ณัฐวรรณณี

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ผมมีคนที่ไม่อยากทำให้เสียใจ

ชื่อตอน : ผมมีคนที่ไม่อยากทำให้เสียใจ

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 16.6k

ความคิดเห็น : 13

ปรับปรุงล่าสุด : 09 มิ.ย. 2560 21:45 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ผมมีคนที่ไม่อยากทำให้เสียใจ
แบบอักษร

ตอนที่ 12  ผมมีคนที่ไม่อยากทำให้เสียใจ

รวีรินไม่ออกไปไหนเลยหลังจากลงจากเรือเธอแทบจะไม่มีสติอยู่แล้วตอนให้เค้กพิรญาก็เหม่อลอยคนมันตกใจอยู่ดีๆก็ถูกจูบ หอมแก้ม บอกว่าหึงอีกจะไม่ให้ตกใจก็แปลกแล้ว

แต่อาหารเย็นเป็นสิ่งที่เลี่ยงไม่ได้ต้นตระการจัดปาร์ตี้เล็กๆริมหาดให้เป็นของขวัญวันเกิดย้อนหลังให้พิรญาเธอเลยปฏิเสธที่จะมาร่วมงานไม่ได้หญิงสาวใส่เดรสเกาะอกยาวสีขาวพริ้วไหวผมยาวทักเปียเดียวไปไว้ด้านหลังและเดินออกมาที่ชายหาดแถวๆหน้าห้อง

“ มงกุฎค่ะ “

“ ขอบคุณจ๊ะ “ หญิงสาวเอ่ยชมต้นตระการที่จัดงานได้สวยมีเด็กเอามงกุฎดอกไม้แห้งมาให้ด้วยรวีรินมองไปที่โต๊ะที่ถูกจัดอยู่ไม่ไกลดูเหมือนคนอื่นจะมากันครบหมดแล้ว

“ เป็นไงฝีมือฉัน “

“ เออเก่งไม่เถียง “

“ น้ำตาจะไหลได้ยินคำชมจากเพื่อนสุดที่รัก “

“ เมาแล้วป่ะ?”

“ บ้างานวันนี้โนแอลกอฮอล์โว้ย “

“ สุขสันต์วันเกิดนะเพื่อนสุดที่รักของฉัน ขอจุ๊บทีนึง โอ๊ย!!เจ็บจะโว้ย “ เปียผมของเธอถูกต้นตระการดึงออกมาเมื่อเธอก้มหน้าจะไปหอมแก้มพิรญาที่นั่งอยู่ พนักงานเอาอาหารและของปิ้งย่างมาเสิร์ฟ

“ พี่ภูพี่รินยิ้มหน่อยค่ะ “ เธอหันหลังไปมองตามเสียงลูกพีชเด็กสาวที่มากับตฤณถือกล้องมาถ่ายเธอและภูผาที่นั่งอยู่ข้างกัน

“ มีปาร์ตี้กันหรอจ๊ะ “ เสียงของแขกที่ไม่ได้รับเชิญทำให้ทั้งโต๊ะหันไปมองเชอร์รี่กำลังจะลุกขึ้นไปแต่ถูกเพื่อนดึงเอาไว้ก่อน

“ พวกพี่ขอนั่งด้วยได้ไหม “

“ เอาเก้าอี้เพิ่มสองตัวนะ “ เพื่อนสนิทของเจนจิราชื่อเอมอรสั่งพนักงานรีสอร์ตแต่พนักงานไม่ได้ทำตามหันมามองต้นตระการซึ่งเขาก็ไม่รู้จะพูดว่าไงพิรญาเลยพยักหน้าแทนเขาจึงไปเอาเก้าอี้มาเพิ่ม

ทั้งโต๊ะเลยดูไม่ครึกครื้นเท่าไหร่แม้เชอร์รี่จะพยายามเล่นมุกต่างๆแล้วก็ตาม

“ ตฤณสบายดีไหมตอนกลางวันพี่ไม่เห็นเลย “

“ ผมพึ่งตามมาค่ะพี่อร “

“ แล้วเด็กคนนี้เป็นใครจ๊ะ ทำไมได้มานั่งร่วมกันพวกเรา “

“ น้องข้างบ้านผมเองครับแกพึ่งกลับจากต่างประเทศ “

“ พี่ชื่ออรนะเป็นรุ่นพี่ของพี่ตฤณ นี่พี่จ๋าเพื่อนสนิทพี่ “ เด็กสาวไม่ได้ยกมือไหว้และหันไปตักอาหารอย่างอื่นมากินอย่างหน้าตาเฉย

“ ทำดีมากลูก ไม่ชอบเขาเราต้องชัดเจนออกไปเลย “ เชอร์รี่หันมากระซิบกับลูกพีชและหัวเราะออกมาเบาๆเมื่อเด็กสาวเข้ากันกับตัวเองได้เป็นอย่างดี

“ วันนี้วันเกิดใครหรอจ๊ะ “

“ วันเกิดเพราน่ะครับ “

“ สุขสันต์วันเกิดนะจ๊ะน้องเพราเสียดายจังพี่ไม่ได้เอาของขวัญวันเกิดมาให้”

“ ไม่เป็นไรค่ะไม่อยากได้พอดี “ พิรญาพูดจบพร้อมแท็กมือกับเชอร์รี่ใต้โต๊ะ

“ พี่เสียใจนะพูดแบบนี้ “

“ เพราหมายถึงเพราได้ของขวัญเยอะแล้วพี่อรไม่ต้องเอามาให้หรอกค่ะ แค่ต้นคนเดียวก็ให้เยอะมากพอแล้ว “ เอมอรเก็บสีหน้าแทบจะไม่อยู่เมื่อรุ่นน้องสาวพูดจากวนประสาทใส่ตัวเอง

เจนจิรานั่งมองภูผาที่ไม่ได้พูดจาอะไรกำลังสนใจโทรศัพท์ที่อยู่ในมือของรวีรินแถมบางครั้งก็ดึงมันมาเล่นเองซะอย่างนั้น ยิ่งมองยิ่งแค้น

งานเลี้ยงต้องมีวันเลิกราภูผากลับมาที่ห้องหลังจากเดินไปคุยกับต้นตระการและตฤณที่บาร์นิดหน่อยเรื่องงานที่กำลังจะเกิดขึ้นของพวกเขา ชายหนุ่มเปิดประตูห้องเข้าไปแต่ยังไม่ทันจะได้ก้าวเข้าห้องเขาก็หยุดก่อน จำได้ว่าก่อนออกเขาปิดไฟทุกดวงแถมคีย์การ์ดก็อยู่ในมือเขาทำไมมีคีย์การ์ดเสียบที่ช่องอยู่

“ กลับมาแล้วหรอภู จ๋ารอตั้งนาน “

“ จ๋าเข้ามาได้ยังไง “

“ จ๋าแค่ขอคีย์การ์ดผู้จัดการรีสอร์ต “ ไม่มีทางซะหรอกห้องพักของพวกเขาเป็นเขตส่วนตัวจะเข้าต้องได้รับอนุญาตจากเจ้าตัวเท่านั้น

“ มีอะไร “

“ ก็ภูไม่สนใจจ๋าเลย ไม่กลับห้องจ๋ามาหาภูยังเมินจ๋าเลย “

“ ผมว่าจ๋าน่าจะเข้าใจนะว่ามันเป็นเพราะอะไร “

“ ภูไม่ได้ชอบเด็กนั้นจริงๆหรอก!!!! “

“ จ๋าจะมารู้ได้ยังไงว่าผมชอบหรือไม่ได้ชอบ “

“ ภูไม่มีทางลืมจ๋าได้แน่นอน “

“ ผมว่าผมลืมได้นะ “ ภูผายอมปิดประตูเพราะไม่อยากให้พนักงานมาได้ยินช่วงนี้เป็นช่วงเปลี่ยนเวรยามคงมียามเดินผ่านไปผ่านมาบ่อยๆแน่นอน

“ งั้นภูให้จ๋าลองทำดูไหมล่ะจะได้รู้ว่าลืมได้หรือลืมไม่ได้ “ ภูผาไม่ตอบหรือเพราะไม่มีเวลาตอบไม่รู้ หญิงสาวตรงหน้ากระตุกผ้าเช็ดตัวลงให้เห็นเรือนร่างของตัวเองเจนจิราเป็นผู้หญิงตัวเล็กแต่มีหน้าอกเพียงแต่ไม่ได้ขาวเนียนเหมือนใครอีกคน

ปากหนาถูกช่วงชิงไปในวินาทีต่อมาแต่เขาไม่ได้ขยับตามหญิงสาวที่พยายามจะจูบเขา มือเล็กลูบไล้ไปทั่วร่างกายแกร่งเพียงแต่ชายหนุ่มไม่ตอบสนอง

“ หยุดเถอะผมไม่มีทางทำแบบนี้แน่นอน “ ภูผาดันไหล่ของเจนจิราออกก่อนจะเดินเข้าไปหยิบชุดคลุมมาคลุมให้เธอ

“ ผมว่าจ๋าน่าจะหยุดแค่นี้นะต่อให้จ๋าทำมากกว่านี้ผมก็คงไม่กลับไป “

“ ทำไมล่ะภู!!! “

“ เพราะผมมีคนที่ไม่อยากทำให้เขาเสียใจ “ ภูผาดึงกระเป๋าเป้ที่วางอยู่บนเตียงก่อนจะเดินออกจากห้องไป

“ ภูจะไปไหน ?”

“ ถ้าอยากรู้ผมจะตอบให้ จะไปนอนกับริน! “ 



วันนี้อัพเยอะหน่อยนะเพราะคงได้อัพอีกทีอาทิตย์หน้า ตอนต่อไปมีNCแน่นอนนะจ๊ะ 

ขอบคุณที่อ่านกัน

คอมเม้นต์กันเยอะๆนะติชมได้ไม่ว่ากัน

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น