี้อีกวันนี้ฮะ นะๆๆพี่บิวสุดหล่อ”บิวที่เอ่ยยอพี่ชายคนสนิท เพื่อที่จะไม่ให้เขาไปด้วยวันนี้ แต่บิวเป็นคนรักษาคำพูด เขาเป็นคนตรง บิวยกสองแขนคร่อมร่างของตั้มที่ยังนอนอยู่ตอนนี้ก่อนจะเอ่ยขึ้น เมื่อใบหน้าหล่อเหลานั้นโน้มเข้ามาใกล้ใบหน้าที่ดูจะเมาขี้ตาอยู่

“ถ้าตั้มยังไม่ไปอาบน้ำภายในห้านาทีนี้ พี่บิวจะอุ้มตั้มไปอาบน้ำเอง และอย่าคิดว่าโตแล้วพี่จะพาตั้มไปอาบน้ำเหมือนตอนเด็กไม่ได้นะ จะโตขนาดไหน ถ้าพี่บิวจะทำซะอย่าง พี่บิวทำได้หมด แม้แต่...”บิวเอ่ยพร้อมกวาดสายตามองไปยังรูปร่างของตั้ม กลิ่นน้ำหอมของบิวทำให้ตั้มยิ่งกลัว เพราะบิวอ่ะหล่อเกินจะห้ามใจคิดว่านี่คือผู้ชายนะ กลัวใจตัวเองจะเบี่ยงเบนไปชอบผู้ชายด้วยกันทั้งๆที่ไม่เคยคิดอยู่ในสมองเลย

“หยี้!..."เสียงตั้มเอ่ยออกมาทำหน้าตาชวนขนลุก

"หยี้อะไร ถ้าไม่ไปพี่ทำแบบที่พูดแน่นนอน จะไปอาบน้ำได้ยัง"บิวเอ่ยขู่ ตั้มมีหรอจะปฏิเสธได้ถ้าพี่ชายคนสนิทได้ทำเสียงแบบนี้ออกมาแล้ว ต้องทำแน่นนอน

"ชิส์...ก็ลุกดิ ตั้มจะได้ไปอาบน้ำไง คร่อมอยู่แบบนี้เมื่อไหร่จะได้อาบกันหล่ะ”ตั้มเอ่ยขึ้น บิวยกยิ้มออกมาเพราะบิวรู้ดีว่าตั้มไม่ชอบผู้ชาย

“ดี...งั้นพี่จะลงไปรอข้างล่างนะ ถ้าห้านาทียังไม่เสร็จพี่จะขึ้นมาอีกครั้ง และไม่รู้นะว่าอะไรจะเกิดขึ้นถ้าพี่...”บิวเอ่ยขึ้น เขาแค่แกล้งน้องชายข้างบ้านคนนี้เฉยๆ เพราะรู้ดีว่าน้องชายคนนี้ไม่กล้าดื้อกับเขาแน่นอน

... 

..

บิวและตั้มออกจากบ้านก็เกือบเก้าโมงเช้าแล้ว ทุกอย่างต้องเร่งรีบสำหรับชีวิตในเมือง บิวขับรถฝ่าวงล้อมรถติดมาที่โรงเรียนสอนทำอาหารของตัวเองก็เกือบจะสิบโมงครึ่ง เขาจอดรถเรียบร้อยก็หันมองคนข้างๆที่หลับสนิท

“เป็นเด็กกำลังกินกำลังนอนจริงๆ...”บิวเอ่ยเบาๆก่อนจะเอื้อมมือมาปลดเข็มขัดให้กับตั้ม เพราะเรื่องการปลุกตั้มมันเป็นเรื่องใหญ่ระดับชาติ ถ้าเวลาเร่งรีบแบบนี้ไม่ควรจะเสียเวลา

แกร๊ก!

อึก!

ฉ่า!

“พะ...พี่บิวทำอะไรอ่ะ”เสียงเอ่ยตะกุกตะกักของตั้มเมื่อเขาลืมขึ้นมาพอดีกับเสียงปลดเข็มขัดของเขาหลุดออกจากที่คาด ใบหน้าหล่อเหลาของพี่ชายคนสนิทกำลังอยู่ใกล้แค่ปลายจมูก

“ก็จะปลดเข็มขัดให้ไง ก็พี่จะปลุกตั้มแต่คิดว่าคนขี้เซาอย่างตั้มหรอจะตื่นง่ายๆ พี่เลยจะปลดเข็มขัดให้ แล้วค่อยถีบลงรถทีเดียว น่าจะปลุกง่ายกว่า”บิวเอ่ยออกมาพร้อมหัวเราะ ตั้มทำหน้าเสียเล็กน้อยที่เข้าใจผิด คิดว่าบิวจะจูบตัวเอง จึงหัวเราะแก้เขิน

“ฮ่าๆๆ โชคดีจริงๆที่ตั้มตื่นซะก่อน ไม่งั้นต้องลงกองอยู่พื้นแน่ๆ”ตั้มเอ่ยขึ้น ทั้งที่ตัวเองหน้าร้อนแปลกๆ

“เอ่อๆ  อย่าพูดมากเลย ช่วยพี่ถือลังข้างหลังรถเข้าไปด้วย นักเรียนพี่รอแล้วมั้ง”บิวเอ่ยขึ้น พร้อมหันไปเก็บเอกสารเล็กน้อยก่อนจะเปิดหลังรถให้ตั้มที่งัวเงียสะพายกระเปาเดินไปยกลังหลังรถ

“อ้าว แล้วทำไมไม่มาไวๆอ่ะ เป็นถึงครูบาอาจารย์ต้องรักษาเวลานะฮะ”ตั้มเอ่ยขึ้น บิวที่ได้ยินประโยคนี้ถึงกับใช้มือพลักหัวกลมของตั้มทันที

ปึก!

“โอ๊ย! มาพลักหัวทำไมกัน มันเจ็บนะ”ตั้มที่เอ่ยออกมาทั้งที่มือยังถือลังอยู่ เสียงโวยวายของคนตัวเล็กทำเอาบิวไม่ได้สนใจนัก เขาเดินยิ้มกว้างเขาโรงเรียนหรืออสถาบันที่เขาเปิดมัน เพราะเขาชอบในการทำอาหารและมีความสุขกับการได้เห็นคนกินอาหารแล้วมีความสุข

“ถ้าไม่มัวแต่ไปปลุกเด็กที่หลับเหมือนซ้อมตายแบบนายอ่านะ เรามาถึงน่าจะประมาณเก้าโมงกว่า”บิวเอ่ยประชดเด็กหนุ่มที่กำลังทำหน้าบึ้งอยู่ข้างหลัง

“โทษผม ว่างั้น”ตั้มเอ่ยขึ้น

“อื้ม โทษตั้มนั่นหล่ะแล้วให้โทษใคร”บิวเอ่ยออกมาพร้อมหัวเราะ ก่อนจะเดินไปเปลี่ยนเสื้อผ้าเป็นชุดทำงาน

“โธ่ แค่วันเดียวหรอกหน่า พรุ่งนี้รับรองตั้มจะไปรอพี่ที่บ้านเจ็ดโมงเช้าเลย”ตั้มตะโกนบอกคนที่หายไปหลังม่าน แสงสะท้อนจากอีกด้านพอจะมองออกว่าคนหลังม่านกำลังถอดเสื้อ ตั้มรีบหันหลังทันทีเมื่อบิวเอ่ยเรียกเขาเข้าไป

“ตั้มมาเปลี่ยนเสื้อก่อน เดี๋ยวพี่จะพาไปห้องเรียน”บิวตะโกนแต่ตั้มก็ยังยืนนิ่ง เขาจึงเดินเข้ามาหาตั้มและดึงมือน้องชายเข้าไปด้านหลัง

หมับ!

“อ๊ะ...อะไรของพี่เนี้ย”ตั้มโวยขึ้น ความสูงเพียงปลายจมูกของอีกคน ตัวก็ออกจะผอมแห้งแรงน้อย ผิวก็ออกขาวยังกับผู้หญิง บิวยกยิ้มขึ้นเล็กน้อย

“เปลี่ยนเสื้อก่อนไง ดื้อนักเดี๋ยวหักเงินเลย”บิวเอ่ยขึ้น

“โธ่...ถ้าแม่ไม่บังคับให้หางานทำช่วงปิดเทอม ให้ตายก็ไม่มาทำหรอกนะ อยู่บ้านเล่นเกมส์สบายใจกว่า”ตั้มเอ่ยขึ้น

“แล้วไง ถ้าไม่ทำก็ไม่ได้ไปหรอกนะ ไอ้ญี่ปุ่นเนี้ย จะไปตามหาอาโออิไม่ใช่หรอไง ที่ต้องมาทำเพราะอยากไปไม่ใช่หรอไง”บิวเอ่ยขึ้น

“ถ้าแม่ให้เงินก็ไม่ต้องมาทำหรอก”

“ก็เพราะแม่ไม่ให้ง่ะ ถึงต้องมาทำเนี้ยๆๆ”บิวส่ายหน้าไปมากับการต่อล้อต่อเถียงของน้องชายคนสนิทคนนี้ บิวยกมือตีปากตั้มเบาๆก่อนจะเอ่ยให้ตามา

แปะ! แปะ!

“งื้อ..มาตีผมทำไมเนี้ย”ตั้มเอ่ยขึ้น

“พูดมากจริงๆ ตามมา...เราต้องทำงานกันแล้ว”บิวเอ่ย ร่างสูงใหญ่กว่าเดินนำหน้าไป ตั้มมองความเท่ห์ของพี่ชายคนสนิท และยิ่งเดินเข้ามาในคลาสเรียนเขายิ่งรู้สึกว่าพี่ชายของเขาเท่ห์จริงๆ


ที่ห้องเรียนมีทั้งแม่บ้านที่อยากจะฝึกฝีมือ หญิงสาวที่เตรียมตัวเป็นเจ้าสาว อีกทั้งหญิงสาวที่มาเรียนเพราะหลงความหล่อของอาจารย์หนุ่มของสถาบันนี้

“อาจารย์วันนี้มาสายนะคะ”หญิงสาวที่ดูจะหน้าตาดีที่สุดในคลาสนี้ และท่าทางจะสนใจอาจารย์หนุ่มในคลาสนี้ที่สุด

“อ่อ อาจารย์ต้องขอโทษด้วยนะครับ พอดีวันนี้อาจารย์พาน้องชายมาด้วยเลยทำให้สายนิดหน่อย”บิวเอ่ยก่อนจะหันไปทางตั้มที่ยืนทำหน้าบึ้งอยู่ ที่บึ้งคือโกรธที่พี่ชายคนสนิทที่โทษว่าเป็นความผิดเขาคนเดียว

“ตั้ม ทำหน้าให้มันดีๆหน่อยจะงอไปไหนเนี้ย”บิวเอ่ยถามคนข้างหลัง

“เหอะ รีบๆสอนเลย ดูป้าๆดิรอจนฟันปลอมแห้งแล้ว”ตั้มเอ่ยอย่างหงุดหงิด บิวหันมายกมือตบปากน้องชายคนสนิทเบาๆ ถึงแม้จะเอ่ยไม่ดังแต่บิวเองก็ได้ยิน

“งื้อ ตีปากอีกแล้วอ่ะ สองรอบแล้วนะ”ตั้มเอ่ยออกมาเบาๆ บิวจึงโน้มหน้าลงเข้าใกล้ก่อนจะกระซิบที่หูของตั้ม

“ขืนยังพูดมากและดื้อกับพี่อีกที พี่จะตบด้วยปาก...จะแถมกระชากด้วยลิ้นดีม่ะ”บิวเอ่ยขู่จนตั้มขมวดคิ้ว บิวรู้จุดอ่อนน้องชายคนนี้ดี เขากลัวการสัมผัสของผู้ชายด้วยกัน

“แหวะ...อย่าพูดให้ขนลุกไปสอนเลยไป ดูนักเรียนพี่ดิมองกันใหญ่แล้วโดยเฉพาะคนเสื้อฟ้าอ่ะ ตาจะขวางไปไหนเมายาป่าวก็ไม่รู้ แล้วตาอ่ะจะเขียวไปไหน”ตั้มเอ่ยพร้อมยื่นปากไปทางหญิงสาวด้านหน้าของคลาสเรียน

“อ่อ...คุณไอซ์หน่ะหรอ ทำไมชอบหรอ...”บิวเอ่ยถาม ยังไม่ที่บิวกับตั้มจะสนทนากันต่อเสียงหวานของสาวเสื้อฟ้าก็ดังขึ้น

“วันนี้อาจารย์จะสอนอะไรคะ พอดีว่าวันนี้มันดูจะสายมากแล้วด้วยคะ”บิวหันไปยิ้มให้ทุกคนในคลาสอย่างสุขุม ความหล่อเหลาทำให้ทุกคนอภัยได้ถ้าจะสายแล้วได้มาเจออาจารย์บิว

“เอ่อ ต้องขอโทษทีครับ วันนี้ผมจะสอนโปรแกรมของว่างนะครับ เพราะเป็นโปรแกรมง่ายที่สุดและก็เร็วที่สุดด้วย”บิวเอ่ยก่อนจะเริ่มสอนไปเรื่อยๆ

ทุกเสียงที่ถูกเปล่งออกมาของบิว เวลาเขาตั้งใจสอนเขาดูมีเสน่ห์ข้อนี้ใครๆก็รู้ดี ตั้มเองก็นั่งมองพี่ชายคนสนิทสอนไปเรื่อยๆ ก่อนจะยกมือถือขึ้นมาแชทกับเพื่อนของเขา

ไม้ : ไอ้ตั้มไปญี่ปุ่นยัง

ตั้ม : ยัง

ไม้ : อ้าว...ทำไมว่ะ

ตั้ม : แม่ให้หาเงินไปเที่ยวเอง

ไม้ : หาเงินไปเที่ยวเอง ยังไงว่ะ?

ตั้ม : เอ่อ ต้องทำงานง่ะ ทำงานพิเศษ

ไม้ : พระเจ้าช่วยกล้วยทอด แล้วทำยัง

ตั้ม: ทำแล้ว วันนี้วันแรกว่ะ มึงหล่ะ

ไม้ : กูอยู่เชียงใหม่กับลุง

ตั้ม: เอ่อๆ ซื้อหนมมาฝากกูด้วยนะ แค่นี้หล่ะพี่บิวเรียกแระ

“คุยกับใคร”บิวเอ่ยถาม เมื่อเขาเรียกน้องชายคนสนิทหลายครั้ง เพราะจะลงมือปฏิบัติแล้ว

“กับเพื่อน ว่าแต่พี่บิวว่าไงจะใช้อะไรตั้มหรอ”ตั้มเอ่ยถามพร้อมเก็บมือถือยัดใส่กระเป๋ากางเกง

“มาช่วยพี่เตรียมของ จะปฏิบัติจริงแล้ว”บิวเอ่ย

“คร๊าบบบบเจ้านาย”ตั้มเอ่ยประชดพร้อมเดินมาช่วยบิว ไม่ว่าบิวจะให้ทำอะไรเขาก็ทำได้แต่มักถูกสาวเสื้อฟ้ามองตลอดเวลาจนเขารู้สึกไม้เขาจะชอบผู้หญิงสวยก็ตามเถอะ

2be>>>>>>>>>>>>>>​

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น