ณัฐวรรณณี

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ขออาศัย/คนคุยใหม่

ชื่อตอน : ขออาศัย/คนคุยใหม่

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 17.4k

ความคิดเห็น : 2

ปรับปรุงล่าสุด : 09 มิ.ย. 2560 21:29 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ขออาศัย/คนคุยใหม่
แบบอักษร

ตอนที่ 9 ขออาศัย/คนคุยใหม่

“ หมายความว่าไงขอไปอยู่คอนโด ยัยป้านั้นสติดีรึเปล่า “

“ ใจเย็นๆยัยทอม “

“ แล้วไงมึงนอนกับพี่แกหรอ?”

“ ไอ้สัดตฤณ กูมาอยู่ไอ้ต้น “ ต้นตระการพยักหน้ารับคำเพราะกลัวเพื่อนรักที่นั่งกินอยู่อย่างเงียบๆเข้าใจผิดยัยนี่ก็ไม่ได้รู้สึกอะไรเลยกินอย่างเดียว

“ ฉันว่าแกต้องจัดการยัยป้านี่แล้วนะริน “

“ เกี่ยวอะไรกับฉันล่ะ “ รวีรินหันหน้าไปถามเชอร์รี่ที่หันมาถามเธอ

“ ยัยป้านั้นพูดจากวนประสาทแกตลอดเวลานะโว้ยปกติแกต้องพุ่งแล้วดิว่ะ เอาหน่อยดิ “

“ ไม่อ่ะขี้เกียจ “

“ ไม่ได้ดั่งใจเลยให้ฉันไปไล่ให้ไหมภูผา “ เชอร์รี่หันไปถามภูผาที่เอาแต่กินอยู่

“ ไอ้ภูมันรอให้พี่มันกลับมาก่อนเพราะชื่อคอนโดเป็นชื่อพี่มัน “

“ แล้วงี้มึงก็ไปอยู่ไอ้ต้นเลยสินะ “

“ ไม่เดี๋ยวกูก็ไล่มันออกแล้ว “

“ อ้าวไอ้เพื่อนเวร “

“ นี่แกจะเอาแต่กินไม่พูดไม่ออกความคิดเห็นอะไรเลยหรอ?”

“ ตั้งแต่เมื่อคืนฉันพึ่งได้มีอะไรตกถึงท้องตอนนี้แกมีปัญหาอะไรไหม?”

“ ไม่ครับแม่เชิญแม่กินตามสบายเลยครับ “ รวีรินมองตาขว้างเมื่อต้นตระการพูดจากวนประสาท พอกินเสร็จทุกคนก็แยกย้ายเชอร์รี่นัดผู้ชายไว้เลยไปเลยตฤณขอตัวกลับไปแข่งแบตมินตันโดยมีพิรญาและต้นตระการตามไปเชียร์

“ ฉันจะไปซื้อของ “

“ มึงอ่ะ “

“ ตามยัยนี่ไง “ ภูผาไม่พูดเปล่าแขนแกร่งโอบรอบคอหญิงสาวแล้วเดินออกมาเลยทิ้งให้เพื่อนที่มองอยู่อึ้งเป็นไก่ตาแตกไปเลย

“ ไหงมันแสดงออกแบบนั้นว่ะ “

“ กูจะรู้กับมึงไหมล่ะ “

“ อีกคนถอยห่างอีกคนเดินใส่หรอ?คู่นี้มันจะมาเจอกันตอนไหนว่ะเนี่ย”

“ ไม่นานหรอกถ้าไม่เกิดเรื่องก่อน “

“ นี่นาย!มันหนักนะโว้ย”

“ มาซื้ออะไร “

“ ซื้อของเข้าห้องไง ซื้อเสื้อผ้าของใช้ หลายอย่างไล่ชาตินี้ไม่หมด “

“ งั้นฉันรอฟังชาติหน้าล่ะกัน “

“ ไอ้นี่ “ สองหนุ่มสาวเดินเข้าซุปเปอร์เพื่อซื้ออาหารสดของใช้ที่ขาดโดยมีภูผาเป็นพนักงานเข็นรถให้

“ ไม่เอาอะไรอ่ะ “

“ ไม่ได้ใช้อยู่ดี ฉันไม่ได้อยู่ห้อง “

“ ก็ห้องไอ้ต้นไง “

“ ผู้ชายอยู่กันสองคนจะไปทำอะไรกิน “ ส่วนมากของที่อยู่ในรถจะให้อาหารสดเครื่องปรุงของใช้ในห้องน้ำของใช้ส่วนตัวมากมาย

“ ความจริงก็มีได้ใช้อยู่อันนึง “

“ ก็ไปหยิบดิ “ ภูผาเดินออกไปแล้วกลับเข้ามาพร้อมกับกล่องกล่องหนึ่งที่มองนิดเดียวก็รู้ว่าเป็นอะไร

“ อะ..ไอ้ทุเรศ “

“ เขาไม่เรียกว่าทุเรศเขาเรียกป้องกันดี “ เธออยากจะปิดหน้าเดินตอนคิดเงินเพราะพนักงานเอาถุงยางอนามัยหนึ่งกล่องไปคิดเงินแล้วหันมามองทั้งสองคน ภูผากลั้นขำแทบจะไม่ได้เมื่อคนตัวเล็กเดินหูแดงออกมาไม่รอเขาเลย

“ รถนายล่ะ “

“ มารถคันเดียวกับพวกนั้นเพราะฉะนั้นก็กลับกับเธอ “

“ ขับ!! “ รวีรินโยนกุญแจรถให้เขาขับส่วนตัวเองก็ขนของขึ้นรถและย้ายไปนั่งข้างขนขับแทนแต่แทนที่ภูผาจะขับไปที่คอนโดของต้นตระการซึ่งอยู่ทางเดียวกันกับเขาดันขับมาทางคอนโดเธอ

“ เดี๋ยวๆนายไม่ไปคอนโดต้นอ่ะ “

“ ฉันไม่มีคีย์การ์ดเข้า “

“ ห้องมันใช้รหัสเข้า “

“ ฉันไม่รู้รหัส “

“ ฉันรู้ กลับรถเลย “

“ ไม่อ่ะขี้เกียจ “

“ เฮ้ย!นี่ตั้งใจกวนประสาทป่ะเนี่ย “

“ นั่งอยู่เฉยๆมันจะทำให้เธอตายไหม ?” เออดีถูกด่าในรถของตัวเอง ภูผาจอดรถช่องจอดส่วนตัวของเธอและขนของขึ้นห้องช่วยกัน

“ เออดีเนอะรหัสห้องฉันรู้กันหมดทุกคน “

“ หัดเปลี่ยนบ้างสิ “

“ ฉันเปลี่ยนที่อยู่น่าจะง่ายกว่า “ ภูผามีหน้าที่ส่งของให้เธอเอาไปใส่ตู้เย็นให้เรียบร้อยส่วนของแห้งอย่างอื่นเธอเป็นคนจัดการเองทั้งหมด

“ เอาของนายไปเลย!!! “ กล่องถุงยางอนามันถูกโยนมาเกือบจะโดนหัวโชคดีที่รับไว้ทันภูผาเดินเลี่ยงเข้าไปในห้องนอนของเธอและยัดมันใส่ไว้ในลิ้นชักข้างเตียงเธอก่อนจะเดินออกมา

“ ไอ้ภู!!! กูเอาเสื้อผ้ามาให้มึงตามที่มึงสั่งแล้วนะ “

“ หมายความว่าไง “

“ หมายความว่ามันจะมาอยู่กับเธอแทนไงเพื่อนรัก “

“ ฉันไม่อนุญาต!!! “

“ ฉันไม่ขออนุญาตเธอสักหน่อยฉันขอพ่อแม่เธอแล้วต่างหาก “

“ มันใช้ข้ออ้างเรื่องไอ้รุ่นน้องที่ตามแกมันออกจากโรงบาลกลัวอาการมันกำเริบเลยมาดูแลแก “

“ โทรศัพท์ฉันอยู่ไหน!!! “

“ ทำไมทีเมื่อก่อนอยากอยู่กับฉันจะตาย “

“ นั้นมันเมื่อก่อนไม่ใช่ตอนที่นาย…หืย!!! “ รวีรินเดินออกจากคุยโทรศัพท์ข้างนอกทิ้งให้สองหนุ่มอยู่ด้วยกัน

“ มึงว่าจะยอมไหมว่ะ “

“ สงสัยกลัวมึงปล้ำมั้งแสดงว่ามึงลีลาไม่พอสินะถึงไม่อยากนอนกับมึงต่อ กูก็เห็นคนอื่นๆเขาโอเคติดใจมึงนิ “

“ ไอ้สัด ปากหมานะมึง “

“ อย่าทำอะไรนะโว้ยเพื่อนกูกูก็หวงเหมือนกัน “

“ หวงแล้วมึงทำอะไรได้ไอ้ต้น “

“ เชี่ยภู ค่อยๆรุกก็ได้มึงอย่าจู่โจมเร็วนักสิว่ะ “

“ กูก็เป็นของกูปกติ “ ไม่นานหญิงสาวก็เดินเข้ามาหน้าบูดอย่างเห็นได้ชัดน่าจะเดาคำตอบกันได้ว่าพ่อแม่ของเธอพูดว่าอะไร

“ นายกล้าดียังไงไปบอกพ่อแม่ฉัน “

“ ฉันทำอะไรฉันก็บอกผู้ใหญ่ผิดตรงไหน “

“ โว้ย!!ไอ้บ้า “

“ ทำไมกลัวคนคุยใหม่แกเข้าใจผิดหรือว่าไง “ รวีรินชะงักต้นตระการรู้ได้ยังไงว่าเธอคุยกับใครอยู่

“ ฉันไม่มีคนคุยอย่ามากล่าวหานะ”

“ เอาโทรศัพท์มาดูสิ ใช่ไอ้นนท์คณะแพทย์รึเปล่า “ ต้นตระการพูดออกมาซะหมดไม่ได้หันไปมองหน้าเพื่อนที่นั่งเคาะโต๊ะอยู่นิ่งๆเลย

“ เพื่อนกันไหมล่ะ ไปๆกลับไปได้แล้วแกพูดมากฉิบหาย “ “ ระวังนะอยู่กับเสือระวังเสือมันกัด “ รวีรินผลักหลังคนตัวใหญ่อย่างต้นตระการให้ออกจากห้องไปอย่างรวดเร็ว ก่อนจะเดินกลับมานั่งเล่นที่โซฟาเหมือนเดิมส่วนภูผาก็นั่งดูทีวีอยู่โต๊ะกินข้าวเรียกได้ว่าทั้งห้องเงียบยิ่งกว่าป่าช้าซะอีก



แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น