ณัฐวรรณณี

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : แฟนเก่า

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 18.7k

ความคิดเห็น : 2

ปรับปรุงล่าสุด : 09 มิ.ย. 2560 21:24 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
แฟนเก่า
แบบอักษร

ตอนที่ 7 แฟนเก่า

ภูผากำลังปวดหัวกับการเถียงกับเพื่อนร่วมคณะเรื่องการแข่งกีฬาเพราะไอ้คณะนี้มันเก่งทุกอย่างคนเก่งเลยเยอะและเถียงกันว่าจะเอาใครลงบ้าง เขานั้นไม่ต้องห่วงถูกส่งไปบาสเก็ตบอลอยู่แล้ว ประเด็นคือคนอื่นก็อยากมาบาสเหมือนกัน

“ กูไม่อยากลงมันสักอย่างทำไมต้องอยากชนะกูชนะจนเบื่อแล้ว “

“ งั้นลาออกกันไหม? “

“ เฮียอั๋นได้มาฆ่าเราสองคนทิ้งสิ “ เฮียอั๋นเป็นเฮดว๊ากปีสี่และพี่ที่สนิทกับพวกเขาถ้าไปขอลาออกมีหวังโดนด่าสามวันแปดวันแน่ๆ

“ ไอ้ภูมีสาวมาหาว่ะ “

“ สาวไหนวะ น้องรินหรอให้เข้ามาเลยกูอยากเจอ “

“ อย่าลามปามน่าเฮีย “

“ ทำเป็นหวงเมื่อก่อนไม่เห็นหวง โอ๊ะลืมไปว่าเป็นเมีย “

“ ไอ้เฮียนี่ปากหมาสัด “

“ ไม่ใช่น้องรินว่ะเด็ดกว่านั้นเยอะ “ ทั้งชีวิตเขาจะสนิทกับผู้หญิงสักกี่คนถ้าไม่ใช่รวีรินก็เหลือคนเดียวแล้วแหละทั้งห้องเลยเงียบกริบเพราะคนนั้นเป็นรุ่นพี่ของทุกคนในห้องนี้พึ่งจบไปเมื่อปีที่แล้ว สรุปๆเลยคือแฟนเก่าของเขาเอง

“ พี่จ๋าสวัสดีครับ “

“ หวัดดีเด็กๆทำอะไรกันอยู่ “

“ เลือกคนลงแข่งกีฬามหาลัยครับ “

“ สู้ๆนะ “

“ พี่จ๋ามาหาไอ้ภูหรอครับ พอดีมันว่างเชิญเลยครับ “

“ ขอบใจจ๊ะอั๋น “

“ ระวังเมียหึงนะไอ้ภู กูไม่รับผิดชอบด้วยนะโว้ย ถ้าหึงแล้วเป็นไงว่ะไอ้ต้น”

“ บ้านแตกแน่มึง “

“ ไอ้สัดขอบคุณที่อวยพร “ ภูผาเดินออกจากห้องพร้อมกับรุ่นพี่คนสวยเจนจิราเป็นรุ่นพี่ตอนนี้ทำงานอยู่บริษัทการบินที่หนึ่งพวกเขาเลิกกันในวันที่พี่เขาเรียนจบพอดีและจบไม่ค่อยสวยเท่าไหร่

“ ภู มีแฟนแล้วหรอ?”

“ จ๋ามีอะไรอ่ะ “

“ แค่อยากมาหาไม่ได้หรอ?” สายตาของเจนจิรามันไม่ปกตินี่สิประเด็นถ้าเป็นเมื่อก่อนเขาคงดีใจที่เธอมาหาเพราะเขาจริงจังกับเธอมาแต่ตอนนี้รู้สึกว่าจะไม่

“ มีอะไรก็พูดมาเถอะ ภูต้องรีบไปประชุมต่อ “

“ แหม พอจ๋ามาถึงก็มีคนบอกว่าภูมีแฟนแล้วจ๋าจะไปยังไงต่อล่ะ “

“ ความจริงยังไม่มี “ ภูผาเผลอพูดออกไปเพราะกำลังนึกถึงอีกคนที่ไม่มีสถานะกันเลย

“ งั้นจ๋าจีบภูได้สินะ “

“ ภู! “ เสียงหวานดังมาจากด้านหลังทำให้เขาหันไปมองรวีรินยืนอยู่ด้านหน้ามองมาทางนี้ด้วยสีหน้านิ่งๆ

“ เอ่อ…ขอโทษทีพอดีจะถามว่าต้นอยู่ไหมมันไม่รับโทรศัพท์ “

“ อยู่ในห้อง “

“ สวัสดีค่ะ “

“ ค่ะ “ เจนจิรารับไหว้รวีรินก่อนจะยิ้มหวานให้แต่หญิงสาวก็ไม่ได้ยิ้มหวานให้เพราะยิ้มไปก็เท่านั้นคนไม่ถูกกันมาก่อน

“ ภูไม่ตอบคำถามจ๋า “

“ ภูมีธุระขอตัวก่อนนะ “ ภูผารีบเดินตามเข้ามาในห้องทำให้ทั้งห้องเงียบกริบทันทีหลังจากเมื่อกี้พึ่งเอ่ยแซวรวีรินที่เข้ามาหาต้นตระการถึงในห้องประชุมรวมวิศวะขนาดนี้

“ อ้าวๆบ้านแตกแล้วสินะ “

“ น้องรินมาซบอกพี่ก็ได้นะ พี่โสดจริงใจไม่เจ้าชู้แถมไม่กลับไปหาแฟนเก่าด้วย”

“ แล้วน้องรินมาทำอะไรล่ะครับ “

“ มีเรื่องมาบอกต้นน่ะค่ะ พอดีมันไม่ยอมรับโทรศัพท์ “

“ เรื่องด่วนรึไง “

“ นิดหน่อย “ ต้นตระการยอมเดินตามรวีรินออกมาคุยข้างนอกเพราะรู้สึกจะเป็นเรื่องส่วนตัว

“ แล้วทำไงว่ะ! ทำไมแกไม่ห้ามยัยนั้นไว้ก่อน “

“ ห้ามแล้วโว้ยแต่ครอบครัวเขาว่างั้นจะให้ทำยังไง “

“ เชี่ยกูจะทำยังไงดี แผนล้มหมดแล้ว “

“ เลยรีบมาบอกนี่ไง “

“ แกคิดมาดิเราจะเอายังไงต่อ “

“ ไม่รู้ จะให้ฉันไปคุยกับบ้านมันให้ไหมล่ะ?”

“ ไม่ต้องฉันคุยเอง “

“ หมายความว่าไง?”

“ ฉันจัดการเองแกแค่รอทำตามที่บอก “

“ เอาไงเอากัน “ รวีรินตบไหล่ต้นตระการอย่างให้กำลังใจรู้ว่าเครียดแต่เดี๋ยวก็ผ่านไปได้ หญิงสาวโบกมือลาเพื่อนรักแต่ก็ถูกดึงไว้ก่อน

“ แกควรคุยกับมันนะอย่าเข้าใจอะไรผิดๆ “

“ โอ๊ย ฉันไม่เก็บมาคิดให้มันรกหัวหรอก “

“ ริน แกก็รู้….”

“ นี่! ฉันไม่มีสิทธิ์ทำเหี้ยอะไรเลยนะ เพราะฉะนั้นฉันจะอยู่ของฉันแบบนี้ไม่คิดอะไรให้มันปวดหัว แกก็รู้ว่าฉันไม่ใช่คนงี่เง่า “ รวีรินหันไปบอกต้นตระการเสียงแข็งและเดินออกไปลาคนอื่นๆในห้องประชุมด้วยทุกคนโบกมือลาและร้องแซวอย่างไม่ขาดสาย

“ ไม่เจอกันนานนะน้องริน “

“ อ๋อค่ะ “

“ มาหาภูถึงที่เลยหรอ?”

“ ถ้าพี่ได้ยินเมื่อกี้คือมาหาต้นไม่ได้มาหาภู “

“ ข่าวลือกันไปให้ทั่วว่าน้องรินเป็นแฟนกับภู “

“ พี่ไม่ถามเขาเองล่ะ “

“ ภูไม่ตอบอยู่แล้วถามน้องดีกว่า “

“ ฉันก็คงไม่ตอบเหมือนกัน มีธุระอะไรอีกไหม รีบ “

“ แค่จะบอกว่าเธอไม่มีทางได้ภูไปจากฉันแน่นอนเพราะฉันจะมาเอาภูคืน “

“ อยากได้ก็เอาไปดิใครห้าม “

“ ภูเขาแยกออกว่าอันไหนคั่นเวลาอันไหนจริง “

“ งั้นพี่คงต้องยอมรับตัวเองแล้วแหละว่าตัวเองเป็นคนคั่นเวลา อย่าเยอะให้มากป้าความอดทนมันต่ำ “ รวีรินหันมองเจนจิราตาแข็งยัยป้านี่ไม่ได้รับรู้เลยว่าตัวเองกำลังมาหาเรื่องหลานสาวเจ้าของบริษัทที่ตัวเองทำงานอยู่

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น