ถั่ว งอก.

ติดเหรียญติดกุญแจนะจ้ะ

“เคยเรียนต่อสู้มาก่อนรึเปล่า ?”

ชื่อตอน : “เคยเรียนต่อสู้มาก่อนรึเปล่า ?”

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย แอ็คชั่น,บู๊ล้างผลาญ

คนเข้าชมทั้งหมด : 848

ความคิดเห็น : 12

ปรับปรุงล่าสุด : 08 มิ.ย. 2560 15:51 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
“เคยเรียนต่อสู้มาก่อนรึเปล่า ?”
แบบอักษร

๑๓

“เคยเรียนต่อสู้มาก่อนรึเปล่า ?”

“กรอกใบสมัครให้ครบถ้วนด้วยครับ...” อิฐทักท้วงเมื่อเด็กหนุ่มเขียนตกหล่นบางจุดไป


กุมภัณฑ์รับมันมาก่อนจะกรอกในส่วนของนามสกุลของเขาลงไป


“ขอดูบัตรประชาชนด้วยครับ” อิฐเอ่ยขออย่างสุภาพ


เด็กหนุ่มก็เปิดกระเป๋าสตางค์ของเขาแล้วหยิบยื่นบัตรนักเรียนให้แทน ซึ่งมันก็ใช้แทนกันได้นั้นแหละ แต่อิฐเหลือบมองพลางคิดในใจว่า ‘กวนตีน’ แล้วมองที่ชื่อกับนามสกุลก่อนจะทักท้วงออกมา “นามสกุลไม่ตรงกันนี่ครับ”


“ผมกรอกเป็นนามสกุลของแม่ผมน่ะครับ ผมว่าจะกลับมาใช้” กุมภ์อธิบายเหตุผลของเขา พลันมองหน้าครูสอนต่อสู้ “...มีปัญหาอะไรหรือเปล่าครับ ?”


“อืม...” อิฐครางในลำคอก่อนจะยักไหล่ “ไม่มีหรอกครับ ว่าแต่ทดลองเรียนเนี่ย... เลือกคลาสตอนเย็น ชั่วโมงครึ่ง ๓๐ วันนะครับ แล้ว... อยากจะเริ่มวันไหนดีครับ ?”


กุมภ์หันมองไปที่กระสอบทรายแล้วพูดออกมา “วันนี้เลยครับ”







ในเวลาเดียวกัน

ญาณกลับไปเปลี่ยนเสื้อผ้าแล้วหยิบของที่สำคัญที่สุดใส่กระเป๋าผ้าของเธอแล้วยืนรอแท็กซี่ทั้งๆที่เธอไม่มีความจำเป็นที่ต้องนั่งแท็กซี่เลย


อีกอย่างเธอต่างหากที่ปฏิเสธแท็กซี่ไปหลายคันแล้ว...


เพราะเธอต้องการจะหาตัวคนขับมันจะมีรอยสักของยักษ์


แม้ว่าเธอจะอยู่แบบนั้นมาเกือบสองชั่วโมงครึ่งแล้วก็ตาม เธอยังไม่ยอมจะถอดใจแล้วกลับไป


ครั้นแท็กซี่คันล่าสุดนั้นจอดรับเธอ หญิงสาวก็พลันยกยิ้มมุมปากขึ้นในทันทีที่มองเห็นรอยสักรูปยักษ์ที่แขนของแท็กซี่คนนั้น


แขนของเธอกระชับกระเป๋าผ้าที่มีของชิ้นนั้นอยู่เอาไว้ใกล้ตัว


หึ...






อีกด้านหนึ่ง

“ถือว่าใช้ได้สำหรับเด็กที่มาเรียนวันแรก” อิฐเอ่ยชมออกมาก่อนจะถอดเสื้อกล้ามของเขาออกมาซับเหงื่อที่ท่วมตัว “เคยเรียนต่อสู้มาก่อนรึเปล่า ?”

“นิดหน่อยครับ” กุมภ์ตอบอย่างถ่อมตน “แต่มวยนี่เรียนครั้งแรก...”


“เก่งนะ” อิฐยกนิ้วโป้งให้เด็กหนุ่ม


กุมภัณฑ์พะหงกหัวรับคำชมอย่างนอบน้อม ก่อนที่จะสังเกตเห็นรอยสักที่หน้าอกข้างซ้ายของชายหนุ่ม เขาชั่งใจอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะพูดออกมา “...รอยสัก สวยดีนะครับ”


อิฐเลิกคิ้วสูงแล้วก้มมองที่รอบสักรูปยักษ์ที่เป็นสัญลักษณ์แสดงความเป็นยักษ์ขาวของเขา แต่ด้วยเกียรติของนักสู้ใต้ดินนั้นทำให้เลือกที่จะตอบมันปัดๆ “อื้ม เป็นรอยสักของทีมน่ะ”






ทางด้านของญาณ

ในจังหวะที่หญิงสาวขึ้นมานั่งบนรถนั้นเธอแกล้งทำกระเป๋าผ้าตกเลยก้มลงหยิบ เธอจงใจใส่เสื้อคอกว้างมาเพื่อการนี้ สายตาหื่นของแท็กซี่หนุ่มมองผ่านกระจกหลังที่เนินอกอวบที่เธอใช้เวลาดันมันขึ้นมาด้วยบราดันทรงสีขาว


ครั้นหญิงสาวเงยหน้าขึ้นมาแท็กซี่หนุ่มนั้นก็ล็อคประตูรถแล้วขับออกมาโดยทีไม่ได้ถามเธอสักคำว่าเธอต้องการไปที่ไหน


เพียงไม่นานรถแท็กซี่คันนี้ก็จอดที่ข้างตึกร้างแห่งหนึ่งห่างไกลจากบ้านเรือนของผู้คน แท็กซี่หื่นกามนั้นหันกลับมามองหญิงสาวที่นอกจากจะยิ้มยั่วใส่เขาแล้วยังพูดกับเขาเชิงเชื้อเชิญว่า “ออกไป ‘ทำ’ ข้างนอกกันดีกว่าค่ะ มันโล่งแล้วก็สะดวก...”


ว่าแล้วแท็กซี่หื่นนั้นก็ปลดล็อคประตูพร้อมเดินอ้อมมาเปิดประตูให้กับหญิงสาว


“โหย... แล้วน้องสาวจะใส่หน้ากากบังหน้าสวยๆทำไมล่ะจ้ะ” แท็กซี่คนนั้นบ่นออกมาเมื่อเห็นว่าตอนนี้ญาณนั้นใส่หน้ากากมารปิดบังใบหน้าเอาไว้เรียบร้อย “แต่ไม่เป็นไร เร้าใจพี่ดี”


ร่างบางก้าวขายาวลงมาจากรถของเขาก่อนจะกระดิกนิ้วเรียกให้คนขับแท็กซี่นั้นเดินตามมา ก่อนที่มือสากหนานั้นจะจับรั้งที่ไหล่ของเธอ ญาณก็เล่นทีเผลอหันกลับมาปัดมือของเขาออกแล้วถอกศอกขวาใส่ปลายคาง


ชายหนุ่มคนนั้นกัดฟันกรอด ยกมือขึ้นมากำหมัดแน่นแล้วใช้ขาฟาดไปที่ร่างบางแต่ญาณนั้นก้าวเท้าซ้ายขยับเข้าหามันในระยะเกือบประชิด ใช้แขนซ้ายโอบจับที่น่องขาของมันเอาไว้แล้วกระแทกศอกขวาลงตรงโคนขาซ้ำๆ


พอเจ้ายักษ์ตนนั้นร้องเจ็บออกมาดังโหยหวนเธอก็ปล่อยมือออกจากน่องขามันแล้วมาจับล็อคที่หัวดึงให้ลงมากระแทกกับเข่าของเธอในท่าหักคอเอราวัณ


หึ... ยักษ์ตัวไหนก็ไม่คณามือเธอหรอก


เธอยืนมันมองล้มหน้าคว่ำหมดสติกับพื้นแล้วเดินไปหยิบเชือกที่อยู่ในกระเป๋าผ้าของเธอมามัดแขนมัดขาของมันเอาไว้ ก่อนจะล้วงมือเข้ากระเป๋ากางเกงของมันเพื่อหาโทรศัพท์มือถือแล้วกอดโทร.ออกเบอร์ 191


เธอสูดหายใจเจ้าลึกๆก่อนจะทำเสียงตื่นตกใจ ร้องขอให้คุณตำรวจมาช่วยเธอจากแท็กซี่หื่นที่จะข่มขืนเธอ แล้วโยนโทรศัพท์ของมันทิ้งลงกับพื้นก่อนจะเดินออกมาจากตึกร้างนั้นพร้อมถอดหน้ากากมารเก็บใส่ไว้ในกระเป๋าผ้าของเธอ







เวลา ๒๑.๔๐ น.

เพียงไม่นานหลังจากที่หญิงสาวออกไป รถตำรวจก็ขับมาจอดที่ตึกร้างดังกล่าว เขาใช้เวลาในการอดทนมากพอเพื่อรอแท็กซี่คนนั้นจะได้สติลืมตาตื่นขึ้นมามองชายหนุ่มตรงหน้าที่สวมชุดในเครื่องแบบ


“กูเห็น กูเห็นมารตนนั้น มันยังไม่ตาย !”


“หรอ” ตำรวจหนุ่มเหยียดยิ้มเย็นแล้วชักปืนเก็บเสียงออกมา


“ดะ ดะ เดี๋ยว กูไม่ได้โกหกนะ ไว้ชีวิตกูแล้วกูจะพามึงไปหามัน !”


“กูก็อยากเจอไอ้มารตัวนั้นอยู่นะ” เสียงทุ้มเอ่ยขึ้น ทำสีหน้าราวกับจะใจอ่อนปล่อยให้เขามีชีวิตอยู่ต่อ แต่แล้วนิ้วเรียวนั้นกลับลั่นไกไปที่กบาลของชายที่ถูกจับมัดอยู่บนพื้น “...แต่มึงทำให้ยักษ์เสื่อมเกียรติ”





เวลา ๒๑.๕๖ น.

ญาณเดินกลับห้องของเธออย่างสบายใจ ทว่าระหว่างทางนั้นเธอแวะซื้อขนมขบเคี้ยวและน้ำอัดลมมาสำหรับเลี้ยงฉลองให้กับตัวเอง พอจะโทร.หาไอ้อิฐมันก็บอกว่ามันโดนเรียกตัวประชุมทีม

เธอเลยยักไหล่อย่างไม่แคร์แล้วมุ่งตรงกลับห้องของเธอ


แต่เธอต้องผงะเมื่อพบกับเด็กหนุ่มนั่งสัปหงกหน้าห้องของเธอ


“อะไรกันเนี่ย...” เธอพึมพำออกมาก่อนจะนั่งลงยองๆ


พอให้นอนค้างแค่คืนเดียว บ้านช่องของตัวเองก็ไม่รู้จักกลับ...


“เห้ย” ญาณส่งเสียงเรียกเขาก่อนจะใช้เท้าเขี่ยๆเด็กหนุ่ม


“อื้อ...” เด็กหนุ่มครางออกมาพลางยิ้มเหมือนคนเมื่อยตัวหมดแรง แล้วเอียงคอพิงหัวไปอีกด้าน



ผลการค้นหารูปภาพสำหรับ lee soo hyuk gif



ญาณถอนหายใจออกมาก่อนจะผลักเขาออกไปให้พ้นทางแล้วไขประตูห้องให้เปิดออก


ก่อนจะหันกลับมามองเด็กหนุ่มแล้วแยกเขี้ยวใส่ พลางใช้มือสากอย่างคนที่ทำงานมาทั้งชีวิตของเธอนั้นจับขยุ้มเรือนผมหนาฟูสีดำด้วยความหมั้นไส้ แล้วเปลี่ยนมาเป็นสอดมือใต้รักแร้ของเด็กหนุ่มแล้วลากเขาให้เข้ามาในห้อง


โดยที่ไม่ได้ทันสังเกตว่ากุมภัณฑ์นั้นยกยิ้มมุมปากอยู่ทั้งที่ยังหลับตา...




______________________


อย่าเพิ่งอ่านแล้วชิ่งปิดค่ะคุณ

ระบบคอมเม้นท์ที่ธัญวลัยนั้นลื่นปรื้ดมากกกก

ไม่เชื่อก็ลองคอมเม้นท์ดูสิ

ไรท์ลองเเล้ว มันใช้ง่ายจริงๆนะ

นะ... คอมเม้นท์เถอะ (กราบ) 

55555555555555

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น